2 Samuel 24
eka (EKA) vs NTLH
1 Jehova atahng kehm-e kpe rak tob anebe Isreel, á melle Devid re á tong bo re, <<Song wo song fange anebe Isreel a Juda.>>
1 Em outra ocasião, o Senhor ficou muito irado com o povo de Israel e levou Davi a prejudicá-los. Deus disse a Davi: — Vá e faça a contagem do povo de Israel e de Judá.
2 Owo ntul kehm tongo Joab a atubesi nsoja ba jolo a ne re, "Songen go atˈtohngo Isreel kpee, bomo go Dan rehng Beeseba, wo fange abanoko nta, eji n lˈkahn nfange ana nyi bo li no.
2 Então Davi deu a Joabe, o comandante do seu exército, a seguinte ordem: — Vá com os seus oficiais por todas as
3 Wo Joab faange ntul re, <<Nong Jehova Esowo eba lim nlong nsoja rur nkpel atahlalon budu, nong amahr nya nsoo ntul ewame nyehn bo. Wo jenji wahnge nsoo ntul ewame yahke lim elkohn ejum ana jia?>>
3 Mas Joabe respondeu ao rei: — Que o
4 Fvfo ellum ni ntul gbale Joab sehng a atubesi nsoja, owo bo kehm tahme elbohngo ntul re bo song fange abanokonta, bo anebe Isreel.
4 Porém o rei fez com que Joabe e os seus oficiais obedecessem à sua ordem; então eles saíram da presença de Davi e partiram para contar o povo de Israel.
5 Eji bo siiri aya ma Jodan, bo re ekv kohlo Aroe, ejang eboblum bi ejahbe edamme, soro asongo go Gad tete rehng go Jajer.
5 Atravessaram o rio Jordão e acamparam ao sul de Aroer, a cidade do vale, no território de Gade. Dali foram para o norte até a cidade de Jazer,
6 Bo tahme go Gilead a erohko ji Tatim Hodsi, tob rehng Dan Jaan, sennge asongo go Sidon.
6 continuaram até Gileade e chegaram até Cades, terra dos heteus. Então foram a Dã e de Dã viraram a oeste, para Sidom.
7 Owo bo soro asongo go ekobta bi Taya a ajahbe kpee nya anebe Hiv a Kanan. Elkohro bo rehnge go Beeseba go ewum wum ndi ejang eboblum bi Juda.
7 Depois foram para o sul, para a cidade de Tiro, que era cercada de muralhas, e dali foram a todas as cidades dos heveus e dos cananeus e finalmente até Berseba, na parte sul de Judá.
8 Eji bo ma jen go ndi nyi Isreel kpee, bo kehm feere go Jeusalem elahme nnyahng esehmwubu, kunu nfung eltahl.
8 E assim, depois de nove meses e vinte dias, voltaram a Jerusalém, tendo viajado pelo país inteiro.
9 Joab kehm ba tooro nfange nyi abanokonta tong ntul go Isreel, jolo ane atahl atahl nkpel atahl atahl nkpel elon (800,000) ba jolo atahntahn aneblum, bo ji bahke ma fili nkahngkahng, go Juda, nfange ane jolo ane atahl atahl nkpel atahl atahl nkpel era a nkpel atahl abal nkpel ewubu. (500,000)
9 E eles informaram ao rei que o total de homens capazes para o serviço militar era o seguinte: oitocentos mil em Israel e quinhentos mil em Judá.
10 Devid eltim kehm-e moongo, eji á fange abanoko nta, á kehm tongo Jehova re, <<Me n lim abiafem gbalee go ejum ji m ma lim, Anv, Jehova n kpa-a gboongo, yehke ebi ji nlokeltum ewa ma lim. Me n lim ebi ji sahb li egboolo ejum.>>
10 Mas, depois que Davi fez a contagem, a sua consciência começou a doer, e ele disse: — Ó — Vá e diga a Davi que eu dou a ele o direito de escolher uma de três coisas; aquilo que ele escolher eu farei. Na manhã seguinte, depois que Davi já se havia levantado,
11 Re Devid kehm nyahme njahm efungfu behko, ellum ni Jehova ebba goji Gad nnyehnamahr, ye wo jo nyehn ka Devid.
11 — ausente —
12 Song wo song tong Devid re, <Ji ji a ji Jehova kp'bungu, <N kp-a bumu nsol era, yehke ajehng ji m bahke koko lim-a.> >>
12 — ausente —
13 Owo Gad kehm tahme goji Devid, song tong-e re, <<Njal ba nnya era go ndi nyia? Afi elbeke ni anebekv bahke jo kama go nnyahng era? Afi ayam elkv ba ndi enya nfung era? Anv gbo ntir bade, wo yehke ana m bahke faange nne no tum-m no.>>
13 Gade foi falar com ele, contou o que Deus tinha dito e perguntou: — O que o senhor prefere? Três anos de fome na sua terra, três meses fugindo dos seus inimigos ou três dias de peste na sua terra? Resolva agora e me diga que resposta devo dar a Deus.
