2 Samuel 15
eka (EKA) vs ACF
1 Eji ma kang, Absalom toobo mmvtv akuungu ka elne a anyˈnya go aneblum atahl abal ane awubu ba bahke jo gbo-e mbang asongo edi ajehng ajehng ji á fi no.
1 E aconteceu depois disto que Absalão fez aparelhar carros e cavalos, e cinqüenta homens que corressem adiante dele.
2 Á jo kono elyahme efungfu behre behre, song yiimi go nkpea mbang nyi li rehng eti mbu ji ejahbe. Ngare anyehng anyehng nyi nne lˈko nfem re a ba tong ntul, eji bo lˈtoobo, Absalom bahke lungu nne noo bahb-e re, <<Esi ejahbe ajii a lohng no?>>Á bahk-e faange re, <<Nlokeltum ewa lohng go etˈtohngo ajehng ji anebe Isreel.>>
2 Também Absalão se levantou pela manhã, e parava a um lado do caminho da porta. E sucedia que a todo o homem que tinha alguma demanda para vir ao rei a juízo, o chamava Absalão a si, e lhe dizia: De que cidade és tu? E, dizendo ele: De uma das tribos de Israel é teu servo;
3 Absalom bahk-e tongo re, <<Nyehne, elam eja li go nseenge, fvfo kpˈnobo, wo nnene limm no yim enyo ji ntul no bahk-a wuku.>>
3 Então Absalão lhe dizia: Olha, os teus negócios são bons e retos, porém não tens quem te ouça da parte do rei.
4 Absalom jo bungu budu re, li re bo ma-m yehke ana nlamalam go ndi nyia! Owo nne awohng awohng no lˈbel nfem afi elam lˈba egame, m bahke lame elam ebo ka bo go nseenga nseenge.
4 Dizia mais Absalão: Ah, quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo o homem que tivesse demanda ou questão, para que lhe fizesse justiça!
5 Ano wo nne awohng awohng no lˈjen kohl-e re á gong kak-e, Absalom bahke tanne ebo jabb-e, fere bing-e.
5 Sucedia também que, quando alguém se chegava a ele para se inclinar diante dele, ele estendia a sua mão, e pegava dele, e o beijava.
6 Mbang nyia nyi Absalom jo lim ka anebe Isreel kpee ba jo je goji ntul jo seb re bo li eno go alam, ana wo á limi no, jol gaam kang Absalom jo koro nne awohng awohng go Isreel sehnge ntul.
6 E desta maneira fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo; assim furtava Absalão o coração dos homens de Israel.
7 Eji nnya eni ma mal, Absalom tongo ntul re, <<Nong me tohko je go Hebron song lim ana n ko nwongo tong Jehova.
7 Aconteceu, pois, ao cabo de quarenta anos, que Absalão disse ao rei: Deixa-me ir pagar em Hebrom o meu voto que fiz ao Senhor.
8 Eji nlokeltum ewa jolo go Gesur ejahbe Aram, n ko nwongo nyia re, <Jehova lˈko-m feere aname go Jeusalem, m bahke song kak Jehova go Hebron.
8 Porque, morando eu em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor outra vez me fizer tornar a Jerusalém, servirei ao Senhor.
9 Ntul tong-e re, <<Song go elkoono.>> Owo á kehm tahme go Hebron.
9 Então lhe disse o rei: Vai em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 Absalom tumu atiingetib mbehr mbehr tv atˈtohngo kpee nya Isreel re, <<Ana ń lˈsoro wˈwuk bo ma wor atang, bungen re, <Absalom ebjol ntul go Hebron.> >>
10 E enviou Absalão espias por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som das trombetas, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Ane atahl awubu ba lohngo Jeusalem toono Absalom. Bo tiingi na bo, bo jolo ekpehle ekpehle, fvfo bo tahme, jol bo kahnem ejumjum bade nfem nyia.
11 E de Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele negócio.
12 Eji Absalom jo lim ajomjom, á tob tumu tv Ahitofel nnea Gilo, ntubelle no Devid re, á lohng go Gilo ji jolo ejahbe eje ba. Fvfo ebi ntoobo nyi Absalom bele atahne, ane ba jo toono Absalom jo kpe rur na.
12 Também Absalão mandou vir Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, à sua cidade de Giló, estando ele oferecendo os seus sacrifícios; e a conjuração se fortificava, e vinha o povo, e ia crescendo com Absalão.
