Atos 7
eka (EKA) vs NVT
1 Ntubesi abalimajom noo kehm bahbe Stiven re, “Anv, lohko li anoa?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stiven kehm faange re, “Babnso wahn, a abonanee, wuungen atung! Esowo bi kpi ellub kpiri nso ejahre Ebraham eji á lene go Mesopotemia. Ebraham kehm song jol go Haran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Esowo bungu tong-e re, ‘Tahm nnahb enya sa, wo tahm ejahbe eja sa, song go edi ndi ji m bahk-a tibi.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Á kehm tahme o ejahbe jio ji bo kpo lung re Kaldea, song lene go Haran. Eji nde kpo no, Esowo kehm yehke Ebraham ejahbe jio, tum-e tv ejahbe jia ji ń lene a anv.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Esowo we kaam edi ndi jio re jol jꞌje. Jol mmokpuku ndi awohng awohng á belem. Esowo nyame tong-e re, á bahk-e kake, jol jꞌje, a ji abon ebe. Jol ngare nyio Ebraham, mmon awohng awohng á ka jel.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 “Ana wo Esowo bungu no tong-e re, ‘Abon eba bahke lene go ejahbe jindiki ana ajahmjahm. Bo bahke jolo aju. Ane bao bahke fere jo nohk bo go nnya atahltahl.’
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Esowo kehm kpe bung re, ‘M bahke lame ejahbe jio ji bo bahke jo loko bo. Abon eba bahke tahme ejahbe jio o, fere ba lok-m edi jia a.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 “Esowo kehm limi etem a Ebraham, kehm-e tongo re, ‘Wahn kpee bahke jolo ane ba bahke jo yehke nrur. A wo li elliingi ni etem bia.’ Ebraham kehm jele Aisik, kehm-e tob yehke nrur, eji Aisik ma kang nfung enehkeni. Aisik kehm tahme jel Jekob, kehm-e tob yehke nrur. Jekob kehm yehke abon ebe, ewubu ane abal nrur. Ewubu ane abal bao ba jolo babnso ejahre.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Babnso ejahre bao ba, Josef teele bo ala, bo kehm-e gungu, á jol nju, bo tahm a ne go Ijib. Esowo jolo a ne sehng.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Á jo tahr-e yehke go erem abehng abehng. Eji Josef ba yiimi go esamahr Fero, Esowo ka-e elkahne. Á fere jo kor Fero, Fero rod-e lim ntul re á jo fili Ijib, fere fili etahk ntul.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Njal kehm bake go Ijib, a Kenan. Erem gbale sehng ngare nyio. Babnso ejahre, nsol alehke anyehng anyehng bo kpeem bel.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 “Eji Jekob wuku re, nkohl nyia go Ijib, á kehm tumu babnso ejahre tv go ngbokambang a nkpele.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Nkpel nyehko nyi bo kpe je, Josef kehm lennge elne ka abonanyehn. Ngare nyio nyi Fero kehm kahne ana nnahb a Josef li no.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Josef kehm tiingi etib tv nde re, á ba, a ane ebe kpee. Bo jolo ane atahl ara ane elku kpe kpe.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Owo Jekob kehm tahme go Ijib. Owo á kpo no, babnso ejahre tob kpo.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Bo solo bo, feere a bo go Sikem, song kak go elahm bi Ebraham gunu goji abon Hemor, ka akpohko gbalee.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Eji ngare ma kabbe nyi Esowo nyame no tong Ebraham, owo ane ebahre kehm ruru go Ijib.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Ntul no jo fili Ijib ngare nyio kahnem Josef.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Á jo nehme ane ebahre, jol ndon we joom fili. Á kehm jehke ntahm re, babnso ejahre jo rod abonbili ebo, song bum go ekul, eji bo lꞌjo kpo.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 “Ngare nyio nyi bo jele Moses. Á jolo nnobonoba mmon sehng. Á kange nnyahng era mi mi go etahk nde.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Eji bo rod-e no song kak go aya, mmon a Fero no nkal kehm-e song ting. Á kehm-e rodo, le-e ana mmon ewe.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Bo jo tib-e elkahne ni Ijib kpee. Á kehm jolo njꞌjoka nne go alum abungu, a nsol alimi.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Eji Moses ma kang nnya atahl abal, á kehm tiri go ege eltim re, á bahke tahme song nyehn abonanyehn Israel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Eji á je no, á kehm song nyehn nne awohng no nne Ijib kp-e nohko, kehm kake nne noo ebo, no nne Ijib jo nohk-e, kehm bongo nne Ijib noo go elwulu.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Á jo tiri re, ane ebe bahke kahne re, Esowo m-e yehke re, á tahre bo yake. Jol bo tikem kahn.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 “Njahmfungfu á kehm kpe song kpiri anebe Israel na abal kpꞌnoko abohng. Á jo gare re á lim, bo bel elkoono. Owo á kehm bungu tong bo re, ‘Wuungen atung, wahn abonanyehn ba. Jen ji wahng ka ń kpꞌnoko atemtem?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 “Nne noko no bohko ntem abohng, kehm gbulu Moses tv go nkpe, kehm-e tongo re, ‘Nne awo lim-a re wo jol ntubesi, fere jo lam alam enyahre?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 A kpꞌsebe re wo wul-m ana a wulu nne Ijib nyaana?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 “Eji Moses wuku ano, á kehm beke go Ijib, fere song lene go ejahbe ji bo jo lung re Midian. Owo á jele abon abal.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Eji ma sehng nnya atahl abal, á kehm nyehne enjel nyi Esowo elka emahng go ewong ji bo kpo lung re Sainai. Enjel nyio woomo go agun nya jolo go eti ajehng ji jo lul.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ejum ji Moses nyehne no, kpo-e esi sehng. Eji á jeere no je re á song nyehn, á kehm wuku ellum ni Jehova bungu no re,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Me wo li Esowo bi babnso ejahne, Esowo bi Ebraham, a bi Aisik, a bi Jekob.’
