2 Samuel 18

eka (EKA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Devid ku ane ebe ba jolo a ne bum agˈgabe agˈgabe, fere yehke atubesi kunu agˈgabe nyao, bo jehko jo kpur atahltahl nkpel ebal atahlawubu, atahltahl nkpel ebal atahlawubu, bo jehko jo kpur atahlalon alon.
1 Davi contou os soldados que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Devid kehm tumu nsoja enye go nllong era, ellong nehko jolo elwo ni Joab, nehko jolo elwo ni Abisayi mmonannyehn Joab mmon no Jeruya, ellong nehko elwo ni Itayi nnea Giti. Ntul tongo nlong ane bao re, <<Mefono antahng m bahke tiki jo jen toon-n.>>
2 Então Davi enviou o povo: uma terça parte sob o comando de Joabe, outra sob o comando de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e a outra sob o comando de Itai, o geteu. E o rei disse ao povo: — Eu também irei com vocês.
3 Wo ane bao bungu re, <<Wo a nehm tiki lohng je edˈdi; bo lˈkam-r re wahr be, bo nehm tiiri bade elnahre. Jol afi ejang ajehng ji ane baa kpo na, bo wahr nehm tiiri, wo wo kpˈlubu sehng-r, afi jolo atahltahl nkpel eltahl a nkpel eni kunu atahltahl. Bahke ga nob re, wo sa a ejahbe, jo tum ekakebo tv-r, e lˈfere seb.
3 Mas eles disseram: — O senhor não deveria ir, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra; mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que da cidade o senhor nos preste socorro.
4 Ntul kehm faange re, <<M bahke limi ji fuumu egahne esamahr.>> Owo ntul kehm yiimi nkpe eti mbu, ane kpee sehng lohng go nlong a nlong, nyi atahl alon alon, a nyi atahltahl nkpel ebal atahlawubu, atahltahl nkpel ebal atahlawubu.
4 Davi respondeu: — O que vocês acharem melhor, isso farei. O rei se pôs ao lado do portão da cidade, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Ntul kaa Joab, Abisayi a Itayi elkahn re, <<kunen ekpu bade njangkun nyio Absalom tib egame esi,>> Nlong ane kpee wˈwuk ana ntul ka elkahn bade Absalom tong atubesi ba nlong ane bao.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: — Por amor a mim, tratem com brandura o jovem Absalão. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães a respeito de Absalão.
6 Nsoja nyi Devid jene lohng ejahbe re bo song nok a anebe Isreel, ebta bio jolo go ekulugbe ji Efriim.
6 Assim, o povo saiu ao campo, a encontrar-se com Israel, e a batalha teve lugar na floresta de Efraim.
7 Nsoja nyi Devid wulu nlong nsoja nyi Isreel, ane ba bo wulu no efung gbale sehng, bo jolo ane atahltahl nkpel atahlabal a nkpel enehkeni atahltahl nkpel ebal.
7 Ali, o povo de Israel foi batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Ebta nyange rehng nkpe ejahbe jio kpee, fvfo ekulegbe ji ga tane ane efung bio sehnge ba bo wulu bo go ekahngkahng.
8 A batalha se estendeu por toda aquela região, e, naquele dia, a floresta consumiu mais gente do que a espada.
9 jolo ano re Absalom kehm song kpiri ane ba Devid. Á jo fingi mbvankang, eji mbvankang jo be asongo, song ludu nla egburu eti Oak ji sahb nyˈnyange abˈbo, Alv esi nya Absalom song kpehre eti. Á sa tokko o wung wung wuung, ga mbvankang kpˈbeke asongo ntahng ntahng
9 Absalão, montado em sua mula, encontrou-se com os homens de Davi. Quando a mula passou debaixo dos ramos de um grande carvalho, a cabeça de Absalão ficou presa nos ramos. Ele ficou pendurado entre o céu e a terra, enquanto a mula, que ele montava, passou adiante.
10 Eji nne awohng ma nyehne ji ma lim, á kehm tongo Joab re, <<Me n nyehn Absalom go tohk no go eti ji bo kpo lung re Oak.
10 Um homem viu isso e foi dizer a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Joab tongo nne no tong-e ejum jia re, <<Á re jen! á re a nyehne Absaloma?>> Jenji wahnge a ki-e kim tub ndi wul-e o tvtv? N jol-a kake ebahk asilva ebwubu a egbaange ji ntakuru.
