Juízes 18

eka (EKA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ngare nyio Isreel ntul bo belem. Etˈtohngo ji Dan jo sebe re, bo bel edi ellene, tibre ngare nyio bo ka tiki bel edi ndi ji bo ellong atˈtohngo nya Isreel.
1 Naqueles dias, Israel não tinha rei. A tribo de Dã procurava um lugar onde se estabelecer, pois ainda não tinha tomado posse do território que havia recebido como herança quando a terra foi dividida entre as tribos de Israel.
2 Anebe Dan kehm tumu atakuru ane na alon ba lohng go Sora abola Estaol re bo song weele kpur edi ji bo bahke song lene. Ane baa jolo go esi enyo ebangenahb ebo. Bo yele go ejahbe ewong ji Efrem, kehm ba rehng go etahk ji Maika fere kang o.
2 Então os homens de Dã escolheram dentre seus clãs cinco guerreiros corajosos das cidades de Zorá e Estaol para explorar um território onde a tribo pudesse se estabelecer. Quando esses guerreiros chegaram à região montanhosa de Efraim, pararam na casa de Mica e passaram a noite ali.
3 Re bo kehm rehnge go etahk Maika, bo liingi ellum ni njangkun nyio nyi lohng go etˈtohngo ji Levi, ano wo bo yange go etahk jio. Bo rod-e feere a ne go nkpe, kehm-e bahbe re, "Nne awo ko-a ba a? Jenji a kpˈlimi edi jia? Jenji wahnge a li li a?"
3 Enquanto estavam na casa de Mica, reconheceram o sotaque do jovem levita, de modo que se aproximaram dele e perguntaram: “Quem o trouxe para cá e o que você está fazendo neste lugar? Por que está aqui?”.
4 Á kehm ba tong bo bade ana Maika m-e bum, anv ye wo li nlimanjom no Maika.
4 O jovem respondeu: “Fiz um acordo com Mica, e ele me contratou como seu sacerdote pessoal”.
5 Bo kehm bungu tong-e re, "Bahb Esowo, joare eljen enahre nia bahke nobo, afi nehm nob."
5 Então eles disseram: “Pergunte a Deus se nossa viagem será bem-sucedida”.
6 Nlimanjom noo kehm faange bo re, "Songen soom, Jehova bahk-n gboko mbang."
6 “Vão em paz”, respondeu o sacerdote. “O S enhor está cuidando de sua viagem.”
7 Atakuru ane alon bao kehm mehle ba rehng go Lais, edi ji bo ba kpiri ane ba jolo elkpin nehka nehka jol ejumjum joom lub bo, ana anebe Saidon. Ntong anyehng anyehng kpeem jol. Bo jolo go elkoono kpee sennge bo kak. Bo jolo afangane, tibre bo bele nvemma ndi nyi jo lak nsol. Tob jolo re bo jolo fee, jol bo kpidem Sidon, afi bel ekpakebjing ajehng ajehng a ane ba jolo kpidi kpidi.
7 Os cinco homens prosseguiram até a cidade de Laís, onde notaram que os habitantes levavam uma vida tranquila, como os sidônios. Eram pacíficos e viviam em segurança, pois não havia quem os oprimisse em sua terra. Estavam longe de Sidom e não tinham nenhum aliado por perto.
8 Eji bo feere no ba rehng go Sora, a Estaol, abonanyehn kehm bahbe bo re, "Nsol go jolo renan?"
8 Quando os homens voltaram a Zorá e a Estaol, seus parentes lhes perguntaram: “O que vocês descobriram?”.
9 Anebelum bao kehm bungu re, "Wahr noken a bo! Wahr ebyehn re ndi nyia kpˈnobo. Kana laange, e tahmen song koon edi jio.
9 Eles responderam: “Vamos atacá-los! Vimos a terra, e ela é muito boa. O que vocês estão esperando? Não hesitem em avançar e tomar posse dela.
10 Ń lˈrehng o, ḿ bahke nyehne ane kpˈlimi nsol nyi kpi bo kor, ejumjum kpehme lub bo. Esowo ma-r ka nvemma ndi nyia, elehng ajehng ajehng e limm."
