Gênesis 37

eka (EKA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jekob lene ndi nyi nde jolo no, go ndi nyi Kenan.
1 Jacó habitou na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 Ntoora nnyo mi li bade Jekob mi a.
2 Esta é a história da família de Jacó: Quando José tinha dezessete anos, pastoreava os rebanhos com os seus irmãos. Ajudava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e contava ao pai a má fama deles.
3 Ana jolo o, Isreel nde, Josef wo jo ga-e kor sehnge abon ebe bako nlum, tibre Josef bo jele ka-e ngare nyi á ma kul; Owo wahnge á jahme ekpawobo ji jolo anyono anyono ka-e.
3 Ora, Israel gostava mais de José do que de qualquer outro filho, porque lhe havia nascido em sua velhice; por isso mandou fazer para ele uma túnica longa.
4 Eji abonanyehn sebe kahn re Josef wo jo ga kor nde ebo sehnge bo kpee, bo ko-e ekv, bo joom kpe bung a ne yebe yebe.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai gostava mais dele do que de qualquer outro filho, odiaram-no e não conseguiam falar com ele amigavelmente.
5 Josef kehm leeme nlem tooro tong abonanyehn, bo kpe-e ko na ekv budu.
5 Certa vez, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles passaram a odiá-lo ainda mais.
6 Á kehm tongo bo re, <<Wuungen atung wahn wuk nlem nyi n leeme no.
6 "Ouçam o sonho que tive", disse-lhes.
7 E jolen go emahng jo gba agan nkohl, tvtv ngan nyˈnyame kehm mehle yiimi nsunsu, agan nya nyahne kehm bake ba yiimi sennge nyˈnyame kak, fere gong ka nyˈnyame.>>
7 "Estávamos amarrando os feixes de trigo no campo, quando o meu feixe se levantou e ficou em pé, e os seus feixes se ajuntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele".
8 Abonanyehn kehm-e tongo re, <Anv, a kpˈtiri re wo wo bahke jolo ntul ewahr-a? Wo bahke lohko jo fil-ra? Bo kpe-e jo ko na ekv budu tib go nlem nyia nyi á lake bo, a ji á tongo bo.
8 Seus irmãos lhe disseram: "Então você vai reinar sobre nós? Quer dizer que você vai governar sobre nós? " E o odiaram ainda mais, por causa do sonho e do que tinha dito.
9 Josef kehm kpe leeme nlem nyehko tong abonanyehn re, <<Wuungen atung, me n kpe leeme nlem nyehka, anv jolo re njul a ebareka, go ewubu elonlo ajehng gongo ka-m.>>
9 Depois teve outro sonho e o contou aos seus irmãos: "Tive outro sonho, e desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim".
10 Eji á tongo nde, fere tob tong abonanyehn, nde kehm-e nyame, fere tong-e re, <<Nlem nyi a ma leeme a, lohngo renan? Anv, nne a me, go abonane bahke bake ba gong go ndi ka-a?>>
10 Quando o contou ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e lhe disse: "Que sonho foi esse que você teve? Será que eu, sua mãe, e seus irmãos viremos a nos curvar até o chão diante de você? "
11 Josef kpe sahb lˈli na abonanyehn ala, wo nde kuuru ejum ajehng ajehng go ege atahng.
11 Assim seus irmãos tiveram ciúmes dele; o pai, no entanto, refletia naquilo.
12 Ngare nyia abonanyehn ebrod atohkondi ndea bo song kehme bo nsol alehke kaa kohlo Sekem,
12 Os irmãos de José tinham ido cuidar dos rebanhos do pai, perto de Siquém,
13 Isreel kehm tongo Josef re, <<A kpˈkahne re abonane kpi atohkondi kpur kohlo go Sekem. Ba, me n tum-a tv bo.>>
13 e Israel disse a José: "Como você sabe, seus irmãos estão apascentando os rebanhos perto de Siquém. Quero que você vá até lá". "Sim, senhor", respondeu ele.
14 Isreel kehm-e tongo re, <<Song wo song nyehn abonane joare bo baa go efel, afi atohkondi nyaa tob li nseenge, wo feere ba tong-m.>> Owo Isreel kehm-e tumu, á mehl o edamme ji Hebron asongo.
14 Disse-lhe o pai: "Vá ver se está tudo bem com os seus irmãos e com os rebanhos, e traga-me notícias". Jacó o enviou quando estava no vale de Hebrom. Mas José se perdeu quando se aproximava de Siquém;
15 nne awohng kehm-e nyehne á kpˈdaale yannge go elka emahng, nne noo kehm-e bahbe re, <<Jenji a kpˈsebe?>>
15 um homem o encontrou vagueando pelos campos e lhe perguntou: "Que é que você está procurando? "
16 Á kehm-e faange re, <<N kpi abonanee kpur. A bahk-m ma tib edi ji bo li no kpˈkpuru atohkondi eboa?>>
16 Ele respondeu: "Procuro meus irmãos. Pode me dizer onde eles estão apascentando os rebanhos? "
17 Nne noo kehm-e faange re, <<Bob mehl ao, n jo wuku eji bo jo bung re, <E tahmen go Dotan.>>>
17 Respondeu o homem: "Eles já partiram daqui. Eu os ouvi dizer: ‘Vamos para Dotã’ ". Assim José foi em busca dos seus irmãos e os encontrou perto de Dotã.
