Hebreus 6
eka (EKA) vs NVT
1 Fvfo, nobo re wahr yake agbokombang nsol nya Kraist go eltibi, fere soro asi, eji e lꞌgbal, kꞌkpe sa go nnahb ekahme, kꞌkpe jo tib bade ana nne bahke sennge njahm go nsol nyi ki lohng ejumjum, fere taame tv Esowo,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 kꞌkpe jo tib bade awohngalahb, a abo akunu, a elnyahme go elkv, a elam ji Esowo bahke lame abi ane, bo nyehn erem go njinanjini.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Ano wo e bahke limi, Esowo lꞌtaame.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Anv, ane ba wuku wuku jolo go ellennge ni Esowo, ba ma gbo, lohng go abo nya Esowo, bo bahke limi renan, kehm feere, kpe ba gbo ndon? Bobwuungu ayare nya lohngo go ejahbetul, fere bel etohko ji Esowo, a aneb Esowo.
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 Bobwuungu nnoobo nyi alum Esowo kpi no, a nsahm nyi Esowo bahke tibi go eying ji kpꞌbake.
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 Lꞌfere jol ano, bo kehm gboko, lohng go abo nya Esowo, bo nehm kpe ma feere, ba gbo ndon. Tibre bofono antahng kpꞌkumu Mmon Esowo go ekros, fere rik-e ndon go elkab ane.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Esowo kpo fuulu ndi nyi kpo wo elahb ji kpo na nkpel tvv, nyi kpo lim nsol gbal, fere jo kak ane ebo, nyi wahnge bo ja edi ndi jio.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Akpiri lꞌfere mahng edi ndi jio, a agasame, lohngo re, edi ndi jio nobem. Ebsa ntiil Esowo su edi ndi jio, esꞌkohro, á gohro jahm fi.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Akpondahme enyame, jol afi e bungu ana, e kpꞌsahb kꞌkahn re, wahn ba kpi nsol nyi ga nob, nyi li ka eltahre enahne.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Esowo li etingi nne. Á nehm yini eltum enahne ni ń kpꞌlimi, a elkoro ni ń tibi no, ni mbing enye kp-n koro, eji ń jo loko aneb Esowo, jol anv, ń kpi nlimi nlimi ano.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Jo sahb kor-r kor re, nne awohng awohng ewahne soro asi ano, jo nok go eltimtim anehng, eji ń lꞌbel ekunukpu ji ń lꞌkꞌtiki faabe tete rehng esꞌkohro.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Kana jo gbo ewon! Jo leemen eljini ni ane ba taame no, fere jo kpuumu, ni wahnge bo bele nsol nyi Esowo nyame tong bo.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Eji Esowo nyame enyam tong Ebraham, eji á ki bel nne no gbale sehng-e, no kehn á jol-e tiri, á kehm tiri elne re,
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 “Etingitingi, m bahk-a fuulu, fere lim etꞌtohngo eja rur.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Owo Ebraham kehm kpooro, kehm lohko bel ji Esowo nyame no tong-e.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Nne lꞌkehm tiri, á kpo tir nne no gbale sehng-e. Nne lꞌtir ano, lohngo re, nfaabe kpee ebmal, ellum ene bahke lohko yiimi.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Ano wo Esowo tob tir budu go ege enyam bi á nyame no, eji á sebe re á tib ane ba á nyame tong bo go mbang nyi bo lꞌkꞌkpe ma faabe re, á nehm yaange ji á toobo no.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Eji Esowo kil jo kim efahnge, owo wahnge á ka-r nsol ebal nyio nyi lꞌkꞌtiki yaange, nyi li egburu ekakeltim ejahre, wahr jia ji ma be, song yel eju go ege, fere tub ekunukpu ejahm, ji e ma yehke kunu go nsol nyi kpꞌbake go esꞌsong.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Ekunukpu jia li ana eronron nlehke mi ma jabbe atohko enyahre, eji lꞌkꞌfab tahm, mi bo kahne go njahm ekpiki nyehko edi ji sahb bꞌbar,
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 edi jꞌnehm o ji Jisos gbo mbang yel tib go egahre esi, ye ji ma jol ntubesi abalimajom go njinanjini ana Melkisedek jolo no.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.