10 Quando chegarem lá, verão que o povo leva uma vida tranquila. Deus nos deu uma terra espaçosa e fértil, onde não falta nada!”.
11 Owo ane atahltahl atahl awubu ba lohng go etˈtohng ji Dan kehm kake nsol ebta. Bo lohng go Sora, a Estaol.
11 Então seiscentos homens da tribo de Dã armados para a guerra partiram de Zorá e de Estaol.
12 Bo bumu elsi ebo go erede bi Kiriat-Jearim ji li go Juda. Owo wahnge bo kpo lung edi jio re Mahane Dan tete rehng lela.
12 Acamparam num lugar a oeste de Quiriate-Jearim, em Judá, conhecido hoje como Maané-Dã.
13 Bo kehm mehle o tahm go ejahbe ewong ji Efrem sehng song rehng go etahk Maika.
13 Dali prosseguiram para a região montanhosa de Efraim e chegaram à casa de Mica.
14 Atakuru ane alon bao, ba song feede ndi go Lais kehm bungu tong ane bako re, "Ń kpˈkahne re, etahk ejehng go ntahk nyia kpi ebulungang ji nlimanjom kpo kak, a abon asowo, go ji bo limi go eti, a ji bo mongo na. E kpˈkahne ana e bahke limi."
14 Os cinco homens que haviam explorado a terra nos arredores de Laís explicaram aos outros: “Numa destas casas há um colete sacerdotal, e também alguns ídolos do lar, uma imagem esculpida e um ídolo de metal. O que vocês acham que devem fazer?”.
15 Ane bao na alon kehm tahme go etahk ji Maika, edi ji njangkun nyia nyi lohng go etˈtohngo ji Levi lene no song kak-e nnyo.
15 Os cinco homens saíram da estrada principal e foram à casa de Mica, onde morava o jovem levita, e o saudaram.
16 Ana atakuru ane bao, ane atahltahl atahl awubu ba lohng go etˈtohngo ji Dan yim go alatahk,
16 Os seiscentos guerreiros armados da tribo de Dã ficaram à entrada da porta,
17 atakuru ane alon ba song feede edi kehm yele go ekahnlom song rod elokelom, a ebulungang jio, alokelum nya li ka ebangenahb, a elokelom jehko ji bo mongo na. Ngare nyio, nlimanjom, a ane atahltahl atahl awubu ba fili nsol ebta yim go mbuga.
17 e os cinco espiões entraram no santuário e removeram a imagem esculpida, o colete sacerdotal, os ídolos do lar e o ídolo de metal. Enquanto isso, o sacerdote ficou junto à porta, com os seiscentos guerreiros armados.
18 Eji nlimanjom noo nyehne ana bo kpˈrodo elokelum go etahk Maika ji bo rahme na, a ebulungang a asowo nyako nya li ka ebangenahb, a elokelom jehko ji bo mongo na, á kehm bungu re, "Jenji ń kpˈlimi a?"
18 Quando o sacerdote viu que os homens estavam levando todos os objetos sagrados do santuário de Mica, perguntou: “O que vocês estão fazendo?”.
19 Bo kehm-e tongo re, "Bulu nnyo, wo tahm toon-r! Ba jol nsoo, a nlimanjom ewahre. Anv jinji ga nob! re wo jol nlimanjom ka etˈtohngo kohro kohro, afi wo jol ka nne awohng?"
19 “Fique quieto e venha conosco”, responderam. “Seja nosso pai e sacerdote. Não é melhor ser sacerdote de uma tribo inteira e de um clã de Israel do que da casa de um só homem?”
20 Nlimajom noo bele eyebatahng sehng. Á rodo ebulungang ji nlimanjom, a elokelom ji bo rahme na, tahm toono ane bao.
20 O jovem sacerdote aceitou de bom grado acompanhá-los. Pegou o colete sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem esculpida e se uniu a eles.
21 Bo rodo abon ebo, a ntohkondi ebo, a nsol nyi bo kpi no bum go mbuksong, sennge elbo tahm.
21 Então deram a volta, colocaram as crianças, o gado e os bens na frente do grupo e partiram.
22 Eji bo ma lohng go etahk Maika jen mmokv ntiil, owo ane ba lene kohlo etahk Maika kehm fohko elbo, kehm kehme anebe Dan kam.
