2 Samuel 20
eka (EKA) vs NTLH
1 Ngare nyia, nsebantong a nne no bo jo lung-e re Seba mmona Bikehri, á lohng go etˈtohngo ji Benjamin, á jolo o, á woro ntang fere rabe re, <<Wahr kpimm ebo abehng abehng goji Devid, jol ejumjum e kpimm goji mmona Jese. Nnea Isreel awohng awohng feere song kehnge go ege etahk.>>
1 Aconteceu que estava ali um sujeito ordinário, chamado Seba, filho de Bicri, da tribo de Benjamim. Ele tocou a corneta para reunir o povo e gritou: — Abaixo Davi! Não temos nada a ver com ele! Não adianta nada segui-lo! Homens de Israel, vamos voltar para casa!
2 Wo anebe Isreel kpee ten Devid fere jo toono Seba ji mmona Bikehri. Wo ane ba Juda jolo bad bad a ntula bo, bomo go Jodan tete rehng Jeusalem.
2 Então todos os israelitas abandonaram Davi e foram com Seba. Mas os homens de Judá ficaram fiéis a Davi e o seguiram desde o rio Jordão até a cidade de Jerusalém.
3 Eji Devid kehnge no ba rehng ege ekpasiki ga Jeusalem, á rodo nkoro enye na ewubu, bo ji á bumu bo re bo jo kpur ekpasiki, fere song kak bo etahk ji bo kake mbaabe. Ye wo jo ka bo nsol alehke, wo á tikem kpe bel elnong a bo. Bo baame bo, bo jol edi ajehng, tete afung elkv ebo, bo jolo o ana akalebun.
3 Davi foi para o seu palácio em Jerusalém e colocou numa casa guardada por soldados as dez concubinas que havia deixado tomando conta do palácio. Ele lhes deu tudo o que precisavam, porém não teve relações com elas. E elas foram obrigadas a ficar dentro de casa o resto da vida vivendo como viúvas.
4 Owo ntul kehm tongo Amasa re, <<Tong anebe ba Juda, bo ba egame ejum nfung era, wofono tob jol a.>>
4 O rei disse a Amasa: — Convoque todos os homens de Judá e esteja aqui de volta com eles depois de amanhã.
5 Wo eji Amasa jee no re á song tong aneblum ba Juda, á laange sehnge afung nya ntul kak-e no.
5 Amasa saiu para convocar os homens, porém não voltou no dia que o rei havia marcado.
6 Devid tongo Abisayi re, <<Seba mmon no Bikehri bahk-r limi ji ga sab sehnge ji Absalom limi no. Rod ane ba nso ewa, wo song kam-e, tohko jol ano, á bahke sebe ejahbe ji bo ma kak ega be song yel, for egahre ebo.>>
6 Então Davi disse a Abisai: — Seba vai nos dar mais trabalho do que Absalão. Pegue os meus homens e vá atrás dele; se não, ele poderá tomar algumas cidades cercadas de muralhas e escapar de nós.
7 Owo anelum ba Joab, anebe Kereti a Peleti, go agburu atahntahn atakuru kpee mehle lohng go eko ji Abisayi. Bo mehle lohng Jeusalem re bo song kam toono Seba ji mmona Bikehri.
7 Então os homens de Joabe, os queretitas e os peletitas e os soldados mais valentes seguiram Abisai. Eles saíram de Jerusalém para perseguir Seba.
8 Eji bo kpeka li go egburu ekpartal ji Gibeon, Amasa kehm ba wane bo. Joab kake nsol ebta enye, gbaange elne egbaange go ebun, fere gbade ekere bi woomo mbak. Eji á jo jen asongo ekere kehm wobo go mbak gbo.
8 Quando chegaram à pedra grande, na cidade de Gibeão, Amasa encontrou-se com eles. Joabe estava vestido com roupa de guerra e tinha uma espada na bainha, que levava pendurada no cinto. Quando ele avançou, a espada caiu.
9 Joab kehm tongo Amasa re, <<Mmonannee li renan?>> Joab kehm koko eboblum ebe jabbe elahng bi Amasa re á bing-e.
9 Então Joabe disse a Amasa: — Como vai, meu amigo? E pegou na barba de Amasa com a mão direita para beijá-lo.
10 Amasa joom kunu ekpu bade ekere bi wob ebo bi Joab. Joab kehm-e jahme ege ala, ala enye lohng gbo ndi. Jol á we-e kpeem jahm budu, Amasa kpo. Owo Joab abola mmonannyehn Abisayi bo kehm soro jo kam Seba ji mmona Bikehri.
10 Amasa não reparou que Joabe tinha uma espada na outra mão. Então Joabe enfiou a espada na barriga de Amasa, e os seus intestinos saíram e se esparramaram pelo chão. Ele morreu na mesma hora: Joabe não teve de feri-lo uma segunda vez. Em seguida Joabe e o seu irmão Abisai continuaram a perseguir Seba.
11 Nne nsoja Joab awohng no yiimi ka Amasa kehm bungu re, <<Nne no li ka Joab, a nne no li ka Devid, nong á toono Joab!>>
11 Um dos soldados de Joabe ficou perto do corpo de Amasa e gritou: — Todos os que estão do lado de Joabe e são a favor de Davi, sigam Joabe!
12 Amasa sa noongo mbang ege alung o elka mbang, fvfo nne no nyehne re nsoja kpee jo ba sa yiimi o. Owo eji á sebe kahn ano re, nne awohng awohng no jo ba eji Amasa jo sa yiimi o, á kehm-e tohngo go mbang song bum ekul fere bul-e mbomo.