11 Então Joabe disse ao homem que lhe trouxe a notícia: — O quê?! Você o viu? E por que não o abateu ali mesmo, derrubando-o por terra? Eu teria dado a você dez moedas de prata e um cinto.
12 Wo nne noo faang-e re, <<Jolafi bo gaare asilva atahltahl nkpel ebal atahlawubu kak-m ebo. N nehm tiki lak mmona ntul ebo. Egahre elwuku, ntul kaa elkahn tong-a a Abisayi go Itayi re, <Tahren njangkun nyio tib esi ejame.>
12 Mas o homem disse a Joabe: — Ainda que me pusessem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois ouvimos muito bem que o rei deu uma ordem ao senhor, a Abisai e a Itai, dizendo: “Poupem o jovem Absalão”.
13 Li re m bumu elkpin daange daange daange ejum lim ji li mbehr mbehr go esamahr ntul, kehn wofono antahng a ma-m yab tv go fee.>>
13 Se eu tivesse agido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso poderia ser escondido do rei, e nem mesmo o senhor me defenderia.
14 Joab kehm bungu re, <<Me n nehm rannge ngare laange sik-a ana.>> Owo á kehm rodo nkong era fili ege ebo, song jamme Absalom go eltim ngare nyi á kpeka li mbir mbir eji á tokko eti ji bo kpo lung re oak.
14 Então Joabe disse: — Não vou perder mais tempo com você. Joabe pegou três dardos e com eles traspassou o coração de Absalão, enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Ane awubu ba jo fili nsol ebta nyi Joab yiimi o sennge Absalom kak, bo ba kim-e tub fere wul-e.
15 Dez jovens, que levavam as armas de Joabe, cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Owo Joab kehm woro ntang, nsoja rahke elkame anebe Isreel, tib á sˈsahde bo.
16 Então Joabe tocou a trombeta, e o povo voltou de perseguir Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Bo rodo ekv ji Absalom ro kak egburu ekpabingi fere kpu ebim atal bul-e. Gana anebe Isreel kpee ebbe kehnge ebo a ntahk.
17 Levaram Absalão e o jogaram numa grande cova na floresta. E levantaram sobre ele um enorme monte de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 Ngare nyi Absalom kpeka li elkpin, á lo ego go edamme ji ntul ana ejum elbuumu ka elne, á tiri re, <<Mmon no nlum n kpimm no bahke buumu mbing enyame.>> Á gungu ego jio mbing ka elne antahng, bo kpo lung re, ejum elbuumu ji Absolom tete tub lela.
18 Ora, quando ainda vivia, Absalão tinha levantado para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: “Não tenho nenhum filho para conservar a memória do meu nome.” E deu o seu próprio nome à coluna, que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Ahimaaji mmon no Jadok kehm bungu re, <<Nong me m be, ko etib bia song tong ntul re Jehova ebbongo ka-e eji á me-e yehke go abo nya anebekv ebe.>>
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Joab tong-e re, <<Wo sang bahke koko etib bia lela, á li ma ko etib song tiingi efung bindiki, wo á nehm ma lim ano lela, tib esi mmona ntul no ma kpo.>>
20 Mas Joabe lhe disse: — Hoje você não será o portador de boas notícias. Você poderá fazer isso outro dia, mas hoje não, porque está morto o filho do rei.
21 Owo Joab kehm tongo nnea Kusiti re, <<Song wo song tong ntul ji a ma nyehn.>> Nnea Kusiti kehm soro gong ndi go esamahr bi Joab, fere be tahm.
21 Então Joabe disse a um etíope: — Vá e diga ao rei o que você viu. Ele inclinou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Ahimaaji mmona Jadok kehm kpe bung tong Joab re, <<Afi jolo jen, nong me n jo be toono nnea Kusiti go njahm. Wo Joab faange re, Mmon ewame, jenji wahnge a kpˈsebe re wo jee? A kpimm etib abehng abehng bi bahk-a kake eltuuru.>>
22 Porém Aimaás, filho de Zadoque, tornou a falar com Joabe: — Aconteça o que acontecer, deixe-me também correr atrás do etíope. Joabe perguntou: — Por que você quer correr, meu filho, se não terá recompensa pela notícia?
23 Á bungu re, <<Afi jolo jen, n kpˈsebe re me n be je, Joab bungu re, aa, <<Be song me!>> Owo Ahimaaji kehm beke sehng mbang nyi edi ebal ebal, fvfo a bee sehnge nnea Kusiti.
