2 Samuel 3
eka (EKA) vs NVI
1 Ebta bi jolo nlaaga nyi Sol a nyi Devid kange gbalee. Etahk ji Devid jo gbale na jo tahne asongo asongo, wo ga nlaaga nyi Sol jo kooko na asongo asongo.
1 A guerra entre as famílias de Saul e Davi durou muito tempo. Davi tornava-se cada vez mais forte, enquanto que a família de Saul se enfraquecia.
2 Akal ba Devid jele abon ba nlum go Hebron ka Devid. Ngbokambang bo jo lung-e re Amnon, nnyehn bo jo lung-e re Ahinoam nnea Jejireel.
2 Estes foram os filhos de Davi nascidos em Hebrom: O seu filho mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel;
3 Etoono bo jo lung-e re Kileab, nnyehn bo jo lung-e Abigail nkalebun Nabal nnea Kamel. Etoono ane ara Absalom, nnyehn bo jo lung-e re Maaka mmon no nkal no Talmayi ntul no Gesur;
3 o segundo, Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, de Carmelo; o terceiro, Absalão, de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 etoono abon ani, Adonija, nnyehn bo jo lung-e re Hagiti. Etoono abon alon, bo jo lung-e re Sefatiya, nnyehn bo jo lung-e re Abital.
4 o quarto, Adonias, de Hagite; o quinto, Sefatias, de Abital;
5 Etoono abon arakera bo jo lung-e re Itiream mmon no Egla nkala Devid. Baa bo jele bo ka Devid go Hebron.
5 e o sexto, Itreão, de sua mulher Eglá. Esses foram os filhos de Davi que lhe nasceram em Hebrom.
6 Go ngare nyi ebta jolo ane ba etahk Sol, a ane ba etahk ji Devid, Abner bele atahne, yiimi go ekakesehk, ege a nji, go etahk ji Sol.
6 Enquanto transcorria a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner foi se tornando poderoso na família de Saul.
7 Sol t'tohko bel nne elkoro no bo jo lung-e re Rijipa ji mmon no nkal no Ayiya. Fvfo efung abehng Isiboseti kehm tongo Abner re, <<Jenji wahnge a kp'noongo a nne elkora nsoo?>>
7 Saul tivera uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Certa vez Is-Bosete perguntou a Abner: "Por que você se deitou com a concubina de meu pai? "
8 Abner atahng rak-e sehng tib ejum ji Isiboseti bungu no. Owo á kehm faange re, <<Me mbv nyia, nyi kpi eltum ka-n wahn anebe Judaa? Lela, me n rede elname nlaaga nyi Sol nso, ka nnahb enye a ate ebe. Wa-a n yakem ka Devid. Jol tvtv o, a maam lake nfem bada nnenkal noa.
8 Abner ficou furioso com a pergunta de Is-Bosete e exclamou: "Por acaso eu sou um cão a serviço de Judá? Até agora tenho sido leal à família de Saul, seu pai, e aos parentes e amigos dele, e não deixei que você caísse nas mãos de Davi; e agora você me acusa de um delito envolvendo esta mulher!
9 Nong Esowo lam me Abner, sahb b'bib aname, n l'fere kane ellimi ka Devid ji Jehova nyame no tong-e ko nwongo,
9 Que Deus me castigue com todo rigor, se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu sob juramento,
10 fvfo fere feere etul bi nlaaga nyi Sol song nyange eti etul ji Devid ka anebe Isreel a Juda bomo go Dan song rehng go Beeseba.
10 tirar o reino da família de Saul e estabelecer o trono de Davi sobre Israel e Judá, de Dã a Berseba".
11 Isiboseti kpeem sahb bung ellum anehng anehng tob Abner, tib á jo fahl-e fahl.
11 Is-Bosete não respondeu nada a Abner, pois tinha medo dele.
12 Owo Abner kehm tumu atiingetib tv Devid ege enyo, re bo song tong-e re, <<Nne awoo li nfona ndi, ko nwongo aname, m bahk-a kake ebo ko anebe Isreel kpee ba ka-a.>>
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi com esta proposta: "A quem pertence esta terra? Faze um acordo comigo e eu te ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel".
13 Devid re, <<Ebnob sehng, m bahke koko nwongo a na. Wo n kp'sebe ejum ajehng go ega. Ka ba egame elbohngo, tohko jol re a koo Mikal mmona Sol ba a ne, a l'ba re wo ba nyehn-m.>>
13 "Está bem", disse Davi. "Farei um acordo com você, mas com uma condição: não compareça à minha presença sem trazer-me Mical, filha de Saul, quando você vier me ver. "
14 Owo Devid kehm tumu atiingetib tv Isiboseti mmon no Sol, bahb-e re, <<Ka-m Mikal nkal ewame, ye ji n koo adokodoko anebe Filista atahl alon ka elaame ko-e go elbal.>>
14 E Davi enviou mensageiros a Is-Bosete, filho de Saul, exigindo: "Entregue-me minha mulher Mical, com quem me casei pelo preço de cem prepúcios de filisteus".
