2 Samuel 3

eka (EKA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ebta bi jolo nlaaga nyi Sol a nyi Devid kange gbalee. Etahk ji Devid jo gbale na jo tahne asongo asongo, wo ga nlaaga nyi Sol jo kooko na asongo asongo.
1 Assim começou uma longa guerra entre a família de Saul e a família de Davi. Com o tempo, Davi se fortaleceu cada vez mais, e a família de Saul foi se enfraquecendo.
2 Akal ba Devid jele abon ba nlum go Hebron ka Devid. Ngbokambang bo jo lung-e re Amnon, nnyehn bo jo lung-e re Ahinoam nnea Jejireel.
2 Estes são os filhos de Davi que nasceram em Hebrom: O mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel.
3 Etoono bo jo lung-e re Kileab, nnyehn bo jo lung-e Abigail nkalebun Nabal nnea Kamel. Etoono ane ara Absalom, nnyehn bo jo lung-e re Maaka mmon no nkal no Talmayi ntul no Gesur;
3 O segundo era Daniel, filho de Abigail, a viúva de Nabal, do Carmelo. O terceiro era Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 etoono abon ani, Adonija, nnyehn bo jo lung-e re Hagiti. Etoono abon alon, bo jo lung-e re Sefatiya, nnyehn bo jo lung-e re Abital.
4 O quarto era Adonias, filho de Hagite. O quinto era Sefatias, filho de Abital.
5 Etoono abon arakera bo jo lung-e re Itiream mmon no Egla nkala Devid. Baa bo jele bo ka Devid go Hebron.
5 O sexto era Itreão, filho de Eglá, esposa de Davi. Todos esses filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Go ngare nyi ebta jolo ane ba etahk Sol, a ane ba etahk ji Devid, Abner bele atahne, yiimi go ekakesehk, ege a nji, go etahk ji Sol.
6 Enquanto continuava a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner se tornou um líder cada vez mais influente entre a família de Saul.
7 Sol t'tohko bel nne elkoro no bo jo lung-e re Rijipa ji mmon no nkal no Ayiya. Fvfo efung abehng Isiboseti kehm tongo Abner re, <<Jenji wahnge a kp'noongo a nne elkora nsoo?>>
7 Um dia, Isbosete, filho de Saul, acusou Abner de ter relações com uma das concubinas de Saul, uma mulher chamada Rispa, filha de Aiá.
8 Abner atahng rak-e sehng tib ejum ji Isiboseti bungu no. Owo á kehm faange re, <<Me mbv nyia, nyi kpi eltum ka-n wahn anebe Judaa? Lela, me n rede elname nlaaga nyi Sol nso, ka nnahb enye a ate ebe. Wa-a n yakem ka Devid. Jol tvtv o, a maam lake nfem bada nnenkal noa.
8 Abner ficou furioso com as palavras de Isbosete. “Por acaso sou um cão de Judá para ser tratado dessa maneira?”, gritou ele. “Depois de tudo que fiz por seu pai, Saul, e pela família e os amigos dele ao não entregar você a Davi, minha recompensa é ser acusado por causa dessa mulher?
9 Nong Esowo lam me Abner, sahb b'bib aname, n l'fere kane ellimi ka Devid ji Jehova nyame no tong-e ko nwongo,
9 Que Deus me castigue severamente se eu não fizer por Davi tudo que o S enhor prometeu a ele!
10 fvfo fere feere etul bi nlaaga nyi Sol song nyange eti etul ji Devid ka anebe Isreel a Juda bomo go Dan song rehng go Beeseba.
10 Tomarei o reino da família de Saul e o entregarei a Davi. Estabelecerei o trono de Davi tanto sobre Israel como sobre Judá, desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul!”
11 Isiboseti kpeem sahb bung ellum anehng anehng tob Abner, tib á jo fahl-e fahl.
11 Isbosete não se atreveu a dizer nem mais uma palavra, pois teve medo do que Abner poderia fazer.
12 Owo Abner kehm tumu atiingetib tv Devid ege enyo, re bo song tong-e re, <<Nne awoo li nfona ndi, ko nwongo aname, m bahk-a kake ebo ko anebe Isreel kpee ba ka-a.>>
12 Então Abner enviou mensageiros para dizer a Davi: “Afinal, a quem pertence esta terra? Faça um acordo comigo, e eu o ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel”.
13 Devid re, <<Ebnob sehng, m bahke koko nwongo a na. Wo n kp'sebe ejum ajehng go ega. Ka ba egame elbohngo, tohko jol re a koo Mikal mmona Sol ba a ne, a l'ba re wo ba nyehn-m.>>
13 “Está bem”, respondeu Davi. “Mas só farei acordo com você se, quando vier para cá, trouxer de volta minha esposa Mical, filha de Saul.”
