2 Samuel 3

eka (EKA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ebta bi jolo nlaaga nyi Sol a nyi Devid kange gbalee. Etahk ji Devid jo gbale na jo tahne asongo asongo, wo ga nlaaga nyi Sol jo kooko na asongo asongo.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi. Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul se enfraquecia.
2 Akal ba Devid jele abon ba nlum go Hebron ka Devid. Ngbokambang bo jo lung-e re Amnon, nnyehn bo jo lung-e re Ahinoam nnea Jejireel.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi. O primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita.
3 Etoono bo jo lung-e re Kileab, nnyehn bo jo lung-e Abigail nkalebun Nabal nnea Kamel. Etoono ane ara Absalom, nnyehn bo jo lung-e re Maaka mmon no nkal no Talmayi ntul no Gesur;
3 O segundo foi Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita. O terceiro foi Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 etoono abon ani, Adonija, nnyehn bo jo lung-e re Hagiti. Etoono abon alon, bo jo lung-e re Sefatiya, nnyehn bo jo lung-e re Abital.
4 O quarto foi Adonias, filho de Hagite. O quinto foi Sefatias, filho de Abital.
5 Etoono abon arakera bo jo lung-e re Itiream mmon no Egla nkala Devid. Baa bo jele bo ka Devid go Hebron.
5 O sexto foi Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Go ngare nyi ebta jolo ane ba etahk Sol, a ane ba etahk ji Devid, Abner bele atahne, yiimi go ekakesehk, ege a nji, go etahk ji Sol.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se tornava cada vez mais poderoso na casa de Saul.
7 Sol t'tohko bel nne elkoro no bo jo lung-e re Rijipa ji mmon no nkal no Ayiya. Fvfo efung abehng Isiboseti kehm tongo Abner re, <<Jenji wahnge a kp'noongo a nne elkora nsoo?>>
7 Saul teve uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Isbosete perguntou a Abner: — Por que você teve relações com a concubina de meu pai?
8 Abner atahng rak-e sehng tib ejum ji Isiboseti bungu no. Owo á kehm faange re, <<Me mbv nyia, nyi kpi eltum ka-n wahn anebe Judaa? Lela, me n rede elname nlaaga nyi Sol nso, ka nnahb enye a ate ebe. Wa-a n yakem ka Devid. Jol tvtv o, a maam lake nfem bada nnenkal noa.
8 Abner ficou indignado com as palavras de Isbosete e disse: — Sou eu um cão a serviço de Judá? Ainda hoje sou fiel à casa de Saul, seu pai, e aos irmãos e amigos dele e não entreguei você nas mãos de Davi. No entanto, hoje você quer me culpar por causa dessa mulher!
9 Nong Esowo lam me Abner, sahb b'bib aname, n l'fere kane ellimi ka Devid ji Jehova nyame no tong-e ko nwongo,
9 Que Deus me castigue se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu,
10 fvfo fere feere etul bi nlaaga nyi Sol song nyange eti etul ji Devid ka anebe Isreel a Juda bomo go Dan song rehng go Beeseba.
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Isiboseti kpeem sahb bung ellum anehng anehng tob Abner, tib á jo fahl-e fahl.
11 E Isbosete não pôde dizer nada a Abner, porque tinha medo dele.
12 Owo Abner kehm tumu atiingetib tv Devid ege enyo, re bo song tong-e re, <<Nne awoo li nfona ndi, ko nwongo aname, m bahk-a kake ebo ko anebe Isreel kpee ba ka-a.>>
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi, dizendo: — De quem é a terra? Faça uma aliança comigo, e eu o ajudarei a fazer com que todo o Israel se junte a você.
13 Devid re, <<Ebnob sehng, m bahke koko nwongo a na. Wo n kp'sebe ejum ajehng go ega. Ka ba egame elbohngo, tohko jol re a koo Mikal mmona Sol ba a ne, a l'ba re wo ba nyehn-m.>>
13 Davi respondeu: — Muito bem. Farei uma aliança com você, porém uma coisa exijo: quando vier falar comigo, você não verá a minha face, se primeiro não me trouxer Mical, filha de Saul.
