2 Samuel 20

eka (EKA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ngare nyia, nsebantong a nne no bo jo lung-e re Seba mmona Bikehri, á lohng go etˈtohngo ji Benjamin, á jolo o, á woro ntang fere rabe re, <<Wahr kpimm ebo abehng abehng goji Devid, jol ejumjum e kpimm goji mmona Jese. Nnea Isreel awohng awohng feere song kehnge go ege etahk.>>
1 Estava ali por acaso um homem perverso chamado Seba, filho de Bicri, da tribo de Benjamim. Seba tocou a trombeta e começou a gritar: “Abaixo a dinastia de Davi! O filho de Jessé nada tem a nos oferecer! Vamos, homens de Israel, todos de volta para casa!”.
2 Wo anebe Isreel kpee ten Devid fere jo toono Seba ji mmona Bikehri. Wo ane ba Juda jolo bad bad a ntula bo, bomo go Jodan tete rehng Jeusalem.
2 Então todo o povo de Israel que estava ali abandonou Davi e seguiu Seba, filho de Bicri. O povo de Judá, porém, permaneceu com o rei e o acompanhou do rio Jordão até Jerusalém.
3 Eji Devid kehnge no ba rehng ege ekpasiki ga Jeusalem, á rodo nkoro enye na ewubu, bo ji á bumu bo re bo jo kpur ekpasiki, fere song kak bo etahk ji bo kake mbaabe. Ye wo jo ka bo nsol alehke, wo á tikem kpe bel elnong a bo. Bo baame bo, bo jol edi ajehng, tete afung elkv ebo, bo jolo o ana akalebun.
3 Quando Davi chegou a seu palácio em Jerusalém, mandou confinar as dez concubinas que haviam ficado ali. O rei lhes providenciou sustento, mas não teve mais relações com elas. Permaneceram como viúvas até o fim da vida.
4 Owo ntul kehm tongo Amasa re, <<Tong anebe ba Juda, bo ba egame ejum nfung era, wofono tob jol a.>>
4 O rei disse a Amasa: “Reúna o exército de Judá e apresente-se aqui em três dias”.
5 Wo eji Amasa jee no re á song tong aneblum ba Juda, á laange sehnge afung nya ntul kak-e no.
5 Amasa saiu para convocar os soldados de Judá, mas levou mais tempo que o prazo definido pelo rei.
6 Devid tongo Abisayi re, <<Seba mmon no Bikehri bahk-r limi ji ga sab sehnge ji Absalom limi no. Rod ane ba nso ewa, wo song kam-e, tohko jol ano, á bahke sebe ejahbe ji bo ma kak ega be song yel, for egahre ebo.>>
6 Então Davi disse a Abisai: “Seba, filho de Bicri, vai nos prejudicar mais que Absalão. Leve minhas tropas e persiga-o antes que ele entre numa cidade fortificada, onde não possamos alcançá-lo”.
7 Owo anelum ba Joab, anebe Kereti a Peleti, go agburu atahntahn atakuru kpee mehle lohng go eko ji Abisayi. Bo mehle lohng Jeusalem re bo song kam toono Seba ji mmona Bikehri.
7 Os soldados de Joabe, junto com a guarda pessoal do rei e os guerreiros valentes, saíram de Jerusalém para perseguir Seba.
8 Eji bo kpeka li go egburu ekpartal ji Gibeon, Amasa kehm ba wane bo. Joab kake nsol ebta enye, gbaange elne egbaange go ebun, fere gbade ekere bi woomo mbak. Eji á jo jen asongo ekere kehm wobo go mbak gbo.
8 Quando chegaram à grande rocha em Gibeom, Amasa foi ao encontro deles. Joabe vestia seu traje militar e levava um punhal preso ao cinto. Quando deu um passo à frente para saudar Amasa, tirou o punhal da bainha.
9 Joab kehm tongo Amasa re, <<Mmonannee li renan?>> Joab kehm koko eboblum ebe jabbe elahng bi Amasa re á bing-e.
9 “Como vai, meu primo?”, disse Joabe, e o pegou pela barba com a mão direita, como se fosse beijá-lo.
10 Amasa joom kunu ekpu bade ekere bi wob ebo bi Joab. Joab kehm-e jahme ege ala, ala enye lohng gbo ndi. Jol á we-e kpeem jahm budu, Amasa kpo. Owo Joab abola mmonannyehn Abisayi bo kehm soro jo kam Seba ji mmona Bikehri.
10 Amasa não percebeu o punhal na mão esquerda dele, e Joabe o feriu no estômago, de modo que suas entranhas se derramaram no chão. Joabe não precisou feri-lo outra vez, pois Amasa morreu rapidamente. Joabe e seu irmão Abisai deixaram o corpo ali e continuaram a perseguir Seba.
11 Nne nsoja Joab awohng no yiimi ka Amasa kehm bungu re, <<Nne no li ka Joab, a nne no li ka Devid, nong á toono Joab!>>
11 Um dos soldados de Joabe gritou: “Se estiverem do lado de Joabe e Davi, venham e sigam Joabe!”.
12 Amasa sa noongo mbang ege alung o elka mbang, fvfo nne no nyehne re nsoja kpee jo ba sa yiimi o. Owo eji á sebe kahn ano re, nne awohng awohng no jo ba eji Amasa jo sa yiimi o, á kehm-e tohngo go mbang song bum ekul fere bul-e mbomo.
