Juízes 19
eka (EKA) vs ACF
1 Afung nyao Isreel ntul bo belem. Nne awohng jolo go no lene go ejahbe awong ji Efrem. Á lohng go etˈtohngo ji Levi. Á ko nne elkang awohng go Betlehem ji Juda ba a ne.
1 Aconteceu também naqueles dias, em que não havia rei em Israel, que houve um homem levita, que, peregrinando aos lados da montanha de Efraim, tomou para si uma concubina, de Belém de Judá.
2 Nnenkal noo joom kpunu nlum mbang anyehng anyehng. Á be nlum sa, feere song kehnge go etahk nde ji li go Betlehem ji Juda. Eji ma kang ejum nnyahng eni,
2 Porém a sua concubina adulterou contra ele, e deixando-o, foi para a casa de seu pai, em Belém de Judá, e esteve ali alguns dias, a saber, quatro meses.
3 nlum we kehm tahme re á song ko-e feere a ne. Á je a aloketum ebe, bo fili mbvankang ebal. Nnenkal kehm ba wan-e go mbang, fere ko-e song yel a ne go ekpˈkpa nde, eji nde nyehn-e no, atahng yebe sehng.
3 E seu marido se levantou, e foi atrás dela, para lhe falar conforme ao seu coração, e para tornar a trazê-la; e o seu moço e um par de jumentos iam com ele; e ela o levou à casa de seu pai, e, vendo-o o pai da moça, alegrou-se ao encontrar-se com ele.
4 Nde nnar, nde no mmonse nkal jo sebe re á kang a bo, á sa a bo o nfung era, ano wo á jo li, jo wo, fere jo noongo lal.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve, e ficou com ele três dias; e comeram e beberam, e passaram ali a noite.
5 Eji ma rehng nfung eni, á kehm mehle efunfu behre behre re á tahm, nde nkal kehm-e tongo re, "Tohko li nsol wo kehm tahme."
5 E sucedeu que ao quarto dia pela manhã, de madrugada, ele levantou-se para partir; então o pai da moça disse a seu genro: Fortalece o teu coração com um bocado de pão, e depois partireis.
6 Bo ane abal abal kehm ba ji edi ajehng li nsol fere jo wo. Nde nnenkal kehm-e tongo re, "Kpe kang atv amehng a nahre, wo li fere jo geere."
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Ana á mehle re á tahm, ano wo nde nkal kpanne no re á kang, á fere kang atv mao.
7 Porém o homem levantou-se para partir; mas seu sogro o constrangeu a tornar a passar ali a noite.
8 Efunfu behre behre bio bi biingi nfung elon, á kpe mehl re á tahm, ano wo nde nkal kpe-e kpanne re, "Tohko li nsol, eman eji nnv ma ren wo kehm tahme. Ano wo bo kpe ji li nsol edi ajehng.
8 E, madrugando ao quinto dia pela manhã para partir, disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração. E detiveram-se até já declinar o dia; e ambos juntos comeram.
9 Eji nnenlum noo, a nne elkang ewe, a nloketum no nnenlum noo mehle re bo tahm, nde nkal kehm kpe bung tong nlum a mmon re, "Nyehn ga elgung yahke ba,kang a wo li nsol a nahre, efunfu behre behre wo mehl kehnge."
9 Então o homem levantou-se para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia declina e a tarde já vem chegando; peço-te que aqui passes a noite; eis que o dia já vai acabando, passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; e amanhã de madrugada levanta-te a caminhar, e irás para a tua tenda.
10 Eji nnenlum noo bumu go ege eltim re á nehm kpe kang, á mehle asongo go Jebus (ji li Jeusalem), a ebvankang ebe na abal bi solo nsol, a nne elkang ewe.
10 Porém o homem não quis ali passar a noite, mas levantou-se, e partiu, e chegou até defronte de Jebus (que é Jerusalém), e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Eji bo yahke ba elrehnge go Jebus, atv yahke behde, owo nlokeltum ewe kehm bungu tong nde re, "Nong wahr kangen go ejahbe jia atv maa."
11 Estando, pois, já perto de Jebus, e tendo-se já declinado muito o dia, disse o moço a seu senhor: Vamos agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus, e passemos ali a noite.
12 Owo nde kehm-e faange re, "E nehm kang a, ejahbe ji ane ebahre Isreel ki li. E bahke tahme go Gibea."
12 Porém disse-lhe seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel; mas iremos até Gibeá.
13 Á kpe bung re, "Nong wahr noken rehng go Gibea, afi Rama song kang go."
13 Disse mais a seu moço: Vamos, e cheguemos a um daqueles lugares, e passemos a noite em Gibeá ou em Ramá.
14 Bo kehm mehle asongo. Njul kpˈlahme ngare nyi bo kpˈrehnge go Gibea, ji li go ndi nyi Benjamin.
14 Passaram, pois, adiante, e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que é cidade de Benjamim.
15 Ana bo rehnge Gibea, bo sebe re bo kang o. Bo kehm mehle song ji go elatahkgur nne ne jolem no vvrv bo kak go ebo ntahk.
15 E retiraram-se para lá, para passarem a noite em Gibeá; e, entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 Elgung nio nkˈkula nnenlum awohng no jo kehnge elimijum, á lohng go ejahbe ewong ji Efrem. Á lene o Gibea, ji jolo ejahbe ji etˈtohngo Benjamin.