13 Ntiingetib kehm bake ba tong Devid re, <<Ntim nyi anebe Isreel anv li ka Absalom.
13 Então veio um mensageiro a Davi, dizendo: O coração de cada um em Israel segue a Absalão.
14 Owo Devid kehm tongo atubesi abalimeltum ebe kpee bo ji jolo a ne o Jeusalem re, <<Baan! Wahr been, tohko jol ano, nne ewahre awohng awohng nehm for abo nya Absalom. Wahr tahmen tvtv, tohko jol ano á bahke bake elwaare ba gbiir-r akpade, ko nfem ba ka-r, ko ewul ba ka ejahbe ejahre.
14 Disse, pois, Davi a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque não poderíamos escapar diante de Absalão. Dai-vos pressa a caminhar, para que porventura não se apresse ele, e nos alcance, e lance sobre nós algum mal, e fira a cidade a fio de espada.
15 Atubesi abalimeltum kehm-e faange re, <<Wahr alokeltum eba kpˈsiki na re, ejum ajehng ajehng ji nsoo ntul ewahre lˈbung wahr lim.>>
15 Então os servos do rei disseram ao rei: Eis aqui os teus servos, para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Ntul kehm mehle asongo, nlaaga enye kpee jo toon-e, wo á tahme nkoro enye ane awubu sa re bo jo kpur ekpasiki.
16 E saiu o rei, com toda a sua casa, a pé; deixou, porém, o rei dez mulheres concubinas, para guardarem a casa.
17 Owo ntul kehm mehle asongo a ane kpee ba jo toon-e, bo tohko sa yiimi go esˈkohro etahk go ejahbe.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo a pé, pararam num lugar distante.
18 Ane ebe kpee ba sehng gbo-e mbang, a anebe Kereti a Peleti kpee; go anebe Giti, ane atahltahl atahlawubu kpee ba toon-e go Gati ba, gbo ntul mbang.
18 E todos os seus servos iam a seu lado, como também todos os quereteus e todos os peleteus; e todos os giteus, seiscentos homens que vieram de Gate a pé, caminhavam diante do rei.
19 Ntul tongo Itayi nnea Giti re, <<Jenji wahnge á kp-r toono? Feere song wo song jol a ntula Absalom. Wo nne ajahmjahm wo, no ma be ejahbe eje sa.
19 Disse, pois, o rei a Itai, o giteu: Por que irias tu também conosco? Volta-te, e fica-te com o rei, porque és estrangeiro, e também desterrado de teu lugar.
20 Nyaane nyaane wo á ba no. Fvfo lela me n rod-a jo beeme a nahra adi adia, eji me n kil kahne edi ji n fi noa? Feere song wo song rod ane eba song. Nong Jehova tib-a nnoobo eljini a etingitingi.
20 Ontem vieste, e te levaria eu hoje conosco a caminhar? Pois eu vou para onde puder ir; volta, pois, e torna a levar teus irmãos contigo, com beneficência e fidelidade.
21 Wo Itayi faange ntul re, <<Etingitingi, ana Jehova li go elkpin, fvfo ana nsoo ntul ewame li elkpin, edi ajehng ajehng ji nsoo ntul ewame bahke jolo, afi jolo elkpin afi jolo elkv, o wo me nlokeltum ewa bahke jolo.
21 Respondeu, porém, Itai ao rei, e disse: Vive o SENHOR, e vive o rei meu senhor, que no lugar em que estiver o rei meu senhor, seja para morte seja para vida, aí certamente estará também o teu servidor.
22 Devid tongo Itayi re, <<Song tahm, jen song.>> Owo Itayi nnea Giti soro jo jen a ane ebe kpee, go abangenahb enye, nyi jolo a ne.
22 Então Davi disse a Itai: Vem, pois, e passa adiante. Assim passou Itai, o giteu, e todos os seus homens, e todas as crianças que havia com ele.
23 Anebe ejahbe jo lingi wahre wahre eji ane kpee kpˈsehnge. Ntul fvfo tob siiri edamme ji Kidron, fvfo ane kpee jo jene asongo go elka emahng.
23 E toda a terra chorava a grandes vozes, passando todo o povo; também o rei passou o ribeiro de Cedrom, e passou todo o povo na direção do caminho do deserto.
24 Jadok tob jolo o, a anebe Levayi ba jolo a ne, bo solo elkohl atahm nwongo nyi Esowo. Bo bumu elkohl atahm Esowo ndi, Abiatar soro asi jo lim ajomjom tete ane kpee lohng go ejahbe.
24 Eis que também Zadoque ali estava, e com ele todos os levitas que levavam a arca da aliança de Deus; e puseram ali a arca de Deus, e subiu Abiatar, até que todo o povo acabou de passar da cidade.
