Juízes 19

eka (EKA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Afung nyao Isreel ntul bo belem. Nne awohng jolo go no lene go ejahbe awong ji Efrem. Á lohng go etˈtohngo ji Levi. Á ko nne elkang awohng go Betlehem ji Juda ba a ne.
1 Naqueles dias, em que não havia rei em Israel, houve um homem levita, que, peregrinando nos longes da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Nnenkal noo joom kpunu nlum mbang anyehng anyehng. Á be nlum sa, feere song kehnge go etahk nde ji li go Betlehem ji Juda. Eji ma kang ejum nnyahng eni,
2 Porém ela, aborrecendo-se dele, o deixou, tornou para a casa de seu pai, em Belém de Judá, e lá esteve os dias de uns quatro meses.
3 nlum we kehm tahme re á song ko-e feere a ne. Á je a aloketum ebe, bo fili mbvankang ebal. Nnenkal kehm ba wan-e go mbang, fere ko-e song yel a ne go ekpˈkpa nde, eji nde nyehn-e no, atahng yebe sehng.
3 Seu marido, tendo consigo o seu servo e dois jumentos, levantou-se e foi após ela para falar-lhe ao coração, a fim de tornar a trazê-la. Ela o fez entrar na casa de seu pai. Este, quando o viu, saiu alegre a recebê-lo.
4 Nde nnar, nde no mmonse nkal jo sebe re á kang a bo, á sa a bo o nfung era, ano wo á jo li, jo wo, fere jo noongo lal.
4 Seu sogro, o pai da moça, o deteve por três dias em sua companhia; comeram, beberam, e o casal se alojou ali.
5 Eji ma rehng nfung eni, á kehm mehle efunfu behre behre re á tahm, nde nkal kehm-e tongo re, "Tohko li nsol wo kehm tahme."
5 Ao quarto dia, madrugaram e se levantaram para partir; então, o pai da moça disse a seu genro: Fortalece-te com um bocado de pão, e, depois, partireis.
6 Bo ane abal abal kehm ba ji edi ajehng li nsol fere jo wo. Nde nnenkal kehm-e tongo re, "Kpe kang atv amehng a nahre, wo li fere jo geere."
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; então, disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e se alegre o teu coração.
7 Ana á mehle re á tahm, ano wo nde nkal kpanne no re á kang, á fere kang atv mao.
7 Contudo, o homem levantou-se para partir; porém o seu sogro, instando com ele, fê-lo pernoitar ali.
8 Efunfu behre behre bio bi biingi nfung elon, á kpe mehl re á tahm, ano wo nde nkal kpe-e kpanne re, "Tohko li nsol, eman eji nnv ma ren wo kehm tahme. Ano wo bo kpe ji li nsol edi ajehng.
8 Madrugando ele ao quinto dia para partir, disse o pai da moça: Fortalece-te, e detende-vos até ao declinar do dia; e ambos comeram juntos.
9 Eji nnenlum noo, a nne elkang ewe, a nloketum no nnenlum noo mehle re bo tahm, nde nkal kehm kpe bung tong nlum a mmon re, "Nyehn ga elgung yahke ba,kang a wo li nsol a nahre, efunfu behre behre wo mehl kehnge."
9 Então, o homem se levantou para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já declina o dia, a tarde vem chegando; peço-te que passes aqui a noite; vai-se o dia acabando, passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; amanhã de madrugada, levantai-vos a caminhar e ide para a vossa casa.
10 Eji nnenlum noo bumu go ege eltim re á nehm kpe kang, á mehle asongo go Jebus (ji li Jeusalem), a ebvankang ebe na abal bi solo nsol, a nne elkang ewe.
10 Porém o homem não quis passar ali a noite; mas levantou-se, e partiu, e veio até à altura de Jebus (que é Jerusalém), e com ele os dois jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Eji bo yahke ba elrehnge go Jebus, atv yahke behde, owo nlokeltum ewe kehm bungu tong nde re, "Nong wahr kangen go ejahbe jia atv maa."
11 Estando, pois, já perto de Jebus e tendo-se adiantado o declinar-se do dia, disse o moço a seu senhor: Caminhai, agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Owo nde kehm-e faange re, "E nehm kang a, ejahbe ji ane ebahre Isreel ki li. E bahke tahme go Gibea."
12 Porém o seu senhor lhe disse: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel, mas passemos até Gibeá.
13 Á kpe bung re, "Nong wahr noken rehng go Gibea, afi Rama song kang go."
13 Disse mais a seu moço: Caminha, e cheguemos a um daqueles lugares e pernoitemos em Gibeá ou em Ramá.
14 Bo kehm mehle asongo. Njul kpˈlahme ngare nyi bo kpˈrehnge go Gibea, ji li go ndi nyi Benjamin.
14 Passaram, pois, adiante e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Ana bo rehnge Gibea, bo sebe re bo kang o. Bo kehm mehle song ji go elatahkgur nne ne jolem no vvrv bo kak go ebo ntahk.
15 Retiraram-se para Gibeá, a fim de, nela, passarem a noite; entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali pernoitarem.
16 Elgung nio nkˈkula nnenlum awohng no jo kehnge elimijum, á lohng go ejahbe ewong ji Efrem. Á lene o Gibea, ji jolo ejahbe ji etˈtohngo Benjamin.
16 Eis que, ao anoitecer, vinha do seu trabalho no campo um homem velho; era este da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá; porém os habitantes do lugar eram benjamitas.