23 Aimaás respondeu: — Aconteça o que acontecer, vou correr. Então Joabe lhe disse: — Corra. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Eji Devid jii elka elka eti mbu atahng a ji alatahk, nne no jo baabe wahre kuumu ero elbultahk ni mbuga go ekahme. Ana á jo kpur, á nyehne nne kpˈbeke ntahng ntahng.
24 Davi estava sentado entre os dois portões da entrada da cidade. A sentinela subiu ao terraço do portão sobre a muralha e, levantando os olhos, viu que um homem vinha correndo sozinho.
25 Mbˈbaabe kehm lungu ntul fere tooro tong-e. Ntul bungu re, <<Lˈjol re á li antahng, bahke tiki jol re á koo nnoobo etib kpˈbake.>> Mbekabahl jo kabbe abake abake.
25 A sentinela gritou e avisou o rei. O rei disse: — Se vem sozinho, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Owo mbˈbaabe noo kehm kpe nyehn nne noko kpˈkpeka be abake, á kehm lungu nne no jo baabe eti mbu re, <<Nyehno, nne noko kpˈbeke ntahng ntahng abakaoo!>> Ntul bungu re <<Á kpˈtiki tob ko nnoobo etib abake.>>
26 Então a sentinela viu outro homem que corria e gritou para o porteiro: — Eis que vem outro homem correndo sozinho. Então o rei disse: — Também este traz boas notícias.
27 Mbˈbaabe bungu re, <<Kp-m jolo ga are ngbokambang a nne kpˈbeke ana Ahimaaji ji mmona Jadok.>> Ntul bungu re, <<Ye nnooba nne wo, á kpˈbake a anoobo ntib.>>
27 A sentinela continuou: — Vejo o jeito de correr do primeiro. Parece ser o jeito de correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então o rei disse: — Este homem é de bem e trará boas notícias.
28 Ahimaaji kehm lungu ntul re, <<Kpee kpˈnobo, á kehm gongo ka ntul a esamahr ebe go ndi, kehm bungu re, "Eltehke jol ka Jehova Esowo eba. Yebjabbe ane ba tabe abo ebo re bo nok a nsoo ntul ewame.
28 Aimaás gritou e disse ao rei: — Paz! Inclinou-se diante do rei com o rosto em terra e disse: — Bendito seja o
29 Ntul kehm bahbe re, <<Absalom njangkun nyio fˈfora? Ahimaaji faange re, <<N nyehne egburu ejooko eji jolo re Joab yahke tum nlokeltum a ntul a me ji li nlokeltum ewa, wo n kahnem ji jolo no.
29 Então o rei perguntou: — Vai bem o jovem Absalão? Aimaás respondeu: — Vi um grande alvoroço, quando Joabe enviou este seu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Ntul bungu re, <<Yiimi nkpe o sik.>> á tahm song yiimi nkpe go.
30 O rei disse: — Fique ali ao lado e espere. Ele ficou ao lado e esperou.
31 Owo nnea Kusiti kehm ba lohng ba bung re nsoo ntul, wuk nnoobo etib, Jehova ebbongo ka-a eji á ma-a yehke go abo ane kpee ba mehle no bada na.
31 Então o etíope chegou e disse: — Boas notícias para o rei, meu senhor! Hoje o
32 Ntul kehm bahbe nnea Kusiti re, <<Anv, Absalom njangkun nyio fˈfora?>> Nnea Kusiti faange re, <<Nong anebekv ba nsoo ntul a bo kpee ba ma mehl yiimi re bo lim-a ejum jol ana njangkun nyio.>>
32 Então o rei perguntou ao etíope: — Vai bem o jovem Absalão? O etíope respondeu: — Que aquilo que aconteceu com aquele jovem aconteça com os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ele.
33 Ntul ngubjing gbehk-e gbehke. Á tahm yel ekpˈkpa ji jolo go ero ekahme mbuga song kehme ellingi. Eji á tahme no, á bungu re, <<Eyee mmon ewame Absalom! mmon ewame, mmon ewame! Absalom! Me wo jol lub kpo, sehnge re wo kpo. Eyee Absalom mmon ewame mmon ewame!>>
33 Então o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima do portão e chorou. E, andando, dizia: — Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu tivesse morrido em seu lugar, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.