15 Owo Isiboseti kehm kake elkahn re, bo yehk-e etahk nlum we Patial mmon no Laisi.
15 Diante disso, Is-Bosete mandou que a tirassem do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Wo nlum we Patial t'tahm jo toon-e jo ling mbang mbang toono go njahm asongo go nfam nyi Bahurim. Owo Abner kehm-e tongo re, <<Feere song kehnge, á kehm feere!.>>
16 Mas Paltiel foi atrás dela, e a seguiu chorando até Baurim. Então Abner ordenou-lhe que voltasse para casa; e ele voltou.
17 Abner kehm kpiri anebkul Isreel bung re, <<Ebkang ji ḿ jo toobo re wahn bob Devid etul á jol ntul ewahne.
17 Nesse meio tempo, Abner enviou esta mensagem às autoridades de Israel: "Já faz algum tempo que vocês querem Davi como rei.
18 Anv, limen ano. Tibre Jehova nyame tong Devid re, <Goji Devid nlokeltum ewame wo m bahke tahre anebe Isreel ane ebame yehke go abo nya anebe Filista a abo nya anebekv ebo kpee.> >>
18 Agora é o momento de agir! Porque o Senhor prometeu a Davi: ‘Por meio de Davi, meu servo, livrarei Israel do poder dos filisteus e de todos os seus inimigos’ ".
19 Abner fvfo bungu a et'tohngo ji Benjamin antahng. Owo á kehm tahme go Hebron re á song tong Devid ejum ajehng ajehng ji anebe Isreel a et'tohngo ji Benjamin kpee kp'sebe re bo lim.
19 Abner também falou pessoalmente com os benjamitas. Depois foi a Hebrom dizer a Davi tudo o que Israel e a tribo de Benjamim haviam aprovado.
20 Eji Abner ji bele ane eltahl ba jo toon-e ba goji Devid go Hebron, Devid limi elkak ka-e a ane ebe.
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, apresentou-se a Davi em Hebrom, este ofereceu um banquete para ele e para os homens que o acompanhavam.
21 Owo Abner kehm tongo Devid re, <<Nong me n tahm anv tvtv song lung anebe Isreel kpee kono edi ajehng ka nsoo ntul ewame, eji bo l'ko nwongo a na, eji wo l'fili bo kpee ana eltim yeb-a no.>> Owo Devid kehm tongo Abner re á song kehnge. Á kehm tahme kehnge go eyebatahng.>>
21 Disse então Abner a Davi: "Deixa que eu me vá e reúna todo o Israel, meu senhor, para que façam um acordo contigo, ó rei, e reines sobre tudo o que desejares". Davi o deixou ir, e ele se foi em paz.
22 Ana aneblum ba li a Devid a Joab kp'na kehnge enok bi bo je no fere da nsol gbalee ba a nya. Fvfo Abner kpeem jol a Devid go Hebron, tibre Devid me-e tum re á song, yeb feere fi go elkoono.
22 Naquele momento, os soldados de Davi e Joabe voltavam de um ataque, trazendo muitos bens. Abner, porém, já não estava com Davi em Hebrom, porque Davi o tinha deixado partir em paz.
23 Eji Joab a nsoja kpee nyi jolo a ne ma kehnge, bo tongo Joab re Abner mmon no Ner ebba goji ntul, fvfo ntul me-e tong re á song, fvfo yeb feere fi go elkoono.
23 Quando Joabe chegou com todo o seu exército, contaram-lhe que Abner, filho de Ner, se apresentara ao rei, que o tinha deixado ir em paz.
24 Owo Joab kehm jeke goji ntul fere bung re, <<Jenji á ma lim? Nyehno, Abner ebba go ega. Jenji wahnge a me-e yake á ma tahm? Anv á fi!
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: "Que foi que fizeste? Abner veio à tua presença e o deixaste ir?
25 A kp'kahne Abner mmon no Ner, á ba re á ba nehm-a fere nyehn ana a kp'jene, fvfo seb ejum ajehng ajehng kahn ana a kp'limi.>>
25 Conheces Abner, filho de Ner; ele veio para enganá-lo, observar os teus movimentos e descobrir tudo o que estás fazendo".
26 Joab kehm tahme Devid sa song tum atiingi etib tv Abner, bo song ko-e go edi elbing alahb akuuru ni Sira feere a ne. Wo Devid kahnem ejumjum.
