Gênesis 43
eka (EKA) vs NTLH
1 Ngare nyia njal kpˈkpake gbal go ndi nyio.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Owo eji bo ma li nsol alehke kpee nyi bo gunu go Ijib, ndea bo kehm tongo bo re, <<Feeren song Ijib wahn kpe song gunu nsol alehke ntiil ba ka-r.>>
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Juda kehm bung tong nde re, <<Nne noo sahb rehk-r rehke tˈtahne re, <Ń nehm kpe nyehn esamahr ebame, ń tohko tiki ko nkalla ewahne ba a ne.>
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Á lˈtum mmonannee ewahre á toon-r ba, wahr bahke jeke song gunu nsol alehke ba ka-a.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Á tohk-e tum á toon-r, wahr nehm je, tibre nne noo tong-r re, <Ń nehm kpe nyehn esamahr ebame, ń tohko tiki ko mmonanne ewahne ba a ne.>>>
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Isreel kehm tongo bo re, <<Jenji wahnge ń kehm koko nfem nyia ba ka-m, eji ń tong-e re ń kpi mmonanne ewahne ga?>>
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Bo kehm-e faange re, <<Nne noo bahb-r abahbe bade elnahre fere bahb-r bade a nnahb enyahre, á bahb-r nyehko re anv nso ewahne noa kpeka li go elkpina?> Fere kpe bahb re, <Ń kpˈkpi mmonanyehn nokoa?> Wahr tob faang-e na faange abahbe enye, e bahke limi renan kehm kahne re, á bahk-r tongo re, koon mmonanne ewahne ba a ne?>>>
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Juda kehm tongo Isreel nde re, <<Yake mmonse nlum noa kak-m go ebo, wahr bahke tahme tvtv, eji wahr, a wo, a abon ebahre e kpin kˈkpo njal.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Mefono antahng m bahke yiimi nkpaneka tahr-e; me wo a bahk-m jabbe antahng. N tohk-e ko feere a ne ba yiimi a ne a go ega esamahr, me wo bahke solo elfeeme go egame elkpin kpee antahng.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Ana li a, ki li re wahr eblaange, kehn wahr ebje na kpe feere je nkpel ebal.>>
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Owo Isreel ndea bo kehm tongo bo re, <<Lˈjol ano, limen jia: kaken akab nti nya nno go egahne abam nya lohng egahna ndi, wahn ko je a nya song ka nne noo ana ayare. Koon afubfub akehng, akehng ekon, a nsol nyi kpo lim nsol alehke yebe, a alahb eti ma kpo v esˈsvv eleenge, ma lohng eti ji bo kpo lung re Merr, mmohka pistasio, mmohka almond.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Roden akpohko asilva nyao edi ebbal, tibre ḿ bahke tiki song ka asilva nya bo kake egahne anyo abam, fundiki elsoodo ni.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Tob roden mmonanne ewahne, wahn song a ne anv anv goji nne noo.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Nong Esowo Bi Kpi Nsahm Kpee lim wahn fili nne noo ndon go ege esamahr, eji á lˈyake mmonanne ewahne noko, a Benjamin bo fere toon-n kehnge. Ana me, lˈjol re abon ebame bahke kpoko nong bo kpo.>>
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Owo ane bao kehm rodo nsol ayare nyao, fere rod akpohko asilva edi ebbal, a Benjamin fvfo. Bo kehm foomo tahm song rehng go Ijib, song tib elbo go esamahr Josef.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Eji Josef nyehne Benjamin a bo, a kehm bungu tongo ntubesi alokeltum no etahk eje re,<<Rod ane baa song a bo egame etahk, song wul nyam o wo lam nsol alehke, bo bahke lehke nsol aname ngare efin.>>
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Nne noo limi ana Josef tong-e no, lohko rod ane bao tahm a bo go etahk Josef.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Ane baa jo fˈfahl, eji bo rodo bo tahm a bo go etahk Josef. Bo jo tiri re, <<Bo ma-r ko ba a, tib akpohko silva nya bo kake go ebo anyo abam ngbokambang efung. Á yahke nok anahre fere ga-r, red-r fere ko-r ana aju fere taare ebvakanng ebahre.>>
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Owo bo kehm tahme toono atubesi alokeltuma Josef, fere bungu a ne, eji bo yahke yel etahk.
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 Bo tong-e re, <<Titi nsoo, nyanjehle e ba a ba gunu nsol alehke.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Go edi ji e kange no atv, efannge anyo abam enyahre fere nyehn akpohko asilva wob ebam nne awohng awohng ewahre, go nseenga seenge wahr ebko feere a nya.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Wahr ebkpe ko akpohko silva nyako ba re wahr ba gunu nsol alehke, wahr nehme kahn nne no kake akpohko silva go egahre abam.>>
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 A kehm bungu re, <<Ebnob sehng,>> <<Kana kpe fahl. Esowo ebahne, Esowo bi nso ejahne, ye wo ma-n ka afange go egahne abam; n kˈko akpohko asilva enyahne.>> Owo á kehm yehke Simion feere a ne ba ka bo.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 A kehm koko ane bao tahm a bo go etahk Josef, song ka bo alahb bo ru akpade, fere tob toobo nsol alehke ebvankang ka bo.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Bo kehm toobo nsol ayare bum jo sik re Josef ba ngare efin, tib re bo wuku re bo bahke lehke nsol o.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Eji Josef ma kehnge ba, bo kehm-e kake ayare nya bo ko no ba, bo gongo go ndi ka-e.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Á kehm bahbe bo ana bo li no, fere tong bo re, <<Ekˈkulu nso ewahne no ń tong-m no bada ne, á li rejen? Á noa kpaka li go elkpina?>>
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Bo kehm faange re <<Nlokeltum ewa nsoo ewahre noa kpaka li elkpin. Fvfo ye noa nob nob.>> Bo kehm gongo go ndi, sahb gˈgong ka-e ekpunu.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Eji a kpuru no fere nyehn Benjamin mmonannyehn, mmon no nlum no nyehn jele no, a kehm bahbe re, <<Monkalla mmonane ewahne no ń tong-m no bade wo aa?>> Á kehm bungu re, <<Nong nnoobo nyi Esowo jol a na, mmon ewame.>>
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Eji Josef nyehne mmonannyehn á kpeem ma bob elne, á kehm soro mehl esamahr abonanyehn tahm bo sa, foomo lohng, re á song seb edi ling. Á song yele ege a nkimi song ling.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Á ru esamahr ebe, kehm lohngo jo bob elne, fere tong re <<Bak nsol alehke.>>
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Bo bake nya nye ka-e eje eje, abonanyehn bo ka bo ebo ebo, anebe Ijib ba li nsol a bo, bo tob bake ka bo eje eje, tibre aneb Ijib joom li nsol semme a aneb Hebru, tibre jolo ebi ejum ka aneb Ijib re bo lim ano.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Ane bao bo jehke bo nti go esamahr Josef toono esi ekul ebo, bomo nnenkul tete song rehng nkalla; bo jo seenge atemtem eko fere jo tan bo.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Eji bo jo bak nsol go ekpˈkuru ji Josef, nsol nyi bo jo ka Benjamin jo gbale nkpel elon sehnge nya nne awohng awohng ga. Bo li fere wo fannge ngubjing a Josef.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.