2 Samuel 18

eka (EKA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Devid ku ane ebe ba jolo a ne bum agˈgabe agˈgabe, fere yehke atubesi kunu agˈgabe nyao, bo jehko jo kpur atahltahl nkpel ebal atahlawubu, atahltahl nkpel ebal atahlawubu, bo jehko jo kpur atahlalon alon.
1 Davi passou em revista as tropas que estavam com ele, e pôs à sua frente chefes de milhares e de centenas.
2 Devid kehm tumu nsoja enye go nllong era, ellong nehko jolo elwo ni Joab, nehko jolo elwo ni Abisayi mmonannyehn Joab mmon no Jeruya, ellong nehko elwo ni Itayi nnea Giti. Ntul tongo nlong ane bao re, <<Mefono antahng m bahke tiki jo jen toon-n.>>
2 Depois dividiu o exército em três grupos: confiou um terço a Joab, um terço ao seu irmão Abisai, filho de Sarvia, e um terço a Etai, o geteu. E disse às tropas: Eu também marcharei convosco.
3 Wo ane bao bungu re, <<Wo a nehm tiki lohng je edˈdi; bo lˈkam-r re wahr be, bo nehm tiiri bade elnahre. Jol afi ejang ajehng ji ane baa kpo na, bo wahr nehm tiiri, wo wo kpˈlubu sehng-r, afi jolo atahltahl nkpel eltahl a nkpel eni kunu atahltahl. Bahke ga nob re, wo sa a ejahbe, jo tum ekakebo tv-r, e lˈfere seb.
3 Mas o povo respondeu-lhe: Não, tu não irás; pois se fugíssemos, não dariam atenção a isso, e mesmo que morra a metade de nós, isso não lhes importaria; tu, porém, vales por dez mil de nós. É melhor que fiques na cidade, para poder vir em nosso socorro.
4 Ntul kehm faange re, <<M bahke limi ji fuumu egahne esamahr.>> Owo ntul kehm yiimi nkpe eti mbu, ane kpee sehng lohng go nlong a nlong, nyi atahl alon alon, a nyi atahltahl nkpel ebal atahlawubu, atahltahl nkpel ebal atahlawubu.
4 Farei, disse o rei, o que bem vos parecer. Postou-se então junto da porta, enquanto todo o exército saía formado em esquadrões de cem e de mil.
5 Ntul kaa Joab, Abisayi a Itayi elkahn re, <<kunen ekpu bade njangkun nyio Absalom tib egame esi,>> Nlong ane kpee wˈwuk ana ntul ka elkahn bade Absalom tong atubesi ba nlong ane bao.
5 O rei deu esta ordem a Joab, a Abisai e a Etai: Por favor, poupai-me o jovem Absalão! Todo o povo ouviu a ordem que o rei deu aos chefes a respeito de Absalão.
6 Nsoja nyi Devid jene lohng ejahbe re bo song nok a anebe Isreel, ebta bio jolo go ekulugbe ji Efriim.
6 Saiu o exército à campanha contra Israel e travou-se o combate na floresta de Efraim.
7 Nsoja nyi Devid wulu nlong nsoja nyi Isreel, ane ba bo wulu no efung gbale sehng, bo jolo ane atahltahl nkpel atahlabal a nkpel enehkeni atahltahl nkpel ebal.
7 Os israelitas foram batidos pela gente de Davi, e houve naquele dia uma grande carnificina de vinte mil homens.
8 Ebta nyange rehng nkpe ejahbe jio kpee, fvfo ekulegbe ji ga tane ane efung bio sehnge ba bo wulu bo go ekahngkahng.
8 O combate estendeu-se por toda a região, devorando a floresta naquele dia mais homens do que a espada.
9 jolo ano re Absalom kehm song kpiri ane ba Devid. Á jo fingi mbvankang, eji mbvankang jo be asongo, song ludu nla egburu eti Oak ji sahb nyˈnyange abˈbo, Alv esi nya Absalom song kpehre eti. Á sa tokko o wung wung wuung, ga mbvankang kpˈbeke asongo ntahng ntahng
9 Absalão encontrou-se de repente em presença dos homens de Davi. Montava uma mula, e esta enfiou-se sob a folhagem espessa de um grande carvalho. A cabeça de Absalão prendeu-se nos galhos da árvore, e ele ficou suspenso entre o céu e a terra, enquanto a mula em que montava passava adiante.
10 Eji nne awohng ma nyehne ji ma lim, á kehm tongo Joab re, <<Me n nyehn Absalom go tohk no go eti ji bo kpo lung re Oak.
10 Vendo isso, um homem informou a Joab, dizendo: Eu vi Absalão suspenso a um carvalho.
11 Joab tongo nne no tong-e ejum jia re, <<Á re jen! á re a nyehne Absaloma?>> Jenji wahnge a ki-e kim tub ndi wul-e o tvtv? N jol-a kake ebahk asilva ebwubu a egbaange ji ntakuru.