12 Amasa, porém, estava estendido numa poça de sangue no meio do caminho, e os soldados de Joabe viram que todos paravam para olhar. Então um dos soldados o arrastou para fora do caminho, até um campo, e o cobriu com um manto.
13 Eji bo ma rod Amasa go mbang, nne awohng awohng jo ba sehnge toono Joab, bo jo kam Seba ji mmona Bikehri.
13 Com o corpo de Amasa fora do caminho, todos seguiram Joabe em perseguição a Seba, filho de Bicri.
14 Seba sehnge go atˈtohngo nya anebe Isreel kpee rehng go Abel Beti Maaka, sehng o rehng arohko nya anebe Bikehri, bo mehle kono edo ajehng tahm toon-e.
14 Enquanto isso, Seba passou por todas as tribos de Israel e, por fim, chegou à cidade de Abel-Bete-Maaca. Todos os membros de seu clã, os bicritas, se reuniram para lutar e o seguiram até a cidade.
15 Nlong ane kpee ba jo toono Joab, song sennge Seba go Abel Beti Maaka. Bo kpu nsol luk fohko atal yahke go ekahme jio eji nsoja lˈwahr wa ekahme,
15 Quando os soldados de Joabe chegaram, cercaram Abel-Bete-Maaca. Construíram uma rampa junto às fortificações da cidade e começaram a derrubar o muro.
16 ebangbang nnenkal no jolo ejahbe jio kehm rabe re, <<Wuungen atung! Wuungen atung! Tong Joab, á ba a, eji n lˈbung a ne.>>
16 Então uma mulher sábia da cidade gritou: “Ouçam! Digam a Joabe que se aproxime, pois desejo falar com ele!”.
17 Joab soro je eji nnenkal noo, á kehm-e bahbe re, <<Wo wo li Joaba?>> Á faange re, <<Me wo.>> nnenkal noo bungu re, wuungu atung ejum ji me nlokeltum ewa yahke bung, Joab re n kpˈwuungu atung.
17 Quando ele se aproximou, a mulher perguntou: “O senhor é Joabe?”. “Sim, sou eu”, respondeu ele. Então ela disse: “Ouça sua serva com atenção”. “Estou ouvindo”, disse ele.
18 Nnenkal noo soro asi go elbungu re, <<Mahne go bo jo bungu re, <Song bel nfaange enye go ejahbe ji bo kpo lung re Abel,> ano wo jo lohko jol.
18 A mulher continuou: “Antigamente era costume dizer: ‘Se precisar resolver um desentendimento, peça conselho na cidade de Abel’.
19 Ejahbe ejahre li ejahbe elkoono a ejahbe ekakesehk go Isreel. Á kpˈgare re wo rannge nnyehn ejahbe go Isreel. Jenji wahnge a yahke mele ejum elehkelkv ji Jehova?>>
19 Somos pacíficos e fiéis em Israel, mas o senhor está prestes a destruir uma cidade importante de nossa terra. Por que deseja destruir aquilo que pertence ao S enhor ?”.
20 Joab re, <<Ndan gbaa aname, ndan gbaa aname re me n rannge afi mele ejum elehkelkv ji Jehova.
20 “De maneira nenhuma!”, respondeu Joabe. “Não quero arruinar nem destruir sua cidade.
21 Ano sang li ntoobo enyahre. Nne no bo kpo lung-e re Seba ji mmon bo Bikehri, á lohng ejahbe ewong ji Efrim, ye wo ma tab ebo ntong bada ntul, bada Devid. Yak-e kam, m bahke tahme lohng ejahbe jia sa.>>
21 Não é essa a minha intenção. Quero apenas capturar um homem chamado Seba, filho de Bicri, da região montanhosa de Efraim, que se rebelou contra o rei Davi. Se vocês o entregarem para mim, deixarei a cidade em paz.” “Está bem”, respondeu a mulher. “Jogaremos a cabeça dele para você por cima do muro.”
22 Owo nnenkal noo kehm jeke goji ane kpee a elle elkahne ene, bo kim Seba ji mmon no Bikehri esi ro tv Joab, Joab soro wor ntang, ane ebe soro tahm lohng ejahbe jio, no nne tahm kehnge ege etahk. Joab feere goji ntul go Jeusalem.
22 Então a mulher levou o seu bom conselho até o povo. Eles cortaram a cabeça de Seba e a jogaram para Joabe. Ele tocou a trombeta, e seus soldados se retiraram da cidade. Todos voltaram para suas casas, e Joabe voltou para o rei, em Jerusalém.
23 Joab wo jo fili nsoja kpee nyi anebe Isreel, Benaya ji mmon no Jehoada jo fili nsoja nyi anebe Kereti a nsoja nyi anebe Peleti.
23 Joabe era o comandante de todo o exército de Israel. Benaia, filho de Joiada, era o comandante da guarda pessoal do rei.
24 Adoniram wo jo kpur ane ba jo tohng ane go nsahm bo jo lim ntum, Jehosafati ji mmon no Ahilud wo jo nyono nsol nyio nyi limi no kak go nwer.
24 Adonirão era encarregado daqueles que realizavam trabalhos forçados. Josafá, filho de Ailude, era o historiador do reino.
25 Seva wo jolo nnyonawer, Jadok abola Abiata bo jolo abalimajom,
25 Seva era o secretário da corte. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 fvfo Ira nnea Jairi jolo nlimanjom no Devid.
26 E Ira, descendente de Jair, servia Davi como sacerdote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.