Juízes 18

eka (EKA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ngare nyio Isreel ntul bo belem. Etˈtohngo ji Dan jo sebe re, bo bel edi ellene, tibre ngare nyio bo ka tiki bel edi ndi ji bo ellong atˈtohngo nya Isreel.
1 Naquele tempo não havia rei em Israel. E a tribo de Dã estava procurando uma terra para morar, terra que fosse só deles. Isso porque até aquela ocasião eles não tinham recebido a parte da terra que devia ser deles, embora as outras tribos de Israel já tivessem recebido a sua parte.
2 Anebe Dan kehm tumu atakuru ane na alon ba lohng go Sora abola Estaol re bo song weele kpur edi ji bo bahke song lene. Ane baa jolo go esi enyo ebangenahb ebo. Bo yele go ejahbe ewong ji Efrem, kehm ba rehng go etahk ji Maika fere kang o.
2 Então o povo de Dã escolheu cinco homens de valor entre todas as famílias da tribo. Eles foram mandados das cidades de Zora e Estaol para espiar e conhecer a terra. Foram para a região montanhosa de Efraim e ficaram na casa de Mica.
3 Re bo kehm rehnge go etahk Maika, bo liingi ellum ni njangkun nyio nyi lohng go etˈtohngo ji Levi, ano wo bo yange go etahk jio. Bo rod-e feere a ne go nkpe, kehm-e bahbe re, "Nne awo ko-a ba a? Jenji a kpˈlimi edi jia? Jenji wahnge a li li a?"
3 Enquanto estavam lá, perceberam, pelo jeito de o jovem levita falar, que ele não era dali. Então chegaram perto dele e perguntaram: — O que é que você está fazendo aqui? Quem trouxe você para cá?
4 Á kehm ba tong bo bade ana Maika m-e bum, anv ye wo li nlimanjom no Maika.
4 Ele respondeu: — Eu fiz um trato com Mica. Ele me paga para ser sacerdote dele.
5 Bo kehm bungu tong-e re, "Bahb Esowo, joare eljen enahre nia bahke nobo, afi nehm nob."
5 Aí disseram ao moço: — Então pergunte a Deus se nós seremos bem-sucedidos na nossa viagem.
6 Nlimanjom noo kehm faange bo re, "Songen soom, Jehova bahk-n gboko mbang."
6 O sacerdote respondeu: — Não se preocupem. O
7 Atakuru ane alon bao kehm mehle ba rehng go Lais, edi ji bo ba kpiri ane ba jolo elkpin nehka nehka jol ejumjum joom lub bo, ana anebe Saidon. Ntong anyehng anyehng kpeem jol. Bo jolo go elkoono kpee sennge bo kak. Bo jolo afangane, tibre bo bele nvemma ndi nyi jo lak nsol. Tob jolo re bo jolo fee, jol bo kpidem Sidon, afi bel ekpakebjing ajehng ajehng a ane ba jolo kpidi kpidi.
7 Então os cinco homens saíram dali e foram para a cidade de Laís. Chegando lá, viram que o povo daquele lugar vivia em segurança, como os sidônios. Eram pacíficos e calmos e não tinham brigas com ninguém. Eles tinham tudo o que precisavam. Moravam longe dos sidônios e viviam afastados dos outros povos.
8 Eji bo feere no ba rehng go Sora, a Estaol, abonanyehn kehm bahbe bo re, "Nsol go jolo renan?"
8 Quando os cinco homens voltaram para Zora e Estaol, a sua gente perguntou o que eles haviam descoberto.
9 Anebelum bao kehm bungu re, "Wahr noken a bo! Wahr ebyehn re ndi nyia kpˈnobo. Kana laange, e tahmen song koon edi jio.
9 E eles responderam: — Vamos atacar! Nós vimos a terra, e ela é muito boa! Não fiquem aí parados! Vão depressa e tomem a terra!
10 Ń lˈrehng o, ḿ bahke nyehne ane kpˈlimi nsol nyi kpi bo kor, ejumjum kpehme lub bo. Esowo ma-r ka nvemma ndi nyia, elehng ajehng ajehng e limm."
