Gênesis 43
eka (EKA) vs ARA
1 Ngare nyia njal kpˈkpake gbal go ndi nyio.
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 Owo eji bo ma li nsol alehke kpee nyi bo gunu go Ijib, ndea bo kehm tongo bo re, <<Feeren song Ijib wahn kpe song gunu nsol alehke ntiil ba ka-r.>>
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Juda kehm bung tong nde re, <<Nne noo sahb rehk-r rehke tˈtahne re, <Ń nehm kpe nyehn esamahr ebame, ń tohko tiki ko nkalla ewahne ba a ne.>
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Á lˈtum mmonannee ewahre á toon-r ba, wahr bahke jeke song gunu nsol alehke ba ka-a.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Á tohk-e tum á toon-r, wahr nehm je, tibre nne noo tong-r re, <Ń nehm kpe nyehn esamahr ebame, ń tohko tiki ko mmonanne ewahne ba a ne.>>>
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Isreel kehm tongo bo re, <<Jenji wahnge ń kehm koko nfem nyia ba ka-m, eji ń tong-e re ń kpi mmonanne ewahne ga?>>
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Bo kehm-e faange re, <<Nne noo bahb-r abahbe bade elnahre fere bahb-r bade a nnahb enyahre, á bahb-r nyehko re anv nso ewahne noa kpeka li go elkpina?> Fere kpe bahb re, <Ń kpˈkpi mmonanyehn nokoa?> Wahr tob faang-e na faange abahbe enye, e bahke limi renan kehm kahne re, á bahk-r tongo re, koon mmonanne ewahne ba a ne?>>>
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 Juda kehm tongo Isreel nde re, <<Yake mmonse nlum noa kak-m go ebo, wahr bahke tahme tvtv, eji wahr, a wo, a abon ebahre e kpin kˈkpo njal.
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 Mefono antahng m bahke yiimi nkpaneka tahr-e; me wo a bahk-m jabbe antahng. N tohk-e ko feere a ne ba yiimi a ne a go ega esamahr, me wo bahke solo elfeeme go egame elkpin kpee antahng.
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Ana li a, ki li re wahr eblaange, kehn wahr ebje na kpe feere je nkpel ebal.>>
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Owo Isreel ndea bo kehm tongo bo re, <<Lˈjol ano, limen jia: kaken akab nti nya nno go egahne abam nya lohng egahna ndi, wahn ko je a nya song ka nne noo ana ayare. Koon afubfub akehng, akehng ekon, a nsol nyi kpo lim nsol alehke yebe, a alahb eti ma kpo v esˈsvv eleenge, ma lohng eti ji bo kpo lung re Merr, mmohka pistasio, mmohka almond.
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Roden akpohko asilva nyao edi ebbal, tibre ḿ bahke tiki song ka asilva nya bo kake egahne anyo abam, fundiki elsoodo ni.
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Tob roden mmonanne ewahne, wahn song a ne anv anv goji nne noo.
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Nong Esowo Bi Kpi Nsahm Kpee lim wahn fili nne noo ndon go ege esamahr, eji á lˈyake mmonanne ewahne noko, a Benjamin bo fere toon-n kehnge. Ana me, lˈjol re abon ebame bahke kpoko nong bo kpo.>>
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Owo ane bao kehm rodo nsol ayare nyao, fere rod akpohko asilva edi ebbal, a Benjamin fvfo. Bo kehm foomo tahm song rehng go Ijib, song tib elbo go esamahr Josef.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Eji Josef nyehne Benjamin a bo, a kehm bungu tongo ntubesi alokeltum no etahk eje re,<<Rod ane baa song a bo egame etahk, song wul nyam o wo lam nsol alehke, bo bahke lehke nsol aname ngare efin.>>
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Nne noo limi ana Josef tong-e no, lohko rod ane bao tahm a bo go etahk Josef.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Ane baa jo fˈfahl, eji bo rodo bo tahm a bo go etahk Josef. Bo jo tiri re, <<Bo ma-r ko ba a, tib akpohko silva nya bo kake go ebo anyo abam ngbokambang efung. Á yahke nok anahre fere ga-r, red-r fere ko-r ana aju fere taare ebvakanng ebahre.>>
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Owo bo kehm tahme toono atubesi alokeltuma Josef, fere bungu a ne, eji bo yahke yel etahk.
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 Bo tong-e re, <<Titi nsoo, nyanjehle e ba a ba gunu nsol alehke.
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 Go edi ji e kange no atv, efannge anyo abam enyahre fere nyehn akpohko asilva wob ebam nne awohng awohng ewahre, go nseenga seenge wahr ebko feere a nya.
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 Wahr ebkpe ko akpohko silva nyako ba re wahr ba gunu nsol alehke, wahr nehme kahn nne no kake akpohko silva go egahre abam.>>
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 A kehm bungu re, <<Ebnob sehng,>> <<Kana kpe fahl. Esowo ebahne, Esowo bi nso ejahne, ye wo ma-n ka afange go egahne abam; n kˈko akpohko asilva enyahne.>> Owo á kehm yehke Simion feere a ne ba ka bo.
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 A kehm koko ane bao tahm a bo go etahk Josef, song ka bo alahb bo ru akpade, fere tob toobo nsol alehke ebvankang ka bo.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Bo kehm toobo nsol ayare bum jo sik re Josef ba ngare efin, tib re bo wuku re bo bahke lehke nsol o.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Eji Josef ma kehnge ba, bo kehm-e kake ayare nya bo ko no ba, bo gongo go ndi ka-e.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Á kehm bahbe bo ana bo li no, fere tong bo re, <<Ekˈkulu nso ewahne no ń tong-m no bada ne, á li rejen? Á noa kpaka li go elkpina?>>
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Bo kehm faange re <<Nlokeltum ewa nsoo ewahre noa kpaka li elkpin. Fvfo ye noa nob nob.>> Bo kehm gongo go ndi, sahb gˈgong ka-e ekpunu.
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Eji a kpuru no fere nyehn Benjamin mmonannyehn, mmon no nlum no nyehn jele no, a kehm bahbe re, <<Monkalla mmonane ewahne no ń tong-m no bade wo aa?>> Á kehm bungu re, <<Nong nnoobo nyi Esowo jol a na, mmon ewame.>>
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Eji Josef nyehne mmonannyehn á kpeem ma bob elne, á kehm soro mehl esamahr abonanyehn tahm bo sa, foomo lohng, re á song seb edi ling. Á song yele ege a nkimi song ling.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Á ru esamahr ebe, kehm lohngo jo bob elne, fere tong re <<Bak nsol alehke.>>
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Bo bake nya nye ka-e eje eje, abonanyehn bo ka bo ebo ebo, anebe Ijib ba li nsol a bo, bo tob bake ka bo eje eje, tibre aneb Ijib joom li nsol semme a aneb Hebru, tibre jolo ebi ejum ka aneb Ijib re bo lim ano.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Ane bao bo jehke bo nti go esamahr Josef toono esi ekul ebo, bomo nnenkul tete song rehng nkalla; bo jo seenge atemtem eko fere jo tan bo.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Eji bo jo bak nsol go ekpˈkuru ji Josef, nsol nyi bo jo ka Benjamin jo gbale nkpel elon sehnge nya nne awohng awohng ga. Bo li fere wo fannge ngubjing a Josef.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.