Gênesis 43

eka (EKA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ngare nyia njal kpˈkpake gbal go ndi nyio.
1 A fome continuava rigorosa na terra.
2 Owo eji bo ma li nsol alehke kpee nyi bo gunu go Ijib, ndea bo kehm tongo bo re, <<Feeren song Ijib wahn kpe song gunu nsol alehke ntiil ba ka-r.>>
2 Assim, quando acabou todo o trigo que os filhos de Jacó tinham trazido do Egito, seu pai lhes disse: "Voltem e comprem um pouco mais de comida para nós".
3 Juda kehm bung tong nde re, <<Nne noo sahb rehk-r rehke tˈtahne re, <Ń nehm kpe nyehn esamahr ebame, ń tohko tiki ko nkalla ewahne ba a ne.>
3 Mas Judá lhe disse: "O homem nos advertiu severamente: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’.
4 Á lˈtum mmonannee ewahre á toon-r ba, wahr bahke jeke song gunu nsol alehke ba ka-a.
4 Se enviares o nosso irmão conosco, desceremos e compraremos comida para ti.
5 Á tohk-e tum á toon-r, wahr nehm je, tibre nne noo tong-r re, <Ń nehm kpe nyehn esamahr ebame, ń tohko tiki ko mmonanne ewahne ba a ne.>>>
5 Mas se não o enviares conosco, não iremos, porque foi assim que o homem falou: ‘Não voltem à minha presença, a não ser que tragam o seu irmão’ ".
6 Isreel kehm tongo bo re, <<Jenji wahnge ń kehm koko nfem nyia ba ka-m, eji ń tong-e re ń kpi mmonanne ewahne ga?>>
6 Israel perguntou: "Por que me causaram esse mal, contando àquele homem que tinham outro irmão? "
7 Bo kehm-e faange re, <<Nne noo bahb-r abahbe bade elnahre fere bahb-r bade a nnahb enyahre, á bahb-r nyehko re anv nso ewahne noa kpeka li go elkpina?> Fere kpe bahb re, <Ń kpˈkpi mmonanyehn nokoa?> Wahr tob faang-e na faange abahbe enye, e bahke limi renan kehm kahne re, á bahk-r tongo re, koon mmonanne ewahne ba a ne?>>>
7 E lhe responderam: "Ele nos interrogou sobre nós e sobre nossa família. E também nos perguntou: ‘O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm outro irmão? ’ Nós simplesmente respondemos ao que ele nos perguntou. Como poderíamos saber que ele exigiria que levássemos o nosso irmão? "
8 Juda kehm tongo Isreel nde re, <<Yake mmonse nlum noa kak-m go ebo, wahr bahke tahme tvtv, eji wahr, a wo, a abon ebahre e kpin kˈkpo njal.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: "Deixa o jovem ir comigo e partiremos imediatamente, a fim de que tu, nós e nossas crianças sobrevivamos e não venhamos a morrer.
9 Mefono antahng m bahke yiimi nkpaneka tahr-e; me wo a bahk-m jabbe antahng. N tohk-e ko feere a ne ba yiimi a ne a go ega esamahr, me wo bahke solo elfeeme go egame elkpin kpee antahng.
9 Eu me comprometo pessoalmente pela segurança dele; podes me considerar responsável por ele. Se eu não o trouxer de volta e não o colocar bem aqui na tua presença, serei culpado diante de ti pelo resto da minha vida.
10 Ana li a, ki li re wahr eblaange, kehn wahr ebje na kpe feere je nkpel ebal.>>
10 Como se vê, se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes".
11 Owo Isreel ndea bo kehm tongo bo re, <<Lˈjol ano, limen jia: kaken akab nti nya nno go egahne abam nya lohng egahna ndi, wahn ko je a nya song ka nne noo ana ayare. Koon afubfub akehng, akehng ekon, a nsol nyi kpo lim nsol alehke yebe, a alahb eti ma kpo v esˈsvv eleenge, ma lohng eti ji bo kpo lung re Merr, mmohka pistasio, mmohka almond.
