Juízes 9
eka (EKA) vs NTLH
1 Efung abehng Abimelek mmon no Gidion kehm tahme go Sekem , edi ji abonanyehn nnyehn li no, kehm song tong ejahbe nnyehn re,
1 Abimeleque, filho de Gideão, foi à cidade de Siquém, onde viviam todos os parentes da sua mãe. Ele pediu
2 "Bahben anebe Sekem, lˈjol re bo kpˈsebe re abone Gidion ba li ane atahl ara, ane awubu, ba bahke fili bo, afi nne awohng wo bahke fili bo? Buumen re, me, a wahn abonanyehn ba."
2 que eles perguntassem aos homens de Siquém: — O que é que vocês preferem: ser governados pelos setenta filhos de Gideão ou por um só homem? Lembrem que Abimeleque é do mesmo sangue de vocês.
3 Eji abonanyehn nnyehn bungu ejum jia tong anebe Sekem, bo bumu ntir re bo bahke toono Abimelek, tibre bo bungu re, "Ye mmonannee ejahre wo."
3 Então os parentes da sua mãe falaram sobre isso com os homens de Siquém, e eles resolveram seguir Abimeleque porque era parente deles.
4 Bo yehke akpohko go etahk elom Baal Berik, jolo akpohko esilva atahl ara, esilva ebwubu, ka Abimelek, á yaame nsoja jo toon-e.
4 Deram a ele oitocentos gramas de prata tirados do templo de Baal-Berite. Com essa prata Abimeleque contratou alguns homens ordinários para o seguirem.
5 Á mehle tahm go etahk nde ji li go Ofra, song ko afun ebe, ba jolo ane atahl ara, ane awubu ba wul bo kpee go eltal. No ga se, no bo kpo lung-e re Jotam wo be for song biiri.
5 Abimeleque foi para a casa do seu pai em Ofra e ali, em cima de uma só pedra, ele matou os seus setenta irmãos, os filhos de Gideão. Mas Jotão, o filho mais moço, se escondeu e por isso não foi assassinado.
6 Owo nfam ejahbe nyi Sekem, a Bet Milo kehm ba kono asi go egburu nnahb eti nyi li kohlo ego ji li go Sekem, re bo bob Abimelek etul.
6 Então todos os homens de Siquém e de Bete-Milo se reuniram na árvore sagrada de Siquém e ali fizeram de Abimeleque o seu rei.
7 Eji Jotam wuku bade, á kehm wahre go ewong Gerisim, kehm rabe tong anebe Sekem re, "Wuungen atung wahn anebe Sekem eji Esowo bahk-n tob wuungu atung."
7 Quando Jotão soube disso, subiu até o alto do monte Gerizim e gritou para eles: — Homens de Siquém, me escutem, e Deus escutará vocês!
8 Efung abehng nti kehm tahme re bo song bob ntula bo, bo gbo mbang tong eti ji bo kpo lung re Oliv re, "Jol ntul ewahre."
8 Aí Jotão disse: — Uma vez as árvores resolveram procurar um rei para elas. Então disseram à oliveira: “Seja o nosso rei.”
9 Á kehm tene, kehm bungu re, “Anv me n yake akehng ma n kpo lim, ma kpo ka asowo, a ane elfuula, fere jo yannge ana ntul no ntia?"
9 E a oliveira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar o meu azeite, usado para honrar os deuses e os seres humanos.”
10 Nti kehm kpe bung tong efig, ˈBa wo ba jol ntul ewahre.ˈ
10 — Aí as árvores pediram à figueira: “Venha ser o nosso rei.”
11 Efig kehm faange bo re, ˈAnv, me n kˈkpe kab anobonobo akab enyame fere jo yannge ana ntul no ntia?
11 Mas a figueira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar os meus figos tão doces.”
12 Nti kehm ba tong elˈlehke greb, ˈBa jol ntul ewahre.ˈ
12 — Então as árvores disseram à parreira : “Venha ser o nosso rei.”
