Juízes 19
eka (EKA) vs NVI
1 Afung nyao Isreel ntul bo belem. Nne awohng jolo go no lene go ejahbe awong ji Efrem. Á lohng go etˈtohngo ji Levi. Á ko nne elkang awohng go Betlehem ji Juda ba a ne.
1 Naquela época não havia rei em Israel. Aconteceu que um levita que vivia nos montes de Efraim, numa região afastada, tomou para si uma concubina, que era de Belém de Judá.
2 Nnenkal noo joom kpunu nlum mbang anyehng anyehng. Á be nlum sa, feere song kehnge go etahk nde ji li go Betlehem ji Juda. Eji ma kang ejum nnyahng eni,
2 Mas ela lhe foi infiel. Deixou-o e voltou para a casa do seu pai, em Belém de Judá. Quatro meses depois,
3 nlum we kehm tahme re á song ko-e feere a ne. Á je a aloketum ebe, bo fili mbvankang ebal. Nnenkal kehm ba wan-e go mbang, fere ko-e song yel a ne go ekpˈkpa nde, eji nde nyehn-e no, atahng yebe sehng.
3 seu marido foi convencê-la a voltar. Ele tinha levado o seu servo e dois jumentos. A mulher o levou para dentro da casa do seu pai, e quando seu pai o viu, alegrou-se.
4 Nde nnar, nde no mmonse nkal jo sebe re á kang a bo, á sa a bo o nfung era, ano wo á jo li, jo wo, fere jo noongo lal.
4 O sogro dele, pai da moça, o convenceu a ficar ali; e ele permaneceu com eles três dias; todos eles comendo, bebendo e dormindo ali.
5 Eji ma rehng nfung eni, á kehm mehle efunfu behre behre re á tahm, nde nkal kehm-e tongo re, "Tohko li nsol wo kehm tahme."
5 No quarto dia, eles se levantaram cedo, e o levita se preparou para partir, mas o pai da moça disse ao genro: "Coma alguma coisa, e depois vocês poderão partir".
6 Bo ane abal abal kehm ba ji edi ajehng li nsol fere jo wo. Nde nnenkal kehm-e tongo re, "Kpe kang atv amehng a nahre, wo li fere jo geere."
6 Os dois se assentaram para comer e beber juntos. Mas o pai da moça disse: "Eu lhe peço que fique esta noite, e que se alegre".
7 Ana á mehle re á tahm, ano wo nde nkal kpanne no re á kang, á fere kang atv mao.
7 E, quando o homem se levantou para partir, seu sogro o convenceu a ficar ainda aquela noite.
8 Efunfu behre behre bio bi biingi nfung elon, á kpe mehl re á tahm, ano wo nde nkal kpe-e kpanne re, "Tohko li nsol, eman eji nnv ma ren wo kehm tahme. Ano wo bo kpe ji li nsol edi ajehng.
8 Na manhã do quinto dia, quando ele se preparou para partir, o pai da moça disse: "Vamos comer! Espere até a tarde! " E os dois comeram juntos.
9 Eji nnenlum noo, a nne elkang ewe, a nloketum no nnenlum noo mehle re bo tahm, nde nkal kehm kpe bung tong nlum a mmon re, "Nyehn ga elgung yahke ba,kang a wo li nsol a nahre, efunfu behre behre wo mehl kehnge."
9 Então, quando o homem, com a sua concubina e com o seu servo, levantaram-se para partir, o seu sogro, pai da moça, disse outra vez: "Veja, o dia está quase acabando, é quase noite; passe a noite aqui. Fique e alegre-se. Amanhã de madrugada vocês poderão levantar-se e ir para casa".
10 Eji nnenlum noo bumu go ege eltim re á nehm kpe kang, á mehle asongo go Jebus (ji li Jeusalem), a ebvankang ebe na abal bi solo nsol, a nne elkang ewe.
