Gênesis 44
eka (EKA) vs VC
1 Josef kehm kake ntubesi alokeltum etahk ewe elle re <<Kak nsol alehke go abam ane baa, ana bo bahke ma sol, wo feere a akpohko asilva nya nne awohng awohng kak go ege nnyo ebam,
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 wo kak ebtuku ebame, ebtuku asilva go nnyo ebam mi nkalla. Tob kak akpohko asilva nya á ko gunu nsol alehke go ege ebam.>> Ano wo á limi no ana Josef tong-e no.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Re efungfu se, bo song tv bo re bo song a ebvankang ebo.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Jol eji bo lohngo ejahbe jio bo gaam jen fee, Josef tongo ntubesia nlokeltum ewe re, <<Song toono ane baa anv anv, a lˈkpiri bo, tong bo re, <Jenji wahnge ḿ ma ko ebi, feere a nnoobo?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Ebtuku asilva bia sang nsoo ewame kpo ko jo wo, fere jo bu elbua? Esab sab ejum ji ḿ ma lim.>>>
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Eji á song kpiri bo, alum nyanehm o nya á tongo bo.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Bo kehm-e faange re, <<Jenji wahnge nsoo kpˈbungu elkohn ejum ana jia? Ndan gbaa re wahr alokeltum eba lim elkohn ejum ana jia!
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Kehn wahr lˈlohng go ndi a Kenan feere a akpohko silva ba ka-a nya e nyehne egahra abam. Jenji wahnge wahr bahke kehm vohko silva afii agul etahk nso?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Lˈfere jol re nlokeltum ewa awohng awohng noa no bo bahke nyehne go ege, nong á kpo; wahr egom jehka bahke jolo alokeltum ba nsoo.>>
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 <<Á kehm bungu re ebnob sehng, <<Nong jol ana a ma bung. Nne no bo lˈnyehn go ege ye wo bahke jolo nju enyame; wahn egom jehko ń nehm kpe li ebi.>>
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Bo nne awohng awohng foomo radde abam eje bum ndi fere fange anyo abam.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Owo ntubesi alokeltum kehm kehme elfeede, bomo goji nnenkul abo tete ba rehng eji nkalla. Etuku bio bo nyehne go ebam ji Benjamin.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Eji jolo ano bo kehm, yare abomo ebo. Owo bo kehm feere a nsol gbade ebvankang, fere feere go ejahbe.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Ngare nyio Josef noa kpake li etahk, Juda a abonanyehn kehm ba gbo noongo go ege alata.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Josef tongo bo re, <<Jen ji wahnge ḿ ma lim ana? Ń nehme kahn re nne ana me bahke ma seb ejum kahn go elbua?>>
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Juda kehm faange re, <<Jenjii e bahke tongo nsoo ewame? Jenji e bahke bungu? Anv e bahke tibi renan re wahr nehme kahn? Esowo eblennge abˈbi nya alokeltum eba, anv a wahr aju nya nsoo nya, wahr fono antahng a nne no bo nyehne nkob ege ebam.>>
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Owo Josef kehm bungu re, <<Ndan gbaa re, me n lim elkohn ejum ana jio! Nne no bo nyehne ebtuku go ege wo wo bahke jolo nju enyame, egom jehko feeren song tob nso ewahne go elkoono.>>
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Owo Juda kehm song kpir-e fere tong-e re, <<Ntubesi ewame, nong nlokeltum ewa fil-a ndon. Nong me nlokeltum ewa bung moblum, Atahng ki-a rahk tob nlokeltum ewa, n kpˈkahne re, a li jang jang ana yefono Fero.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Wo, ntubesi bahbe nlokeltum ewe re a kpˈkpi ndea afii mmonannyehn?>
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 E faange re, <E kpˈkpi nde, yebkul, mmon no nse no nlum noa no bo jele ka-e, eji á ma kul, mmonannyehn noko ebkpo, ye ntahng ntahng wo ma sa go mmon a nnenkal noo. Á kpo kor nsoo sehng.>
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 <A tongo nlokeltum ewa re, <<Ko-e ba, eji me n lˈnyehn-e antahng.>>
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 E tongo ntubesi ewame re <<mmonse nnenlum noo nehm ma tahm nde sa; á lˈtahm-e sa, nde bahke kpoko.>>
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Wo a tongo nlokeltum ewa re, <Tohko tiki jol re, nkalla toon-n ba a, ń nehm kpe tiki nyehn esamahr ebame.>
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Eji e feere no kehnge goji nlokeltum ewa no li nsoo, e song tong-e ji ntubesi tong-r no.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 <<Owo nsoo ewahre kehm-r tongo re, <Songen wahn kpe song gunu abon nsol alehke.>
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Wo wahr tong-e re <<Wahr nehm feere je o, sehngem re no nkalla mmonnannee ewahre toon-r na, owo e bahke jeke. E nehm ma nyehn esamahr nne noo, tohko jol re nkalla mmonannee ewahre jolo anahre o.>
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 <<Nlokeltum ewa nsoo ewame tong-r re, <Ń kpˈ kahne re, nkal ewame jele abon ba nlum abal ka-m.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Awohng tahm-m a sa, n bungu re <<Etingitingi bo me-e jaake arohko arohko,>> We n nehme kpe tiki nyehn.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Á lˈkpe rod noa tahm-m sa, ejum lˈlim-e, a bahke rodo esi abi ejame yel go elahm ndon ndon.
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 Elkpin nsoo li are bob kpennge atem a elkpin monse nlum noa. Anv mmonse nlum noa tohko jol anahre, n lˈfeere goji nlokeltum ewa no li nsoo,
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 a lˈnyehn re, mmonse nlum noa lim anahre, á bahke kpoko, alokeltum eba bahke rodo esi abi nsoo ewahre song kak elahm ndon ndon.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Me nlokeltum ewa ko mmonse nlum go nkpaneka re m bahk-e kpuru ka nsoo ewahme. N tongo nsoo re, n tohk-e ko feere a ne ba ka-a, me wo bahke lehke ebi go ega esamahr, elkpin ename kpee.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 <<Anv titi nong me nlokeltum ewa sa a ana njua nsoo, go esi mmonse nlum noa, nong mmonse nlum toono abonanyehn song.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 M bahke limi renan kehm tahme kehnge goji nsoo ewame, mmonse nlum noa tohko jol aname? E,ee! Ka nongo me n nyehn ejum ndon ji bahke limi nsoo.>>
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.