13 Owo elˈlehke greb kehm faange re, ˈAnv, me n kˈkpe lim amahm, ma kpo lim asowo, a ane bel eyebatahng, song yannge ana ntul no ntia?ˈ
13 Mas a parreira respondeu: “Para governar vocês, eu teria de parar de dar o meu vinho, que alegra os deuses e os seres humanos.”
14 Esˈkohro nti kehm bungu tong eti ajoongo ji ma sahb tˈtahb re, ˈBa jol ntul ewahre.ˈ
14 — Aí todas as árvores pediram ao espinheiro: “Venha ser o nosso rei.”
15 Á kehm faange bo re, ˈŃ l seb re me n jol ntul ewahne, ba woomen go egama enˈnang. Tohko jol ano, nong agun go egame song fi nti nyi li go Labenon kpee.ˈ
15 E o espinheiro respondeu: “Se vocês querem mesmo me fazer o seu rei, venham e fiquem debaixo da minha sombra. Se vocês não fizerem isso, sairá fogo do espinheiro e queimará os cedros do Líbano.”
16 "Anv, wahn eblim nobnob, a ekpunu re wahn bob Abimelek, á jol ntul ewahna? Ń lˈlim nob nob ka Gidion, a ebangenahb ejea? Ń tib-e tib nnoobo eljini ana fuumu noa?.
16 E Jotão continuou: — Será que vocês foram sinceros e honestos quando fizeram de Abimeleque um rei? E será que vocês trataram Gideão e a sua família com decência e de acordo com o que ele merecia?
17 Kana yini re, nsoo noko ka-n gbalee, eji á fili elkpin ene go ebo, tahr-n yehke go abo anebe Midia, fere ga bo.
17 Lembrem que o meu pai lutou por vocês. Ele arriscou a vida para salvá-los dos midianitas.
18 Wo lela, ń kpˈfere nok a etahk nsoo. Abone ebe ba li ane atahl ara ane awubu, ń wulu bo go eltal anehng fere rod Abimelek ji li mmon a nju, bob-e etul ka anebe Sekem, tibre mmonanne ejahne wo.
18 Mas hoje vocês estão contra a família do meu pai. Vocês mataram os seus setenta filhos em cima de uma só pedra! E depois fizeram do seu filho Abimeleque, que é filho de uma escrava, o rei de Siquém. Fizeram isso somente porque ele é parente de vocês.
19 Lˈjol re ji ń ma lim a, ń limi nobnob, a ekpunu ka Gidion a ebangenahb eje, nong Abimelek lim-n wahn bel eyebatahng, wahn tob lim-e á bel eyebatahng.
19 Agora, se o que vocês fizeram hoje com Gideão e a sua família foi sincero e honesto, então sejam felizes com Abimeleque, e que ele seja feliz com vocês!
20 Fvfo, lˈjol re, ń limem go nseenge, nong agun lohng goji Abimelek ba fi-n, wahn anebe Sekem, a anebe Bet Milo, nong agun tob lohng go egahne wahn anebe Sekem, a anebe Bet Milo ba fi Abimelek!"
20 Mas, se não, que de Abimeleque saia fogo e queime os homens de Siquém e de Bete-Milo! E que saia fogo dos homens de Siquém e de Bete-Milo e queime Abimeleque!
21 Jotam kehm beke song lene go Beer, tibre á jo fahle Abimelek mmonannyehn.
21 Aí Jotão fugiu e foi viver em Beer porque estava com medo do seu irmão Abimeleque.
22 Eji Abimelek ma fili Isreel go nnya era,
22 Abimeleque governou o povo de Israel durante três anos.
23 Esowo kehm yake ebi etohko, ji ba yel go ellong ni atubesi anebe Sekem, a Abimelek, bo we joom kpe wuk.
23 Então Deus fez com que Abimeleque e os homens de Siquém se odiassem. E eles se revoltaram contra Abimeleque.
24 Esowo limi jia, eji a lˈbongo Abimelek eji á wulu abonanyehn, ane atahl ara ane awubu ba jolo abone Gidion, fere tob bongo anebe Sekem ba tob-e no wul abonanyehn.