25 Ntul kehm tongo Jadok re, <<Rod elkohl atahm Esowo wo feere a ni song bum go ejahbe. N lˈfere fili Esowo ndon, á bahke feere aname, fere lim re me n kpe nyehn elkohl nia a edi ellene eje.
25 Então disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade; que, se achar graça nos olhos do Senhor, ele me tornará a trazer para lá e me deixará ver a ela e a sua habitação.
26 Wo á lˈtong re, <<N kpimm eyebatahng a na, me n toobo ebjing, nong á lim-m ji á nyehne re ji ji nobo ege elbohngo.
26 Se, porém, disser assim: Não tenho prazer em ti; eis-me aqui, faça de mim como parecer bem aos seus olhos.
27 Ntul tob tongo Jadok ji nlimajom re, <<Wo nnyehnamahr wo, ano sanga? Feere song go ejahbe go elkoono. Rod mmon ewa Ahimaaji á song a na, tob rod Abiatar mmona Jonatan. Wo a Abiatar feeren a abon abal ebahne.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Não és tu porventura vidente? Torna, pois, em paz para a cidade, e convosco também vossos dois filhos, Aimaás, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 M bahke siki go ebgba edi ji bo kpo siiri go ewum wum ndi erikendi, tete etib lohng ega ba kpir-m.
28 Olhai que me demorarei nas campinas do deserto até que tenha notícias vossas.
29 Owo Jadok a Abiatar kehm rodo elkohl atahm Esowo feere a ni go Jeusalem song jol go.
29 Zadoque, pois, e Abiatar, tornaram a levar para Jerusalém a arca de Deus; e ficaram ali.
30 Wo Devid soro asi ano asongo go ewong ji Oliv, jo ling ana á jo jen asongo, á bulu esi eje fere jo jen akpade nnehme nehme. Ane kpee ba jo jen a ne tob bulu asi ebo fvfo, bo jo lingi ana bo jo jen asongo.
30 E seguiu Davi pela encosta do monte das Oliveiras, subindo e chorando, e com a cabeça coberta; e caminhava com os pés descalços; e todo o povo que ia com ele cobria cada um a sua cabeça, e subiam chorando sem cessar.
31 Devid bo tong-e re, <<Ahitofel tob wob ntoobo ellame kak nio a Absalom.>> Wo Devid kake ero re, <<Jehova yaange elle ni Ahitofel, fere jol egboolo elle.>>
31 Então fizeram saber a Davi, dizendo: Também Aitofel está entre os que se conjuraram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor, peço-te que torne em loucura o conselho de Aitofel.
32 Eji Devid rehnge go ero ewong edi ji bo kpo song kak Esowo, Husayi nnea Arkiti jolo o re á wan-e, ekpawobo eje ebyare fvfo ebtohko woom-e go esi.
32 E aconteceu que, chegando Davi ao cume, para adorar ali a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele com a roupa rasgada e terra sobre a cabeça.
33 Devid tong-e re, <<A lˈtoon-m, a bahke jolo egburu elsol ka-m.
33 E disse-lhe Davi: Se passares comigo, ser-me-ás pesado.
34 Wo a lˈfere feere go ejahbe song tong Absalom re, <Nsoo go ega ellub, m bahke jolo nlokeltum ewa,ˈ n jolo nlokeltum no nso nyanjehle, wo anv m bahke jolo nlokeltum ewa, a bahk-m ma kak ebo, tib a bahke jo wahng elle ni Ahitofel jo bvvrv.
34 Porém se voltares para a cidade, e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo; bem fui antes servo de teu pai, mas agora serei teu servo; dissipar-me-ás então o conselho de Aitofel.
35 Jadok ji nlimajom, a Abiatar bo bahke jolo a na. Jo tong bo ejum ajehng ajehng ji a lˈwuk go ekpasiki.
35 E não estão ali contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes? E será que todas as coisas que ouvires da casa do rei, farás saber a Zadoque, e a Abiatar, sacerdotes.
36 Abon abal ebo, Ahimaaji mmona Jadok, abola Jonatan mmona Abiatar, bo li o a bo, tum bo tv-m a ejum ajehng ajehng ji a lˈwuk.>>
36 Eis que estão também ali com eles seus dois filhos, Aimaás filho de Zadoque, e Jônatas filho de Abiatar; pela mão deles aviso me mandareis, de todas as coisas que ouvirdes.
37 Owo Husayi, ye ji jolo ekpondahme ji Devid song rehng go Jeusalem ana Absalom jo yel na yel ejahbe.
37 Husai, pois, amigo de Davi, veio para a cidade; e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.