22 Quando os membros da tribo de Dã estavam longe da casa de Mica, ele e seus vizinhos foram atrás deles.
23 Ana bo kpˈrabe jo toono bo go nnahb, owo anebe Dan kehm sennge bung tong Maika re, "Jenji wahng ka a ma lung ane eba re bo ba nok anahre?"
23 Gritavam para os homens de Dã, que se voltaram e disseram a Mica: “Qual é o problema? Por que você convocou esses homens para nos perseguir?”.
24 Á kehm faange bo re, "Wahn ebrod asowo enyame nya n limi no, a nlimanjom ewame fi a ne. Jenji kpe-m li go abo? Nˈnan ń kp-m bahbe re, ˈJinji kp-a kake elgbiingi?ˈ "
24 Mica respondeu: “Como é que vocês me perguntam qual é o problema? Tomaram todos os deuses que fiz e levaram meu sacerdote! Não me restou nada!”.
25 Anebe Dan kehm bungu re, "Jo kunen ekpu ejum ji ń kpˈbungu. Ane ba kpo rak atahng sohksohk li egahre ellong. Bo bahke ma rak atahng ba wul-a, a ebangenahb eja."
25 Os homens de Dã disseram: “Cuidado com o que você diz! Temos em nosso meio alguns homens agressivos que poderiam ficar com raiva e matar você e sua família”.
26 Anebe Dan soro asi go eljene asongo. Eji Maika nyehne re ane bao kpˈtahne sehng-e, á feere eje kehnge go ege etahk.
26 Assim, os homens de Dã seguiram seu caminho. Quando Mica viu que eram numerosos demais para atacá-los, deu meia-volta e foi para casa.
27 Bo rodo asowo Maika, a nlimanjom ewe song rehng go Lais re bo song nok a bo ji ki jo seb atong, bo belem ebaabe ebjing. Bo song noko a bo, wul bo kpee, fere jamme ntahk ebo fi.
27 Então os homens de Dã, levando os ídolos de Mica e seu sacerdote, chegaram à cidade de Laís, cujo povo era pacífico e vivia em segurança. Mataram à espada os habitantes e queimaram a cidade.
28 Nnene jolem no bahke tahre bo. Bo jolem kohlo Saidon, jol ekpakebjing ajehng ajehng bo belem a nne awohng awohng. Ejahbe jio jolo go edamme kohlo Bet-Rehob. Anebe Dan tuungu ejahbe jio si, fere lene o.
28 Não havia ninguém que livrasse os habitantes da cidade, pois estavam longe de Sidom e não tinham nenhum aliado por perto. Isso aconteceu no vale de Bete-Reobe. Então o povo da tribo de Dã reconstruiu a cidade e passou a habitar nela.
29 Bo fere gungu ejahbe jio mbing re Dan ana bo jo lung nde bo, ye ji Isreel (Jekob) jel-e no. Ejahbe jia wuku wuku bo lungu re Lais.
29 Mudaram seu nome para Dã, em homenagem ao antepassado deles, o filho de Jacó . Antes disso, a cidade se chamava Laís.
30 Anebe Dan kehm limi egudu ji bo kunu asowo, Jonatan mmon no Gesom ji jolo mmon no Mosis, a abon ebe ba jolo abalimajom ka etˈtohngo ji Dan, tete ngare nyi bo rodo bo tahm eju.
30 Levantaram ali a imagem esculpida e nomearam Jônatas, filho de Gérson, filho de Moisés, como seu sacerdote. Os descendentes de Jônatas serviram como sacerdotes da tribo de Dã até a época do exílio.
31 Bo soro asi jo rod alokelom nyaa nya Maika ma lim, ngare kpe kpe nyi etahk Esowo jolo go Silo. kake asowo nyaa nya Maika limi no, eji etahk Esowo jolo go Silo.
31 Assim, a tribo de Dã adorou a imagem esculpida de Mica durante todo o tempo em que a casa de Deus permaneceu em Siló.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.