2 Samuel 3
eka (EKA) vs ARA
1 Ebta bi jolo nlaaga nyi Sol a nyi Devid kange gbalee. Etahk ji Devid jo gbale na jo tahne asongo asongo, wo ga nlaaga nyi Sol jo kooko na asongo asongo.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; Davi se ia fortalecendo, porém os da casa de Saul se iam enfraquecendo.
2 Akal ba Devid jele abon ba nlum go Hebron ka Devid. Ngbokambang bo jo lung-e re Amnon, nnyehn bo jo lung-e re Ahinoam nnea Jejireel.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi; o primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita;
3 Etoono bo jo lung-e re Kileab, nnyehn bo jo lung-e Abigail nkalebun Nabal nnea Kamel. Etoono ane ara Absalom, nnyehn bo jo lung-e re Maaka mmon no nkal no Talmayi ntul no Gesur;
3 o segundo, Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; o terceiro, Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 etoono abon ani, Adonija, nnyehn bo jo lung-e re Hagiti. Etoono abon alon, bo jo lung-e re Sefatiya, nnyehn bo jo lung-e re Abital.
4 o quarto, Adonias, filho de Hagite; o quinto, Sefatias, filho de Abital;
5 Etoono abon arakera bo jo lung-e re Itiream mmon no Egla nkala Devid. Baa bo jele bo ka Devid go Hebron.
5 o sexto, Itreão, de Eglá, mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Go ngare nyi ebta jolo ane ba etahk Sol, a ane ba etahk ji Devid, Abner bele atahne, yiimi go ekakesehk, ege a nji, go etahk ji Sol.
6 Havendo guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se fez poderoso na casa de Saul.
7 Sol t'tohko bel nne elkoro no bo jo lung-e re Rijipa ji mmon no nkal no Ayiya. Fvfo efung abehng Isiboseti kehm tongo Abner re, <<Jenji wahnge a kp'noongo a nne elkora nsoo?>>
7 Teve Saul uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá. Perguntou Isbosete a Abner: Por que coabitaste com a concubina de meu pai?
8 Abner atahng rak-e sehng tib ejum ji Isiboseti bungu no. Owo á kehm faange re, <<Me mbv nyia, nyi kpi eltum ka-n wahn anebe Judaa? Lela, me n rede elname nlaaga nyi Sol nso, ka nnahb enye a ate ebe. Wa-a n yakem ka Devid. Jol tvtv o, a maam lake nfem bada nnenkal noa.
8 Então, se irou muito Abner por causa das palavras de Isbosete e disse: Sou eu cabeça de cão para Judá? Ainda hoje faço beneficência à casa de Saul, teu pai, a seus irmãos e a seus amigos e te não entreguei nas mãos de Davi? Contudo, me queres, hoje, culpar por causa desta mulher.
9 Nong Esowo lam me Abner, sahb b'bib aname, n l'fere kane ellimi ka Devid ji Jehova nyame no tong-e ko nwongo,
9 Assim faça Deus segundo lhe parecer a Abner, se, como jurou o Senhor a Davi, não fizer eu,
10 fvfo fere feere etul bi nlaaga nyi Sol song nyange eti etul ji Devid ka anebe Isreel a Juda bomo go Dan song rehng go Beeseba.
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Isiboseti kpeem sahb bung ellum anehng anehng tob Abner, tib á jo fahl-e fahl.
11 E nenhuma palavra pôde Isbosete responder a Abner, porque o temia.
12 Owo Abner kehm tumu atiingetib tv Devid ege enyo, re bo song tong-e re, <<Nne awoo li nfona ndi, ko nwongo aname, m bahk-a kake ebo ko anebe Isreel kpee ba ka-a.>>
12 Então, de sua parte ordenou Abner mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? Faze comigo aliança, e eu te ajudarei em fazer passar-te a ti todo o Israel.
13 Devid re, <<Ebnob sehng, m bahke koko nwongo a na. Wo n kp'sebe ejum ajehng go ega. Ka ba egame elbohngo, tohko jol re a koo Mikal mmona Sol ba a ne, a l'ba re wo ba nyehn-m.>>
13 Respondeu Davi: Bem, eu farei aliança contigo, porém uma coisa exijo: quando vieres a mim, não verás a minha face, se primeiro me não trouxeres a Mical, filha de Saul.
