Juízes 9

eka (EKA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Efung abehng Abimelek mmon no Gidion kehm tahme go Sekem , edi ji abonanyehn nnyehn li no, kehm song tong ejahbe nnyehn re,
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos parentes de sua mãe, e falou com eles e com toda a geração da casa de seu avô materno, dizendo:
2 "Bahben anebe Sekem, lˈjol re bo kpˈsebe re abone Gidion ba li ane atahl ara, ane awubu, ba bahke fili bo, afi nne awohng wo bahke fili bo? Buumen re, me, a wahn abonanyehn ba."
2 — Peço-lhes que perguntem a todos os cidadãos de Siquém: “O que é melhor para vocês: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vocês ou que vocês sejam dominados por apenas um?” Lembrem-se também de que eu sou osso e carne de vocês.
3 Eji abonanyehn nnyehn bungu ejum jia tong anebe Sekem, bo bumu ntir re bo bahke toono Abimelek, tibre bo bungu re, "Ye mmonannee ejahre wo."
3 Então os parentes de sua mãe falaram a todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras, e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque, porque disseram: “É nosso irmão.”
4 Bo yehke akpohko go etahk elom Baal Berik, jolo akpohko esilva atahl ara, esilva ebwubu, ka Abimelek, á yaame nsoja jo toon-e.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou uns homens levianos e atrevidos, que o seguiram.
5 Á mehle tahm go etahk nde ji li go Ofra, song ko afun ebe, ba jolo ane atahl ara, ane awubu ba wul bo kpee go eltal. No ga se, no bo kpo lung-e re Jotam wo be for song biiri.
5 Foi à casa de seu pai, em Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, o filho mais moço de Jerubaal, escapou, porque havia se escondido.
6 Owo nfam ejahbe nyi Sekem, a Bet Milo kehm ba kono asi go egburu nnahb eti nyi li kohlo ego ji li go Sekem, re bo bob Abimelek etul.
6 Então se reuniram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo, foram e proclamaram Abimeleque rei, junto ao carvalho memorial que está perto de Siquém.
7 Eji Jotam wuku bade, á kehm wahre go ewong Gerisim, kehm rabe tong anebe Sekem re, "Wuungen atung wahn anebe Sekem eji Esowo bahk-n tob wuungu atung."
7 Quando soube disto, Jotão foi e se pôs no alto do monte Gerizim. E, em alta voz, gritou, dizendo: — Cidadãos de Siquém, escutem o que vou dizer, e Deus escutará vocês!
8 Efung abehng nti kehm tahme re bo song bob ntula bo, bo gbo mbang tong eti ji bo kpo lung re Oliv re, "Jol ntul ewahre."
8 Certa vez as árvores foram ungir para si um rei. Disseram à oliveira: “Reine sobre nós.”
9 Á kehm tene, kehm bungu re, “Anv me n yake akehng ma n kpo lim, ma kpo ka asowo, a ane elfuula, fere jo yannge ana ntul no ntia?"
9 Porém a oliveira lhes respondeu: “Deixaria eu o meu óleo, apreciado por Deus e pelos homens, para dominar sobre as árvores?”
10 Nti kehm kpe bung tong efig, ˈBa wo ba jol ntul ewahre.ˈ
10 Então as árvores disseram à figueira: “Venha você e reine sobre nós.”
11 Efig kehm faange bo re, ˈAnv, me n kˈkpe kab anobonobo akab enyame fere jo yannge ana ntul no ntia?
11 Porém a figueira lhes respondeu: “Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para dominar sobre as árvores?”
12 Nti kehm ba tong elˈlehke greb, ˈBa jol ntul ewahre.ˈ
12 Então as árvores disseram à videira: “Venha você e reine sobre nós.”
13 Owo elˈlehke greb kehm faange re, ˈAnv, me n kˈkpe lim amahm, ma kpo lim asowo, a ane bel eyebatahng, song yannge ana ntul no ntia?ˈ
13 Porém a videira lhes respondeu: “Deixaria eu o meu vinho, que agrada a Deus e aos homens, para dominar sobre as árvores?”
14 Esˈkohro nti kehm bungu tong eti ajoongo ji ma sahb tˈtahb re, ˈBa jol ntul ewahre.ˈ
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: “Venha você e reine sobre nós.”
15 Á kehm faange bo re, ˈŃ l seb re me n jol ntul ewahne, ba woomen go egama enˈnang. Tohko jol ano, nong agun go egame song fi nti nyi li go Labenon kpee.ˈ
15 E o espinheiro respondeu às árvores: “Se é verdade que querem me ungir rei sobre vocês, venham e se refugiem debaixo de minha sombra. Mas, se não, que do espinheiro saia fogo que consuma os cedros do Líbano.”