26 Saindo da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta, desde a cisterna de Sirá. Mas Davi não ficou sabendo disso.
27 Eji Abner ma feere ba Hebron, Joab ko-e tahm a ne go monkpohko, atahng ekp'kpa, are á yake bung a ne mbehr mbehr. Ona wo á bongo alung ma Asahel mmonannyehn, ye ji Joab wul-e no.
27 Quando Abner retornou a Hebrom, Joabe o chamou à parte, na porta da cidade, sob o pretexto de falar-lhe em particular, e ali mesmo o feriu no estômago. E Abner morreu por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Ngare ntiil eji Devid ma wuk bade ejum jia, á bungu re, me a anebe etul ebame, e nehme kahn ejumjum go esamahr Jehova bade alung ma Abner mmon no Ner.
28 Mais tarde, quando Davi soube o que tinha acontecido, disse: "Eu e o meu reino, perante o Senhor, somos para sempre inocentes do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Nong alung eme gbo kuumu esi ji Joab a ebangenahb eje kpee. Nong ebangenahb ji Joab k'tiki jol kˈbel nne no kpi, esabsab elok, afii abili, afii jo jen go ebti, afii no gbo yel ekahngkahng, afii no li elehng nsol alehke.
29 Caia a responsabilidade pela morte dele sobre a cabeça de Joabe e de toda a sua família! Jamais falte entre os seus descendentes quem sofra fluxo ou lepra, quem use muletas, quem morra pela espada, ou quem passe fome".
30 Joab a Abisayi wulu Abner, tibre ye wo wulu Asahel mmonannyehn bo, go ebta bi jolo go Gibeon.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner porque ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha de Gibeom.
31 Owo Devid kehm tong Joab a ane kpee ba jolo a ne re, <<Yaren abomo enyahne, wahn fere kak agbajake nsol, wahn jo jen go eling go esamahr ekv ji Abner,>> yefono ntula Devid jo jene ano toono ngubjing nyi Abner.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o exército que o acompanhava: "Rasguem suas vestes, vistam roupas de luto e vão chorando à frente de Abner". E o rei Davi seguiu atrás da maca que levava o corpo.
32 Bo kpa Abner kak o Hebron, ntula Devid lingi wahre wahre go elahm bi Abner. Ane kpee ba Devid tob lingi ano.
32 Enterraram-no em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo de Abner, como também todo o povo.
33 Ntul yimi ese eling bia ka Abner. "Anv, Abner kpo ana ebi nnea?
33 Então o rei cantou este lamento por Abner: "Por que morreu Abner como morrem os insensatos?
34 Bo wa-a gbam abo, bo wa-a kakem afarebok go akpade. A gbo ana nne no gbo yel abo ebi nne." Fvfo ane kpee kehm-e kpe ling budu.
34 Suas mãos não estavam algemadas, nem seus pés acorrentados. Você caiu como quem cai perante homens perversos". E todo o povo chorou ainda mais por ele.
35 Owo bo ane kpee kehm bake ba gboongo Devid re, a li nsol eji njul kpeka li, wo Devid ko nwongo bung re, "Nong Esowo bib aname sahb sˈsab n lˈfere wuungu ebgbu afi ejum alehke ajehng ajehng tete njul ji egbiri!
35 Depois, quando o povo insistiu com Davi que comesse alguma coisa enquanto ainda era dia, Davi fez este juramento: "Deus me castigue com todo rigor, caso eu prove pão ou qualquer outra coisa antes do pôr-do-sol! "
36 Ane kpee kˈkahn fvfo kˈkor bo, etingitingi ejum ajehng ji ntul limi no kˈkor bo.
36 Todo o povo ouviu isso e aprovou; de fato, tudo o que o rei fazia o povo aprovava.
37 Go efung bio wo ane kpee ba jolo o, a anebe Isreel kpee kahne re ebo bi ntul woomem go ewul bi Abner mmon no Ner.
37 Assim, naquele dia, todo o povo e todo o Israel reconheceram que o rei não tivera participação no assassinato de Abner, filho de Ner.
38 Owo ntul kehm tongo ane ebe re, <<Ń nehme liingi re ntubesi a nsoja, a egburu nne ebgbo lela a Isreela?
38 Então o rei disse aos seus conselheiros: "Não percebem que caiu hoje em Israel um líder, um grande homem?
39 Wo lela jolo jolo kan re bo ma-m bob etul, eko ma-m tan, wo abon baa ba Jeruya bo kp'tahne sehng ka-m. Nong Jehova bongo nlimi eb'bi jang jang ana á limi no!>>
39 Embora rei ungido, ainda sou fraco, e esses filhos de Zeruia são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao malfeitor de acordo com as suas más obras! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.