Gênesis 44

eka (EKA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Josef kehm kake ntubesi alokeltum etahk ewe elle re <<Kak nsol alehke go abam ane baa, ana bo bahke ma sol, wo feere a akpohko asilva nya nne awohng awohng kak go ege nnyo ebam,
1 José deu as seguintes ordens ao administrador de sua casa: "Encha as bagagens desses homens com todo o mantimento que puderem carregar e coloque a prata de cada um na boca de sua bagagem.
2 wo kak ebtuku ebame, ebtuku asilva go nnyo ebam mi nkalla. Tob kak akpohko asilva nya á ko gunu nsol alehke go ege ebam.>> Ano wo á limi no ana Josef tong-e no.
2 Depois coloque a minha taça, a taça de prata, na boca da bagagem do caçula, juntamente com a prata paga pelo trigo". E ele fez tudo conforme as ordens de José.
3 Re efungfu se, bo song tv bo re bo song a ebvankang ebo.
3 Assim que despontou a manhã, despediram os homens com os seus jumentos.
4 Jol eji bo lohngo ejahbe jio bo gaam jen fee, Josef tongo ntubesia nlokeltum ewe re, <<Song toono ane baa anv anv, a lˈkpiri bo, tong bo re, <Jenji wahnge ḿ ma ko ebi, feere a nnoobo?
4 Ainda não tinham se afastado da cidade, quando José disse ao administrador de sua casa: "Vá atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga-lhes: Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Ebtuku asilva bia sang nsoo ewame kpo ko jo wo, fere jo bu elbua? Esab sab ejum ji ḿ ma lim.>>>
5 Não é esta a taça que o meu senhor usa para beber e para fazer adivinhações? Vocês cometeram grande maldade! "
6 Eji á song kpiri bo, alum nyanehm o nya á tongo bo.
6 Quando ele os alcançou, repetiu-lhes essas palavras.
7 Bo kehm-e faange re, <<Jenji wahnge nsoo kpˈbungu elkohn ejum ana jia? Ndan gbaa re wahr alokeltum eba lim elkohn ejum ana jia!
7 Mas eles lhe responderam: "Por que o meu senhor diz isso? Longe dos seus servos fazer tal coisa!
8 Kehn wahr lˈlohng go ndi a Kenan feere a akpohko silva ba ka-a nya e nyehne egahra abam. Jenji wahnge wahr bahke kehm vohko silva afii agul etahk nso?
8 Nós lhe trouxemos de volta, da terra de Canaã, a prata que encontramos na boca de nossa bagagem. Como roubaríamos prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Lˈfere jol re nlokeltum ewa awohng awohng noa no bo bahke nyehne go ege, nong á kpo; wahr egom jehka bahke jolo alokeltum ba nsoo.>>
9 Se algum dos seus servos for encontrado com ela, morrerá; e nós, os demais, seremos escravos do meu senhor".
10 <<Á kehm bungu re ebnob sehng, <<Nong jol ana a ma bung. Nne no bo lˈnyehn go ege ye wo bahke jolo nju enyame; wahn egom jehko ń nehm kpe li ebi.>>
10 E disse ele: "Concordo. Somente quem for encontrado com ela será meu escravo; os demais estarão livres".
11 Bo nne awohng awohng foomo radde abam eje bum ndi fere fange anyo abam.
11 Cada um deles descarregou depressa a sua bagagem e abriu-a.
12 Owo ntubesi alokeltum kehm kehme elfeede, bomo goji nnenkul abo tete ba rehng eji nkalla. Etuku bio bo nyehne go ebam ji Benjamin.
12 O administrador começou então a busca, desde a bagagem do mais velho até a do mais novo. E a taça foi encontrada na bagagem de Benjamim.
13 Eji jolo ano bo kehm, yare abomo ebo. Owo bo kehm feere a nsol gbade ebvankang, fere feere go ejahbe.
13 Diante disso, eles rasgaram as suas vestes. Em seguida, todos puseram a carga de novo em seus jumentos e retornaram à cidade.
14 Ngare nyio Josef noa kpake li etahk, Juda a abonanyehn kehm ba gbo noongo go ege alata.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava lá. Então eles se lançaram ao chão perante ele.
15 Josef tongo bo re, <<Jen ji wahnge ḿ ma lim ana? Ń nehme kahn re nne ana me bahke ma seb ejum kahn go elbua?>>
15 E José lhes perguntou: "Que foi que vocês fizeram? Vocês não sabem que um homem como eu tem poder para adivinhar? "
16 Juda kehm faange re, <<Jenjii e bahke tongo nsoo ewame? Jenji e bahke bungu? Anv e bahke tibi renan re wahr nehme kahn? Esowo eblennge abˈbi nya alokeltum eba, anv a wahr aju nya nsoo nya, wahr fono antahng a nne no bo nyehne nkob ege ebam.>>
16 Respondeu Judá: "O que diremos a meu senhor? Que podemos falar? Como podemos provar nossa inocência? Deus trouxe à luz a culpa dos teus servos. Agora somos escravos do meu senhor, como também aquele que foi encontrado com a taça".
17 Owo Josef kehm bungu re, <<Ndan gbaa re, me n lim elkohn ejum ana jio! Nne no bo nyehne ebtuku go ege wo wo bahke jolo nju enyame, egom jehko feeren song tob nso ewahne go elkoono.>>
17 Disse, porém, José: "Longe de mim fazer tal coisa! Somente aquele que foi encontrado com a taça será meu escravo. Os demais podem voltar em paz para a casa do seu pai".
