Deuteronômio 2
eka (EKA) vs NVT
1 Owo e kehm-n sennge, fere kunu asongo, mbang mbang nyi aya nkpafa, ana Jehova tong-m no. E ko afung gbalee jo jen sennge ndi awong nyi Sia.
1 “Depois disso, demos meia-volta e regressamos pelo deserto, em direção ao mar Vermelho, conforme a instrução que o S enhor me deu. Por um longo tempo, vagamos de um lugar para outro na região do monte Seir.
2 Owo Jehova kehm bungu tong-m re,
2 “Finalmente, o S enhor me disse:
3 "Ebko afung tvv nya ń kehme eljene sennge ndi awong nyia. Anv senngen feere go ejang ebobkal.
3 ‘Vocês andaram por esta região montanhosa tempo suficiente; agora, sigam para o norte.
4 Ka ane baa elkahn nia re, <Anv , ń yahke sehng go ndi nyi abonane ebahne, etꞌtohngo ji Eso, Bo ji lene go Sia. Bo bahk-n jo fꞌfahl, wo wahn fvfo, sahb kunen kunu ekpu.
4 Dê as seguintes ordens ao povo: Vocês passarão pelo território de seus parentes edomitas, os descendentes de Esaú, que habitam em Seir. Tenham muito cuidado, pois os edomitas se sentirão ameaçados.
5 Kana lim re bo nok ebta anahne. Tibre me wahn nehm ka ndi a bo anyehng anyehng; jol morohko no nne bahke ma kadde ekpade, wahn nehm ka. Me n ka Eso ndi awong nyi Sia, re jol ka-e.
5 Não os perturbem, pois eu dei a eles como propriedade toda a região montanhosa ao redor do monte Seir, e não darei a vocês um metro sequer da terra deles.
6 M bahke kpiki bo asilva go nsol alehke nyi ḿ bahke lehke, a alahb ma ḿ bahke woko.
6 Paguem por todo alimento que comerem e pela água que beberem.
7 Jehova Esowo ebahne ma-n fuulu go ntum abo enyahne kpee. Á ma-n baabe go eljen enahne sehng go nkpaange ndi erikendi nyi li wum wum. Go nnya atahl abal nyia, Jehova, Esowo ebahne ebjol anahne, jol ejumjum wahn rinem.
7 Pois o S enhor , seu Deus, tem abençoado vocês em tudo que têm feito. Ele tem cuidado de cada um de seus passos por este grande deserto. Durante estes quarenta anos, o S enhor , seu Deus, tem estado com vocês, e nada lhes tem faltado’.
8 Ano wo e soro asi asongo, song sehng abonanee ebahre, etꞌtohngo ji Eso bo ji lene go Sia. E gbake mbang nyi li ndi nyi li rede rede nyi Araba sa, nyi lohngo go Elati a Ejiyon Geber, fere jo toono mbang ndi erikendi nyi li wum wum nyi Moab.
8 “Assim, contornamos o território de nossos parentes, os descendentes de Esaú, que habitam em Seir. Evitamos o caminho que passa pelo vale de Arabá, que sobe de Elate e Eziom-Geber. “Então, quando nos dirigimos para o norte pelo caminho do deserto de Moabe,
9 Owo Jehova kehm bungu tong-m re, <<Kana lim ntong a anebe Moab, jol kana lim re bo nok ebta anahne. Tibre me wahn nehm ka ejang ndi ebo ajehng ajehng. Me n ka mfam nyi Ar, re jol ejum elehkelkv ebo.>>
9 o S enhor nos advertiu: ‘Não perturbem os moabitas, os descendentes de Ló, nem comecem uma guerra contra eles. Eu dei a eles como propriedade a região de Ar, e não darei a vocês parte alguma do território deles’.
10 Anebe Emim jo lene o, bo ji jolo go nrur, fere tˈtahne. Bo jolo akola ane ana anebe Anak.
10 (Antigamente, um povo chamado emins havia habitado na região de Ar. Eram tão fortes, numerosos e altos quanto os enaquins.
11 Ana anebe Anak, bo fvfo bo jo ko bo ana anebe Refati, wo anebe Moab jo lungu bo re anebe Emim.
11 Os emins e os enaquins também eram conhecidos como refains, embora os moabitas os chamassem de emins.
12 Anebe Hor jo tob lene go Siya, wo etˈtohngo ji Eso kˈkam bo yehke. Bo tane anebe Hor, fere lene go ebo edi, ana anebe Isreel tob lim go ndi nyi Jehova ka bo re jol nyi bo.
