2 Samuel 15
eka (EKA) vs VC
1 Eji ma kang, Absalom toobo mmvtv akuungu ka elne a anyˈnya go aneblum atahl abal ane awubu ba bahke jo gbo-e mbang asongo edi ajehng ajehng ji á fi no.
1 Depois disso Absalão adquiriu para si um carro, cavalos e cinqüenta homens para escoltaram-no.
2 Á jo kono elyahme efungfu behre behre, song yiimi go nkpea mbang nyi li rehng eti mbu ji ejahbe. Ngare anyehng anyehng nyi nne lˈko nfem re a ba tong ntul, eji bo lˈtoobo, Absalom bahke lungu nne noo bahb-e re, <<Esi ejahbe ajii a lohng no?>>Á bahk-e faange re, <<Nlokeltum ewa lohng go etˈtohngo ajehng ji anebe Isreel.>>
2 Colocava-se desde cedo à beira do caminho, junto à grande porta, e interpelava todos os que vinham procurar o rei para um julgamento, dizendo: De que cidade és tu? O outro respondia: Teu servo é de tal tribo de Israel.
3 Absalom bahk-e tongo re, <<Nyehne, elam eja li go nseenge, fvfo kpˈnobo, wo nnene limm no yim enyo ji ntul no bahk-a wuku.>>
3 Vê, dizia-lhe Absalão; a tua causa é boa e justa; mas não há ninguém para te ouvir da parte do rei.
4 Absalom jo bungu budu re, li re bo ma-m yehke ana nlamalam go ndi nyia! Owo nne awohng awohng no lˈbel nfem afi elam lˈba egame, m bahke lame elam ebo ka bo go nseenga nseenge.
4 E Absalão ajuntava: Oh, quem me dera ser juiz desta terra! Todo o que tivesse um litígio ou uma questão e viesse ter comigo, eu lhe faria justiça.
5 Ano wo nne awohng awohng no lˈjen kohl-e re á gong kak-e, Absalom bahke tanne ebo jabb-e, fere bing-e.
5 E se alguém se aproximava para se prostrar diante dele, estendia a mão, detinha-o e beijava-o.
6 Mbang nyia nyi Absalom jo lim ka anebe Isreel kpee ba jo je goji ntul jo seb re bo li eno go alam, ana wo á limi no, jol gaam kang Absalom jo koro nne awohng awohng go Isreel sehnge ntul.
6 Assim fazia Absalão com todos os israelitas que vinham procurar o rei para qualquer julgamento. E desse modo conquistou os corações dos israelitas.
7 Eji nnya eni ma mal, Absalom tongo ntul re, <<Nong me tohko je go Hebron song lim ana n ko nwongo tong Jehova.
7 Quatro anos se passaram. Absalão disse ao rei: Deixa-me ir a Hebron para cumprir ali uma promessa que fiz ao Senhor.
8 Eji nlokeltum ewa jolo go Gesur ejahbe Aram, n ko nwongo nyia re, <Jehova lˈko-m feere aname go Jeusalem, m bahke song kak Jehova go Hebron.
8 Quando o teu servo estava em Gessur, fez este voto: se Senhor me reconduzir a Jerusalém, irei prestar-lhe culto em Hebron.
9 Ntul tong-e re, <<Song go elkoono.>> Owo á kehm tahme go Hebron.
9 Vai em paz, disse-lhe o rei. E ele foi para Hebron.
10 Absalom tumu atiingetib mbehr mbehr tv atˈtohngo kpee nya Isreel re, <<Ana ń lˈsoro wˈwuk bo ma wor atang, bungen re, <Absalom ebjol ntul go Hebron.> >>
10 Absalão enviou emissários secretos a todas as tribos de Israel, com esta mensagem: Quando ouvirdes o som da trombeta, dizei: Absalão é rei em Hebron!
11 Ane atahl awubu ba lohngo Jeusalem toono Absalom. Bo tiingi na bo, bo jolo ekpehle ekpehle, fvfo bo tahme, jol bo kahnem ejumjum bade nfem nyia.
11 Ora, tinham partido de Jerusalém com Absalão duzentos homens, convidados por ele, que o seguiam com simplicidade de coração, sem nada suspeitar.
12 Eji Absalom jo lim ajomjom, á tob tumu tv Ahitofel nnea Gilo, ntubelle no Devid re, á lohng go Gilo ji jolo ejahbe eje ba. Fvfo ebi ntoobo nyi Absalom bele atahne, ane ba jo toono Absalom jo kpe rur na.
12 Enquanto oferecia os sacrifícios, Absalão mandou chamar também Aquitofel, gilonita, conselheiro de Davi, à sua cidade de Gilo. E assim a conjuração se fortificava e se tornava cada vez mais numerosa em torno de Absalão.
