Gênesis 43
eka (EKA) vs VC
1 Ngare nyia njal kpˈkpake gbal go ndi nyio.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Owo eji bo ma li nsol alehke kpee nyi bo gunu go Ijib, ndea bo kehm tongo bo re, <<Feeren song Ijib wahn kpe song gunu nsol alehke ntiil ba ka-r.>>
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Juda kehm bung tong nde re, <<Nne noo sahb rehk-r rehke tˈtahne re, <Ń nehm kpe nyehn esamahr ebame, ń tohko tiki ko nkalla ewahne ba a ne.>
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Á lˈtum mmonannee ewahre á toon-r ba, wahr bahke jeke song gunu nsol alehke ba ka-a.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Á tohk-e tum á toon-r, wahr nehm je, tibre nne noo tong-r re, <Ń nehm kpe nyehn esamahr ebame, ń tohko tiki ko mmonanne ewahne ba a ne.>>>
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Isreel kehm tongo bo re, <<Jenji wahnge ń kehm koko nfem nyia ba ka-m, eji ń tong-e re ń kpi mmonanne ewahne ga?>>
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Bo kehm-e faange re, <<Nne noo bahb-r abahbe bade elnahre fere bahb-r bade a nnahb enyahre, á bahb-r nyehko re anv nso ewahne noa kpeka li go elkpina?> Fere kpe bahb re, <Ń kpˈkpi mmonanyehn nokoa?> Wahr tob faang-e na faange abahbe enye, e bahke limi renan kehm kahne re, á bahk-r tongo re, koon mmonanne ewahne ba a ne?>>>
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Juda kehm tongo Isreel nde re, <<Yake mmonse nlum noa kak-m go ebo, wahr bahke tahme tvtv, eji wahr, a wo, a abon ebahre e kpin kˈkpo njal.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Mefono antahng m bahke yiimi nkpaneka tahr-e; me wo a bahk-m jabbe antahng. N tohk-e ko feere a ne ba yiimi a ne a go ega esamahr, me wo bahke solo elfeeme go egame elkpin kpee antahng.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Ana li a, ki li re wahr eblaange, kehn wahr ebje na kpe feere je nkpel ebal.>>
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Owo Isreel ndea bo kehm tongo bo re, <<Lˈjol ano, limen jia: kaken akab nti nya nno go egahne abam nya lohng egahna ndi, wahn ko je a nya song ka nne noo ana ayare. Koon afubfub akehng, akehng ekon, a nsol nyi kpo lim nsol alehke yebe, a alahb eti ma kpo v esˈsvv eleenge, ma lohng eti ji bo kpo lung re Merr, mmohka pistasio, mmohka almond.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Roden akpohko asilva nyao edi ebbal, tibre ḿ bahke tiki song ka asilva nya bo kake egahne anyo abam, fundiki elsoodo ni.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Tob roden mmonanne ewahne, wahn song a ne anv anv goji nne noo.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Nong Esowo Bi Kpi Nsahm Kpee lim wahn fili nne noo ndon go ege esamahr, eji á lˈyake mmonanne ewahne noko, a Benjamin bo fere toon-n kehnge. Ana me, lˈjol re abon ebame bahke kpoko nong bo kpo.>>
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Owo ane bao kehm rodo nsol ayare nyao, fere rod akpohko asilva edi ebbal, a Benjamin fvfo. Bo kehm foomo tahm song rehng go Ijib, song tib elbo go esamahr Josef.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Eji Josef nyehne Benjamin a bo, a kehm bungu tongo ntubesi alokeltum no etahk eje re,<<Rod ane baa song a bo egame etahk, song wul nyam o wo lam nsol alehke, bo bahke lehke nsol aname ngare efin.>>
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Nne noo limi ana Josef tong-e no, lohko rod ane bao tahm a bo go etahk Josef.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Ane baa jo fˈfahl, eji bo rodo bo tahm a bo go etahk Josef. Bo jo tiri re, <<Bo ma-r ko ba a, tib akpohko silva nya bo kake go ebo anyo abam ngbokambang efung. Á yahke nok anahre fere ga-r, red-r fere ko-r ana aju fere taare ebvakanng ebahre.>>
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Owo bo kehm tahme toono atubesi alokeltuma Josef, fere bungu a ne, eji bo yahke yel etahk.
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 Bo tong-e re, <<Titi nsoo, nyanjehle e ba a ba gunu nsol alehke.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Go edi ji e kange no atv, efannge anyo abam enyahre fere nyehn akpohko asilva wob ebam nne awohng awohng ewahre, go nseenga seenge wahr ebko feere a nya.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Wahr ebkpe ko akpohko silva nyako ba re wahr ba gunu nsol alehke, wahr nehme kahn nne no kake akpohko silva go egahre abam.>>
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 A kehm bungu re, <<Ebnob sehng,>> <<Kana kpe fahl. Esowo ebahne, Esowo bi nso ejahne, ye wo ma-n ka afange go egahne abam; n kˈko akpohko asilva enyahne.>> Owo á kehm yehke Simion feere a ne ba ka bo.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 A kehm koko ane bao tahm a bo go etahk Josef, song ka bo alahb bo ru akpade, fere tob toobo nsol alehke ebvankang ka bo.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Bo kehm toobo nsol ayare bum jo sik re Josef ba ngare efin, tib re bo wuku re bo bahke lehke nsol o.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Eji Josef ma kehnge ba, bo kehm-e kake ayare nya bo ko no ba, bo gongo go ndi ka-e.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Á kehm bahbe bo ana bo li no, fere tong bo re, <<Ekˈkulu nso ewahne no ń tong-m no bada ne, á li rejen? Á noa kpaka li go elkpina?>>
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Bo kehm faange re <<Nlokeltum ewa nsoo ewahre noa kpaka li elkpin. Fvfo ye noa nob nob.>> Bo kehm gongo go ndi, sahb gˈgong ka-e ekpunu.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Eji a kpuru no fere nyehn Benjamin mmonannyehn, mmon no nlum no nyehn jele no, a kehm bahbe re, <<Monkalla mmonane ewahne no ń tong-m no bade wo aa?>> Á kehm bungu re, <<Nong nnoobo nyi Esowo jol a na, mmon ewame.>>
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Eji Josef nyehne mmonannyehn á kpeem ma bob elne, á kehm soro mehl esamahr abonanyehn tahm bo sa, foomo lohng, re á song seb edi ling. Á song yele ege a nkimi song ling.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Á ru esamahr ebe, kehm lohngo jo bob elne, fere tong re <<Bak nsol alehke.>>
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Bo bake nya nye ka-e eje eje, abonanyehn bo ka bo ebo ebo, anebe Ijib ba li nsol a bo, bo tob bake ka bo eje eje, tibre aneb Ijib joom li nsol semme a aneb Hebru, tibre jolo ebi ejum ka aneb Ijib re bo lim ano.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Ane bao bo jehke bo nti go esamahr Josef toono esi ekul ebo, bomo nnenkul tete song rehng nkalla; bo jo seenge atemtem eko fere jo tan bo.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Eji bo jo bak nsol go ekpˈkuru ji Josef, nsol nyi bo jo ka Benjamin jo gbale nkpel elon sehnge nya nne awohng awohng ga. Bo li fere wo fannge ngubjing a Josef.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.