Gênesis 44
eka (EKA) vs ARIB
1 Josef kehm kake ntubesi alokeltum etahk ewe elle re <<Kak nsol alehke go abam ane baa, ana bo bahke ma sol, wo feere a akpohko asilva nya nne awohng awohng kak go ege nnyo ebam,
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 wo kak ebtuku ebame, ebtuku asilva go nnyo ebam mi nkalla. Tob kak akpohko asilva nya á ko gunu nsol alehke go ege ebam.>> Ano wo á limi no ana Josef tong-e no.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Re efungfu se, bo song tv bo re bo song a ebvankang ebo.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Jol eji bo lohngo ejahbe jio bo gaam jen fee, Josef tongo ntubesia nlokeltum ewe re, <<Song toono ane baa anv anv, a lˈkpiri bo, tong bo re, <Jenji wahnge ḿ ma ko ebi, feere a nnoobo?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Ebtuku asilva bia sang nsoo ewame kpo ko jo wo, fere jo bu elbua? Esab sab ejum ji ḿ ma lim.>>>
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Eji á song kpiri bo, alum nyanehm o nya á tongo bo.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Bo kehm-e faange re, <<Jenji wahnge nsoo kpˈbungu elkohn ejum ana jia? Ndan gbaa re wahr alokeltum eba lim elkohn ejum ana jia!
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Kehn wahr lˈlohng go ndi a Kenan feere a akpohko silva ba ka-a nya e nyehne egahra abam. Jenji wahnge wahr bahke kehm vohko silva afii agul etahk nso?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Lˈfere jol re nlokeltum ewa awohng awohng noa no bo bahke nyehne go ege, nong á kpo; wahr egom jehka bahke jolo alokeltum ba nsoo.>>
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 <<Á kehm bungu re ebnob sehng, <<Nong jol ana a ma bung. Nne no bo lˈnyehn go ege ye wo bahke jolo nju enyame; wahn egom jehko ń nehm kpe li ebi.>>
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Bo nne awohng awohng foomo radde abam eje bum ndi fere fange anyo abam.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Owo ntubesi alokeltum kehm kehme elfeede, bomo goji nnenkul abo tete ba rehng eji nkalla. Etuku bio bo nyehne go ebam ji Benjamin.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Eji jolo ano bo kehm, yare abomo ebo. Owo bo kehm feere a nsol gbade ebvankang, fere feere go ejahbe.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Ngare nyio Josef noa kpake li etahk, Juda a abonanyehn kehm ba gbo noongo go ege alata.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Josef tongo bo re, <<Jen ji wahnge ḿ ma lim ana? Ń nehme kahn re nne ana me bahke ma seb ejum kahn go elbua?>>
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Juda kehm faange re, <<Jenjii e bahke tongo nsoo ewame? Jenji e bahke bungu? Anv e bahke tibi renan re wahr nehme kahn? Esowo eblennge abˈbi nya alokeltum eba, anv a wahr aju nya nsoo nya, wahr fono antahng a nne no bo nyehne nkob ege ebam.>>
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Owo Josef kehm bungu re, <<Ndan gbaa re, me n lim elkohn ejum ana jio! Nne no bo nyehne ebtuku go ege wo wo bahke jolo nju enyame, egom jehko feeren song tob nso ewahne go elkoono.>>
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Owo Juda kehm song kpir-e fere tong-e re, <<Ntubesi ewame, nong nlokeltum ewa fil-a ndon. Nong me nlokeltum ewa bung moblum, Atahng ki-a rahk tob nlokeltum ewa, n kpˈkahne re, a li jang jang ana yefono Fero.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Wo, ntubesi bahbe nlokeltum ewe re a kpˈkpi ndea afii mmonannyehn?>
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 E faange re, <E kpˈkpi nde, yebkul, mmon no nse no nlum noa no bo jele ka-e, eji á ma kul, mmonannyehn noko ebkpo, ye ntahng ntahng wo ma sa go mmon a nnenkal noo. Á kpo kor nsoo sehng.>
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 <A tongo nlokeltum ewa re, <<Ko-e ba, eji me n lˈnyehn-e antahng.>>
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 E tongo ntubesi ewame re <<mmonse nnenlum noo nehm ma tahm nde sa; á lˈtahm-e sa, nde bahke kpoko.>>
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Wo a tongo nlokeltum ewa re, <Tohko tiki jol re, nkalla toon-n ba a, ń nehm kpe tiki nyehn esamahr ebame.>
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Eji e feere no kehnge goji nlokeltum ewa no li nsoo, e song tong-e ji ntubesi tong-r no.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 <<Owo nsoo ewahre kehm-r tongo re, <Songen wahn kpe song gunu abon nsol alehke.>
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Wo wahr tong-e re <<Wahr nehm feere je o, sehngem re no nkalla mmonnannee ewahre toon-r na, owo e bahke jeke. E nehm ma nyehn esamahr nne noo, tohko jol re nkalla mmonannee ewahre jolo anahre o.>
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 <<Nlokeltum ewa nsoo ewame tong-r re, <Ń kpˈ kahne re, nkal ewame jele abon ba nlum abal ka-m.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Awohng tahm-m a sa, n bungu re <<Etingitingi bo me-e jaake arohko arohko,>> We n nehme kpe tiki nyehn.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Á lˈkpe rod noa tahm-m sa, ejum lˈlim-e, a bahke rodo esi abi ejame yel go elahm ndon ndon.
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 Elkpin nsoo li are bob kpennge atem a elkpin monse nlum noa. Anv mmonse nlum noa tohko jol anahre, n lˈfeere goji nlokeltum ewa no li nsoo,
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 a lˈnyehn re, mmonse nlum noa lim anahre, á bahke kpoko, alokeltum eba bahke rodo esi abi nsoo ewahre song kak elahm ndon ndon.
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Me nlokeltum ewa ko mmonse nlum go nkpaneka re m bahk-e kpuru ka nsoo ewahme. N tongo nsoo re, n tohk-e ko feere a ne ba ka-a, me wo bahke lehke ebi go ega esamahr, elkpin ename kpee.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 <<Anv titi nong me nlokeltum ewa sa a ana njua nsoo, go esi mmonse nlum noa, nong mmonse nlum toono abonanyehn song.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 M bahke limi renan kehm tahme kehnge goji nsoo ewame, mmonse nlum noa tohko jol aname? E,ee! Ka nongo me n nyehn ejum ndon ji bahke limi nsoo.>>
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.