12 O corpo de Amasa ficou estendido no meio da estrada, coberto de sangue. O ajudante de Joabe viu que todos estavam parando; então arrastou o corpo para fora da estrada e estendeu um cobertor sobre ele porque todos os que o viam paravam.
13 Eji bo ma rod Amasa go mbang, nne awohng awohng jo ba sehnge toono Joab, bo jo kam Seba ji mmona Bikehri.
13 Depois que o corpo foi tirado da estrada, todos foram com Joabe perseguir Seba.
14 Seba sehnge go atˈtohngo nya anebe Isreel kpee rehng go Abel Beti Maaka, sehng o rehng arohko nya anebe Bikehri, bo mehle kono edo ajehng tahm toon-e.
14 Seba atravessou as terras de todas as tribos de Israel e foi parar na cidade de Abel-Bete-Maacá. Todas as pessoas do grupo de famílias de Bicri se reuniram e foram com ele para dentro da cidade.
15 Nlong ane kpee ba jo toono Joab, song sennge Seba go Abel Beti Maaka. Bo kpu nsol luk fohko atal yahke go ekahme jio eji nsoja lˈwahr wa ekahme,
15 Os soldados de Joabe chegaram e cercaram a cidade. Eles construíram rampas de terra encostadas nas muralhas e também começaram a cavar debaixo da muralha para fazê-la cair.
16 ebangbang nnenkal no jolo ejahbe jio kehm rabe re, <<Wuungen atung! Wuungen atung! Tong Joab, á ba a, eji n lˈbung a ne.>>
16 Havia na cidade uma mulher muito esperta. Ela gritou do muro: — Escutem! Escutem! Digam a Joabe para vir aqui, que eu quero falar com ele!
17 Joab soro je eji nnenkal noo, á kehm-e bahbe re, <<Wo wo li Joaba?>> Á faange re, <<Me wo.>> nnenkal noo bungu re, wuungu atung ejum ji me nlokeltum ewa yahke bung, Joab re n kpˈwuungu atung.
17 Joabe foi, e ela perguntou: — Você é Joabe? — Sim, sou! — respondeu ele. — Escute, senhor! — disse ela. — Estou escutando! — respondeu ele.
18 Nnenkal noo soro asi go elbungu re, <<Mahne go bo jo bungu re, <Song bel nfaange enye go ejahbe ji bo kpo lung re Abel,> ano wo jo lohko jol.
18 Então ela disse: — Antigamente costumavam dizer: “Vão e peçam conselhos na cidade de Abel”; e era assim que resolviam os problemas.
19 Ejahbe ejahre li ejahbe elkoono a ejahbe ekakesehk go Isreel. Á kpˈgare re wo rannge nnyehn ejahbe go Isreel. Jenji wahnge a yahke mele ejum elehkelkv ji Jehova?>>
19 A nossa cidade é grande e uma das mais pacíficas e leais de Israel. Por que você está tentando destruí-la? Você quer arrasar o que pertence a Deus, o Senhor ?
20 Joab re, <<Ndan gbaa aname, ndan gbaa aname re me n rannge afi mele ejum elehkelkv ji Jehova.
20 — Nunca! — respondeu Joabe. — Eu nunca destruirei, nem arrasarei a sua cidade!
21 Ano sang li ntoobo enyahre. Nne no bo kpo lung-e re Seba ji mmon bo Bikehri, á lohng ejahbe ewong ji Efrim, ye wo ma tab ebo ntong bada ntul, bada Devid. Yak-e kam, m bahke tahme lohng ejahbe jia sa.>>
21 O nosso plano não é esse. Um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, começou uma revolta contra Davi, o nosso rei. Entreguem só esse homem, e eu irei embora. — Nós jogaremos a cabeça dele por cima da muralha para você! — disse ela.
22 Owo nnenkal noo kehm jeke goji ane kpee a elle elkahne ene, bo kim Seba ji mmon no Bikehri esi ro tv Joab, Joab soro wor ntang, ane ebe soro tahm lohng ejahbe jio, no nne tahm kehnge ege etahk. Joab feere goji ntul go Jeusalem.
22 Aí ela foi dar o seu conselho ao povo da cidade. E eles cortaram a cabeça de Seba e a jogaram por cima do muro para Joabe. Ele tocou a corneta, reuniu os homens, e todos deixaram a cidade e voltaram para casa. E Joabe voltou para perto do rei Davi, em Jerusalém.
23 Joab wo jo fili nsoja kpee nyi anebe Isreel, Benaya ji mmon no Jehoada jo fili nsoja nyi anebe Kereti a nsoja nyi anebe Peleti.
23 Joabe era o comandante do exército de Israel; Benaías, filho de Joiada, era o chefe dos queretitas e dos peletitas .
24 Adoniram wo jo kpur ane ba jo tohng ane go nsahm bo jo lim ntum, Jehosafati ji mmon no Ahilud wo jo nyono nsol nyio nyi limi no kak go nwer.
24 Adonirão era responsável pelos homens condenados a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o conselheiro do rei.
25 Seva wo jolo nnyonawer, Jadok abola Abiata bo jolo abalimajom,
25 Seva era o escrivão. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 fvfo Ira nnea Jairi jolo nlimanjom no Devid.
26 Ira, da cidade de Jair, também era um dos sacerdotes de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.