14 Owo Devid kehm tumu atiingetib tv Isiboseti mmon no Sol, bahb-e re, <<Ka-m Mikal nkal ewame, ye ji n koo adokodoko anebe Filista atahl alon ka elaame ko-e go elbal.>>
14 Davi também enviou mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: — Dê-me de volta a minha mulher Mical. Para poder casar com ela dei como pagamento cem prepúcios de filisteus.
15 Owo Isiboseti kehm kake elkahn re, bo yehk-e etahk nlum we Patial mmon no Laisi.
15 Então Isbosete mandou tirá-la do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Wo nlum we Patial t'tahm jo toon-e jo ling mbang mbang toono go njahm asongo go nfam nyi Bahurim. Owo Abner kehm-e tongo re, <<Feere song kehnge, á kehm feere!.>>
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando atrás dela, até Baurim. Então Abner disse a ele: — Agora vá e volte para casa. E ele voltou.
17 Abner kehm kpiri anebkul Isreel bung re, <<Ebkang ji ḿ jo toobo re wahn bob Devid etul á jol ntul ewahne.
17 Abner falou com os anciãos de Israel, dizendo: — No passado, vocês queriam que Davi reinasse sobre vocês.
18 Anv, limen ano. Tibre Jehova nyame tong Devid re, <Goji Devid nlokeltum ewame wo m bahke tahre anebe Isreel ane ebame yehke go abo nya anebe Filista a abo nya anebekv ebo kpee.> >>
18 Façam isto agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: “Por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.”
19 Abner fvfo bungu a et'tohngo ji Benjamin antahng. Owo á kehm tahme go Hebron re á song tong Devid ejum ajehng ajehng ji anebe Isreel a et'tohngo ji Benjamin kpee kp'sebe re bo lim.
19 Abner falou também com a tribo de Benjamim. E então ele foi dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Eji Abner ji bele ane eltahl ba jo toon-e ba goji Devid go Hebron, Devid limi elkak ka-e a ane ebe.
20 Abner foi falar com Davi, em Hebrom, e vinte homens estavam com ele. Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que tinham vindo com ele.
21 Owo Abner kehm tongo Devid re, <<Nong me n tahm anv tvtv song lung anebe Isreel kpee kono edi ajehng ka nsoo ntul ewame, eji bo l'ko nwongo a na, eji wo l'fili bo kpee ana eltim yeb-a no.>> Owo Devid kehm tongo Abner re á song kehnge. Á kehm tahme kehnge go eyebatahng.>>
21 Então Abner disse a Davi: — Eu me levantarei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança com o rei. E meu senhor reinará sobre tudo o que quiser. Então Davi deixou que Abner partisse, e ele se foi em paz.
22 Ana aneblum ba li a Devid a Joab kp'na kehnge enok bi bo je no fere da nsol gbalee ba a nya. Fvfo Abner kpeem jol a Devid go Hebron, tibre Devid me-e tum re á song, yeb feere fi go elkoono.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo. Mas Abner já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia deixado ir embora, e ele tinha ido em paz.
23 Eji Joab a nsoja kpee nyi jolo a ne ma kehnge, bo tongo Joab re Abner mmon no Ner ebba goji ntul, fvfo ntul me-e tong re á song, fvfo yeb feere fi go elkoono.
23 Quando Joabe chegou com toda a tropa que estava com ele, disseram-lhe: — Abner, filho de Ner, veio falar com o rei, que deixou que ele fosse embora em paz.
24 Owo Joab kehm jeke goji ntul fere bung re, <<Jenji á ma lim? Nyehno, Abner ebba go ega. Jenji wahnge a me-e yake á ma tahm? Anv á fi!
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: — O que foi que o senhor fez? Eis que Abner esteve aqui e o senhor o deixou ir embora. Agora ele se foi!
25 A kp'kahne Abner mmon no Ner, á ba re á ba nehm-a fere nyehn ana a kp'jene, fvfo seb ejum ajehng ajehng kahn ana a kp'limi.>>
25 O senhor bem conhece Abner, filho de Ner. Veio para enganá-lo, para observar os seus movimentos e sondar todos os seus planos.
26 Joab kehm tahme Devid sa song tum atiingi etib tv Abner, bo song ko-e go edi elbing alahb akuuru ni Sira feere a ne. Wo Devid kahnem ejumjum.
