Juízes 11

eka (EKA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ngare nyio egburu etahntahn nne jolo go Gilied no bo jo lung-e re Jefta. Nde bo jo lung-e re Gilied; Nnyehn jolo nne asˈsa.
1 Jefté, o gileadita, era um guerreiro valente. Sua mãe era uma prostituta; seu pai foi Gileade.
2 Nkal no Gilied tob jele abon ba nlum ka-e, ngare nyi bo ma gbal, bo kehm kame Jefta nfun abo yehke go ebo ellong. Bo kehm bungu tong-e re, "A nehm tiki sa a, ba li elkv nsoo a nahre, tibre nne no jel-a no nne asˈsa wo."
2 A mulher de Gileade também lhe deu filhos, que quando já estavam grandes, expulsaram Jefté, dizendo: "Você não vai receber nenhuma herança de nossa família, pois é filho de outra mulher".
3 Owo Jefta kehm soro be goji afun ebe tahm go ndi nyi Tob, go wo á song bel ellong atahnsi ane ba ki bel ejum ajehng ajehng ji ellimi.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos e se estabeleceu em Tobe. Ali um bando de vadios uniu-se a ele e o seguia.
4 Eji ma kang abon afung ntiil, anebe Amon kehm ba kehme elnoko a anebe Isreel.
4 Algum tempo depois, quando os amonitas entraram em guerra contra Israel,
5 Anebekul nfam ba Gilied kehm tahme go ndi nyi Tob re bo song ko Jefta.
5 os líderes de Gileade foram buscar Jefté em Tobe.
6 Bo kehm song tong-e re, "Ba wo ba jol ntˈtohko ewahre wahr song nok a anebe Amon."
6 "Venha", disseram. "Seja nosso comandante, para que possamos combater os amonitas. "
7 Jefta kehm faange bo re, "Me wahn korem, owo wahnge ń kam-m go nlaaga nyi nsoo. Nˈnan ḿ bahke bake go egame anv, eji ń wob go ntong?"
7 Disse-lhes Jefté: "Vocês não me odiavam e não me expulsaram da casa de meu pai? Por que me procuram agora, quando estão em dificuldades? "
8 Bo kehm-e faange re, "Jio ki-a gbiingi anv, wahr ebfeere ba re wo ba tob-r nok a anebe Amon. Á bahke jolo ntubesi no anebe Gilied kpee."
8 "Apesar disso, agora estamos apelando para você", responderam os líderes de Gileade. "Venha combater conosco os amonitas, e você será o chefe de todos os que vivem em Gileade. "
9 Jefta faange bo re, "Lˈjol re wahn ebfeere aname re me song nok a anebe Amon, Jehova faake abo kak-m go ebo, m bahke lohko jol ntubesi ewahna?"
9 Jefté respondeu: "Se vocês me levarem de volta para combater os amonitas e o Senhor os entregar a mim, serei o chefe de vocês? "
10 Bo kehm-e faange re, "Wahr ebnyam re e bahke limi ana a bungu no, Jehova li ntianse enyahre."
10 Os líderes de Gileade responderam: "O Senhor é nossa testemunha; faremos conforme você diz".
11 Owo Jefta tahme toono anebekul nfam a Gilied, bo lim-e a jol ntubesi no jo gbo bo mbang go ebta. Go Mispa Jefta kpe bung nsol nyia kpee go esamahr bi Jehova nyi á bungu tong anebekul ejahbe.
11 Assim Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre todos. E ele repetiu perante o Senhor, em Mispá, todas as palavras que tinha dito.
12 Jefta kehm tumu abatiingetib tv ntul no Amon re á seb kahn ji wahng ka á ma bom abohng a anebe Isreel.
12 Jefté enviou mensageiros ao rei amonita com a seguinte pergunta: "Que é que tens contra nós, para ter atacado a nossa terra? "
13 Ntul no Amon kehm faange abatiingetib bao re, "Ngare nyi Isreel lohngo go Ijib, bo taare ndi enyahre, bomo go aya ma Amon tete song rehng go aya ma Jobok, mbang mbang asongo go Jordan. Anv, feeren anyi ka-r enangebeem."
13 O rei dos amonitas respondeu aos mensageiros de Jefté: "Quando Israel veio do Egito tomou as minhas terras, desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Agora, devolvam-me essas terras pacificamente".