24 Isso aconteceu para que Abimeleque e os homens de Siquém, que o haviam ajudado a matar os setenta filhos de Gideão, pagassem pelo seu crime.
25 Anebe Sekem ba ki woomo njahma ntul tumu ane re bo song biiri go ero awong. Nne awohng awohng no lˈsehng o bo taare nsol. Nne jˈje song tooro tong Abimelek.
25 Os moradores de Siquém puseram homens escondidos no alto das montanhas para matar Abimeleque. Eles assaltavam todos os que passavam por aquele caminho. E Abimeleque soube disso.
26 Ngare nyˈnehm o, Gaal mmon no Ebed mehle a abonanyehn song rehng go Sekem, ana bo je no, yebe anebe Sekem sehng, ye wo bo yehke amahr ebo kun-e.
26 Gaal, filho de Ebede, foi com os seus irmãos para Siquém, e os homens dali confiaram nele.
27 Eji bo ma je go ebo ebgbe, song bong akab greb ba kaame, bo kehm limi elkak go etahk asowo bo. Eji bo jo li fere wˈwo, bo kehm kehme Abimelek su.
27 Eles foram até as suas plantações, apanharam uvas e prepararam vinho. Então fizeram uma festa. Depois entraram no templo do seu deus, comeram, beberam e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Gaal ji mmona Ebed kehm kehme elbungu re, "Nne awoo li li Abimelek? Ejum ajii wahr anebe Sekem kpi no a Abimelek, ji wahr bahk-e loko?. Ye sang li mmon no Gidiona, Sebul sang li ekpeele ejea? Nong wahr loken etˈtohngo ji Hamor ye ji li nde no Sekem . Jenji wahnge wahr bahke jolo alokeltum ba Abimelek?
28 Aí Gaal disse: — Por que estamos sendo dominados por Abimeleque? Que tipo de homens somos nós, os homens de Siquém? E quem é ele? É o filho de Gideão. No entanto, Zebul recebe ordens dele. Por que devemos ser dominados por ele? Sejam fiéis ao seu antepassado Hamor, pai de Siquém.
29 Li re me wo kpˈfili ane baa, kehn m bahk-e yehke. M bahke tongo Abimelek re, ˈYehke nsoja enya kpee ba!ˈ "
29 Ah! Se eu fosse o líder deste povo! Expulsaria Abimeleque e diria: “Já que o seu exército é tão grande, então saia e lute!”
30 Eji Sebul ji jolo ntubesi ejahbe wuku alum nya Gaal mmona Ebed bungu no, atahng rake sehng.
30 Zebul, o governador da cidade, ficou com muita raiva quando soube o que Gaal tinha dito.
31 Á kehm tumu atiingi etib mbehr mbehr tv Abimelek go Aruma re, "Gaal mmona Ebed, a abonanyehn ebba ga Sekem, bob ba melle ane re bo kˈkpe koono a na.
31 E mandou mensageiros a Abimeleque, que estava em Arumá, para dizerem a ele: — Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram a Siquém e estão atiçando o povo da cidade contra você.
32 N kpˈsebe re ngare atv wo, a ane eba, wahn ba biiri go mbang jo sik bo.
32 Por isso faça o seguinte: durante a noite você e os seus homens saiam e se escondam nos campos.
33 Efungfu, ngare nyi njul ma ta elbange, jo jeeren asongo go ejahbe. Gaal a ane ba li a ne, lˈmehl a nahne, limen bo ajehng ajehng ji ń lˈmal."
33 Amanhã levantem-se ao nascer do sol e ataquem de surpresa a cidade. E, quando Gaal e os seus homens saírem para lutar, ataquem com tudo o que vocês tiverem!
