Lucas 14

eka (EKA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Efung Esabat abehng Jisos kehm tahme song li nsol go etahk ntubesi a nne a Farisi awohng. Owo bo jo baab-e.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Nne awohng no gbo eyam ebyeenge kehm bake goji Jisos.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Owo Jisos kehm bahbe atꞌtibi ba atahm, a Bab Farisi re, “Anv, ntahm enyahre tꞌtaame re nne jo lim ane, bo nob efung Esabata, afi?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Bo kehm belle.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Jisos kehm tongo bo re, “Anv, nne awo ewahne no mmon ewe, afi nfong enye bahke gboko yel elbing alahb ni kpꞌrahbe, á kꞌsong yehk-e efung Esabata?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Jol bo we maam faange ejumjum.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jisos nyehne kan ana ane ba bo tob tiingi bo elkak fvfo ma song yehke adi nji nya li wahre wahre, owo á kehm tubu bo elgan re,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Nne lꞌtiing-a elkak elbal, ka song ji edi nji ji li wahre wahre. Fundiki nne no ga gbal sehnge wo, nfono elkak tꞌtob tiing-e fvfo.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Lꞌjol ano, nne no tiingi wahn ane abal abal bahke bake, ba tong-a re, ‘Tahm ka nne noa, á ji!’ Ndon bahk-a kehme elfili re wo fere song ji go nredereda nji.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 “Bo lꞌtiing-a elkak, song ji go nredereda nji, eji nfono elkak lꞌba, á bahke ba tong-a re, ‘Mbi, mehl, wo ba ji ga nwahrewahra nji.’ Owo a bahke bele ellub go esamahr ane kpee ba jehk a na go ekpꞌkuru jio.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 “Tibre nne awohng awohng no lꞌrod elne bum wahre wahre, bo bahk-e rede na. Nne no lꞌrede elne, bo bahk-e rodo, bum wahre wahre.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Owo Jisos kehm tob bung a nne no tiing-e no re, “A lꞌtiingi ane re bo ba li nsol, afi jolo elkak, ka jo tiingi ate eba, jol abonane, jol nnahb enya, a aneb nkontahk eba ba li afang ane. Tibre bo fvfo bo bahk-a tob tiingi. A lꞌlim ano, wobbel eltuuru ena tvtv go ejum ji a limi no.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Ga nob re a lꞌtiingi ane elkak, wo jo tiingi akpak, a abanne, a awakamahr.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 A bahke bele elfuulu, tibre bo nehm ma tob lim ka-a. Esowo bi bahke limi ka-a efung bio bi atingi ane bahke nyahme go elkv.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Eji nne awohng no woomo go ellong ane ba tob ji ekpꞌkuru jio a Jisos wuku ano, owo á kehm-e tongo re,
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jisos kehm-e faange re, “Nne awohng jolo go, no limi egburu elkak, tiingi ane gbalee.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Eji afung elkak ma rehng, á kehm tumu nlokeltum ewe re á song tong ane ba á tiingi bo re bo ba. Tibre bobtoobo ejum ajehng ajehng bum.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Bo ane kpee kehm kehme ellaange kunu go nsol. Ngbokambang a nne kehm tongo nlokeltum noo re, ‘N gunu nfong ewubu, n yahke tahm song wuungu bo. Lub wuk ana n kp-a gboongo titi.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Owo nne noko kehm kpe bung re, ‘N gunu edi egbe. M bahke tahme song nyehn. Lub wuk ana n kp-a gboongo titi.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Nne noko kehm tob kpe bung re, ‘Me n ko nkal, owo wahnge n lꞌkꞌma ba.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Nlokeltum noo kehm feere song tong nde.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Eji nlokeltum noo je feere, á kehm ba tong nde re, ‘Nsoo, ana a bungu no, me n lim. Eyake jia, kpeke li, ji ane bahke kpe ji.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Nde kehm tongo nlokeltum noo re, ‘Song go abang ebud, a abang ekulugbe, wo jo fanne ane, eji bo lꞌba, ba yel, ane lꞌrur go egame ekpꞌkpa.’
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Tibre n kp-n tongo re, Nne awohng awohng go ellong ane ba bo tiingi bo nehm tiki li elkak ename.”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ellong ane gbalee jo jene a Jisos. Owo á kehm keebe, kehm tongo bo re,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Nne awohng awohng no lꞌba go egame, á nehm ma jol ntꞌtoono ewame, tohko jol re á ko nde ekv, a nnyehn, a nkal ewe, a abon ebe, a abonanyehn, a elkpin ene fvfo.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nne no tohko sol ekros eje, tahm toon-m, á nehm ma jol ntꞌtoono ewame.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Nne awohng ewahne lꞌseb re á si enyong, á bahke tohko gbo mbang ji, gabe ana bahk-e kimi ekun, joare akpohko enye bahk-e biingi, á si kpee mal.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Á tohko lim ano, fundiki á bahke bumu nnahb ekahme nyi nyi, á nehm kpe ma soro asi. Ane kpee ba lꞌnyehn, bo bahk-e kehme elnyoko re,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Nne noa ana bomo etahk go elsehke, á kpeem ma gohro si mal.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Ntul no kpi nsoja atahltahl nkpel eltahl, no yahke tahm re á song nok ebta a ntul noko no kpꞌbake re á ba nok a ne, no kpi nsoja atahltahl nkpel atahl abal, á bahke tohko gbo mbang ji kpee, toobo, joare á li ma yiimi, nok a ntul noko.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Joare á nehm ma yiimi a ne, á bahke tumu ane tv ntul noko, eji á kpeke li go fee re bo song bahb-e ji á bahk-e kake, bo kehm koono.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 “Ano wo fvfo, nne awohng awohng ewahne no tohko yake ejum ajehng ajehng ji á kpi no, á lꞌkꞌma jol ntꞌtoono ewame.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Akang kpꞌyebe. Elyebe akang lꞌlohng, a bahke limi renan, akang kehm kpe yebe?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Jol nehm nob ka ndi, jol nehm nob re nne ko kak go abangenahb nti. Ane kpo sale na elkohn akang nio wohng go. Nne no kpi atung, nong, á wuk.”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.