16 "Anv, wahn eblim nobnob, a ekpunu re wahn bob Abimelek, á jol ntul ewahna? Ń lˈlim nob nob ka Gidion, a ebangenahb ejea? Ń tib-e tib nnoobo eljini ana fuumu noa?.
16 Jotão continuou: — E agora, se vocês agiram de boa fé e com sinceridade, proclamando Abimeleque como rei; se vocês fizeram o que é correto em relação a Jerubaal e à sua casa, e se o trataram segundo ele merecia pelo que fez
17 Kana yini re, nsoo noko ka-n gbalee, eji á fili elkpin ene go ebo, tahr-n yehke go abo anebe Midia, fere ga bo.
17 — porque o meu pai lutou por vocês, arriscou a vida e os livrou das mãos dos midianitas;
18 Wo lela, ń kpˈfere nok a etahk nsoo. Abone ebe ba li ane atahl ara ane awubu, ń wulu bo go eltal anehng fere rod Abimelek ji li mmon a nju, bob-e etul ka anebe Sekem, tibre mmonanne ejahne wo.
18 mas hoje vocês se levantaram contra a casa de meu pai e mataram os filhos dele, setenta homens, sobre uma pedra; e a Abimeleque, filho da escrava dele, vocês puseram como rei sobre os cidadãos de Siquém, porque é irmão de vocês —,
19 Lˈjol re ji ń ma lim a, ń limi nobnob, a ekpunu ka Gidion a ebangenahb eje, nong Abimelek lim-n wahn bel eyebatahng, wahn tob lim-e á bel eyebatahng.
19 se vocês agiram de boa fé e com sinceridade para com Jerubaal e a sua casa, então alegrem-se com Abimeleque, e que ele também se alegre com vocês.
20 Fvfo, lˈjol re, ń limem go nseenge, nong agun lohng goji Abimelek ba fi-n, wahn anebe Sekem, a anebe Bet Milo, nong agun tob lohng go egahne wahn anebe Sekem, a anebe Bet Milo ba fi Abimelek!"
20 Mas, se este não for o caso, que saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo! E que saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma Abimeleque.
21 Jotam kehm beke song lene go Beer, tibre á jo fahle Abimelek mmonannyehn.
21 Depois disso Jotão fugiu e foi para Beer, onde ficou morando, porque estava com medo de seu irmão Abimeleque.
22 Eji Abimelek ma fili Isreel go nnya era,
22 Abimeleque havia dominado sobre Israel durante três anos,
23 Esowo kehm yake ebi etohko, ji ba yel go ellong ni atubesi anebe Sekem, a Abimelek, bo we joom kpe wuk.
23 quando Deus suscitou um espírito de aversão entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém, que foram desleais com Abimeleque.
24 Esowo limi jia, eji a lˈbongo Abimelek eji á wulu abonanyehn, ane atahl ara ane awubu ba jolo abone Gidion, fere tob bongo anebe Sekem ba tob-e no wul abonanyehn.
24 Isto aconteceu para que fosse vingada a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, e para que fossem castigados tanto Abimeleque, que era irmão deles e os havia matado, como os cidadãos de Siquém, que contribuíram para que ele matasse os seus próprios irmãos.
25 Anebe Sekem ba ki woomo njahma ntul tumu ane re bo song biiri go ero awong. Nne awohng awohng no lˈsehng o bo taare nsol. Nne jˈje song tooro tong Abimelek.
25 Os cidadãos de Siquém puseram sobre os altos dos montes homens de emboscada contra Abimeleque, e eles assaltavam todos os que passavam pelo caminho perto deles. E Abimeleque foi informado disso.
26 Ngare nyˈnehm o, Gaal mmon no Ebed mehle a abonanyehn song rehng go Sekem, ana bo je no, yebe anebe Sekem sehng, ye wo bo yehke amahr ebo kun-e.
26 Gaal, filho de Ebede, veio com os seus irmãos, e se estabeleceram em Siquém. E os cidadãos de Siquém confiaram nele,
27 Eji bo ma je go ebo ebgbe, song bong akab greb ba kaame, bo kehm limi elkak go etahk asowo bo. Eji bo jo li fere wˈwo, bo kehm kehme Abimelek su.
27 foram ao campo, cortaram os cachos das vinhas, pisaram as uvas, fizeram festas, foram à casa de seu deus, comeram, beberam e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Gaal ji mmona Ebed kehm kehme elbungu re, "Nne awoo li li Abimelek? Ejum ajii wahr anebe Sekem kpi no a Abimelek, ji wahr bahk-e loko?. Ye sang li mmon no Gidiona, Sebul sang li ekpeele ejea? Nong wahr loken etˈtohngo ji Hamor ye ji li nde no Sekem . Jenji wahnge wahr bahke jolo alokeltum ba Abimelek?