14 Owo Devid kehm tumu atiingetib tv Isiboseti mmon no Sol, bahb-e re, <<Ka-m Mikal nkal ewame, ye ji n koo adokodoko anebe Filista atahl alon ka elaame ko-e go elbal.>>
14 Também enviou Davi mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: Dá-me de volta minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Owo Isiboseti kehm kake elkahn re, bo yehk-e etahk nlum we Patial mmon no Laisi.
15 Então, Isbosete mandou tirá-la a seu marido, a Paltiel, filho de Laís.
16 Wo nlum we Patial t'tahm jo toon-e jo ling mbang mbang toono go njahm asongo go nfam nyi Bahurim. Owo Abner kehm-e tongo re, <<Feere song kehnge, á kehm feere!.>>
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando após ela, até Baurim. Disse Abner: Vai-te, volta. E ele voltou.
17 Abner kehm kpiri anebkul Isreel bung re, <<Ebkang ji ḿ jo toobo re wahn bob Devid etul á jol ntul ewahne.
17 Falou Abner com os anciãos de Israel, dizendo: Outrora, procuráveis que Davi reinasse sobre vós.
18 Anv, limen ano. Tibre Jehova nyame tong Devid re, <Goji Devid nlokeltum ewame wo m bahke tahre anebe Isreel ane ebame yehke go abo nya anebe Filista a abo nya anebekv ebo kpee.> >>
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: Por intermédio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.
19 Abner fvfo bungu a et'tohngo ji Benjamin antahng. Owo á kehm tahme go Hebron re á song tong Devid ejum ajehng ajehng ji anebe Isreel a et'tohngo ji Benjamin kpee kp'sebe re bo lim.
19 Da mesma sorte falou também Abner aos ouvidos de Benjamim; e foi ainda dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Eji Abner ji bele ane eltahl ba jo toon-e ba goji Devid go Hebron, Devid limi elkak ka-e a ane ebe.
20 Veio Abner ter com Davi, em Hebrom, e vinte homens, com ele; Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que com ele vieram.
21 Owo Abner kehm tongo Devid re, <<Nong me n tahm anv tvtv song lung anebe Isreel kpee kono edi ajehng ka nsoo ntul ewame, eji bo l'ko nwongo a na, eji wo l'fili bo kpee ana eltim yeb-a no.>> Owo Devid kehm tongo Abner re á song kehnge. Á kehm tahme kehnge go eyebatahng.>>
21 Então, disse Abner a Davi: Levantar-me-ei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança contigo; tu reinarás sobre tudo que desejar a tua alma. Assim, despediu Davi a Abner, e ele se foi em paz.
22 Ana aneblum ba li a Devid a Joab kp'na kehnge enok bi bo je no fere da nsol gbalee ba a nya. Fvfo Abner kpeem jol a Devid go Hebron, tibre Devid me-e tum re á song, yeb feere fi go elkoono.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo; Abner, porém, já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia despedido, e ele se fora em paz.
23 Eji Joab a nsoja kpee nyi jolo a ne ma kehnge, bo tongo Joab re Abner mmon no Ner ebba goji ntul, fvfo ntul me-e tong re á song, fvfo yeb feere fi go elkoono.
23 Chegando, pois, Joabe e toda a tropa que vinha com ele, disseram-lhe: Abner, filho de Ner, veio ter com o rei, o qual o despediu, e ele se foi em paz.
24 Owo Joab kehm jeke goji ntul fere bung re, <<Jenji á ma lim? Nyehno, Abner ebba go ega. Jenji wahnge a me-e yake á ma tahm? Anv á fi!
24 Então, Joabe foi ao rei e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; como, pois, o despediste, indo-se ele livremente?
25 A kp'kahne Abner mmon no Ner, á ba re á ba nehm-a fere nyehn ana a kp'jene, fvfo seb ejum ajehng ajehng kahn ana a kp'limi.>>
25 Bem conheces Abner, filho de Ner. Veio para enganar-te, tomar conhecimento de tuas empresas e sondar todos os teus planos.
26 Joab kehm tahme Devid sa song tum atiingi etib tv Abner, bo song ko-e go edi elbing alahb akuuru ni Sira feere a ne. Wo Devid kahnem ejumjum.