10 Não desejando ficar outra noite, o homem partiu rumo a Jebus, isto é, Jerusalém, com dois jumentos selados e com a sua concubina.
11 Eji bo yahke ba elrehnge go Jebus, atv yahke behde, owo nlokeltum ewe kehm bungu tong nde re, "Nong wahr kangen go ejahbe jia atv maa."
11 Quando estavam perto de Jebus e já se findava o dia, o servo disse a seu senhor: "Venha. Vamos parar nesta cidade dos jebuseus e passar a noite aqui".
12 Owo nde kehm-e faange re, "E nehm kang a, ejahbe ji ane ebahre Isreel ki li. E bahke tahme go Gibea."
12 O seu senhor respondeu: "Não. Não vamos entrar numa cidade estrangeira, cujo povo não seja israelita. Iremos para Gibeá".
13 Á kpe bung re, "Nong wahr noken rehng go Gibea, afi Rama song kang go."
13 E acrescentou: "Ande! Vamos tentar chegar a Gibeá ou a Ramá e passar a noite num desses lugares".
14 Bo kehm mehle asongo. Njul kpˈlahme ngare nyi bo kpˈrehnge go Gibea, ji li go ndi nyi Benjamin.
14 Então prosseguiram, e o sol se pôs quando se aproximavam de Gibeá de Benjamim.
15 Ana bo rehnge Gibea, bo sebe re bo kang o. Bo kehm mehle song ji go elatahkgur nne ne jolem no vvrv bo kak go ebo ntahk.
15 Ali entraram para passar a noite. Foram sentar-se na praça da cidade. E ninguém os convidou para passarem a noite em casa.
16 Elgung nio nkˈkula nnenlum awohng no jo kehnge elimijum, á lohng go ejahbe ewong ji Efrem. Á lene o Gibea, ji jolo ejahbe ji etˈtohngo Benjamin.
16 Naquela noite um homem idoso procedente dos montes de Efraim e que estava morando em Gibeá ( os homens do lugar eram benjamitas ), voltou do seu trabalho no campo.
17 Eji á nyehne ajenne nyao, á kehm bahbe bo re, "N gan wo ń lohng no? N gan wo ń kpˈtahme?"
17 Quando viu o viajante na praça da cidade, o homem idoso perguntou: "Para onde você está indo? De onde vem? "
18 Á kehm faange bo re, "E lohng go Betlehem ji li go Juda, e kpˈtahme go ejahbe ewong ji Efrem, edi ji n lene no. N je go Betlehem ji li go Juda, anv, n fi go Etahk Esowo. Nne ne limm no ma-m vvrv kak go ege etahk.
18 Ele respondeu: "Estamos de viagem, indo de Belém de Judá para uma região afastada, nos montes de Efraim, onde moro. Fui a Belém de Judá, e agora estou indo ao santuário do Senhor. Mas aqui ninguém me recebeu em casa.
19 Wahr kpi amahm, a nsol nyi e bahke lehke, go nsol nyi mbvankang bahke lehke, fere noongo lal. E nehme seb ejum ajehng ajehng.
19 Temos palha e forragem para os nossos jumentos, e para nós mesmos, que somos seus servos temos pão e vinho, para mim, para a sua serva e para o jovem que está conosco. Não temos falta de nada".
20 Nnenkul noo kehm tongo bo re, "Baan, wahn ba kang go egame. M bahk-n kake ejum ajehng ajehng ji ń li elehng. Mbang anyehng anyehng, kana kang go alatahkgur."
20 "Você é bem-vindo em minha casa", disse o homem idoso. "Vou atendê-lo no que você precisar. Não passe a noite na praça. "
21 Á kehm rodo bo tahm go ge etahk. Nfontahk ka abvankang ebo nsol alehke. Eji á ma ru bo akpade, á kehm koko nsol alehke ba, bo li egom egom.
