Deuteronômio 2

eka (EKA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Owo e kehm-n sennge, fere kunu asongo, mbang mbang nyi aya nkpafa, ana Jehova tong-m no. E ko afung gbalee jo jen sennge ndi awong nyi Sia.
1 Moisés disse ao povo: — Então continuamos a viagem pelo deserto na direção do golfo de Ácaba, conforme o
2 Owo Jehova kehm bungu tong-m re,
2 Então o Senhor me disse:
3 "Ebko afung tvv nya ń kehme eljene sennge ndi awong nyia. Anv senngen feere go ejang ebobkal.
3 “Já faz muito tempo que vocês andam por aí sem rumo. Agora vão na direção do norte.”
4 Ka ane baa elkahn nia re, <Anv , ń yahke sehng go ndi nyi abonane ebahne, etꞌtohngo ji Eso, Bo ji lene go Sia. Bo bahk-n jo fꞌfahl, wo wahn fvfo, sahb kunen kunu ekpu.
4 E Deus ordenou que eu lhes dissesse: “Vocês vão passar pelo país de Edom, que é dos seus parentes , os descendentes de Esaú. Eles ficarão com medo de vocês, mas tomem cuidado
5 Kana lim re bo nok ebta anahne. Tibre me wahn nehm ka ndi a bo anyehng anyehng; jol morohko no nne bahke ma kadde ekpade, wahn nehm ka. Me n ka Eso ndi awong nyi Sia, re jol ka-e.
5 para não provocarem uma luta com eles. Eu não darei a vocês nem mesmo um pedacinho da terra deles, pois foi aos descendentes de Esaú que eu dei o território de Edom.
6 M bahke kpiki bo asilva go nsol alehke nyi ḿ bahke lehke, a alahb ma ḿ bahke woko.
6 Vocês poderão comprar deles a comida e a água que precisarem.”
7 Jehova Esowo ebahne ma-n fuulu go ntum abo enyahne kpee. Á ma-n baabe go eljen enahne sehng go nkpaange ndi erikendi nyi li wum wum. Go nnya atahl abal nyia, Jehova, Esowo ebahne ebjol anahne, jol ejumjum wahn rinem.
7 — Lembrem que o Senhor , nosso Deus, abençoou tudo o que vocês fizeram. Ele não esqueceu vocês durante os quarenta anos em que caminharam por esse enorme deserto. Ele sempre cuidou de vocês, dando-lhes tudo o que precisavam.
8 Ano wo e soro asi asongo, song sehng abonanee ebahre, etꞌtohngo ji Eso bo ji lene go Sia. E gbake mbang nyi li ndi nyi li rede rede nyi Araba sa, nyi lohngo go Elati a Ejiyon Geber, fere jo toono mbang ndi erikendi nyi li wum wum nyi Moab.
8 — Assim rodeamos o país de Edom, deixando o caminho que vai de Elate e Eziom-Geber até o mar Morto e seguindo o caminho que vai até o deserto de Moabe.
9 Owo Jehova kehm bungu tong-m re, <<Kana lim ntong a anebe Moab, jol kana lim re bo nok ebta anahne. Tibre me wahn nehm ka ejang ndi ebo ajehng ajehng. Me n ka mfam nyi Ar, re jol ejum elehkelkv ebo.>>
9 E o Senhor Deus me disse: “Não ataque os moabitas, que são descendentes de Ló, nem entre em luta com eles. Eu dei a eles a cidade de Ar e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
10 Anebe Emim jo lene o, bo ji jolo go nrur, fere tˈtahne. Bo jolo akola ane ana anebe Anak.
10 (Antigamente uma raça numerosa de gigantes fortes, chamados emins, vivia em Ar. Eles eram tão altos como os anaquins , outra raça de gigantes.
11 Ana anebe Anak, bo fvfo bo jo ko bo ana anebe Refati, wo anebe Moab jo lungu bo re anebe Emim.
11 Tanto os anaquins como os emins eram conhecidos como refains ; mas os moabitas os chamavam de emins.
12 Anebe Hor jo tob lene go Siya, wo etˈtohngo ji Eso kˈkam bo yehke. Bo tane anebe Hor, fere lene go ebo edi, ana anebe Isreel tob lim go ndi nyi Jehova ka bo re jol nyi bo.
12 Naquele tempo os horeus viviam em Edom, mas os descendentes de Esaú os expulsaram dali, acabaram com eles e ficaram morando no seu território. Os descendentes de Esaú fizeram a mesma coisa que os israelitas fizeram mais tarde, quando estes tomaram posse da terra que o Senhor lhes tinha dado.)