10 Lá vocês vão ver que o povo não desconfia de nada. A terra deles é grande e tem tudo o que é preciso. E Deus a está dando a vocês.
11 Owo ane atahltahl atahl awubu ba lohng go etˈtohng ji Dan kehm kake nsol ebta. Bo lohng go Sora, a Estaol.
11 Então seiscentos homens da tribo de Dã saíram de Zora e Estaol, prontos para a luta.
12 Bo bumu elsi ebo go erede bi Kiriat-Jearim ji li go Juda. Owo wahnge bo kpo lung edi jio re Mahane Dan tete rehng lela.
12 Subiram e acamparam a oeste da cidade de Quiriate-Jearim, na região de Judá. É por isso que aquele lugar é chamado até hoje de “Campo de Dã”.
13 Bo kehm mehle o tahm go ejahbe ewong ji Efrem sehng song rehng go etahk Maika.
13 Dali foram para a região montanhosa de Efraim e chegaram à casa de Mica.
14 Atakuru ane alon bao, ba song feede ndi go Lais kehm bungu tong ane bako re, "Ń kpˈkahne re, etahk ejehng go ntahk nyia kpi ebulungang ji nlimanjom kpo kak, a abon asowo, go ji bo limi go eti, a ji bo mongo na. E kpˈkahne ana e bahke limi."
14 Aqueles cinco homens que haviam ido espiar a terra ao redor de Laís disseram aos seus companheiros: — Vocês sabiam que numa dessas casas há um ídolo de madeira folheado a prata? Há também outros ídolos e uma roupa de sacerdote. O que vocês acham que devemos fazer?
15 Ane bao na alon kehm tahme go etahk ji Maika, edi ji njangkun nyia nyi lohng go etˈtohngo ji Levi lene no song kak-e nnyo.
15 Então eles entraram na casa de Mica, onde morava o jovem levita, e o cumprimentaram.
16 Ana atakuru ane bao, ane atahltahl atahl awubu ba lohng go etˈtohngo ji Dan yim go alatahk,
16 Enquanto isso, os seiscentos soldados da tribo de Dã estavam esperando no portão, prontos para combater.
17 atakuru ane alon ba song feede edi kehm yele go ekahnlom song rod elokelom, a ebulungang jio, alokelum nya li ka ebangenahb, a elokelom jehko ji bo mongo na. Ngare nyio, nlimanjom, a ane atahltahl atahl awubu ba fili nsol ebta yim go mbuga.
17 Os cinco espiões entraram na casa, pegaram o ídolo de madeira folheado a prata, os outros ídolos e a roupa de sacerdote. O sacerdote tinha ficado no portão com os seiscentos soldados armados.
18 Eji nlimanjom noo nyehne ana bo kpˈrodo elokelum go etahk Maika ji bo rahme na, a ebulungang a asowo nyako nya li ka ebangenahb, a elokelom jehko ji bo mongo na, á kehm bungu re, "Jenji ń kpˈlimi a?"
18 Quando os homens entraram na casa de Mica e pegaram os objetos sagrados, o sacerdote perguntou: — O que vocês estão fazendo?
19 Bo kehm-e tongo re, "Bulu nnyo, wo tahm toon-r! Ba jol nsoo, a nlimanjom ewahre. Anv jinji ga nob! re wo jol nlimanjom ka etˈtohngo kohro kohro, afi wo jol ka nne awohng?"
19 Eles responderam: — Fique quieto. Não diga nada. Venha com a gente e seja o nosso sacerdote e conselheiro. Você não gostaria de ser o sacerdote de uma tribo inteira, em vez de ser sacerdote de apenas uma família?
20 Nlimajom noo bele eyebatahng sehng. Á rodo ebulungang ji nlimanjom, a elokelom ji bo rahme na, tahm toono ane bao.
20 O sacerdote ficou muito contente, pegou os objetos sagrados e foi com os espiões e os soldados.
21 Bo rodo abon ebo, a ntohkondi ebo, a nsol nyi bo kpi no bum go mbuksong, sennge elbo tahm.
21 Eles deram meia-volta, puseram na frente as crianças, o gado e os seus bens e partiram.
22 Eji bo ma lohng go etahk Maika jen mmokv ntiil, owo ane ba lene kohlo etahk Maika kehm fohko elbo, kehm kehme anebe Dan kam.