21 E os levou para a sua casa e alimentou os jumentos. Depois de lavarem os pés, comeram e beberam alguma coisa.
22 Ana bo jehk no kpˈlehke nsol, abˈbi ane ba li ejahbe jio kehm ba sennge etahk jio kak. Bo jo ruumu mbutahk, fere jo rabe tong nnenkul noo re, "Ko nnenlum no ma ba a ega etahk wahr noongo a ne."
22 Quando estavam entretidos, alguns vadios da cidade cercaram a casa. Esmurrando a porta, gritaram para o homem idoso, dono da casa: "Traga para fora o homem que entrou na sua casa para que tenhamos relações com ele! "
23 Nnenkul noo kehm lohngo ba kpiri bo go alatahk, kehm bungu tong bo re, "E,ee, ate ebame, kana lim elkohn ebi ejum ana jia, nne noa njenne enyame nyi, bahke jolo ejum esono.
23 O dono da casa saiu e lhes disse: "Não sejam tão perversos, meus amigos. Já que esse homem é meu hóspede, não cometam essa loucura.
24 Nyehnen mmon ewame no li mongunga nnenkal, a nnelkang ewe, m bahke koko bo ba ka-n. Lim-n bo ajehng ajehng ji kp-n koro. Kana lim nnenlum noa ejum ajehng ajehng."
24 Vejam, aqui está minha filha virgem e a concubina do meu hóspede. Eu as trarei para vocês, e vocês poderão usá-las e fazer com elas o que quiserem. Mas, nada façam com esse homem, não cometam tal loucura! "
25 Jol anebelum baa we wuungem atung. Owo nnenlum no lohng go etˈtohngo ji Levi kehm yehke nnelkang ewe ka bo go alatahk, bo noongo a ne atv mao kpee. Eji efungfu ma se, bo nyehk-e yake.
25 Mas os homens não quiseram ouvi-lo. Então o levita mandou a sua concubina para fora, e eles a violentaram e abusaram dela a noite toda. Ao alvorecer a deixaram.
26 Ana efungfu kpˈseke, ano wo nnenkal noo feere ba rehng etahk ji nnelkang nde ewe jolo no, kehm ba fooro gbo go egudu mbutahk, sa noongo o tete edi gohro bang.
26 Ao romper do dia a mulher voltou para a casa onde o seu senhor estava hospedado, caiu junto à porta e ali ficou até o dia clarear.
27 Eji nnelkang ewe mehle ba lennge mbu lohngalatahk mi á yahke soro asi go ege eljen, á kehm ba nyehn nnelkang ewe no nkal nong go mbutahk, á ma tub ejahm go mbu.
27 Quando o seu senhor se levantou de manhã, abriu a porta da casa e saiu para prosseguir viagem, lá estava a sua concubina, caída à entrada da casa, com as mãos na soleira da porta.
28 Á kehm-e tongo re, "Mehl yiimi, wahr tahm." Jol ellum go nnyo we lohngem. Á kehm-e tubu ejahm, rod-e kunu go njahm edonki, tahm a ne kehnge.
28 Ele lhe disse: "Levante-se, vamos! " Não houve resposta. Então o homem a pôs em seu jumento e foi para casa.
29 Eji á song rehng go etahk, á kehm rodo ntahme kiimi nnelkang ewe bum go ewubu ejang ebbal. Á kehm yehke ngabe anyehng anyehng tum tv etˈtohngo Isreel ajehng ajehng.
29 Quando chegou em casa, apanhou uma faca e cortou o corpo da sua concubina em doze partes, e as enviou a todas as regiões de Israel.
30 Nne awohng awohng no nyehne no bungu re, "Elkohn ejum ana jia ka jˈjol go Isreel, bomo go ngare nyi Isreel lohngo go Ijib. Keren bade ejum jia. Tooben, wahn ba tong-r ji e bahke limi."
30 Todos os que viram isso disseram: "Nunca se viu nem se fez uma coisa dessas desde o dia em que os israelitas saíram do Egito. Pensem! Reflitam! Digam o que se deve fazer! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.