34 Ngare nyi atv ma behde, Abimelek a ane ebe kehm yabe elbo nlong eni, biiri kohlo Sekem.
34 Então Abimeleque e todos os seus homens saíram durante a noite e se esconderam fora de Siquém, divididos em quatro grupos.
35 Ngare nyi Abimelek a ane ebe ma lohng go edi ji bo biiri no Gaal yiimi go eti mbu.
35 Gaal se levantou e foi para o portão da cidade. Aí Abimeleque e os seus homens saíram de onde estavam escondidos.
36 Eji Gaal nyehne bo, á kehm tongo Sebul re, "Nyehn ane go kpˈbadde ewong abakae!" Sebul kehm-e faange re, "N kpˈnyehne atohko awong ana ane."
36 Quando Gaal os viu, disse a Zebul: — Veja! Vem gente descendo do alto das montanhas! Mas Zebul respondeu: — Não são homens. São as sombras das montanhas.
37 Gaal kehm kpe bung re, "Nyehn ane go kpˈlohngo abake go elka emahng, ellong nehko kpˈlohngo abake go nnahb eti nyi ane ba kpo bu mbu kpo ji.
37 Porém Gaal disse: — Veja! Vem gente descendo bem na nossa frente, e um grupo vem vindo da árvore sagrada.
38 Sebul kehm bahbe a esahb esahb re, "Nnyo mi a jo wor mehna? Wo sang bungu re, ˈNne awo li li Abimelek ji wahr bahk-e loka?ˈ Ane baa sang a jo nyok boa? Song nok a bo!"
38 Então Zebul disse: — Onde foi parar toda a sua conversa? Não foi você quem perguntou por que devíamos servir Abimeleque? Pois são estes os homens de quem você estava caçoando. Saia agora e lute contra eles.
39 Gaal kehm mehle a anebe Sekem, kehm kehme elnoko a Abimelek.
39 Aí Gaal saiu na frente dos homens de Siquém e lutou contra Abimeleque.
40 Abimelek kehm-e kehme elkame, anebe Sekem gbalee,jo gbo nsol jo lim bo, mbang mbang asongo go eti mbu.
40 Abimeleque o atacou, e Gaal fugiu. Muitos homens caíram feridos, até perto do portão da cidade.
41 Abimelek sa go Aruma, Sebul wo wo kame Gaal, a abonanyehn yehke go Sekem
41 Então Abimeleque voltou para Arumá, e Zebul foi até Siquém e expulsou de lá Gaal e os seus irmãos.
42 Etoono efung behko anebe Sekem kpe mehl ebta, eji Abimelek wuku ano,
42 No dia seguinte o povo de Siquém saiu para os campos. E Abimeleque ficou sabendo disso.
43 á kehm yabe ane ebe go nlong era, bo kehm song biiri. Eji Abimelek ma nyehn ane kpˈlohngo go ejahbe abake, bo kehm lohngo edi ji bo biiri no jo nok a bo.
43 Então ele dividiu os seus homens em três grupos e os deixou escondidos no campo, esperando. Quando Abimeleque viu o povo saindo da cidade, saiu de onde estava escondido e os matou.
44 Abimelek a ellong ane ebe song sahd eti mbu re anebe Sekem kˈbel mbang yel, nlong ebal nyehko jo wulu ane bako go emahng.
44 Abimeleque e o seu grupo atacaram de surpresa e tomaram conta do portão da cidade. Os outros dois grupos atacaram o povo que estava nos campos e mataram todos.
45 Efung bio kpee Abimelek noko a bo, tete á wul ane kpee, ko ejahbe. Á rannge ejahbe jio kpee, fere sale akang wohngo o.
45 Abimeleque combateu os homens da cidade o dia todo. Tomou a cidade e matou os seus moradores. Então destruiu a cidade e espalhou sal no chão.
