2 Samuel 20
eka (EKA) vs ARIB
1 Ngare nyia, nsebantong a nne no bo jo lung-e re Seba mmona Bikehri, á lohng go etˈtohngo ji Benjamin, á jolo o, á woro ntang fere rabe re, <<Wahr kpimm ebo abehng abehng goji Devid, jol ejumjum e kpimm goji mmona Jese. Nnea Isreel awohng awohng feere song kehnge go ege etahk.>>
1 Ora, sucedeu achar-se ali um homem de Belial, cujo nome era Sebá, filho de Bicri, homem de Benjamim, o qual tocou a buzina, e disse: Não temos parte em Davi, nem herança no filho de Jessé; cada um à sua tenda, ó Israel!
2 Wo anebe Isreel kpee ten Devid fere jo toono Seba ji mmona Bikehri. Wo ane ba Juda jolo bad bad a ntula bo, bomo go Jodan tete rehng Jeusalem.
2 Então todos os homens de Israel se separaram de Davi, e seguiram a Sebá, filho de Bicri; porém os homens de Judá seguiram ao seu rei desde o Jordão até Jerusalém.
3 Eji Devid kehnge no ba rehng ege ekpasiki ga Jeusalem, á rodo nkoro enye na ewubu, bo ji á bumu bo re bo jo kpur ekpasiki, fere song kak bo etahk ji bo kake mbaabe. Ye wo jo ka bo nsol alehke, wo á tikem kpe bel elnong a bo. Bo baame bo, bo jol edi ajehng, tete afung elkv ebo, bo jolo o ana akalebun.
3 Quando Davi chegou à sua casa em Jerusalém, tomou as dez concubinas que deixara para guardarem a casa, e as pôs numa casa, sob guarda, e as sustentava; porém não entrou a elas. Assim estiveram encerradas até o dia da sua morte, vivendo como viúvas.
4 Owo ntul kehm tongo Amasa re, <<Tong anebe ba Juda, bo ba egame ejum nfung era, wofono tob jol a.>>
4 Disse então o rei a Amasa: Convoca-me dentro de três dias os homens de Judá, e apresenta-te aqui.
5 Wo eji Amasa jee no re á song tong aneblum ba Juda, á laange sehnge afung nya ntul kak-e no.
5 Foi, pois, Amasa para convocar a Judá, porém demorou-se além do tempo que o rei lhe designara.
6 Devid tongo Abisayi re, <<Seba mmon no Bikehri bahk-r limi ji ga sab sehnge ji Absalom limi no. Rod ane ba nso ewa, wo song kam-e, tohko jol ano, á bahke sebe ejahbe ji bo ma kak ega be song yel, for egahre ebo.>>
6 Então disse Davi a Abisai: Mais mal agora nos fará Sebá, filho de Bicri, do que Absalão; toma, pois, tu os servos de teu senhor, e persegue-o, para que ele porventura não ache para si cidades fortificadas, e nos escape à nossa vista.
7 Owo anelum ba Joab, anebe Kereti a Peleti, go agburu atahntahn atakuru kpee mehle lohng go eko ji Abisayi. Bo mehle lohng Jeusalem re bo song kam toono Seba ji mmona Bikehri.
7 Então saíram atrás dele os homens de Joabe, e os quereteus, e os peleteus, e todos os valentes; saíram de Jerusalém para perseguirem a Sebá, filho de Bicri.
8 Eji bo kpeka li go egburu ekpartal ji Gibeon, Amasa kehm ba wane bo. Joab kake nsol ebta enye, gbaange elne egbaange go ebun, fere gbade ekere bi woomo mbak. Eji á jo jen asongo ekere kehm wobo go mbak gbo.
8 Quando chegaram à pedra grande que está junto a Gibeão, Amasa lhes veio ao encontro. Estava Joabe cingido do seu traje de guerra que vestira, e sobre ele um cinto com a espada presa aos seus lombos, na sua bainha; e, adiantando-se ele, a espada caiu da bainha.
9 Joab kehm tongo Amasa re, <<Mmonannee li renan?>> Joab kehm koko eboblum ebe jabbe elahng bi Amasa re á bing-e.
9 E disse Joabe a Amasa: Vais bem, meu irmão? E Joabe, com a mão direita, pegou da barba de Amasa, para o beijar.
10 Amasa joom kunu ekpu bade ekere bi wob ebo bi Joab. Joab kehm-e jahme ege ala, ala enye lohng gbo ndi. Jol á we-e kpeem jahm budu, Amasa kpo. Owo Joab abola mmonannyehn Abisayi bo kehm soro jo kam Seba ji mmona Bikehri.
10 Amasa, porém, não reparou na espada que está na mão de Joabe; de sorte que este o feriu com ela no ventre, derramando-lhe por terra as entranhas, sem feri-lo segunda vez; e ele morreu. Então Joabe e Abisai, seu irmão, perseguiram a Sebá, filho de Bicri.
11 Nne nsoja Joab awohng no yiimi ka Amasa kehm bungu re, <<Nne no li ka Joab, a nne no li ka Devid, nong á toono Joab!>>
11 Mas um homem dentre os servos de Joabe ficou junto a Amasa, e dizia: Quem favorece a Joabe, e quem é por Davi, siga a Joabe.
12 Amasa sa noongo mbang ege alung o elka mbang, fvfo nne no nyehne re nsoja kpee jo ba sa yiimi o. Owo eji á sebe kahn ano re, nne awohng awohng no jo ba eji Amasa jo sa yiimi o, á kehm-e tohngo go mbang song bum ekul fere bul-e mbomo.
