Gênesis 37

eka (EKA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jekob lene ndi nyi nde jolo no, go ndi nyi Kenan.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Ntoora nnyo mi li bade Jekob mi a.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Ana jolo o, Isreel nde, Josef wo jo ga-e kor sehnge abon ebe bako nlum, tibre Josef bo jele ka-e ngare nyi á ma kul; Owo wahnge á jahme ekpawobo ji jolo anyono anyono ka-e.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Eji abonanyehn sebe kahn re Josef wo jo ga kor nde ebo sehnge bo kpee, bo ko-e ekv, bo joom kpe bung a ne yebe yebe.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Josef kehm leeme nlem tooro tong abonanyehn, bo kpe-e ko na ekv budu.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Á kehm tongo bo re, <<Wuungen atung wahn wuk nlem nyi n leeme no.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 E jolen go emahng jo gba agan nkohl, tvtv ngan nyˈnyame kehm mehle yiimi nsunsu, agan nya nyahne kehm bake ba yiimi sennge nyˈnyame kak, fere gong ka nyˈnyame.>>
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Abonanyehn kehm-e tongo re, <Anv, a kpˈtiri re wo wo bahke jolo ntul ewahr-a? Wo bahke lohko jo fil-ra? Bo kpe-e jo ko na ekv budu tib go nlem nyia nyi á lake bo, a ji á tongo bo.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Josef kehm kpe leeme nlem nyehko tong abonanyehn re, <<Wuungen atung, me n kpe leeme nlem nyehka, anv jolo re njul a ebareka, go ewubu elonlo ajehng gongo ka-m.>>
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Eji á tongo nde, fere tob tong abonanyehn, nde kehm-e nyame, fere tong-e re, <<Nlem nyi a ma leeme a, lohngo renan? Anv, nne a me, go abonane bahke bake ba gong go ndi ka-a?>>
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Josef kpe sahb lˈli na abonanyehn ala, wo nde kuuru ejum ajehng ajehng go ege atahng.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Ngare nyia abonanyehn ebrod atohkondi ndea bo song kehme bo nsol alehke kaa kohlo Sekem,
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Isreel kehm tongo Josef re, <<A kpˈkahne re abonane kpi atohkondi kpur kohlo go Sekem. Ba, me n tum-a tv bo.>>
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Isreel kehm-e tongo re, <<Song wo song nyehn abonane joare bo baa go efel, afi atohkondi nyaa tob li nseenge, wo feere ba tong-m.>> Owo Isreel kehm-e tumu, á mehl o edamme ji Hebron asongo.
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 nne awohng kehm-e nyehne á kpˈdaale yannge go elka emahng, nne noo kehm-e bahbe re, <<Jenji a kpˈsebe?>>
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Á kehm-e faange re, <<N kpi abonanee kpur. A bahk-m ma tib edi ji bo li no kpˈkpuru atohkondi eboa?>>
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Nne noo kehm-e faange re, <<Bob mehl ao, n jo wuku eji bo jo bung re, <E tahmen go Dotan.>>>
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Eji bo sa nyehn-e go fee, re á kehm ba rehng o eji bo, bob toobo ana bo bahk-e wulu.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Bo jo bungu tong atemtem re, <<Nyehn monleeme alem ga kpˈbake!>>
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Nong wahr wulen ye ro kak ekpabingi ajehng a, fere bung re ebi nnyam nyi me-e li, wahr kehm nyehne ana ji alem enye bahke jolo.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Eji Ruben wuku ano, á sebe re a á tahr-e yehke go ebo abo, á tongo bo re, <<Nong wahr ki-e wul.>>
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Kana faade alung amehng amehng, roon na ye kak ekpabingi a elka emahng, kana lak ye ebo abehng abehng. Ruben bungu jia re á tahr-e go ebo abo, feere a ne song ka nde.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Eji Josef ma rehng goji abonanyehn, bo kehm-e yehke ekpawobo eje ji jolo anyono anyono ji á kake no,
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 bo kehm-e rodo ro kak ekpabingi, ekpabingi jolo nnehme nehme, alahb jolem.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Eji bo ji no jo li nsol alehke, bo kehm nyehne ellong anebe Ismeel ba lohng go Giled, kun go ebo akamel kpˈbake, akamel solo nsol are, ana akehng ma kpo yebe abehne, a ajoobo akehng eltaame ma kpo lim ane nob ayam, a alahb eti esˈsvv ma lohng eti ji bo kpo lung re Merr, bo jo tahm go Ijib.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Juda kehm tongo abonanyehn re, <<Anv nsehng anyii e bahke lehke, e lˈwul mmonannee ewahre fere bulu alung eme?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Nong wahr gungen na ye ka anebe Ismeel, wahr kiin ye abo lak, gana ye mmonannee ewahre wo, e kpi alung amehng.>>Abonanyehn soro taame.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Eji anebe Ismeel ba lohng go Midia ba jo jen are ba no, abonanyehn kehm tohngo Josef yehke go ekpabingi jio, fere rod-e gungu anebe Ismeel go akpohko asilva eltahl, ane bao rod-e tahm a ne go Ijib.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Eji Ruben feere no song kpur go ekpabingi jio, Josef o kpeem jol, á yare elne nsol nyi á kake no.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Ruben kehm jeke goji abonanyehn kehm song bung re, <<Mmon njangkun noo o kpeem li, anv gan wo m bahke jeke?>>
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Bo kehm wulu mmombul, fere rod ekpawobo Josef behde go alung mao.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Bo kehm rodo ekpawobo anyono anyono song tib ndea bo, fere tong-e re, <<Wahr ebnyehn ekpawobo jia. Feede wo nyehn joare ekpawobo mmon ewa ji.>>
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Á kehm liingi soro bung re, ekpawobo mmon ewame ji. Ebi nnyam me-e li. Josef bo me-e lohko jaake arohko arohko.
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Owo Jekob kehm yare nsol nyi á kake no, fere kak anyake nsol, noongo elkv mmon ewe afung tvv.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Abon ebe kpee, ba nlum a ba nkal ba re bo ba kak-e eltim, á ten fere bung re, <<Eˈee, m bahke soro asi noongo elkv tete n yel elahm toono mmon ewame.>> Jekob soro na asi jo ling mmon ewe.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Eji ma jol ano, anebe Media rodo Josef gungu Potifa, ji jolo ntubesi awohng go ellong atubesi abalimeltum Fero. Potifa wo jolo ntubesi ababˈbaabe.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.