11 Então Israel, seu pai, lhes disse: "Se tem que ser assim, que seja! Coloquem alguns dos melhores produtos da nossa terra na bagagem e levem-nos como presente ao tal homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, algumas especiarias e mirra, algumas nozes de pistache e amêndoas.
12 Roden akpohko asilva nyao edi ebbal, tibre ḿ bahke tiki song ka asilva nya bo kake egahne anyo abam, fundiki elsoodo ni.
12 Levem prata em dobro, e devolvam a prata que foi colocada de volta na boca da bagagem de vocês. Talvez isso tenha acontecido por engano.
13 Tob roden mmonanne ewahne, wahn song a ne anv anv goji nne noo.
13 Peguem também o seu irmão e voltem àquele homem.
14 Nong Esowo Bi Kpi Nsahm Kpee lim wahn fili nne noo ndon go ege esamahr, eji á lˈyake mmonanne ewahne noko, a Benjamin bo fere toon-n kehnge. Ana me, lˈjol re abon ebame bahke kpoko nong bo kpo.>>
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia diante daquele homem, para que ele permita que o seu outro irmão e Benjamim voltem com vocês. Quanto a mim, se ficar sem filhos, sem filhos ficarei".
15 Owo ane bao kehm rodo nsol ayare nyao, fere rod akpohko asilva edi ebbal, a Benjamin fvfo. Bo kehm foomo tahm song rehng go Ijib, song tib elbo go esamahr Josef.
15 Então os homens desceram ao Egito, levando o presente, prata em dobro e Benjamim, e foram à presença de José.
16 Eji Josef nyehne Benjamin a bo, a kehm bungu tongo ntubesi alokeltum no etahk eje re,<<Rod ane baa song a bo egame etahk, song wul nyam o wo lam nsol alehke, bo bahke lehke nsol aname ngare efin.>>
16 Quando José viu Benjamim junto com eles, disse ao administrador de sua casa: "Leve estes homens à minha casa, mate um animal e prepare-o; eles almoçarão comigo ao meio-dia".
17 Nne noo limi ana Josef tong-e no, lohko rod ane bao tahm a bo go etahk Josef.
17 Ele fez o que lhe fora ordenado e levou-os à casa de José.
18 Ane baa jo fˈfahl, eji bo rodo bo tahm a bo go etahk Josef. Bo jo tiri re, <<Bo ma-r ko ba a, tib akpohko silva nya bo kake go ebo anyo abam ngbokambang efung. Á yahke nok anahre fere ga-r, red-r fere ko-r ana aju fere taare ebvakanng ebahre.>>
18 Eles ficaram com medo quando foram levados à casa de José, e pensaram: "Trouxeram-nos aqui por causa da prata que foi devolvida às nossas bagagens na primeira vez. Ele quer atacar-nos, subjugar-nos, tornar-nos escravos e tomar de nós os nossos jumentos".
19 Owo bo kehm tahme toono atubesi alokeltuma Josef, fere bungu a ne, eji bo yahke yel etahk.
19 Por isso, dirigiram-se ao administrador da casa de José e lhe disseram à entrada da casa:
20 Bo tong-e re, <<Titi nsoo, nyanjehle e ba a ba gunu nsol alehke.
20 "Ouça, senhor! A primeira vez que viemos aqui foi realmente para comprar comida.
21 Go edi ji e kange no atv, efannge anyo abam enyahre fere nyehn akpohko asilva wob ebam nne awohng awohng ewahre, go nseenga seenge wahr ebko feere a nya.
21 Mas no lugar em que paramos para pernoitar, abrimos nossas bagagens e cada um de nós encontrou sua prata, na quantia exata. Por isso a trouxemos de volta conosco,
22 Wahr ebkpe ko akpohko silva nyako ba re wahr ba gunu nsol alehke, wahr nehme kahn nne no kake akpohko silva go egahre abam.>>
22 além de mais prata, para comprar comida. Não sabemos quem pôs a prata em nossa bagagem".