13 Owo Jehova kehm bungu tong-r re, <<Mehlen wahn siiri edamme ji Jered.>> Ano wo e tahme song siiri edamme jio.
13 — Depois atravessamos o riacho de Zerede, conforme Deus havia mandado.
14 Bomo ngare nyi e mehle go Kadesi Benia tete e ba siiri Edamme ji Jered, ebsehnge eltahl a nnya elku a nnya era. Ngare nyio, eying anebe ebta anoko kohrokohro ebkpo mal go egahre ellong, ana Jehova tiri tong bo.
14 Isso foi trinta e oito anos depois de termos saído de Cades-Barneia. Durante esses anos aconteceu aquilo que o Senhor nos tinha dito: morreram todos os homens daquela geração que tinham idade para ir à guerra.
15 Ebo bi Jehova noko a bo, tete ˈa tane bo egahre ellong kpee.
15 O Senhor ficou contra eles e os foi matando, até que não sobrou mais nenhum deles no acampamento dos israelitas.
16 Eji erik abanoko ebta bao ba woomo egahre ellong ma gohro kpo,
16 — Depois da morte de todos aqueles homens,
17 Jehova kehm bungu tong-m re,
17 o Senhor Deus me disse:
18 <<Lela ḿ bahke sehnge go Ar, go ejang ndi nyi Moab.
18 “Passe hoje pela cidade de Ar, na fronteira com Moabe.
19 Ń lꞌba goji anebe Amon, kana lim mfem a bo, jol kana lim re bo nok ebta anahne. Tibre me wahn nehm ka ejang ndi ajehng ajehng ji anebe Amon re jol jꞌjahne. Me n ka etꞌtohngo ji Loti, re jol ji bo.
19 Quando chegar à terra dos amonitas, que são descendentes de Ló, não os ataque, nem entre em luta com eles. Eu entreguei a eles a terra de Amom e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
20 Ndi nyio fvfo, bo jo tob ko ana ndi nyi anebe Refa, bo ji jo lene o. Wo anebe Amon jo lungu bo re anebe Jamjum.
20 (Essa região é conhecida também como a terra dos refains, uma raça de gigantes que antigamente moravam ali; os amonitas os chamavam de zanzumins.
21 Bo jolo go nrur ane, fere tꞌtahne. Bo jolo akola ane ana anebe Anak. Jehova rannge bo go esamahr bi anebe Amon. Anebe Amon kehm kame bo yehke fere ba lene go ebo a ndi.
21 Havia muitos deles, e eram altos e fortes, como os anaquins. Deus destruiu os zanzumins, e os amonitas ocuparam a região e ficaram morando ali.
22 Jehova tob limi ano ka abon etꞌtohngo Eso, bo ji lene go Siya, eji á rannge anebe Hor go ebo esamahr. Bo kame bo yehke, fere song lene go ndi anebe Hor tete sik lela.
22 Deus havia feito a mesma coisa em favor dos edomitas, que são descendentes de Esaú: ele acabou com os horeus, e os edomitas ocuparam a terra deles e ali moram até hoje .
23 Ana anebe Av ba no ba lene go abon ajahbe tete song rehng go Gaja, anebe Kabtor ba lohngo go Kabtor, ba rannge bo, fere lene go ebo a ndi.
23 Os cretenses fizeram a mesma coisa: eles saíram da ilha de Creta, invadiram a terra dos avins, no litoral do mar Mediterrâneo, e foram na direção do sul até a cidade de Gaza. Os cretenses acabaram com os avins e ficaram morando nas cidades deles.)
24 <<Jehova tob bungu>> re, <Mehlen anv, wahn song siiri edamme ji Arnon. Me n jabbe Sihon ji nnea Amon, ye ji li ntul no Hesbon kak-n go ebo, a ejahbe eje. Bom elkoko ndi enye, wo fere bohk-e ebta.
24 — Depois que atravessamos o país de Moabe, Deus nos disse: “Continuem avançando e atravessem o rio Arnom, pois eu deixarei que vocês derrotem Seom, o rei dos amorreus, que mora na cidade de Hesbom. Lutem contra Seom e tomem posse da terra dele.”
25 Lela lela, m bahke nehke ajahbe kpee nya li go njini, fere kak bo elfahle ena. Bo bahke wuku eka bade anahne fere jo kˈkahm, a egburu elfahle tib go ejahne esi.