46 Eji ane ba li go Sekem ba kun go nkahmbungubungu etahk ebta wuku ji ma jol, bo be song biiri go eko ebta jio ji etahk El Berith.
46 Quando os chefes de Torre de Siquém souberam disso, foram todos para a fortaleza do templo de Baal-Berite para ficar em segurança.
47 Eji bo song tong Abimelek ana ane bao ma song kono edi ajehng.
47 Mas Abimeleque soube que eles estavam reunidos lá.
48 Ye a nsoja enye wahre go ewong Salmon. Á rodo elfuk kiimi abˈbo nti, fere rod kunu ebahk, kehm tongo nsoja enye re, "Limen elwaare ana m ma lim a!"
48 Aí subiu o monte Salmom com os seus homens. Pegou um machado, cortou um galho de árvore e o pôs no ombro. Disse aos homens para fazerem depressa a mesma coisa.
49 Ano wo ane ebe kpee kiimi abˈbo nti jo toon-e. Bo song sahde mbu mi eko ebta, kak agun tv bo go atahng. Ane kpee ba woomo etahk jio, bo rehnge ejum ane atahltahl nkpel ebal atahl awubu, anebelum, a anebkal anebkal.
49 E cada um deles cortou um galho de árvore. Depois eles seguiram Abimeleque e fizeram uma pilha de galhos encostados na fortaleza. Em seguida puseram fogo nos galhos e queimaram a fortaleza com toda a gente dentro. Assim morreram todos os moradores de Torre de Siquém, mais ou menos mil homens e mulheres.
50 Abimelek kehm kpe tahm go Tebes song nok ga bo fere ko ejahbe.
50 Depois Abimeleque foi a Tebes, cercou a cidade e a conquistou.
51 Go atahng ejahbe, nkahmbungubungu etahk ebta jolo o, ji anebelum, a anebkal, a ane kpee biiri no. Bo bame elbo tv atahng, fere song wahr go nkpake nyi jolo go ero.
51 Em Tebes havia uma forte torre. Todos os homens e mulheres e os líderes da cidade correram e entraram nela. Fecharam as portas e foram para o terraço.
52 Eji Abimelek mehle re á song nok a bo o. Ana á jo niiri asongo, eji á ma rehng kohlo eti mbu ji etahk ebta re a song kak agun edi jio,
52 Abimeleque avançou, atacou a torre e chegou até a porta, para pôr fogo nela.
53 nnenkal no kuumu go ero kehm yake mmon eltal ngoko tub Abimelek esi, esi bahnge.
53 Mas uma mulher jogou uma pedra de moinho na cabeça dele e quebrou o seu crânio.
54 Abimelek kehm tongo nne no jo sol nsol ebta enye re, "Wob ekahngkahng eba wo wul-m, bo kˈbung re, ˈNnenkal wo wulu Abimelek.ˈ " Nlokeltum ewe kehm wobo ekahngkahng wul-e.
54 Aí ele chamou depressa o moço que carregava as suas armas e disse: — Tire a sua espada e me mate. Não quero que digam que fui morto por uma mulher. Então o rapaz tirou a espada e o matou.
55 Eji anebe Isreel nyehne re Abimelek ebkpo, bo kpee feere kehnge.
55 Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, voltaram todos para casa.
56 Ana wo Esowo ko bongo Abimelek go ebi ji á limi go nlaaga nyi nde, eji á wulu ane atahl ara ane awubu, ba jolo afun ebe.
56 E assim Deus castigou Abimeleque pelo crime que havia cometido contra o seu pai — o crime de matar os seus setenta irmãos.
57 Esowo tob bongo anebe Sekem go abˈbi ebo. Elsu ni Jotam mmon a Gidion lohko jol go etingitingi.
57 E, como castigo pela maldade dos homens de Siquém, Deus fez com que eles sofressem. E assim aconteceu o que Jotão, filho de Gideão, tinha dito que ia acontecer quando os amaldiçoou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.