18 Owo Juda kehm song kpir-e fere tong-e re, <<Ntubesi ewame, nong nlokeltum ewa fil-a ndon. Nong me nlokeltum ewa bung moblum, Atahng ki-a rahk tob nlokeltum ewa, n kpˈkahne re, a li jang jang ana yefono Fero.
18 Então Judá dirigiu-se a ele, dizendo: "Por favor, meu senhor, permite-me dizer-te uma palavra. Não se acenda a tua ira contra o teu servo, embora sejas igual ao próprio faraó.
19 Wo, ntubesi bahbe nlokeltum ewe re a kpˈkpi ndea afii mmonannyehn?>
19 Meu senhor perguntou a estes seus servos se ainda tínhamos pai e algum outro irmão.
20 E faange re, <E kpˈkpi nde, yebkul, mmon no nse no nlum noa no bo jele ka-e, eji á ma kul, mmonannyehn noko ebkpo, ye ntahng ntahng wo ma sa go mmon a nnenkal noo. Á kpo kor nsoo sehng.>
20 E nós respondemos: Temos um pai já idoso, cujo filho caçula nasceu-lhe em sua velhice. O irmão deste já morreu, e ele é o único filho da mesma mãe que restou, e seu pai o ama muito.
21 <A tongo nlokeltum ewa re, <<Ko-e ba, eji me n lˈnyehn-e antahng.>>
21 "Então disseste a teus servos que o trouxessem a ti para que os teus olhos pudessem vê-lo.
22 E tongo ntubesi ewame re <<mmonse nnenlum noo nehm ma tahm nde sa; á lˈtahm-e sa, nde bahke kpoko.>>
22 E nós respondemos a meu senhor que o jovem não poderia deixar seu pai, pois, caso o fizesse, seu pai morreria.
23 Wo a tongo nlokeltum ewa re, <Tohko tiki jol re, nkalla toon-n ba a, ń nehm kpe tiki nyehn esamahr ebame.>
23 Todavia disseste a teus servos que se o nosso irmão caçula não viesse conosco, nunca mais veríamos a tua face.
24 Eji e feere no kehnge goji nlokeltum ewa no li nsoo, e song tong-e ji ntubesi tong-r no.
24 Quando voltamos a teu servo, a meu pai, contamos-lhe o que o meu senhor tinha dito.
25 <<Owo nsoo ewahre kehm-r tongo re, <Songen wahn kpe song gunu abon nsol alehke.>
25 "Quando o nosso pai nos mandou voltar para comprar um pouco mais de comida,
26 Wo wahr tong-e re <<Wahr nehm feere je o, sehngem re no nkalla mmonnannee ewahre toon-r na, owo e bahke jeke. E nehm ma nyehn esamahr nne noo, tohko jol re nkalla mmonannee ewahre jolo anahre o.>
26 nós lhe dissemos: Só poderemos voltar para lá, se o nosso irmão caçula for conosco. Pois não poderemos ver a face daquele homem, a não ser que o nosso irmão caçula esteja conosco.
27 <<Nlokeltum ewa nsoo ewame tong-r re, <Ń kpˈ kahne re, nkal ewame jele abon ba nlum abal ka-m.
27 "Teu servo, meu pai, nos disse então: ‘Vocês sabem que minha mulher me deu apenas dois filhos.
28 Awohng tahm-m a sa, n bungu re <<Etingitingi bo me-e jaake arohko arohko,>> We n nehme kpe tiki nyehn.
28 Um deles se foi, e eu disse: Com certeza foi despedaçado. E até hoje, nunca mais o vi.
29 Á lˈkpe rod noa tahm-m sa, ejum lˈlim-e, a bahke rodo esi abi ejame yel go elahm ndon ndon.
29 Se agora vocês também levarem este de mim, e algum mal lhe acontecer, a tristeza que me causarão fará com que os meus cabelos brancos desçam à sepultura’.
30 Elkpin nsoo li are bob kpennge atem a elkpin monse nlum noa. Anv mmonse nlum noa tohko jol anahre, n lˈfeere goji nlokeltum ewa no li nsoo,
30 "Agora, pois, se eu voltar a teu servo, a meu pai, sem levar o jovem conosco, logo que meu pai, que é tão apegado a ele,
31 a lˈnyehn re, mmonse nlum noa lim anahre, á bahke kpoko, alokeltum eba bahke rodo esi abi nsoo ewahre song kak elahm ndon ndon.
31 perceber que o jovem não está conosco, morrerá. Teus servos farão seu velho pai descer seus cabelos brancos à sepultura com tristeza.
32 Me nlokeltum ewa ko mmonse nlum go nkpaneka re m bahk-e kpuru ka nsoo ewahme. N tongo nsoo re, n tohk-e ko feere a ne ba ka-a, me wo bahke lehke ebi go ega esamahr, elkpin ename kpee.
32 "Além disso, teu servo garantiu a segurança do jovem a seu pai, dizendo-lhe: Se eu não o trouxer de volta, suportarei essa culpa diante de ti pelo resto da minha vida!
33 <<Anv titi nong me nlokeltum ewa sa a ana njua nsoo, go esi mmonse nlum noa, nong mmonse nlum toono abonanyehn song.
33 "Por isso agora te peço, por favor, deixa o teu servo ficar como escravo do meu senhor no lugar do jovem e permite que ele volte com os seus irmãos.
34 M bahke limi renan kehm tahme kehnge goji nsoo ewame, mmonse nlum noa tohko jol aname? E,ee! Ka nongo me n nyehn ejum ndon ji bahke limi nsoo.>>
34 Como poderei eu voltar a meu pai sem levar o jovem comigo? Não! Não posso ver o mal que sobreviria a meu pai".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.