23 A kehm bungu re, <<Ebnob sehng,>> <<Kana kpe fahl. Esowo ebahne, Esowo bi nso ejahne, ye wo ma-n ka afange go egahne abam; n kˈko akpohko asilva enyahne.>> Owo á kehm yehke Simion feere a ne ba ka bo.
23 "Fiquem tranqüilos", disse o administrador. "Não tenham medo. O seu Deus, o Deus de seu pai, foi quem lhes deu um tesouro em suas bagagens, porque a prata de vocês eu recebi. " Então soltou Simeão e o levou à presença deles.
24 A kehm koko ane bao tahm a bo go etahk Josef, song ka bo alahb bo ru akpade, fere tob toobo nsol alehke ebvankang ka bo.
24 Em seguida os levou à casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Bo kehm toobo nsol ayare bum jo sik re Josef ba ngare efin, tib re bo wuku re bo bahke lehke nsol o.
25 Eles então prepararam o presente para a chegada de José ao meio-dia, porque ficaram sabendo que iriam almoçar ali.
26 Eji Josef ma kehnge ba, bo kehm-e kake ayare nya bo ko no ba, bo gongo go ndi ka-e.
26 Quando José chegou, eles o presentearam com o que tinham trazido e curvaram-se diante dele até o chão.
27 Á kehm bahbe bo ana bo li no, fere tong bo re, <<Ekˈkulu nso ewahne no ń tong-m no bada ne, á li rejen? Á noa kpaka li go elkpina?>>
27 Ele então lhes perguntou como passavam e disse em seguida: "Como vai o pai de vocês, o homem idoso de quem me falaram? Ainda está vivo? "
28 Bo kehm faange re <<Nlokeltum ewa nsoo ewahre noa kpaka li elkpin. Fvfo ye noa nob nob.>> Bo kehm gongo go ndi, sahb gˈgong ka-e ekpunu.
28 Eles responderam: "Teu servo, nosso pai, ainda vive e passa bem". E se curvaram para prestar-lhe honra.
29 Eji a kpuru no fere nyehn Benjamin mmonannyehn, mmon no nlum no nyehn jele no, a kehm bahbe re, <<Monkalla mmonane ewahne no ń tong-m no bade wo aa?>> Á kehm bungu re, <<Nong nnoobo nyi Esowo jol a na, mmon ewame.>>
29 Olhando ao redor e vendo seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, José perguntou: "É este o irmão caçula de quem me falaram? " E acrescentou: "Deus lhe conceda graça, meu filho".
30 Eji Josef nyehne mmonannyehn á kpeem ma bob elne, á kehm soro mehl esamahr abonanyehn tahm bo sa, foomo lohng, re á song seb edi ling. Á song yele ege a nkimi song ling.
30 Profundamente emocionado por causa de seu irmão, José apressou-se em sair à procura de um lugar para chorar, e entrando em seu quarto, chorou.
31 Á ru esamahr ebe, kehm lohngo jo bob elne, fere tong re <<Bak nsol alehke.>>
31 Depois de lavar o rosto, saiu e, controlando-se, disse: "Sirvam a comida".
32 Bo bake nya nye ka-e eje eje, abonanyehn bo ka bo ebo ebo, anebe Ijib ba li nsol a bo, bo tob bake ka bo eje eje, tibre aneb Ijib joom li nsol semme a aneb Hebru, tibre jolo ebi ejum ka aneb Ijib re bo lim ano.
32 Serviram a ele em separado dos seus irmãos e também dos egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso era sacrilégio para eles.
33 Ane bao bo jehke bo nti go esamahr Josef toono esi ekul ebo, bomo nnenkul tete song rehng nkalla; bo jo seenge atemtem eko fere jo tan bo.
33 Seus irmãos foram colocados à mesa perante ele por ordem de idade, do mais velho ao mais moço, e olhavam perplexos uns para os outros.
34 Eji bo jo bak nsol go ekpˈkuru ji Josef, nsol nyi bo jo ka Benjamin jo gbale nkpel elon sehnge nya nne awohng awohng ga. Bo li fere wo fannge ngubjing a Josef.
34 Então lhes serviram da comida da mesa de José, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior que a dos outros. E eles festejaram e beberam à vontade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.