14 Devid kehm tongo Gad re, <<Me n jol go egburu ejahkjahk. Nong wahr gbo yel go abo nya Jehova, tib ndon enye kpˈgbale, wo ka nongo me n gbo yel abo nya nne.>>
14 Davi respondeu: — Estou desesperado, porém não quero ser castigado por homens. Que seja o
15 Owo Jehova kehm tumu ayam elkv tv anebe Isreel bomo efungfu bio tete song rehng ngare nyi á tongo no, nfange ane nyi kpoo no jolo ane atahl atahl nkpel atahl anehkeni a nkpel elku, (70,000) ane ba kpo no bomo go Dan song rehng go Beeseba.
15 Então o Senhor mandou que uma peste caísse sobre o povo de Israel, desde a manhã até a hora que ele havia marcado. Do Norte ao Sul do país, morreram setenta mil israelitas.
16 Eji enjel jol rannge Jeusalem, Jehova kehm sahde ayam elkv nyao fere tong enjel nyi jo kak bo erem re, <<Ebgbal! Yehke ebo eba.>> Enjel nyi Jehova jolo edi ji bo jo dv arasi Arauna nnea Jebusi.
16 Quando o Anjo do Senhor já ia destruir Jerusalém, o Senhor resolveu não castigar mais o povo e disse ao Anjo que estava matando: — Pare! Já chega! O Anjo do
17 Eji Devid nyehne enjel nyi jo wul ane, á kehm tongo Jehova re, <<Me n lim abiafem; Me mbaabe ebul, me n lim soodo. Bo jia ejoro bi, jenji bo ma lim? Nong ebo eba gbo kuumu me a nnahb enyame.>>
17 Davi viu o Anjo que estava matando o povo e disse a Deus, o Senhor : — Só eu sou culpado. Fui eu que errei. O que foi que essa pobre gente fez? Eu e a minha família é que deveríamos ser castigados por ti.
18 Efung bio Gad je goji Devid song tong-e re, "Song wo song lim egudu njom ka Jehova go edi ji bo kpo dv arasi nya Arauna nnea Jebusi.
18 Naquele mesmo dia, Gade foi e disse a Davi: — Suba até o terreiro de malhar cereais que pertence a Araúna e construa lá um altar para Deus.
19 Owo Devid kehm tahme ana Jehova ma ka elkahn sehng goji Gad.
19 Davi obedeceu à ordem de Deus, o Senhor , e foi, como Gade lhe tinha dito.
20 Eji Arauna nyehne ntul a atubesi abalimeltum ebe kpˈbake ege, á kehm tahme, song gong go esamahr ntul a esamahr ebe go ndi.
20 Araúna olhou para baixo e viu que o rei e os seus oficiais vinham falar com ele. Então se ajoelhou e encostou o rosto no chão, em frente de Davi,
21 Arauna bungu re, <<Jenji wahnge nsoo ntul ewame ma ba goji nlokeltum ewe?>>
21 e perguntou: — Senhor, por que veio aqui? Davi respondeu: — Eu vim para comprar este terreiro e construir nele um altar para Deus, o
22 Arauna kehm tongo Devid re, <<Nong nsoo ntul ewame rod ajehng ajehng ji fuumu a ne lim njom. Nyehn efong ga bi njom nyi eljahme fi, nyehn nsol elkoko dv arasi ga, a abˈbini nya li nkun.
22 Então Araúna disse: — Senhor, pegue tudo o que quiser e ofereça a Deus. Aqui estão os bois para serem queimados como oferta no altar, e aqui as cangas deles; e também as tábuas de debulhar cereais para serem usadas como lenha.
23 Go ega Agbal, me Arauna, me n ka ntul nsol nyia kpee. Arauna kpe bungu re, <<Nong Jehova Esowo eba ko-a.>>
23 Araúna deu tudo isso ao rei e disse: — Que o
24 Wo ntul faange Arauna re, <<Eˈee m bahke gunu na kpi-a, n nehm lim njom ka Jehova Esowo ebame, njom nyi eljahme fi nyi kiim kim ekun abehng abehng.>>
24 Mas o rei respondeu: — Obrigado, não aceito. Eu vou pagar tudo isso. Eu não vou oferecer ao Então Davi comprou o terreiro de malhar cereais e os bois por cinquenta barras de prata.
25 Devid limi egudu njom ka Jehova o, fere lim ajom nya eljahme fi a ajom nya elkoono. Owo Jehova kehm faange ero ebe go esi ji edi ndi, eyam elkv bio ka anebe Isreel soro rahke.
25 Ele construiu ali um altar para Deus, o Senhor , e apresentou ofertas que foram completamente queimadas e ofertas de paz. O Senhor respondeu à oração dele, e a peste acabou em Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.