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Esowo kehm-e tongo re, ‘Yehke akpaketa enya, tibre edi ndi ji á yim ona li mbarebare edi.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Me n lohko nyehn erem bi ane ebame kpꞌnyehne go Ijib. Me n wuk aromo nya bo kpꞌtuubu. Me m badde ba re me m ba tahre bo. Ba, m bahk-a tumu go Ijib.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Moses ji bo ten-e no, fere bung re, ‘Nne awo lim-a re wo jol ntubesi, fere jo lam alam enyahre?’ ye wo Esowo tum-e no re, á song jol ntubesi, fere jol ntꞌtahre. Enjel nyio nyi á nyehne no go eti jio, nyꞌnehm nyi song tv-e go Ijib.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Moses kehm yehke bo go Ijib. Á jo limi akpokosi go Ijib, a Abilaya fvfo, a elka emahng go nnya atahl abal.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 “Moses jꞌnehm o wo bungu tong abone Israel re, ‘Esowo bahk-n tumu nnyehnamahr no bahke lohngo go egahne ellong, jang jang ana á tum-m no.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 “Moses wo jolo a abone Israel go elka emahng. Ye wo jolo a babnso ejahre, a enjel nyi Esowo nyi bungu a ne go ewong jio. Ye wo jolo nne no ko etib bi li go elkpin ba tiing-r. Etib bio lohng goji Esowo.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Babnso ejahre tꞌten. Bo taamem tv-e. Bo yab-e na tv go nkpe. Go bo a ntim bo jo tiri re, bo feere go Ijib.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Owo bo kehm bungu tong Eron re, ‘Lim eblom ka-r, jo gbo-r mbang. E nehme kahn ji ma lim Moses ji yehk-r no go Ijib.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 “Bo kehm limi elom jio go elfoongo ni mmon a nfong, jo jom, eltim jo yebe bo sehng go ejum ji bo limi go bo abo.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 “Esowo kehm sennge bo njahm, kehm yake bo re bo jo kak nsol nyi li go elbung, ana ebareka, a njul, go alonlo. Ana bo nyono no go nwer nyi abanyehnamahr Esowo re,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Wahn ebsol etahk ji Molohk, elom ejahne,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Babnso ejahre bele ebkpatahk go elka emahng bi Esowo jo ba kpiri bo, bi bo limi ana Esowo tongo Moses re á lim, jang jang ana á nyehne goji Esowo.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Eji Josua jolo ntubesi abo, owo babnso ejahre kehm kpudu ebkpatahk bio song yel a bi ejahbe jio ji ane ba Esowo kame no. Ebkpatahk bio jolo o tete rehng afung nya Devid.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 “Esowo, Devid jo kor-e sehng. Devid kehm bahbe Esowo re, joare nꞌnob re á si etahk ka-e, ye ji li Esowo bi nsoo Jekob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Solomon wo si etahk jio ka-e.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Esowo bi gbale sehng kpehme lene go ntahk nyi ane si go ebo, ana nnyehnamahr Esowo bungu no re,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “ ‘Elbung ni li eti etul ejame.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Mefono antahng sang limi nsol nyia kpeea?’
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 “Wahn ebtahne asi sehng. Ntim enyahne li ntim nyi ane ba ki li aneb Esowo. Atung enyahne eblak. Ngare anyehng anyehng ń kpo kono Etingi Etohko ten. Ana babnso ejahne jo lim, ano wo fvfo ń kpꞌtob lim.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Nnyehnamahr awo no babnso ejahne ki-e nohk? Bo wulu bao ba jo tiingi wuku wuku re, ‘Etingitingi nne kpꞌbake.’ Ye wo ń gung-e no, fere wul-e.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Wahn ba li ane ba ko atahm nya Esowo, nya enjel ko ba ka-n. Ḿ bumem atahm nyao!”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Eji atul esub wuku ana Stiven jo bung, ntim kehm maange bo sꞌsehng. Bo kehm kehme aromo tuubu.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Stiven ji Etingi Etohko ji Esowo rur-e go ege atahng, kehm kpiidi esamahr ebe seenge go elbung, kehm nyehne ellub ni Esowo, Jisos yim no go eboblum Esowo.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Á kehm bungu re, “Nyehnen, me n nyehn ejahbetul Esowo ma lennge, fere nyehn Mmon no nne yim go ejang eboblum bi Esowo.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Bo kehm rabe wahre wahre, lohko abo atung, kehm soro song buul-e,
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 kehm-e tohngo, lohng a ne go ejahbe jio, song rehng a ne go esi mbang. Owo bo song kehm-e atal tuubu re bo wul. Atianse nyao fannge abomo ebo, bum njangkun anyehng, nyi bo jo lung-e re Sol re á kpur.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Eji bo jo tuubu Stiven atal, á jo kake ero re, “Ntul a Jisos, ko-m etohko ejame!”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Á kehm jamme alahng, soro rabe tiim re, “Ntul, nong, abiafem nyaa kꞌkuumu bo go esi!”
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.