28 E Gaal, filho de Ebede, disse: — Quem é Abimeleque, e quem somos nós de Siquém, para que o sirvamos? Não é ele filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu oficial? Seria melhor servir os homens de Hamor, pai de Siquém. Mas nós, por que serviremos a ele?
29 Li re me wo kpˈfili ane baa, kehn m bahk-e yehke. M bahke tongo Abimelek re, ˈYehke nsoja enya kpee ba!ˈ "
29 Quem dera estivesse este povo na minha mão! Eu expulsaria Abimeleque. Eu diria a Abimeleque: “Multiplique o seu exército e venha lutar.”
30 Eji Sebul ji jolo ntubesi ejahbe wuku alum nya Gaal mmona Ebed bungu no, atahng rake sehng.
30 Quando Zebul, governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, ficou furioso.
31 Á kehm tumu atiingi etib mbehr mbehr tv Abimelek go Aruma re, "Gaal mmona Ebed, a abonanyehn ebba ga Sekem, bob ba melle ane re bo kˈkpe koono a na.
31 E enviou, secretamente, mensageiros a Abimeleque, dizendo: — Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém e estão alvoroçando a cidade contra você.
32 N kpˈsebe re ngare atv wo, a ane eba, wahn ba biiri go mbang jo sik bo.
32 Levante-se de noite, você e o povo que estiver com você, e ponham-se de emboscada no campo.
33 Efungfu, ngare nyi njul ma ta elbange, jo jeeren asongo go ejahbe. Gaal a ane ba li a ne, lˈmehl a nahne, limen bo ajehng ajehng ji ń lˈmal."
33 Levante-se pela manhã, ao sair o sol, e ataque a cidade. Quando Gaal com a sua gente sair para atacar, faça com ele o que estiver ao seu alcance.
34 Ngare nyi atv ma behde, Abimelek a ane ebe kehm yabe elbo nlong eni, biiri kohlo Sekem.
34 Assim, Abimeleque se levantou, de noite, e todo o povo que estava com ele, e se puseram de emboscada contra Siquém, em quatro grupos.
35 Ngare nyi Abimelek a ane ebe ma lohng go edi ji bo biiri no Gaal yiimi go eti mbu.
35 Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada do portão da cidade. Com isto Abimeleque e todo o povo que estava com ele se levantaram das emboscadas.
36 Eji Gaal nyehne bo, á kehm tongo Sebul re, "Nyehn ane go kpˈbadde ewong abakae!" Sebul kehm-e faange re, "N kpˈnyehne atohko awong ana ane."
36 Gaal viu aquele povo e disse a Zebul: — Veja! Vem gente descendo do alto dos montes. Mas Zebul respondeu: — Você está vendo as sombras dos montes. Elas se parecem com homens.
37 Gaal kehm kpe bung re, "Nyehn ane go kpˈlohngo abake go elka emahng, ellong nehko kpˈlohngo abake go nnahb eti nyi ane ba kpo bu mbu kpo ji.
37 Porém Gaal tornou ainda a falar e disse: — Veja! Vem gente descendo bem na nossa frente, e uma tropa vem vindo do caminho do carvalho dos Adivinhos.
38 Sebul kehm bahbe a esahb esahb re, "Nnyo mi a jo wor mehna? Wo sang bungu re, ˈNne awo li li Abimelek ji wahr bahk-e loka?ˈ Ane baa sang a jo nyok boa? Song nok a bo!"
38 Então Zebul disse a Gaal: — Onde ficaram, agora, as suas ameaças? Não foi você quem dizia: “Quem é Abimeleque, para que o sirvamos?” Não é este o povo que você desprezou? Pois saia agora e vá lutar contra ele.
39 Gaal kehm mehle a anebe Sekem, kehm kehme elnoko a Abimelek.
39 Gaal saiu à frente dos cidadãos de Siquém e lutou contra Abimeleque.
40 Abimelek kehm-e kehme elkame, anebe Sekem gbalee,jo gbo nsol jo lim bo, mbang mbang asongo go eti mbu.
40 Abimeleque perseguiu Gaal, que fugiu dele. E muitos feridos caíram até a entrada do portão da cidade.
41 Abimelek sa go Aruma, Sebul wo wo kame Gaal, a abonanyehn yehke go Sekem
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não ficassem morando em Siquém.
42 Etoono efung behko anebe Sekem kpe mehl ebta, eji Abimelek wuku ano,
42 No dia seguinte, o povo de Siquém saiu ao campo, e Abimeleque foi avisado disto.
43 á kehm yabe ane ebe go nlong era, bo kehm song biiri. Eji Abimelek ma nyehn ane kpˈlohngo go ejahbe abake, bo kehm lohngo edi ji bo biiri no jo nok a bo.