12 Em outros tempos, os horeus haviam habitado em Seir, mas os edomitas os expulsaram e ocuparam sua terra, da mesma forma que Israel expulsou os habitantes de Canaã quando o S enhor lhe deu a terra deles.)
13 Owo Jehova kehm bungu tong-r re, <<Mehlen wahn siiri edamme ji Jered.>> Ano wo e tahme song siiri edamme jio.
13 “Então o S enhor nos disse: ‘Mexam-se! Atravessem o ribeiro de Zerede’. Assim, atravessamos o ribeiro.
14 Bomo ngare nyi e mehle go Kadesi Benia tete e ba siiri Edamme ji Jered, ebsehnge eltahl a nnya elku a nnya era. Ngare nyio, eying anebe ebta anoko kohrokohro ebkpo mal go egahre ellong, ana Jehova tiri tong bo.
14 “Trinta e oito anos se passaram desde que partimos pela primeira vez de Cades-Barneia até atravessarmos, por fim, o ribeiro de Zerede. Àquela altura, todos os homens com idade suficiente para ir à guerra tinham morrido no deserto, como o S enhor havia jurado que aconteceria.
15 Ebo bi Jehova noko a bo, tete ˈa tane bo egahre ellong kpee.
15 A mão do S enhor pesou sobre eles e os eliminou, e eles morreram no meio do acampamento.
16 Eji erik abanoko ebta bao ba woomo egahre ellong ma gohro kpo,
16 “Quando todos os homens com idade suficiente para ir à guerra haviam morrido,
17 Jehova kehm bungu tong-m re,
17 o S enhor me disse:
18 <<Lela ḿ bahke sehnge go Ar, go ejang ndi nyi Moab.
18 ‘Hoje vocês atravessarão a fronteira com Moabe pela região de Ar
19 Ń lꞌba goji anebe Amon, kana lim mfem a bo, jol kana lim re bo nok ebta anahne. Tibre me wahn nehm ka ejang ndi ajehng ajehng ji anebe Amon re jol jꞌjahne. Me n ka etꞌtohngo ji Loti, re jol ji bo.
19 e se aproximarão da terra dos amonitas, os descendentes de Ló. Não os perturbem nem comecem uma guerra contra eles. Eu dei a eles como propriedade a terra de Amom, e não darei a vocês parte alguma do território deles’.
20 Ndi nyio fvfo, bo jo tob ko ana ndi nyi anebe Refa, bo ji jo lene o. Wo anebe Amon jo lungu bo re anebe Jamjum.
20 (Antigamente, aquela região era considerada terra dos refains que haviam habitado ali, embora os amonitas os chamassem de zanzumins.
21 Bo jolo go nrur ane, fere tꞌtahne. Bo jolo akola ane ana anebe Anak. Jehova rannge bo go esamahr bi anebe Amon. Anebe Amon kehm kame bo yehke fere ba lene go ebo a ndi.
21 Também eram tão fortes, numerosos e altos quanto os enaquins. Mas o S enhor os destruiu para que os amonitas tomassem posse de sua terra.
22 Jehova tob limi ano ka abon etꞌtohngo Eso, bo ji lene go Siya, eji á rannge anebe Hor go ebo esamahr. Bo kame bo yehke, fere song lene go ndi anebe Hor tete sik lela.
22 Ele fez o mesmo pelos descendentes de Esaú que habitavam em Seir, pois destruiu os horeus para que os descendentes de Esaú se estabelecessem no lugar deles. Os descendentes de Esaú habitam nessa terra até hoje.
23 Ana anebe Av ba no ba lene go abon ajahbe tete song rehng go Gaja, anebe Kabtor ba lohngo go Kabtor, ba rannge bo, fere lene go ebo a ndi.
23 Algo parecido aconteceu quando os caftoreus de Creta invadiram e destruíram os aveus, que habitavam em povoados na região de Gaza.)
24 <<Jehova tob bungu>> re, <Mehlen anv, wahn song siiri edamme ji Arnon. Me n jabbe Sihon ji nnea Amon, ye ji li ntul no Hesbon kak-n go ebo, a ejahbe eje. Bom elkoko ndi enye, wo fere bohk-e ebta.
24 “Então o S enhor disse: ‘Mexam-se! Atravessem o vale de Arnom. Vejam, eu lhes entregarei o amorreu Seom, rei de Hesbom, e lhes darei a terra dele. Ataquem-no e comecem a tomar posse daquele território.
25 Lela lela, m bahke nehke ajahbe kpee nya li go njini, fere kak bo elfahle ena. Bo bahke wuku eka bade anahne fere jo kˈkahm, a egburu elfahle tib go ejahne esi.