14 Jefta kehm tumu eltib tv ntul no Amon,
14 Jefté mandou de novo mensageiros ao rei amonita,
15 "Ji ji a ji Jefta kpˈbungu: Ndi nyi Moab, afii nyi anebe Amon, Isreel taarem.
15 dizendo: "Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, e tampouco a terra dos amonitas.
16 Ngare nyi bo lohngo go Ijib, bo sehnge elka emahng asongo go Abili Aya tete song rehng go Kadesh.
16 Quando veio do Egito, Israel foi pelo deserto até o mar Vermelho e daí para Cades.
17 Bo tumu eltib tv ntul no Edom re á lub fa bo nnyo bo sehng go ege ejahbe, á taamem. Ano wo bo tob bahb ntul no Moab, á tob ten. Isreel ba sa go Kadesh.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra’, mas o rei de Edom não quis ouvi-lo. Enviou o mesmo pedido ao rei de Moabe, e ele também não consentiu. Assim Israel permaneceu em Cades.
18 "Isreel sehnge nkpe nkpe nyio nyi elka emahng nio ni Edom abola Moab, bo sehnge ero nfam, ero nfam nyio nyi Moab, song rehng go nkpe aya ma Anon. Bo tikem siiri aya ma Anon rehng Moab tib o wo nkona ndi jolo no.
18 "Em seguida os israelitas viajaram pelo deserto e contornaram Edom e Moabe; passaram a leste de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom. Não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a sua fronteira.
19 "Isreel kehm tumu eltib tv Sihon ntul no anebe Amor, ye ji kuumu go Hesbon re, ˈÁ fa bo nnyo bo sehng go ege ejahbe song rehng edi ji bo fi no.ˈ
19 "Depois Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, em Hesbom, e lhe pediu: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra para irmos ao lugar que nos pertence! ’
20 Sihon, taamem tv bo re bo sehng go ege ejahbe. Á toobo nsoja enye bum go Jahas nyi jo nok a Isreel.
20 Seom, porém, não acreditou que Israel fosse apenas atravessar o seu território; assim convocou todos os seus homens, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21 "Jehova, ye ji li Esowo bi Isreel, yake Sihon, a ane ebe kak Isreel abo. Ndi nyio nyi anebe Amor lene no kpee.
21 "Então o Senhor, o Deus de Israel, entregou Seom e todos os seus homens nas mãos de Israel, e este os derrotou. Israel tomou posse de todas as terras dos amorreus que viviam naquela região,
22 Anebe Isreel ko edi ndi, bomo go aya ma Anon song rehng go aya ma Jabok, sehng o rehng go elka emahng tete rehng go Jodan.
22 conquistando-a por inteiro, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 "Eji Jehova, Esowo bi Isreel ma kam anebe Amor, taare ndi abo ka Isreel. Jenji wahng ka á kpˈsebe re wahr rod ka-a?
23 "Agora que o Senhor, o Deus de Israel, expulsou os amorreus da presença do seu povo Israel, queres tu tomá-la?
24 Anv á nehm ko ji Kemosh, esowo eba ka-a noa? Ano wo fvfo ji Jehova, Esowo ebahre ka-r no, ji ji e bahke koko.
24 Acaso não tomas posse daquilo que o teu deus Camos te dá? Da mesma forma tomaremos posse do que o Senhor nosso Deus nos deu.
25 Anv, wo wo ga nob sehnge Balak mmon no Sippo ji ntul no Moaba? Á tˈtaange a Isreela, afi nok a bo?
25 És tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Entrou ele alguma vez em conflito com Israel ou lutou com ele?
26 Nyehn ejum nnya atahlku ma sehng, nyi Isreel ma lene go ndi nyia, bomo go Hesbon rehng go Aroer, a ajahbe kpee nya li go nkpe aya nyi Anon. Nnya nnya nyia kpee nˈnan a kala ko ndi nyia wuku wuku.
26 Durante trezentos anos Israel ocupou Hesbom, Aroer, os povoados ao redor e todas as cidades às margens do Arnom. Por que não os reconquistaste todo esse tempo?
27 Me, n wa ka soodo, á kp-m limi ebi anv ebta bi a ma-r bohko. Nong Jehova, ye ji li nlˈlame no nno, toobo ntong nyia ka-r lela."