11 Se o viste, respondeu Joab ao mensageiro, por que não o abateste no mesmo lugar? Eu me sentiria no dever de dar-te dez siclos de prata e um cinturão.
12 Wo nne noo faang-e re, <<Jolafi bo gaare asilva atahltahl nkpel ebal atahlawubu kak-m ebo. N nehm tiki lak mmona ntul ebo. Egahre elwuku, ntul kaa elkahn tong-a a Abisayi go Itayi re, <Tahren njangkun nyio tib esi ejame.>
12 O homem respondeu: Ainda que me pusessem nas mãos mil siclos de prata, eu não levantaria a mão contra o filho do rei, porque o rei ordenou a ti, a Abisai e a Etai, em nossa presença, que lhe poupassem o jovem Absalão.
13 Li re m bumu elkpin daange daange daange ejum lim ji li mbehr mbehr go esamahr ntul, kehn wofono antahng a ma-m yab tv go fee.>>
13 E se eu tivesse cometido esse atentado contra a vida do jovem, nada se ocultaria ao rei, e tu mesmo te terias esquivado.
14 Joab kehm bungu re, <<Me n nehm rannge ngare laange sik-a ana.>> Owo á kehm rodo nkong era fili ege ebo, song jamme Absalom go eltim ngare nyi á kpeka li mbir mbir eji á tokko eti ji bo kpo lung re oak.
14 Joab disse: Não tenho tempo a perder contigo. Tomou, então, três dardos na mão e plantou-os no coração de Absalão. E estando ele ainda vivo no carvalho,
15 Ane awubu ba jo fili nsol ebta nyi Joab yiimi o sennge Absalom kak, bo ba kim-e tub fere wul-e.
15 dez jovens escudeiros de Joab cercaram-no e deram-lhe os últimos golpes.
16 Owo Joab kehm woro ntang, nsoja rahke elkame anebe Isreel, tib á sˈsahde bo.
16 Joab tocou então a trombeta e o exército cessou de perseguir Israel, porque Joab deteve o povo.
17 Bo rodo ekv ji Absalom ro kak egburu ekpabingi fere kpu ebim atal bul-e. Gana anebe Isreel kpee ebbe kehnge ebo a ntahk.
17 Tomaram Absalão e jogaram-no numa grande fossa no interior da floresta, erguendo em seguida sobre ele um enorme monte de pedras. Entrementes, todo o Israel fugira, indo cada qual para a sua casa.
18 Ngare nyi Absalom kpeka li elkpin, á lo ego go edamme ji ntul ana ejum elbuumu ka elne, á tiri re, <<Mmon no nlum n kpimm no bahke buumu mbing enyame.>> Á gungu ego jio mbing ka elne antahng, bo kpo lung re, ejum elbuumu ji Absolom tete tub lela.
18 Ora, Absalão quando ainda vivia, mandara erigir para si o monumento que se encontra no vale do Rei, porque dizia: Não tenho filhos para perpetuar a memória de meu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento que se chama ainda hoje o monumento de Absalão.
19 Ahimaaji mmon no Jadok kehm bungu re, <<Nong me m be, ko etib bia song tong ntul re Jehova ebbongo ka-e eji á me-e yehke go abo nya anebekv ebe.>>
19 Aquimaas, filho de Sadoc, disse: Vou correndo anunciar ao rei a boa nova de que o Senhor lhe fez justiça, livrando-o de seus inimigos.
20 Joab tong-e re, <<Wo sang bahke koko etib bia lela, á li ma ko etib song tiingi efung bindiki, wo á nehm ma lim ano lela, tib esi mmona ntul no ma kpo.>>
20 Mas Joab disse-lhe: Não lhe levarás hoje essa notícia, mas outro dia; não hoje, porque morreu o filho do rei.
21 Owo Joab kehm tongo nnea Kusiti re, <<Song wo song tong ntul ji a ma nyehn.>> Nnea Kusiti kehm soro gong ndi go esamahr bi Joab, fere be tahm.
21 E dirigindo-se a um cusita: Vai ter com o rei, disse-lhe, e anuncia-lhe o que viste. O cusita prostrou-se diante de Joab e partiu correndo.
22 Ahimaaji mmona Jadok kehm kpe bung tong Joab re, <<Afi jolo jen, nong me n jo be toono nnea Kusiti go njahm. Wo Joab faange re, Mmon ewame, jenji wahnge a kpˈsebe re wo jee? A kpimm etib abehng abehng bi bahk-a kake eltuuru.>>
22 Aquimaas, porém, filho de Sadoc, insistiu: Seja como for, mas deixa-me ir também atrás do cusita. E Joab: Por que queres correr, meu filho? Essa mensagem de nada te aproveitaria.