12 E Amasa se revolvia no seu sangue no meio do caminho. E aquele homem, vendo que todo o povo parava, removeu Amasa do caminho para o campo, e lançou sobre ele um manto, porque viu que todo aquele que chegava ao pé dele parava.
13 Eji bo ma rod Amasa go mbang, nne awohng awohng jo ba sehnge toono Joab, bo jo kam Seba ji mmona Bikehri.
13 Mas removido Amasa do caminho, todos os homens seguiram a Joabe, para perseguirem a Sebá, filho de Bicri.
14 Seba sehnge go atˈtohngo nya anebe Isreel kpee rehng go Abel Beti Maaka, sehng o rehng arohko nya anebe Bikehri, bo mehle kono edo ajehng tahm toon-e.
14 Então Sebá passou por todas as tribos de Israel até Abel e Bete-Maacá; e todos os beritas, ajuntando-se, também o seguiram.
15 Nlong ane kpee ba jo toono Joab, song sennge Seba go Abel Beti Maaka. Bo kpu nsol luk fohko atal yahke go ekahme jio eji nsoja lˈwahr wa ekahme,
15 Vieram, pois, e cercaram a Sebá em Abel de Bete-Maacá; e levantaram contra a cidade um montão, que se elevou defronte do muro; e todo o povo que estava com Joabe batia o muro para derrubá-lo.
16 ebangbang nnenkal no jolo ejahbe jio kehm rabe re, <<Wuungen atung! Wuungen atung! Tong Joab, á ba a, eji n lˈbung a ne.>>
16 Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: Ouvi! ouvi! Dizei a Joabe: Chega-te cá, para que eu te fale.
17 Joab soro je eji nnenkal noo, á kehm-e bahbe re, <<Wo wo li Joaba?>> Á faange re, <<Me wo.>> nnenkal noo bungu re, wuungu atung ejum ji me nlokeltum ewa yahke bung, Joab re n kpˈwuungu atung.
17 Ele, pois, se chegou perto dela; e a mulher perguntou: Tu és Joabe? Respondeu ele: Sou. Ela lhe disse: Ouve as palavras de tua serva. Disse ele: Estou ouvindo.
18 Nnenkal noo soro asi go elbungu re, <<Mahne go bo jo bungu re, <Song bel nfaange enye go ejahbe ji bo kpo lung re Abel,> ano wo jo lohko jol.
18 Então falou ela, dizendo: Antigamente costumava-se dizer: Que se peça conselho em Abel; e era assim que se punha termo às questões.
19 Ejahbe ejahre li ejahbe elkoono a ejahbe ekakesehk go Isreel. Á kpˈgare re wo rannge nnyehn ejahbe go Isreel. Jenji wahnge a yahke mele ejum elehkelkv ji Jehova?>>
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel; e tu procuras destruir uma cidade que é mãe em Israel; por que, pois, devorarias a herança do Senhor?
20 Joab re, <<Ndan gbaa aname, ndan gbaa aname re me n rannge afi mele ejum elehkelkv ji Jehova.
20 Então respondeu Joabe, e disse: Longe, longe de mim que eu tal faça, que eu devore ou arruíne!
21 Ano sang li ntoobo enyahre. Nne no bo kpo lung-e re Seba ji mmon bo Bikehri, á lohng ejahbe ewong ji Efrim, ye wo ma tab ebo ntong bada ntul, bada Devid. Yak-e kam, m bahke tahme lohng ejahbe jia sa.>>
21 A coisa não é assim; porém um só homem da região montanhosa de Efraim, cujo nome é Sebá, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi; entregai-me só este, e retirar-me-ei da cidade. E disse a mulher a Joabe: Eis que te será lançada a sua cabeça pelo muro.
22 Owo nnenkal noo kehm jeke goji ane kpee a elle elkahne ene, bo kim Seba ji mmon no Bikehri esi ro tv Joab, Joab soro wor ntang, ane ebe soro tahm lohng ejahbe jio, no nne tahm kehnge ege etahk. Joab feere goji ntul go Jeusalem.
22 A mulher, na sua sabedoria, foi ter com todo o povo; e cortaram a cabeça de Sebá, filho de Bicri, e a lançaram a Joabe. Este, pois, tocou a buzina, e eles se retiraram da cidade, cada um para sua tenda. E Joabe voltou a Jerusalém, ao rei.
23 Joab wo jo fili nsoja kpee nyi anebe Isreel, Benaya ji mmon no Jehoada jo fili nsoja nyi anebe Kereti a nsoja nyi anebe Peleti.
23 Ora, Joabe estava sobre todo o exército de Israel; e Benaías, filho de Jeoiada, sobre os quereteus e os peleteus;
24 Adoniram wo jo kpur ane ba jo tohng ane go nsahm bo jo lim ntum, Jehosafati ji mmon no Ahilud wo jo nyono nsol nyio nyi limi no kak go nwer.
24 e Adorão sobre a gente de trabalhos forçados; Jeosafá, filho de Ailude, era cronista;
25 Seva wo jolo nnyonawer, Jadok abola Abiata bo jolo abalimajom,
25 Seva era escrivão; Zadoque e Abiatar, sacerdotes;
26 fvfo Ira nnea Jairi jolo nlimanjom no Devid.
26 e Ira, o jairita, era o oficial-mor de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.