25 E Deus me disse: “De hoje em diante eu vou fazer com que todos os povos do mundo tenham medo de você. Você será famoso, e, quando ouvirem falar a seu respeito, todos ficarão tão assustados, que tremerão de medo.”
26 N sa go ndi erikendi nyi li wum wum nyi Kedemoti tiingi etib tv Sihon ji jolo ntul no Hesbon a alum elkoono, fere tong-e re,
26 E Moisés continuou, dizendo: — Depois, quando estávamos no deserto de Quedemote, mandei que alguns mensageiros levassem ao rei Seom, que morava na cidade de Hesbom, um tratado de paz, com as seguintes condições:
27 <<Nong wahr sehng go ega ejahbe. E bahke jo sehng mbang mbang, jol e nehm gahl yange ejang ebobkal afi ejang eboblum.
27 “Pedimos licença para passar pelo seu país. Prometemos andar somente pela estrada, sem sair dela;
28 Gung-r nsol alehke a alahb go ekun bi asilva, lub yak-r wahr jen akpade sehng.
28 e também pagaremos pela comida e pela bebida que precisarmos. A única coisa que queremos é licença para passarmos pelo seu país
29 Ana abon ba Eso, bo ji lene go Siya, a anebe Moab ba lene go Ar limi no, tete n siiri aya Jodan song yel ndi nyi Jehova Esowo ebahre kp-r kake.>>
29 até chegarmos ao rio Jordão. Então atravessaremos o rio para entrar na terra que o Senhor , nosso Deus, nos está dando. Os descendentes de Esaú, que moram em Edom, e os moabitas, que moram em Ar, já nos deram licença para passarmos pelos países deles.”
30 Wo Sihon ji ntula Hesbon taamem re wahr sehng. Tibre Jehova Esowo ebahne limi re á bel etahnsi go etohko, fere bel etahneltim, eji á lˈyak-e kak-n go egahne abo, ana á ma lim anv.
30 Mas o rei Seom não deixou, pois o Senhor , nosso Deus, fez com que Seom ficasse teimoso e rebelde. Deus fez isso para que nós pudéssemos derrotar o rei Seom e conquistar a terra dele, que é nossa até hoje.
31 Jehova kehm bungu tong-m re, <<Nyehne! Me n bom elyake Sihon, a ejahbe eje ka-n. Bom-n bo esehngebta, wahn fere ko ndi enye.>>
31 — Então o Senhor Deus me disse: “Veja! Eu vou deixar que você derrote Seom; ataque-o imediatamente e tome posse da terra dele.”
32 Eji Sihon a nsoja enye kpee lohngo no ba elnoko anahre go Jahaji,
32 Seom saiu com o seu exército para lutar contra nós na cidade de Jasa.
33 Jehova Esowo ebahre, yak-e ka-r, ano wo e wul-e no, a abon ebe, a nsoja enye kpee.
33 O Senhor , nosso Deus, nos deu a vitória, e nós derrotamos Seom, os seus filhos e todo o seu exército.
34 Ngare nyio e ko agburu ajahbe enye kpee, fere rannge kpee, aneblum, anebkal a abonse. Jol e yakem nne awohng awohng, a jol go elkpin.
34 Além disso conquistamos e destruímos todas as suas cidades e matamos todos os homens, mulheres e crianças. Não escapou ninguém.
35 Sehngem re atohkondi nya e da ka elnahre, a nsol nyi e da go agburu ajahbe nya e noko ebta ko.
35 Mas ficamos com o gado e com os objetos de valor que encontramos nas cidades.
36 Bomo gona Arowe ji li go nkpe edamme ji Anon, a a egburu ejahbe ji li o edamme, tete rehng go Giled, egburu ejahbe anyehng anyehng jolem ji akahme enye wahre sehng-r, Jehova Esowo ebahre yake kpee kak-r go ebo.
36 O Senhor , nosso Deus, deixou que conquistássemos todas as cidades, desde Aroer, que fica perto do vale do rio Arnom, e desde a cidade que está no vale, até a região de Gileade. Nós conquistamos todas as cidades, mesmo as que tinham muralhas altas e fortes.
37 Toono ana Jehova Esowo ebahre ka-r elkahn re, Kana yel go ndi anyehng anyehng nyi anebe Amon, jol go ndi nyi li nkpe nkpe aya ma Jabok, afi ajahbe nya li sennge ajahbe awong.
37 Não invadimos a terra dos amonitas, nem as cidades que ficam nas margens do rio Jaboque, nem as que ficam na região montanhosa, nem os outros lugares que o Senhor , nosso Deus, havia proibido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.