18 Eji bo sa nyehn-e go fee, re á kehm ba rehng o eji bo, bob toobo ana bo bahk-e wulu.
18 Mas eles o viram de longe e, antes que chegasse, planejaram matá-lo.
19 Bo jo bungu tong atemtem re, <<Nyehn monleeme alem ga kpˈbake!>>
19 "Lá vem aquele sonhador! ", diziam uns aos outros.
20 Nong wahr wulen ye ro kak ekpabingi ajehng a, fere bung re ebi nnyam nyi me-e li, wahr kehm nyehne ana ji alem enye bahke jolo.
20 "É agora! Vamos matá-lo e jogá-lo num destes poços, e diremos que um animal selvagem o devorou. Veremos então o que será dos seus sonhos. "
21 Eji Ruben wuku ano, á sebe re a á tahr-e yehke go ebo abo, á tongo bo re, <<Nong wahr ki-e wul.>>
21 Quando Rúben ouviu isso, tentou livrá-lo das mãos deles, dizendo: "Não lhe tiremos a vida! "
22 Kana faade alung amehng amehng, roon na ye kak ekpabingi a elka emahng, kana lak ye ebo abehng abehng. Ruben bungu jia re á tahr-e go ebo abo, feere a ne song ka nde.
22 E acrescentou: "Não derramem sangue. Joguem-no naquele poço no deserto, mas não toquem nele". Rúben propôs isso com a intenção de livrá-lo e levá-lo de volta ao pai.
23 Eji Josef ma rehng goji abonanyehn, bo kehm-e yehke ekpawobo eje ji jolo anyono anyono ji á kake no,
23 Chegando José, seus irmãos lhe arrancaram a túnica longa,
24 bo kehm-e rodo ro kak ekpabingi, ekpabingi jolo nnehme nehme, alahb jolem.
24 agarraram-no e o jogaram no poço, que estava vazio e sem água.
25 Eji bo ji no jo li nsol alehke, bo kehm nyehne ellong anebe Ismeel ba lohng go Giled, kun go ebo akamel kpˈbake, akamel solo nsol are, ana akehng ma kpo yebe abehne, a ajoobo akehng eltaame ma kpo lim ane nob ayam, a alahb eti esˈsvv ma lohng eti ji bo kpo lung re Merr, bo jo tahm go Ijib.
25 Ao se assentarem para comer, viram ao longe uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade. Seus camelos estavam carregados de especiarias, bálsamo e mirra, que eles levavam para o Egito.
26 Juda kehm tongo abonanyehn re, <<Anv nsehng anyii e bahke lehke, e lˈwul mmonannee ewahre fere bulu alung eme?
26 Judá disse então a seus irmãos: "Que ganharemos se matarmos o nosso irmão e escondermos o seu sangue?
27 Nong wahr gungen na ye ka anebe Ismeel, wahr kiin ye abo lak, gana ye mmonannee ewahre wo, e kpi alung amehng.>>Abonanyehn soro taame.
27 Vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não tocaremos nele, afinal é nosso irmão, é nosso próprio sangue". E seus irmãos concordaram.
28 Eji anebe Ismeel ba lohng go Midia ba jo jen are ba no, abonanyehn kehm tohngo Josef yehke go ekpabingi jio, fere rod-e gungu anebe Ismeel go akpohko asilva eltahl, ane bao rod-e tahm a ne go Ijib.
28 Quando os mercadores ismaelitas de Midiã se aproximaram, seus irmãos tiraram José do poço e o venderam por vinte peças de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Eji Ruben feere no song kpur go ekpabingi jio, Josef o kpeem jol, á yare elne nsol nyi á kake no.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá, rasgou suas vestes
30 Ruben kehm jeke goji abonanyehn kehm song bung re, <<Mmon njangkun noo o kpeem li, anv gan wo m bahke jeke?>>
30 e, voltando a seus irmãos, disse: "O jovem não está lá! Para onde irei agora? "
31 Bo kehm wulu mmombul, fere rod ekpawobo Josef behde go alung mao.
31 Então eles mataram um bode, mergulharam no sangue a túnica de José
32 Bo kehm rodo ekpawobo anyono anyono song tib ndea bo, fere tong-e re, <<Wahr ebnyehn ekpawobo jia. Feede wo nyehn joare ekpawobo mmon ewa ji.>>
32 e a mandaram ao pai com este recado: "Achamos isto. Veja se é a túnica de teu filho".
33 Á kehm liingi soro bung re, ekpawobo mmon ewame ji. Ebi nnyam me-e li. Josef bo me-e lohko jaake arohko arohko.
33 Ele a reconheceu e disse: "É a túnica de meu filho! Um animal selvagem o devorou! José foi despedaçado! "
34 Owo Jekob kehm yare nsol nyi á kake no, fere kak anyake nsol, noongo elkv mmon ewe afung tvv.
34 Então Jacó rasgou suas vestes, vestiu-se de pano de saco e chorou muitos dias por seu filho.
35 Abon ebe kpee, ba nlum a ba nkal ba re bo ba kak-e eltim, á ten fere bung re, <<Eˈee, m bahke soro asi noongo elkv tete n yel elahm toono mmon ewame.>> Jekob soro na asi jo ling mmon ewe.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele recusou ser consolado, dizendo: "Não! Chorando descerei à sepultura para junto de meu filho". E continuou a chorar por ele.
36 Eji ma jol ano, anebe Media rodo Josef gungu Potifa, ji jolo ntubesi awohng go ellong atubesi abalimeltum Fero. Potifa wo jolo ntubesi ababˈbaabe.
36 Nesse meio tempo, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.