17 Eji á nyehne ajenne nyao, á kehm bahbe bo re, "N gan wo ń lohng no? N gan wo ń kpˈtahme?"
17 Erguendo o velho os olhos, viu na praça da cidade este viajante e lhe perguntou: Para onde vais e donde vens?
18 Á kehm faange bo re, "E lohng go Betlehem ji li go Juda, e kpˈtahme go ejahbe ewong ji Efrem, edi ji n lene no. N je go Betlehem ji li go Juda, anv, n fi go Etahk Esowo. Nne ne limm no ma-m vvrv kak go ege etahk.
18 Ele lhe respondeu: Estamos viajando de Belém de Judá para os longes da região montanhosa de Efraim, donde sou; fui a Belém de Judá e, agora, estou de viagem para a Casa do Senhor ; e ninguém há que me recolha em casa,
19 Wahr kpi amahm, a nsol nyi e bahke lehke, go nsol nyi mbvankang bahke lehke, fere noongo lal. E nehme seb ejum ajehng ajehng.
19 ainda que há palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Nnenkul noo kehm tongo bo re, "Baan, wahn ba kang go egame. M bahk-n kake ejum ajehng ajehng ji ń li elehng. Mbang anyehng anyehng, kana kang go alatahkgur."
20 Então, disse o velho: Paz seja contigo; tudo quanto te vier a faltar fique a meu cargo; tão somente não passes a noite na praça.
21 Á kehm rodo bo tahm go ge etahk. Nfontahk ka abvankang ebo nsol alehke. Eji á ma ru bo akpade, á kehm koko nsol alehke ba, bo li egom egom.
21 Levou-o para casa e deu pasto aos jumentos; e, tendo eles lavado os pés, comeram e beberam.
22 Ana bo jehk no kpˈlehke nsol, abˈbi ane ba li ejahbe jio kehm ba sennge etahk jio kak. Bo jo ruumu mbutahk, fere jo rabe tong nnenkul noo re, "Ko nnenlum no ma ba a ega etahk wahr noongo a ne."
22 Enquanto eles se alegravam, eis que os homens daquela cidade, filhos de Belial, cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao velho, senhor da casa, dizendo: Traze para fora o homem que entrou em tua casa, para que abusemos dele.
23 Nnenkul noo kehm lohngo ba kpiri bo go alatahk, kehm bungu tong bo re, "E,ee, ate ebame, kana lim elkohn ebi ejum ana jia, nne noa njenne enyame nyi, bahke jolo ejum esono.
23 O senhor da casa saiu a ter com eles e lhes disse: Não, irmãos meus, não façais semelhante mal; já que o homem está em minha casa, não façais tal loucura.
24 Nyehnen mmon ewame no li mongunga nnenkal, a nnelkang ewe, m bahke koko bo ba ka-n. Lim-n bo ajehng ajehng ji kp-n koro. Kana lim nnenlum noa ejum ajehng ajehng."
24 Minha filha virgem e a concubina dele trarei para fora; humilhai-as e fazei delas o que melhor vos agrade; porém a este homem não façais semelhante loucura.
25 Jol anebelum baa we wuungem atung. Owo nnenlum no lohng go etˈtohngo ji Levi kehm yehke nnelkang ewe ka bo go alatahk, bo noongo a ne atv mao kpee. Eji efungfu ma se, bo nyehk-e yake.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então, ele pegou da concubina do levita e entregou a eles fora, e eles a forçaram e abusaram dela toda a noite até pela manhã; e, subindo a alva, a deixaram.
26 Ana efungfu kpˈseke, ano wo nnenkal noo feere ba rehng etahk ji nnelkang nde ewe jolo no, kehm ba fooro gbo go egudu mbutahk, sa noongo o tete edi gohro bang.
26 Ao romper da manhã, vindo a mulher, caiu à porta da casa do homem, onde estava o seu senhor, e ali ficou até que se fez dia claro.
27 Eji nnelkang ewe mehle ba lennge mbu lohngalatahk mi á yahke soro asi go ege eljen, á kehm ba nyehn nnelkang ewe no nkal nong go mbutahk, á ma tub ejahm go mbu.
27 Levantando-se pela manhã o seu senhor, abriu as portas da casa e, saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Á kehm-e tongo re, "Mehl yiimi, wahr tahm." Jol ellum go nnyo we lohngem. Á kehm-e tubu ejahm, rod-e kunu go njahm edonki, tahm a ne kehnge.
28 Ele lhe disse: Levanta-te, e vamos; porém ela não respondeu; então, o homem a pôs sobre o jumento, dispôs-se e foi para sua casa.
29 Eji á song rehng go etahk, á kehm rodo ntahme kiimi nnelkang ewe bum go ewubu ejang ebbal. Á kehm yehke ngabe anyehng anyehng tum tv etˈtohngo Isreel ajehng ajehng.
29 Chegando a casa, tomou de um cutelo e, pegando a concubina, a despedaçou por seus ossos em doze partes; e as enviou por todos os limites de Israel.
30 Nne awohng awohng no nyehne no bungu re, "Elkohn ejum ana jia ka jˈjol go Isreel, bomo go ngare nyi Isreel lohngo go Ijib. Keren bade ejum jia. Tooben, wahn ba tong-r ji e bahke limi."
30 Cada um que a isso presenciava aos outros dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito até ao dia de hoje; ponderai nisso, considerai e falai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.