43 Então ele reuniu os seus homens, e os dividiu em três grupos, e os pôs de emboscada no campo. Quando Abimeleque viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra eles e os atacou.
44 Abimelek a ellong ane ebe song sahd eti mbu re anebe Sekem kˈbel mbang yel, nlong ebal nyehko jo wulu ane bako go emahng.
44 Abimeleque e o grupo que estava com ele correram e tomaram posição junto à entrada da cidade, enquanto os dois outros grupos atacaram todos os que estavam no campo e os destroçaram.
45 Efung bio kpee Abimelek noko a bo, tete á wul ane kpee, ko ejahbe. Á rannge ejahbe jio kpee, fere sale akang wohngo o.
45 Abimeleque lutou contra a cidade durante todo aquele dia. Tomou a cidade e matou o povo que nela havia. Arrasou a cidade e espalhou sal sobre ela.
46 Eji ane ba li go Sekem ba kun go nkahmbungubungu etahk ebta wuku ji ma jol, bo be song biiri go eko ebta jio ji etahk El Berith.
46 Todos os cidadãos da Torre de Siquém souberam disso e entraram na fortaleza, no templo de El-Berite.
47 Eji bo song tong Abimelek ana ane bao ma song kono edi ajehng.
47 Mas Abimeleque soube que todos os cidadãos da Torre de Siquém se haviam reunido.
48 Ye a nsoja enye wahre go ewong Salmon. Á rodo elfuk kiimi abˈbo nti, fere rod kunu ebahk, kehm tongo nsoja enye re, "Limen elwaare ana m ma lim a!"
48 Então ele subiu o monte Salmom, ele e todo o seu povo. Abimeleque pegou um machado e cortou o galho de uma árvore. Ele o levantou, pôs no ombro e disse ao povo que estava com ele: — O que vocês me viram fazer, façam também vocês, depressa.
49 Ano wo ane ebe kpee kiimi abˈbo nti jo toon-e. Bo song sahde mbu mi eko ebta, kak agun tv bo go atahng. Ane kpee ba woomo etahk jio, bo rehnge ejum ane atahltahl nkpel ebal atahl awubu, anebelum, a anebkal anebkal.
49 Assim, cada um deles cortou um galho e seguiu Abimeleque. Puseram os galhos ao redor da fortaleza, e os incendiaram. Assim, morreram todos os que estavam na Torre de Siquém, mais ou menos mil pessoas, homens e mulheres.
50 Abimelek kehm kpe tahm go Tebes song nok ga bo fere ko ejahbe.
50 Então Abimeleque foi a Tebes, sitiou a cidade e a tomou.
51 Go atahng ejahbe, nkahmbungubungu etahk ebta jolo o, ji anebelum, a anebkal, a ane kpee biiri no. Bo bame elbo tv atahng, fere song wahr go nkpake nyi jolo go ero.
51 Havia, porém, no meio da cidade, uma torre forte, e todos os homens e mulheres, todos os moradores da cidade, fugiram para lá. Fecharam as portas da torre e subiram ao terraço.
52 Eji Abimelek mehle re á song nok a bo o. Ana á jo niiri asongo, eji á ma rehng kohlo eti mbu ji etahk ebta re a song kak agun edi jio,
52 Abimeleque veio até a torre, lutou contra ela e se aproximou da porta para a incendiar.
53 nnenkal no kuumu go ero kehm yake mmon eltal ngoko tub Abimelek esi, esi bahnge.
53 Mas uma mulher jogou uma pedra superior de moinho sobre a cabeça de Abimeleque e lhe quebrou o crânio.
54 Abimelek kehm tongo nne no jo sol nsol ebta enye re, "Wob ekahngkahng eba wo wul-m, bo kˈbung re, ˈNnenkal wo wulu Abimelek.ˈ " Nlokeltum ewe kehm wobo ekahngkahng wul-e.
54 Então Abimeleque chamou depressa o moço, seu escudeiro, e lhe disse: — Tire a sua espada e me mate, para que não se diga que uma mulher me matou. O moço o atravessou com a espada, e ele morreu.
55 Eji anebe Isreel nyehne re Abimelek ebkpo, bo kpee feere kehnge.
55 Quando os homens de Israel viram que Abimeleque já estava morto, foram embora, cada um para a sua casa.
56 Ana wo Esowo ko bongo Abimelek go ebi ji á limi go nlaaga nyi nde, eji á wulu ane atahl ara ane awubu, ba jolo afun ebe.
56 Assim, Deus fez cair sobre Abimeleque o mal que ele havia feito a seu pai, ao matar os seus setenta irmãos.
57 Esowo tob bongo anebe Sekem go abˈbi ebo. Elsu ni Jotam mmon a Gidion lohko jol go etingitingi.
57 De igual modo, Deus fez cair sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que haviam praticado. Assim, veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.