13 Ntiingetib kehm bake ba tong Devid re, <<Ntim nyi anebe Isreel anv li ka Absalom.
13 Vieram então anunciar a Davi: Os israelitas aderem a Absalão!
14 Owo Devid kehm tongo atubesi abalimeltum ebe kpee bo ji jolo a ne o Jeusalem re, <<Baan! Wahr been, tohko jol ano, nne ewahre awohng awohng nehm for abo nya Absalom. Wahr tahmen tvtv, tohko jol ano á bahke bake elwaare ba gbiir-r akpade, ko nfem ba ka-r, ko ewul ba ka ejahbe ejahre.
14 Davi disse então a todos os que estavam com ele em Jerusalém: Vamos, fujamos, porque não podemos de outro modo escapar a Absalão! Apressai-vos e parti, não suceda que ele nos surpreenda de repente, e nos inflija a ruína, passando a cidade ao fio da espada.
15 Atubesi abalimeltum kehm-e faange re, <<Wahr alokeltum eba kpˈsiki na re, ejum ajehng ajehng ji nsoo ntul ewahre lˈbung wahr lim.>>
15 Os servos do rei disseram-lhe: Faça-se como ordenar o rei, meu senhor; somos teus servos.
16 Ntul kehm mehle asongo, nlaaga enye kpee jo toon-e, wo á tahme nkoro enye ane awubu sa re bo jo kpur ekpasiki.
16 O rei partiu a pé com toda a sua família, mas deixou dez concubinas para guardar o palácio.
17 Owo ntul kehm mehle asongo a ane kpee ba jo toon-e, bo tohko sa yiimi go esˈkohro etahk go ejahbe.
17 O rei saiu, pois, a pé com todos os seus servos, e se detiveram na última casa.
18 Ane ebe kpee ba sehng gbo-e mbang, a anebe Kereti a Peleti kpee; go anebe Giti, ane atahltahl atahlawubu kpee ba toon-e go Gati ba, gbo ntul mbang.
18 Todo o seu exército desfilava ao seu lado; os cereteus, os feleteus e todos os geteus, em número de seiscentos homens que o tinham seguido desde Get, todos marchavam diante do rei.
19 Ntul tongo Itayi nnea Giti re, <<Jenji wahnge á kp-r toono? Feere song wo song jol a ntula Absalom. Wo nne ajahmjahm wo, no ma be ejahbe eje sa.
19 O rei disse a Etai, o geteu: Por que vens também tu conosco? Volta e fica com o {novo} rei, pois és um estrangeiro, e mesmo um exilado de tua terra.
20 Nyaane nyaane wo á ba no. Fvfo lela me n rod-a jo beeme a nahra adi adia, eji me n kil kahne edi ji n fi noa? Feere song wo song rod ane eba song. Nong Jehova tib-a nnoobo eljini a etingitingi.
20 Chegaste ontem, e hoje vou fazer que andes errante conosco, não sabendo eu mesmo aonde vou? Volta. Toma os teus contigo, e que o Senhor seja misericordioso e fiel para contigo.
21 Wo Itayi faange ntul re, <<Etingitingi, ana Jehova li go elkpin, fvfo ana nsoo ntul ewame li elkpin, edi ajehng ajehng ji nsoo ntul ewame bahke jolo, afi jolo elkpin afi jolo elkv, o wo me nlokeltum ewa bahke jolo.
21 Mas Etai respondeu ao rei: Pela vida do Senhor, e pela vida do rei, meu senhor! Onde estiver o meu senhor e rei, ali estará também o teu servo, tanto para a morte como para a vida.
22 Devid tongo Itayi re, <<Song tahm, jen song.>> Owo Itayi nnea Giti soro jo jen a ane ebe kpee, go abangenahb enye, nyi jolo a ne.
22 Está bem, disse Davi, passa. E Etai, o geteu, desfilou com todos os seus homens e com toda a sua comitiva.
23 Anebe ejahbe jo lingi wahre wahre eji ane kpee kpˈsehnge. Ntul fvfo tob siiri edamme ji Kidron, fvfo ane kpee jo jene asongo go elka emahng.
23 E estando o rei junto do Cedron, enquanto desfilava o povo diante dele, tomando o caminho da oliveira do deserto, toda a terra chorava em alta voz.
24 Jadok tob jolo o, a anebe Levayi ba jolo a ne, bo solo elkohl atahm nwongo nyi Esowo. Bo bumu elkohl atahm Esowo ndi, Abiatar soro asi jo lim ajomjom tete ane kpee lohng go ejahbe.
24 Veio também Sadoc com todos os seus levitas, trazendo a arca da aliança de Deus. Depuseram-na, enquanto Abiatar subia, e até que tivesse passado todo o povo que tinha saído da cidade.