25 A partir de hoje, farei os povos de toda a terra se encherem de medo por sua causa. Quando ouvirem relatos a seu respeito, tremerão de angústia e pavor’.”
26 N sa go ndi erikendi nyi li wum wum nyi Kedemoti tiingi etib tv Sihon ji jolo ntul no Hesbon a alum elkoono, fere tong-e re,
26 “Do deserto de Quedemote, enviei embaixadores ao rei Seom de Hesbom com a seguinte proposta de paz:
27 <<Nong wahr sehng go ega ejahbe. E bahke jo sehng mbang mbang, jol e nehm gahl yange ejang ebobkal afi ejang eboblum.
27 ‘Deixe-nos atravessar seu território. Ficaremos na estrada principal e não nos desviaremos nem para um lado nem para o outro.
28 Gung-r nsol alehke a alahb go ekun bi asilva, lub yak-r wahr jen akpade sehng.
28 Venda-nos alimentos para comermos e água para bebermos, e pagaremos por tudo. Queremos apenas permissão para passar por seu território.
29 Ana abon ba Eso, bo ji lene go Siya, a anebe Moab ba lene go Ar limi no, tete n siiri aya Jodan song yel ndi nyi Jehova Esowo ebahre kp-r kake.>>
29 Os descendentes de Esaú, que habitam em Seir, nos permitiram passar pelo território deles, como também fizeram os moabitas, que habitam na região de Ar. Deixe-nos passar até atravessarmos o Jordão e entrarmos na terra que o S enhor , nosso Deus, nos dá’.
30 Wo Sihon ji ntula Hesbon taamem re wahr sehng. Tibre Jehova Esowo ebahne limi re á bel etahnsi go etohko, fere bel etahneltim, eji á lˈyak-e kak-n go egahne abo, ana á ma lim anv.
30 “Mas Seom, rei de Hesbom, não nos permitiu passar, pois o S enhor , seu Deus, endureceu-lhe o coração e o tornou hostil, a fim de entregá-lo em nossas mãos, como de fato aconteceu.
31 Jehova kehm bungu tong-m re, <<Nyehne! Me n bom elyake Sihon, a ejahbe eje ka-n. Bom-n bo esehngebta, wahn fere ko ndi enye.>>
31 “Então o S enhor me disse: ‘Veja, eu lhes entrego o rei Seom e seu território. Agora, comecem a conquistar sua terra e a tomar posse dela’.
32 Eji Sihon a nsoja enye kpee lohngo no ba elnoko anahre go Jahaji,
32 “Então o rei Seom declarou guerra contra nós e mobilizou todas as suas tropas em Jaza.
33 Jehova Esowo ebahre, yak-e ka-r, ano wo e wul-e no, a abon ebe, a nsoja enye kpee.
33 Mas o S enhor , nosso Deus, o entregou a nós, e matamos a ele, seus filhos e todo o seu povo.
34 Ngare nyio e ko agburu ajahbe enye kpee, fere rannge kpee, aneblum, anebkal a abonse. Jol e yakem nne awohng awohng, a jol go elkpin.
34 Conquistamos todas as suas cidades e as destruímos completamente. Matamos homens, mulheres e crianças. Não poupamos ninguém.
35 Sehngem re atohkondi nya e da ka elnahre, a nsol nyi e da go agburu ajahbe nya e noko ebta ko.
35 Tomamos como despojo todos os animais e todos os objetos de valor das cidades que conquistamos.
36 Bomo gona Arowe ji li go nkpe edamme ji Anon, a a egburu ejahbe ji li o edamme, tete rehng go Giled, egburu ejahbe anyehng anyehng jolem ji akahme enye wahre sehng-r, Jehova Esowo ebahre yake kpee kak-r go ebo.
36 “Também conquistamos Aroer, à beira do vale de Arnom, além da cidade no vale e toda a região até Gileade. Nenhuma cidade tinha muralhas fortes o suficiente para nos deter, pois o S enhor , nosso Deus, nos entregou tudo.
37 Toono ana Jehova Esowo ebahre ka-r elkahn re, Kana yel go ndi anyehng anyehng nyi anebe Amon, jol go ndi nyi li nkpe nkpe aya ma Jabok, afi ajahbe nya li sennge ajahbe awong.
37 Evitamos, porém, a terra dos amonitas, ao longo do rio Jaboque, e as cidades da região montanhosa, ou seja, todos os lugares que o S enhor , nosso Deus, havia ordenado que deixássemos em paz.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.