Gênesis 44

eka (EKA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Josef kehm kake ntubesi alokeltum etahk ewe elle re <<Kak nsol alehke go abam ane baa, ana bo bahke ma sol, wo feere a akpohko asilva nya nne awohng awohng kak go ege nnyo ebam,
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 wo kak ebtuku ebame, ebtuku asilva go nnyo ebam mi nkalla. Tob kak akpohko asilva nya á ko gunu nsol alehke go ege ebam.>> Ano wo á limi no ana Josef tong-e no.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Re efungfu se, bo song tv bo re bo song a ebvankang ebo.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Jol eji bo lohngo ejahbe jio bo gaam jen fee, Josef tongo ntubesia nlokeltum ewe re, <<Song toono ane baa anv anv, a lˈkpiri bo, tong bo re, <Jenji wahnge ḿ ma ko ebi, feere a nnoobo?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Ebtuku asilva bia sang nsoo ewame kpo ko jo wo, fere jo bu elbua? Esab sab ejum ji ḿ ma lim.>>>
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Eji á song kpiri bo, alum nyanehm o nya á tongo bo.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Bo kehm-e faange re, <<Jenji wahnge nsoo kpˈbungu elkohn ejum ana jia? Ndan gbaa re wahr alokeltum eba lim elkohn ejum ana jia!
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Kehn wahr lˈlohng go ndi a Kenan feere a akpohko silva ba ka-a nya e nyehne egahra abam. Jenji wahnge wahr bahke kehm vohko silva afii agul etahk nso?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Lˈfere jol re nlokeltum ewa awohng awohng noa no bo bahke nyehne go ege, nong á kpo; wahr egom jehka bahke jolo alokeltum ba nsoo.>>
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 <<Á kehm bungu re ebnob sehng, <<Nong jol ana a ma bung. Nne no bo lˈnyehn go ege ye wo bahke jolo nju enyame; wahn egom jehko ń nehm kpe li ebi.>>
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Bo nne awohng awohng foomo radde abam eje bum ndi fere fange anyo abam.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Owo ntubesi alokeltum kehm kehme elfeede, bomo goji nnenkul abo tete ba rehng eji nkalla. Etuku bio bo nyehne go ebam ji Benjamin.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Eji jolo ano bo kehm, yare abomo ebo. Owo bo kehm feere a nsol gbade ebvankang, fere feere go ejahbe.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Ngare nyio Josef noa kpake li etahk, Juda a abonanyehn kehm ba gbo noongo go ege alata.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Josef tongo bo re, <<Jen ji wahnge ḿ ma lim ana? Ń nehme kahn re nne ana me bahke ma seb ejum kahn go elbua?>>
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Juda kehm faange re, <<Jenjii e bahke tongo nsoo ewame? Jenji e bahke bungu? Anv e bahke tibi renan re wahr nehme kahn? Esowo eblennge abˈbi nya alokeltum eba, anv a wahr aju nya nsoo nya, wahr fono antahng a nne no bo nyehne nkob ege ebam.>>
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Owo Josef kehm bungu re, <<Ndan gbaa re, me n lim elkohn ejum ana jio! Nne no bo nyehne ebtuku go ege wo wo bahke jolo nju enyame, egom jehko feeren song tob nso ewahne go elkoono.>>
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Owo Juda kehm song kpir-e fere tong-e re, <<Ntubesi ewame, nong nlokeltum ewa fil-a ndon. Nong me nlokeltum ewa bung moblum, Atahng ki-a rahk tob nlokeltum ewa, n kpˈkahne re, a li jang jang ana yefono Fero.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Wo, ntubesi bahbe nlokeltum ewe re a kpˈkpi ndea afii mmonannyehn?>
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 E faange re, <E kpˈkpi nde, yebkul, mmon no nse no nlum noa no bo jele ka-e, eji á ma kul, mmonannyehn noko ebkpo, ye ntahng ntahng wo ma sa go mmon a nnenkal noo. Á kpo kor nsoo sehng.>
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 <A tongo nlokeltum ewa re, <<Ko-e ba, eji me n lˈnyehn-e antahng.>>
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 E tongo ntubesi ewame re <<mmonse nnenlum noo nehm ma tahm nde sa; á lˈtahm-e sa, nde bahke kpoko.>>
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Wo a tongo nlokeltum ewa re, <Tohko tiki jol re, nkalla toon-n ba a, ń nehm kpe tiki nyehn esamahr ebame.>
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Eji e feere no kehnge goji nlokeltum ewa no li nsoo, e song tong-e ji ntubesi tong-r no.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 <<Owo nsoo ewahre kehm-r tongo re, <Songen wahn kpe song gunu abon nsol alehke.>
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Wo wahr tong-e re <<Wahr nehm feere je o, sehngem re no nkalla mmonnannee ewahre toon-r na, owo e bahke jeke. E nehm ma nyehn esamahr nne noo, tohko jol re nkalla mmonannee ewahre jolo anahre o.>
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 <<Nlokeltum ewa nsoo ewame tong-r re, <Ń kpˈ kahne re, nkal ewame jele abon ba nlum abal ka-m.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Awohng tahm-m a sa, n bungu re <<Etingitingi bo me-e jaake arohko arohko,>> We n nehme kpe tiki nyehn.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Á lˈkpe rod noa tahm-m sa, ejum lˈlim-e, a bahke rodo esi abi ejame yel go elahm ndon ndon.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Elkpin nsoo li are bob kpennge atem a elkpin monse nlum noa. Anv mmonse nlum noa tohko jol anahre, n lˈfeere goji nlokeltum ewa no li nsoo,
30 — ausente —
31 a lˈnyehn re, mmonse nlum noa lim anahre, á bahke kpoko, alokeltum eba bahke rodo esi abi nsoo ewahre song kak elahm ndon ndon.
31 — ausente —
32 Me nlokeltum ewa ko mmonse nlum go nkpaneka re m bahk-e kpuru ka nsoo ewahme. N tongo nsoo re, n tohk-e ko feere a ne ba ka-a, me wo bahke lehke ebi go ega esamahr, elkpin ename kpee.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 <<Anv titi nong me nlokeltum ewa sa a ana njua nsoo, go esi mmonse nlum noa, nong mmonse nlum toono abonanyehn song.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 M bahke limi renan kehm tahme kehnge goji nsoo ewame, mmonse nlum noa tohko jol aname? E,ee! Ka nongo me n nyehn ejum ndon ji bahke limi nsoo.>>
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.