26 Ao sair da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta desde a cisterna de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Eji Abner ma feere ba Hebron, Joab ko-e tahm a ne go monkpohko, atahng ekp'kpa, are á yake bung a ne mbehr mbehr. Ona wo á bongo alung ma Asahel mmonannyehn, ye ji Joab wul-e no.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o levou para um lado, no interior do portão da cidade, para lhe falar em segredo, e ali o feriu na barriga. E assim Abner morreu, por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Ngare ntiil eji Devid ma wuk bade ejum jia, á bungu re, me a anebe etul ebame, e nehme kahn ejumjum go esamahr Jehova bade alung ma Abner mmon no Ner.
28 Depois, quando Davi ficou sabendo, disse: — Eu e o meu reino somos inocentes diante do
29 Nong alung eme gbo kuumu esi ji Joab a ebangenahb eje kpee. Nong ebangenahb ji Joab k'tiki jol kˈbel nne no kpi, esabsab elok, afii abili, afii jo jen go ebti, afii no gbo yel ekahngkahng, afii no li elehng nsol alehke.
29 Que este sangue caia sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Que nunca falte na casa de Joabe quem tenha corrimento, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Joab a Abisayi wulu Abner, tibre ye wo wulu Asahel mmonannyehn bo, go ebta bi jolo go Gibeon.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner, porque este tinha matado Asael, o irmão deles, na batalha de Gibeão.
31 Owo Devid kehm tong Joab a ane kpee ba jolo a ne re, <<Yaren abomo enyahne, wahn fere kak agbajake nsol, wahn jo jen go eling go esamahr ekv ji Abner,>> yefono ntula Devid jo jene ano toono ngubjing nyi Abner.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o povo que estava com ele: — Rasguem as suas roupas, vistam-se de panos de saco e façam lamentação por Abner. E o próprio rei Davi ia seguindo o caixão.
32 Bo kpa Abner kak o Hebron, ntula Devid lingi wahre wahre go elahm bi Abner. Ane kpee ba Devid tob lingi ano.
32 Sepultaram Abner em Hebrom. O rei levantou a voz e chorou junto à sepultura de Abner. E todo o povo também chorou.
33 Ntul yimi ese eling bia ka Abner. "Anv, Abner kpo ana ebi nnea?
33 E o rei fez a seguinte lamentação por Abner: Por que Abner teve de morrer como se fosse um tolo?
34 Bo wa-a gbam abo, bo wa-a kakem afarebok go akpade. A gbo ana nne no gbo yel abo ebi nne." Fvfo ane kpee kehm-e kpe ling budu.
34 As suas mãos não estavam atadas, nem estavam acorrentados os seus pés. Você caiu como quem cai diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Owo bo ane kpee kehm bake ba gboongo Devid re, a li nsol eji njul kpeka li, wo Devid ko nwongo bung re, "Nong Esowo bib aname sahb sˈsab n lˈfere wuungu ebgbu afi ejum alehke ajehng ajehng tete njul ji egbiri!
35 Então todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia. Mas Davi fez este juramento: — Que Deus me castigue severamente se eu provar pão ou qualquer outra coisa antes que o sol se ponha.
36 Ane kpee kˈkahn fvfo kˈkor bo, etingitingi ejum ajehng ji ntul limi no kˈkor bo.
36 Todo o povo notou isso e aprovou essa atitude, assim como aprovava tudo o que o rei fazia.
37 Go efung bio wo ane kpee ba jolo o, a anebe Isreel kpee kahne re ebo bi ntul woomem go ewul bi Abner mmon no Ner.
37 Naquele dia, todo o povo e todo o Israel ficaram sabendo que o rei não tinha nada a ver com a morte de Abner, filho de Ner.
38 Owo ntul kehm tongo ane ebe re, <<Ń nehme liingi re ntubesi a nsoja, a egburu nne ebgbo lela a Isreela?
38 Então o rei disse aos seus servos: — Saibam que hoje caiu em Israel um príncipe e um grande homem.
39 Wo lela jolo jolo kan re bo ma-m bob etul, eko ma-m tan, wo abon baa ba Jeruya bo kp'tahne sehng ka-m. Nong Jehova bongo nlimi eb'bi jang jang ana á limi no!>>
39 Hoje sou fraco, embora ungido rei. Esses homens, os filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao que fez esse mal como ele merece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.