26 Retirando-se Joabe de Davi, enviou mensageiros após Abner, e o fizeram voltar desde o poço de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Eji Abner ma feere ba Hebron, Joab ko-e tahm a ne go monkpohko, atahng ekp'kpa, are á yake bung a ne mbehr mbehr. Ona wo á bongo alung ma Asahel mmonannyehn, ye ji Joab wul-e no.
27 Tornando, pois, Abner a Hebrom, Joabe o tomou à parte, no interior da porta, para lhe falar em segredo, e ali o feriu no abdômen, e ele morreu, agindo assim Joabe em vingança do sangue de seu irmão Asael.
28 Ngare ntiil eji Devid ma wuk bade ejum jia, á bungu re, me a anebe etul ebame, e nehme kahn ejumjum go esamahr Jehova bade alung ma Abner mmon no Ner.
28 Sabendo-o depois Davi, disse: Inocentes somos eu e o meu reino, para com o Senhor , para sempre, do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Nong alung eme gbo kuumu esi ji Joab a ebangenahb eje kpee. Nong ebangenahb ji Joab k'tiki jol kˈbel nne no kpi, esabsab elok, afii abili, afii jo jen go ebti, afii no gbo yel ekahngkahng, afii no li elehng nsol alehke.
29 Caia este sangue sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Jamais falte da casa de Joabe quem tenha fluxo, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Joab a Abisayi wulu Abner, tibre ye wo wulu Asahel mmonannyehn bo, go ebta bi jolo go Gibeon.
30 Joabe, pois, e seu irmão Abisai mataram Abner, por ter morto seu irmão Asael na peleja, em Gibeão.
31 Owo Devid kehm tong Joab a ane kpee ba jolo a ne re, <<Yaren abomo enyahne, wahn fere kak agbajake nsol, wahn jo jen go eling go esamahr ekv ji Abner,>> yefono ntula Devid jo jene ano toono ngubjing nyi Abner.
31 Disse, pois, Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes, cingi-vos de panos de saco e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 Bo kpa Abner kak o Hebron, ntula Devid lingi wahre wahre go elahm bi Abner. Ane kpee ba Devid tob lingi ano.
32 Sepultaram Abner em Hebrom; o rei levantou a voz e chorou junto da sepultura de Abner; chorou também todo o povo.
33 Ntul yimi ese eling bia ka Abner. "Anv, Abner kpo ana ebi nnea?
33 E o rei, pranteando a Abner, disse: Teria de morrer Abner como se fora um perverso?
34 Bo wa-a gbam abo, bo wa-a kakem afarebok go akpade. A gbo ana nne no gbo yel abo ebi nne." Fvfo ane kpee kehm-e kpe ling budu.
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés, carregados de grilhões; caíste como os que caem diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Owo bo ane kpee kehm bake ba gboongo Devid re, a li nsol eji njul kpeka li, wo Devid ko nwongo bung re, "Nong Esowo bib aname sahb sˈsab n lˈfere wuungu ebgbu afi ejum alehke ajehng ajehng tete njul ji egbiri!
35 Então, veio todo o povo fazer que Davi comesse pão, sendo ainda dia; porém Davi jurou, dizendo: Assim me faça Deus o que lhe aprouver, se eu provar pão ou alguma coisa antes do sol posto.
36 Ane kpee kˈkahn fvfo kˈkor bo, etingitingi ejum ajehng ji ntul limi no kˈkor bo.
36 Todo o povo notou isso e lhe pareceu bem, assim como lhe pareceu bem tudo quanto o rei fez.
37 Go efung bio wo ane kpee ba jolo o, a anebe Isreel kpee kahne re ebo bi ntul woomem go ewul bi Abner mmon no Ner.
37 Todo o povo e todo o Israel, naquele mesmo dia, ficaram sabendo que não procedera do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Owo ntul kehm tongo ane ebe re, <<Ń nehme liingi re ntubesi a nsoja, a egburu nne ebgbo lela a Isreela?
38 Então, disse o rei aos seus homens: Não sabeis que, hoje, caiu em Israel um príncipe e um grande homem?
39 Wo lela jolo jolo kan re bo ma-m bob etul, eko ma-m tan, wo abon baa ba Jeruya bo kp'tahne sehng ka-m. Nong Jehova bongo nlimi eb'bi jang jang ana á limi no!>>
39 No presente, sou fraco, embora ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Retribua o Senhor ao que fez mal segundo a sua maldade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.