16 E eis que um velho homem vinha à tarde do seu trabalho do campo; e era este homem da montanha de Efraim, mas peregrinava em Gibeá; eram porém os homens deste lugar filhos de Benjamim.
17 Eji á nyehne ajenne nyao, á kehm bahbe bo re, "N gan wo ń lohng no? N gan wo ń kpˈtahme?"
17 Levantando ele, pois, os olhos, viu a este viajante na praça da cidade, e disse o ancião: Para onde vais, e donde vens?
18 Á kehm faange bo re, "E lohng go Betlehem ji li go Juda, e kpˈtahme go ejahbe ewong ji Efrem, edi ji n lene no. N je go Betlehem ji li go Juda, anv, n fi go Etahk Esowo. Nne ne limm no ma-m vvrv kak go ege etahk.
18 E ele lhe disse: Viajamos de Belém de Judá até aos lados da montanha de Efraim, de onde sou; porquanto fui a Belém de Judá, porém agora vou à casa do Senhor; e ninguém há que me recolha em casa,
19 Wahr kpi amahm, a nsol nyi e bahke lehke, go nsol nyi mbvankang bahke lehke, fere noongo lal. E nehme seb ejum ajehng ajehng.
19 Todavia temos palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho há para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Nnenkul noo kehm tongo bo re, "Baan, wahn ba kang go egame. M bahk-n kake ejum ajehng ajehng ji ń li elehng. Mbang anyehng anyehng, kana kang go alatahkgur."
20 Então disse o ancião: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão-somente não passes a noite na praça.
21 Á kehm rodo bo tahm go ge etahk. Nfontahk ka abvankang ebo nsol alehke. Eji á ma ru bo akpade, á kehm koko nsol alehke ba, bo li egom egom.
21 E levou-o à sua casa, e deu pasto aos jumentos; e, lavando-se os pés, comeram e beberam.
22 Ana bo jehk no kpˈlehke nsol, abˈbi ane ba li ejahbe jio kehm ba sennge etahk jio kak. Bo jo ruumu mbutahk, fere jo rabe tong nnenkul noo re, "Ko nnenlum no ma ba a ega etahk wahr noongo a ne."
22 Estando eles alegrando o seu coração, eis que os homens daquela cidade (homens que eram filhos de Belial) cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao ancião, senhor da casa, dizendo: Tira para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Nnenkul noo kehm lohngo ba kpiri bo go alatahk, kehm bungu tong bo re, "E,ee, ate ebame, kana lim elkohn ebi ejum ana jia, nne noa njenne enyame nyi, bahke jolo ejum esono.
23 E o homem, dono da casa, saiu a eles e disse-lhes: Não, irmãos meus, ora não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais tal loucura.
24 Nyehnen mmon ewame no li mongunga nnenkal, a nnelkang ewe, m bahke koko bo ba ka-n. Lim-n bo ajehng ajehng ji kp-n koro. Kana lim nnenlum noa ejum ajehng ajehng."
24 Eis que a minha filha virgem e a concubina dele vo-las tirarei fora; humilhai-as a elas, e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais essa loucura.
25 Jol anebelum baa we wuungem atung. Owo nnenlum no lohng go etˈtohngo ji Levi kehm yehke nnelkang ewe ka bo go alatahk, bo noongo a ne atv mao kpee. Eji efungfu ma se, bo nyehk-e yake.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então aquele homem pegou da sua concubina, e lha tirou para fora; e eles a conheceram e abusaram dela toda a noite até pela manhã, e, subindo a alva, a deixaram.
26 Ana efungfu kpˈseke, ano wo nnenkal noo feere ba rehng etahk ji nnelkang nde ewe jolo no, kehm ba fooro gbo go egudu mbutahk, sa noongo o tete edi gohro bang.
26 E ao romper da manhã veio a mulher, e caiu à porta da casa daquele homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Eji nnelkang ewe mehle ba lennge mbu lohngalatahk mi á yahke soro asi go ege eljen, á kehm ba nyehn nnelkang ewe no nkal nong go mbutahk, á ma tub ejahm go mbu.
27 E, levantando-se seu senhor pela manhã, e abrindo as portas da casa, e saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Á kehm-e tongo re, "Mehl yiimi, wahr tahm." Jol ellum go nnyo we lohngem. Á kehm-e tubu ejahm, rod-e kunu go njahm edonki, tahm a ne kehnge.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos, porém ela não respondeu; então, levantando-se o homem a pôs sobre o jumento, e foi para o seu lugar.
29 Eji á song rehng go etahk, á kehm rodo ntahme kiimi nnelkang ewe bum go ewubu ejang ebbal. Á kehm yehke ngabe anyehng anyehng tum tv etˈtohngo Isreel ajehng ajehng.
29 Chegando, pois, à sua casa, tomou um cutelo, e pegou na sua concubina, e a despedaçou com os seus ossos em doze partes; e enviou-as por todos os termos de Israel.
30 Nne awohng awohng no nyehne no bungu re, "Elkohn ejum ana jia ka jˈjol go Isreel, bomo go ngare nyi Isreel lohngo go Ijib. Keren bade ejum jia. Tooben, wahn ba tong-r ji e bahke limi."
30 E sucedeu que cada um que via aquilo dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito, até ao dia de hoje; ponderai isto, considerai, e falai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.