22 Já estavam longe quando os vizinhos de Mica, que haviam sido chamados para lutar, alcançaram os homens da tribo de Dã.
23 Ana bo kpˈrabe jo toono bo go nnahb, owo anebe Dan kehm sennge bung tong Maika re, "Jenji wahng ka a ma lung ane eba re bo ba nok anahre?"
23 Estes, ao ouvirem os gritos dos que vinham atrás deles, deram meia-volta e perguntaram a Mica: — O que é que há? Para que toda essa gente?
24 Á kehm faange bo re, "Wahn ebrod asowo enyame nya n limi no, a nlimanjom ewame fi a ne. Jenji kpe-m li go abo? Nˈnan ń kp-m bahbe re, ˈJinji kp-a kake elgbiingi?ˈ "
24 Ele respondeu: — Vocês ainda me perguntam o que é que há? Vocês me tomaram os deuses que eu fiz e o meu sacerdote e foram embora! O que foi que sobrou para mim?
25 Anebe Dan kehm bungu re, "Jo kunen ekpu ejum ji ń kpˈbungu. Ane ba kpo rak atahng sohksohk li egahre ellong. Bo bahke ma rak atahng ba wul-a, a ebangenahb eja."
25 Os homens de Dã disseram: — É melhor você não falar mais nada porque estes homens podem ficar zangados e acabar atacando vocês. Nesse caso você e toda a sua família morreriam.
26 Anebe Dan soro asi go eljene asongo. Eji Maika nyehne re ane bao kpˈtahne sehng-e, á feere eje kehnge go ege etahk.
26 Depois de dizerem isso, os homens de Dã partiram. Mica viu que eles eram mais fortes; então voltou para casa.
27 Bo rodo asowo Maika, a nlimanjom ewe song rehng go Lais re bo song nok a bo ji ki jo seb atong, bo belem ebaabe ebjing. Bo song noko a bo, wul bo kpee, fere jamme ntahk ebo fi.
27 Os homens da tribo de Dã levaram as coisas que Mica havia feito e também o sacerdote dele. Aí foram e atacaram Laís, aquela cidade de povo pacífico e calmo. Mataram os seus moradores e queimaram a cidade.
28 Nnene jolem no bahke tahre bo. Bo jolem kohlo Saidon, jol ekpakebjing ajehng ajehng bo belem a nne awohng awohng. Ejahbe jio jolo go edamme kohlo Bet-Rehob. Anebe Dan tuungu ejahbe jio si, fere lene o.
28 Não havia ninguém para salvar aquela gente, pois Laís ficava longe de Sidom, e eles não tinham contato com outros povos. A cidade ficava no vale, perto de Bete-Reobe. A tribo de Dã construiu de novo Laís e ficou morando ali.
29 Bo fere gungu ejahbe jio mbing re Dan ana bo jo lung nde bo, ye ji Isreel (Jekob) jel-e no. Ejahbe jia wuku wuku bo lungu re Lais.
29 Deram à cidade o nome de Dã porque assim se chamava o fundador da tribo, que era filho de Jacó.
30 Anebe Dan kehm limi egudu ji bo kunu asowo, Jonatan mmon no Gesom ji jolo mmon no Mosis, a abon ebe ba jolo abalimajom ka etˈtohngo ji Dan, tete ngare nyi bo rodo bo tahm eju.
30 E os homens de Dã levantaram o ídolo para adorá-lo. Jônatas, filho de Gérson e neto de Moisés, foi sacerdote da tribo de Dã. Ele e os seus descendentes foram sacerdotes da tribo de Dã até que o povo foi levado como prisioneiro para fora da sua terra.
31 Bo soro asi jo rod alokelom nyaa nya Maika ma lim, ngare kpe kpe nyi etahk Esowo jolo go Silo. kake asowo nyaa nya Maika limi no, eji etahk Esowo jolo go Silo.
31 E o ídolo feito por Mica ficou com eles durante todo o tempo em que a casa de Deus esteve em Siló.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.