14 Owo Devid kehm tumu atiingetib tv Isiboseti mmon no Sol, bahb-e re, <<Ka-m Mikal nkal ewame, ye ji n koo adokodoko anebe Filista atahl alon ka elaame ko-e go elbal.>>
14 Davi enviou a seguinte mensagem a Isbosete, filho de Saul: “Devolva minha esposa Mical, pois eu conquistei o direito de me casar com ela com os prepúcios de cem filisteus”.
15 Owo Isiboseti kehm kake elkahn re, bo yehk-e etahk nlum we Patial mmon no Laisi.
15 Então Isbosete mandou tirar Mical de seu marido, Palti, filho de Laís.
16 Wo nlum we Patial t'tahm jo toon-e jo ling mbang mbang toono go njahm asongo go nfam nyi Bahurim. Owo Abner kehm-e tongo re, <<Feere song kehnge, á kehm feere!.>>
16 Palti a seguiu até Baurim, chorando ao longo de todo o caminho, até que Abner lhe disse: “Volte para casa!”, e ele voltou.
17 Abner kehm kpiri anebkul Isreel bung re, <<Ebkang ji ḿ jo toobo re wahn bob Devid etul á jol ntul ewahne.
17 Abner reuniu as autoridades de Israel e lhes disse: “Faz algum tempo que vocês querem declarar Davi seu rei.
18 Anv, limen ano. Tibre Jehova nyame tong Devid re, <Goji Devid nlokeltum ewame wo m bahke tahre anebe Isreel ane ebame yehke go abo nya anebe Filista a abo nya anebekv ebo kpee.> >>
18 Chegou a hora de agir! Pois o S enhor disse: ‘Escolhi meu servo Davi para livrar meu povo, Israel, das mãos dos filisteus e de todos os seus inimigos’”.
19 Abner fvfo bungu a et'tohngo ji Benjamin antahng. Owo á kehm tahme go Hebron re á song tong Devid ejum ajehng ajehng ji anebe Isreel a et'tohngo ji Benjamin kpee kp'sebe re bo lim.
19 Abner também falou com os homens de Benjamim. Depois, foi a Hebrom para dizer a Davi que todo o povo de Israel e de Benjamim tinha concordado em apoiá-lo.
20 Eji Abner ji bele ane eltahl ba jo toon-e ba goji Devid go Hebron, Devid limi elkak ka-e a ane ebe.
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, chegou a Hebrom, Davi os recebeu com um grande banquete.
21 Owo Abner kehm tongo Devid re, <<Nong me n tahm anv tvtv song lung anebe Isreel kpee kono edi ajehng ka nsoo ntul ewame, eji bo l'ko nwongo a na, eji wo l'fili bo kpee ana eltim yeb-a no.>> Owo Devid kehm tongo Abner re á song kehnge. Á kehm tahme kehnge go eyebatahng.>>
21 Então Abner disse a Davi: “Deixe que eu vá e convoque uma reunião de todo o Israel para apoiar meu senhor, o rei. Farão uma aliança com o senhor para que reine sobre eles, e o senhor governará sobre tudo que seu coração desejar”. Davi se despediu dele, e Abner partiu em paz.
22 Ana aneblum ba li a Devid a Joab kp'na kehnge enok bi bo je no fere da nsol gbalee ba a nya. Fvfo Abner kpeem jol a Devid go Hebron, tibre Devid me-e tum re á song, yeb feere fi go elkoono.
22 Contudo, logo depois que Davi despediu Abner em paz, Joabe e alguns dos soldados de Davi retornaram de um ataque, trazendo muitos despojos.
23 Eji Joab a nsoja kpee nyi jolo a ne ma kehnge, bo tongo Joab re Abner mmon no Ner ebba goji ntul, fvfo ntul me-e tong re á song, fvfo yeb feere fi go elkoono.
23 Quando Joabe chegou, foi informado de que Abner, filho de Ner, tinha acabado de visitar o rei, que o havia despedido em paz.
24 Owo Joab kehm jeke goji ntul fere bung re, <<Jenji á ma lim? Nyehno, Abner ebba go ega. Jenji wahnge a me-e yake á ma tahm? Anv á fi!
24 Joabe foi até o rei e perguntou: “O que foi que o senhor fez? Por que deixou Abner escapar?
25 A kp'kahne Abner mmon no Ner, á ba re á ba nehm-a fere nyehn ana a kp'jene, fvfo seb ejum ajehng ajehng kahn ana a kp'limi.>>
25 O senhor conhece muito bem Abner, filho de Ner! Sabe que ele veio espioná-lo e descobrir tudo que o senhor anda fazendo!”.
26 Joab kehm tahme Devid sa song tum atiingi etib tv Abner, bo song ko-e go edi elbing alahb akuuru ni Sira feere a ne. Wo Devid kahnem ejumjum.