23 Á bungu re, <<Afi jolo jen, n kpˈsebe re me n be je, Joab bungu re, aa, <<Be song me!>> Owo Ahimaaji kehm beke sehng mbang nyi edi ebal ebal, fvfo a bee sehnge nnea Kusiti.
23 Em todo caso, eu correrei. Corre, disse-lhe Joab. Aquimaas foi correndo pelo caminho da planície e passou à frente do cusita.
24 Eji Devid jii elka elka eti mbu atahng a ji alatahk, nne no jo baabe wahre kuumu ero elbultahk ni mbuga go ekahme. Ana á jo kpur, á nyehne nne kpˈbeke ntahng ntahng.
24 Davi estava sentado entre as duas portas. A sentinela que tinha subido ao terraço da porta, sobre a muralha, levantou os olhos e viu um homem que vinha correndo sozinho.
25 Mbˈbaabe kehm lungu ntul fere tooro tong-e. Ntul bungu re, <<Lˈjol re á li antahng, bahke tiki jol re á koo nnoobo etib kpˈbake.>> Mbekabahl jo kabbe abake abake.
25 Gritando, anunciou-o ao rei, que disse: Se ele vem só, traz alguma boa nova. Entretanto, o homem se aproximava.
26 Owo mbˈbaabe noo kehm kpe nyehn nne noko kpˈkpeka be abake, á kehm lungu nne no jo baabe eti mbu re, <<Nyehno, nne noko kpˈbeke ntahng ntahng abakaoo!>> Ntul bungu re <<Á kpˈtiki tob ko nnoobo etib abake.>>
26 A sentinela viu então outro homem que corria; e gritou do alto da porta: Vejo outro homem que vem correndo sozinho. Também esse traz alguma boa nova.
27 Mbˈbaabe bungu re, <<Kp-m jolo ga are ngbokambang a nne kpˈbeke ana Ahimaaji ji mmona Jadok.>> Ntul bungu re, <<Ye nnooba nne wo, á kpˈbake a anoobo ntib.>>
27 A sentinela: Pela maneira de correr do primeiro, só pode ser Aquimaas, filho de Sadoc. O rei: É um homem de bem: traz boas notícias.
28 Ahimaaji kehm lungu ntul re, <<Kpee kpˈnobo, á kehm gongo ka ntul a esamahr ebe go ndi, kehm bungu re, "Eltehke jol ka Jehova Esowo eba. Yebjabbe ane ba tabe abo ebo re bo nok a nsoo ntul ewame.
28 Aquimaas, chegando, disse ao rei: Salve! e prostrou-se diante dele com a face por terra. Depois ajuntou: Bendito seja o Senhor, teu Deus, que te entregou os homens que ergueram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Ntul kehm bahbe re, <<Absalom njangkun nyio fˈfora? Ahimaaji faange re, <<N nyehne egburu ejooko eji jolo re Joab yahke tum nlokeltum a ntul a me ji li nlokeltum ewa, wo n kahnem ji jolo no.
29 O rei disse: Tudo vai bem para o jovem Absalão? Eu vi um grande tumulto, respondeu Aquimaas, no momento em que Joab enviava o teu servo, mas ignoro o que se tenha passado.
30 Ntul bungu re, <<Yiimi nkpe o sik.>> á tahm song yiimi nkpe go.
30 O rei disse-lhe: Põe-te aqui ao lado e espera. Ele afastou-se e esperou ali.
31 Owo nnea Kusiti kehm ba lohng ba bung re nsoo ntul, wuk nnoobo etib, Jehova ebbongo ka-a eji á ma-a yehke go abo ane kpee ba mehle no bada na.
31 Então chegou o cusita, dizendo: Saiba o rei, meu senhor, da boa nova: O Senhor te fez hoje justiça contra todos os que se tinham revoltado contra ti.
32 Ntul kehm bahbe nnea Kusiti re, <<Anv, Absalom njangkun nyio fˈfora?>> Nnea Kusiti faange re, <<Nong anebekv ba nsoo ntul a bo kpee ba ma mehl yiimi re bo lim-a ejum jol ana njangkun nyio.>>
32 O rei disse ao cusita: Tudo vai bem para o jovem Absalão? E o cusita respondeu: Sejam como esse jovem os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazer mal!
33 Ntul ngubjing gbehk-e gbehke. Á tahm yel ekpˈkpa ji jolo go ero ekahme mbuga song kehme ellingi. Eji á tahme no, á bungu re, <<Eyee mmon ewame Absalom! mmon ewame, mmon ewame! Absalom! Me wo jol lub kpo, sehnge re wo kpo. Eyee Absalom mmon ewame mmon ewame!>>
33 Então o rei comoveu-se, subiu ao quarto que estava por cima da porta e pôs-se a chorar. E enquanto ia, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Por que não morri em teu lugar? Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.