25 Ntul kehm tongo Jadok re, <<Rod elkohl atahm Esowo wo feere a ni song bum go ejahbe. N lˈfere fili Esowo ndon, á bahke feere aname, fere lim re me n kpe nyehn elkohl nia a edi ellene eje.
25 Disse então o rei a Sadoc: Reconduz a arca de Deus à cidade. Se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me reconduzirá e me fará revê-la, bem como o lugar de sua habitação.
26 Wo á lˈtong re, <<N kpimm eyebatahng a na, me n toobo ebjing, nong á lim-m ji á nyehne re ji ji nobo ege elbohngo.
26 Mas se disser que não quer mais saber de mim, eis-me aqui; faça de mim o que lhe aprouver.
27 Ntul tob tongo Jadok ji nlimajom re, <<Wo nnyehnamahr wo, ano sanga? Feere song go ejahbe go elkoono. Rod mmon ewa Ahimaaji á song a na, tob rod Abiatar mmona Jonatan. Wo a Abiatar feeren a abon abal ebahne.
27 O rei disse ainda a Sadoc: Vede: tu e Abiatar, voltai em paz para a cidade com Aquimaas, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 M bahke siki go ebgba edi ji bo kpo siiri go ewum wum ndi erikendi, tete etib lohng ega ba kpir-m.
28 Eu vou arrastar-me pelas campinas do deserto, esperando que me mandeis notícias.
29 Owo Jadok a Abiatar kehm rodo elkohl atahm Esowo feere a ni go Jeusalem song jol go.
29 Sadoc e Abiatar reconduziram, pois, a arca de Deus para Jerusalém e lá ficaram.
30 Wo Devid soro asi ano asongo go ewong ji Oliv, jo ling ana á jo jen asongo, á bulu esi eje fere jo jen akpade nnehme nehme. Ane kpee ba jo jen a ne tob bulu asi ebo fvfo, bo jo lingi ana bo jo jen asongo.
30 Davi subiu chorando o monte das Oliveiras, cabeça coberta e descalço. Todo o povo que o acompanhava subia também chorando, com a cabeça coberta.
31 Devid bo tong-e re, <<Ahitofel tob wob ntoobo ellame kak nio a Absalom.>> Wo Devid kake ero re, <<Jehova yaange elle ni Ahitofel, fere jol egboolo elle.>>
31 Foi anunciado a Davi que Aquitofel estava também entre os conjurados de Absalão. Davi disse: Fazei que se frustrem, ó Senhor, meu Deus, os desígnios de Aquitofel!
32 Eji Devid rehnge go ero ewong edi ji bo kpo song kak Esowo, Husayi nnea Arkiti jolo o re á wan-e, ekpawobo eje ebyare fvfo ebtohko woom-e go esi.
32 Ora, chegando Davi ao cume do monte, no lugar onde se adorava Deus, veio-lhe ao encontro Cusai, o araquita, com a túnica em farrapos e a cabeça coberta de pó.
33 Devid tong-e re, <<A lˈtoon-m, a bahke jolo egburu elsol ka-m.
33 Davi disse-lhe: Se vieres comigo, ser-me-ás pesado;
34 Wo a lˈfere feere go ejahbe song tong Absalom re, <Nsoo go ega ellub, m bahke jolo nlokeltum ewa,ˈ n jolo nlokeltum no nso nyanjehle, wo anv m bahke jolo nlokeltum ewa, a bahk-m ma kak ebo, tib a bahke jo wahng elle ni Ahitofel jo bvvrv.
34 mas se voltares à cidade e disseres a Absalão: eu quero ser, ó rei, teu servo, como fui outrora servo de teu pai; doravante servir-te-ei a ti - então desconcertarás a meu favor o desígnio de Aquitofel.
35 Jadok ji nlimajom, a Abiatar bo bahke jolo a na. Jo tong bo ejum ajehng ajehng ji a lˈwuk go ekpasiki.
35 Terás lá contigo os sacerdotes Sadoc e Abiatar, a quem comunicarás tudo o que souberes no palácio real.
36 Abon abal ebo, Ahimaaji mmona Jadok, abola Jonatan mmona Abiatar, bo li o a bo, tum bo tv-m a ejum ajehng ajehng ji a lˈwuk.>>
36 Com eles estão os seus dois filhos, Aquimaas, filho de Sadoc, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me transmitireis tudo o que ouvirdes.
37 Owo Husayi, ye ji jolo ekpondahme ji Devid song rehng go Jeusalem ana Absalom jo yel na yel ejahbe.
37 E Cusai, amigo de Davi, voltou para a cidade, no momento em que Absalão fazia a sua entrada em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.