26 Então Joabe saiu da presença de Davi e enviou mensageiros para alcançar Abner. Eles o encontraram perto do poço de Sirá e o trouxeram de volta, sem que Davi soubesse.
27 Eji Abner ma feere ba Hebron, Joab ko-e tahm a ne go monkpohko, atahng ekp'kpa, are á yake bung a ne mbehr mbehr. Ona wo á bongo alung ma Asahel mmonannyehn, ye ji Joab wul-e no.
27 Quando Abner chegou a Hebrom, Joabe o chamou para um lado, junto ao portão da cidade, como se fosse falar com ele em particular. Então, apunhalou-o no estômago e o matou para vingar a morte de Asael, seu irmão.
28 Ngare ntiil eji Devid ma wuk bade ejum jia, á bungu re, me a anebe etul ebame, e nehme kahn ejumjum go esamahr Jehova bade alung ma Abner mmon no Ner.
28 Quando Davi soube o que havia acontecido, declarou: “Juro pelo S enhor que eu e meu reino somos para sempre inocentes desse crime contra Abner, filho de Ner.
29 Nong alung eme gbo kuumu esi ji Joab a ebangenahb eje kpee. Nong ebangenahb ji Joab k'tiki jol kˈbel nne no kpi, esabsab elok, afii abili, afii jo jen go ebti, afii no gbo yel ekahngkahng, afii no li elehng nsol alehke.
29 Que essa culpa permaneça sobre Joabe e sua família! Que em todas as gerações da família de Joabe nunca falte um homem que tenha fluxo ou lepra, que use muletas, que morra pela espada, ou que tenha de mendigar o alimento!”.
30 Joab a Abisayi wulu Abner, tibre ye wo wulu Asahel mmonannyehn bo, go ebta bi jolo go Gibeon.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai assassinaram Abner, pois ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha em Gibeom.
31 Owo Devid kehm tong Joab a ane kpee ba jolo a ne re, <<Yaren abomo enyahne, wahn fere kak agbajake nsol, wahn jo jen go eling go esamahr ekv ji Abner,>> yefono ntula Devid jo jene ano toono ngubjing nyi Abner.
31 Então Davi disse a Joabe e a todos que estavam com ele: “Rasguem suas roupas e vistam pano de saco. Lamentem a morte de Abner”, e o próprio rei seguiu o cortejo fúnebre.
32 Bo kpa Abner kak o Hebron, ntula Devid lingi wahre wahre go elahm bi Abner. Ane kpee ba Devid tob lingi ano.
32 Sepultaram Abner em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo, e todo o povo lamentou com ele.
33 Ntul yimi ese eling bia ka Abner. "Anv, Abner kpo ana ebi nnea?
33 Então o rei entoou esta canção fúnebre: “Acaso Abner devia morrer como um vilão?
34 Bo wa-a gbam abo, bo wa-a kakem afarebok go akpade. A gbo ana nne no gbo yel abo ebi nne." Fvfo ane kpee kehm-e kpe ling budu.
34 Suas mãos não estavam atadas, nem seus pés acorrentados. Não, você foi assassinado, vítima de uma trama perversa”. Todo o povo lamentou uma vez mais por Abner.
35 Owo bo ane kpee kehm bake ba gboongo Devid re, a li nsol eji njul kpeka li, wo Devid ko nwongo bung re, "Nong Esowo bib aname sahb sˈsab n lˈfere wuungu ebgbu afi ejum alehke ajehng ajehng tete njul ji egbiri!
35 Davi tinha se recusado a comer no dia do funeral, e todos insistiram para que ele se alimentasse. Mas ele havia feito um voto: “Que Deus me castigue severamente se eu comer alguma coisa antes do pôr do sol”.
36 Ane kpee kˈkahn fvfo kˈkor bo, etingitingi ejum ajehng ji ntul limi no kˈkor bo.
36 Seu voto agradou muito o povo. De fato, aprovavam tudo que o rei fazia.
37 Go efung bio wo ane kpee ba jolo o, a anebe Isreel kpee kahne re ebo bi ntul woomem go ewul bi Abner mmon no Ner.
37 Assim, todos em Judá e em Israel entenderam que Davi não era responsável pelo assassinato de Abner, filho de Ner.
38 Owo ntul kehm tongo ane ebe re, <<Ń nehme liingi re ntubesi a nsoja, a egburu nne ebgbo lela a Isreela?
38 Então o rei disse a seus oficiais: “Não percebem que um grande comandante caiu hoje em Israel?
39 Wo lela jolo jolo kan re bo ma-m bob etul, eko ma-m tan, wo abon baa ba Jeruya bo kp'tahne sehng ka-m. Nong Jehova bongo nlimi eb'bi jang jang ana á limi no!>>
39 E, embora eu seja o rei ungido, esses dois filhos de Zeruia, Joabe e Abisai, são fortes demais para que eu os controle. Que o S enhor retribua a esses homens maus por sua maldade”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.