27 Nada fiz contra ti, mas tu estás cometendo um erro, lutando contra mim. Que o Senhor, o Juiz, julgue hoje a disputa entre os israelitas e os amonitas".
28 Etib bi Jefta tumu tv ntul no Amon, jol we lubem.
28 Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Owo, Etohko ji Jehova kehm ba yel Jefta, á kehm yele go atahng ejahbe nya Gilied, Manase, a Mispa ji li go Gilied, song ku nsoja nyi bahke noko a anebe Amon.
29 Então o Espírito do Senhor se apossou de Jefté. Este atravessou Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e daí avançou contra os amonitas.
30 Jefta kehm koko nwongo go esamahr Jehova re, "A lˈka-m esehngebta go esamahr anebe Amon,
30 E Jefté fez este voto ao Senhor: "Se entregares os amonitas nas minhas mãos,
31 ejum ajehng ajehng ji gbo mbang lohng go egame etahk ba wan-m, eji m ma nok ebta ga anebe Amon, bahke jolo ji Jehova, m bahk-e rodo lim njom nyio nyi bo kpo jahm fi."
31 aquele que vier saindo da porta da minha casa ao meu encontro, quando eu retornar da vitória sobre os amonitas, será do Senhor, e eu o oferecerei em holocausto".
32 Jefta kehm tahme song nok a anebe Amon, Jehova rodo bo kak-e go ebo.
32 Então Jefté foi combater os amonitas, e o Senhor os entregou nas suas mãos.
33 Á rannge ejahbe na eltahl, bomo go Aroer tete rehng go Minit, sehng rehng go Abel Keramim. Ana wo Isreel ga anebe Amon.
33 Ele conquistou vinte cidades, desde Aroer até as vizinhanças de Minite, chegando a Abel-Queramim. Assim os amonitas foram subjugados pelos Israelitas.
34 Re Jefta feere rehng etahk, mmon mmon awohng ewe no nkal wo lohngo ba wan-e, fere jo bahn ase nya bo jo kub. Ki li ye mmon awohng awohng noko á belem.
34 Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, dançando ao som de tamborins. E ela era filha única. Ele não tinha outro filho ou filha.
35 Eji Jefta nyehn-e no, á kehm jabbe nsol ebjing nyˈnye yare, fere biingi tiim, "Mmon ewame, eltim ename ebrannge kpee eji á lohngo ba wan-m. Me n nyam enyam tong Jehova bi n lˈkˈma kane."
35 Quando a viu, rasgou suas vestes e gritou: "Ah, minha filha! Estou angustiado e desesperado por tua causa, pois fiz ao Senhor um voto que não posso quebrar".
36 Mmon kehm faange re, "Nsoo wobnyam tong Jehova, rod-m lim ana a nyame no. Eji ntul Esowo ma-a ka esehngebta go esamahr anebe Amon, ba li anebekv eba.
36 "Meu pai", respondeu ela, "sua palavra foi dada ao Senhor. Faça comigo o que prometeu, agora que o Senhor o vingou dos seus inimigos, os amonitas. "
37 Tohko lim ejum ajehng jia ka-m ji n kpˈsebe, "Me n song yannge a ate ebame go ero awong, ling a bo ejum nnyahng ebal, tibre n nehm tiki kpe bal nlum."
37 E prosseguiu: "Mas conceda-me dois meses para vagar pelas colinas e chorar com as minhas amigas, porque jamais me casarei".
38 Á kehm-e fake nnyo re á song, "Song yannge a ate ebe go nnyahng ebal." Ate ebe kehm-e toono rehng go ero ewong, song ling a ne, tibre á nehm tiki bal nlum.
38 "Vá! ", disse ele. E deixou que ela fosse por dois meses. Ela e suas amigas foram para as colinas e choraram porque ela jamais se casaria.
39 Eji nnyahng ebal mio ma mal, á kehm feere ba goji nde, á rod-e lim ana á nyame no. Á sa mmongungu. Ana wo eljini ni Isreel fere jol,
39 Passados os dois meses, ela voltou a seu pai, e ele fez com ela o que tinha prometido no voto. Assim, ela nunca deixou de ser virgem. Daí vem o costume em Israel
40 go elya anehng anehng abongungu anebkal jo lohngo go nfung eni song buumu bada mmon a Jefta ji lohng go Gilied.
40 de saírem as moças durante quatro dias, todos os anos, para celebrar a memória da filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.