2 Samuel 15

eka (EKA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Eji ma kang, Absalom toobo mmvtv akuungu ka elne a anyˈnya go aneblum atahl abal ane awubu ba bahke jo gbo-e mbang asongo edi ajehng ajehng ji á fi no.
1 E sucedeu, depois disso, que Absalão preparou para si carruagens e cavalos, e cinquenta homens que corressem adiante dele.
2 Á jo kono elyahme efungfu behre behre, song yiimi go nkpea mbang nyi li rehng eti mbu ji ejahbe. Ngare anyehng anyehng nyi nne lˈko nfem re a ba tong ntul, eji bo lˈtoobo, Absalom bahke lungu nne noo bahb-e re, <<Esi ejahbe ajii a lohng no?>>Á bahk-e faange re, <<Nlokeltum ewa lohng go etˈtohngo ajehng ji anebe Isreel.>>
2 E Absalão se levantou cedo, e se pôs ao lado do caminho do portão; e assim foi que, quando qualquer homem que tinha uma controvérsia vinha até o rei para juízo, então Absalão o chamava, e dizia: De que cidade és tu? E ele dizia: O teu servo é de uma das tribos de Israel.
3 Absalom bahk-e tongo re, <<Nyehne, elam eja li go nseenge, fvfo kpˈnobo, wo nnene limm no yim enyo ji ntul no bahk-a wuku.>>
3 E Absalão lhe dizia: Vê, as tuas questões são boas e retas; porém não há homem algum designado pelo rei para te ouvir.
4 Absalom jo bungu budu re, li re bo ma-m yehke ana nlamalam go ndi nyia! Owo nne awohng awohng no lˈbel nfem afi elam lˈba egame, m bahke lame elam ebo ka bo go nseenga nseenge.
4 Absalão disse ainda: Ah se eu fosse feito juiz na terra, para que cada homem que tivesse qualquer processo ou causa pudesse vir até mim, e eu lhe faria justiça!
5 Ano wo nne awohng awohng no lˈjen kohl-e re á gong kak-e, Absalom bahke tanne ebo jabb-e, fere bing-e.
5 E assim foi que, quando qualquer homem dele se aproximava para lhe prestar reverência, ele estendia a sua mão, pegava-o e o beijava.
6 Mbang nyia nyi Absalom jo lim ka anebe Isreel kpee ba jo je goji ntul jo seb re bo li eno go alam, ana wo á limi no, jol gaam kang Absalom jo koro nne awohng awohng go Isreel sehnge ntul.
6 E deste modo fazia Absalão a todo o Israel que vinha até o rei para juízo; assim Absalão roubou os corações dos homens de Israel.
7 Eji nnya eni ma mal, Absalom tongo ntul re, <<Nong me tohko je go Hebron song lim ana n ko nwongo tong Jehova.
7 E sucedeu que, depois de quarenta anos, Absalão disse ao rei: Rogo-te, deixa-me ir pagar o meu voto, o qual votei ao SENHOR, em Hebrom.
8 Eji nlokeltum ewa jolo go Gesur ejahbe Aram, n ko nwongo nyia re, <Jehova lˈko-m feere aname go Jeusalem, m bahke song kak Jehova go Hebron.
8 Porque o teu servo votou um voto enquanto eu permaneci em Gesur, na Síria, dizendo: Se o SENHOR me trouxer de volta a Jerusalém, então servirei o SENHOR.
9 Ntul tong-e re, <<Song go elkoono.>> Owo á kehm tahme go Hebron.
9 E o rei disse a ele: Vai em paz. Então ele se levantou e seguiu para Hebrom.
10 Absalom tumu atiingetib mbehr mbehr tv atˈtohngo kpee nya Isreel re, <<Ana ń lˈsoro wˈwuk bo ma wor atang, bungen re, <Absalom ebjol ntul go Hebron.> >>
10 Absalão, no entanto, enviou espiões a todas as tribos de Israel, dizendo: Tão logo ouvirdes o som da trombeta, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Ane atahl awubu ba lohngo Jeusalem toono Absalom. Bo tiingi na bo, bo jolo ekpehle ekpehle, fvfo bo tahme, jol bo kahnem ejumjum bade nfem nyia.
11 E com Absalão foram duzentos homens de Jerusalém, que foram chamados; e eles foram na sua simplicidade, e não sabiam de nada.
12 Eji Absalom jo lim ajomjom, á tob tumu tv Ahitofel nnea Gilo, ntubelle no Devid re, á lohng go Gilo ji jolo ejahbe eje ba. Fvfo ebi ntoobo nyi Absalom bele atahne, ane ba jo toono Absalom jo kpe rur na.
12 E Absalão enviou a Aitofel, o gilonita, o conselheiro de Davi, da sua cidade de Giló, enquanto ele oferecia sacrifícios. E a conspiração foi forte; porque o povo aumentava continuamente com Absalão.
13 Ntiingetib kehm bake ba tong Devid re, <<Ntim nyi anebe Isreel anv li ka Absalom.
13 E ali chegou um mensageiro a Davi, dizendo: Os corações dos homens de Israel estão com Absalão.
14 Owo Devid kehm tongo atubesi abalimeltum ebe kpee bo ji jolo a ne o Jeusalem re, <<Baan! Wahr been, tohko jol ano, nne ewahre awohng awohng nehm for abo nya Absalom. Wahr tahmen tvtv, tohko jol ano á bahke bake elwaare ba gbiir-r akpade, ko nfem ba ka-r, ko ewul ba ka ejahbe ejahre.
14 E Davi disse a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos e fujamos; pois, de outra sorte, não escaparemos de Absalão; apressai-vos para partir, para que ele não nos alcance subitamente, e traga o mal sobre nós, e fira a cidade com o fio da espada.
15 Atubesi abalimeltum kehm-e faange re, <<Wahr alokeltum eba kpˈsiki na re, ejum ajehng ajehng ji nsoo ntul ewahre lˈbung wahr lim.>>
15 E os servos do rei disseram ao rei: Eis que os teus servos estão prontos para fazer qualquer coisa que o meu senhor, o rei, indicar.
16 Ntul kehm mehle asongo, nlaaga enye kpee jo toon-e, wo á tahme nkoro enye ane awubu sa re bo jo kpur ekpasiki.
16 E o rei seguiu, e após ele toda a sua casa. E o rei deixou dez mulheres, as quais eram concubinas, para cuidar da casa.
17 Owo ntul kehm mehle asongo a ane kpee ba jo toon-e, bo tohko sa yiimi go esˈkohro etahk go ejahbe.
17 E o rei se foi, e após ele todo o povo, e esperou em um local afastado.
18 Ane ebe kpee ba sehng gbo-e mbang, a anebe Kereti a Peleti kpee; go anebe Giti, ane atahltahl atahlawubu kpee ba toon-e go Gati ba, gbo ntul mbang.
18 E todos os seus servos passaram adiante dele; e todos os quereteus, e todos os peleteus e todos os geteus, seiscentos homens, os quais vieram atrás dele desde Gate, passaram adiante do rei.
19 Ntul tongo Itayi nnea Giti re, <<Jenji wahnge á kp-r toono? Feere song wo song jol a ntula Absalom. Wo nne ajahmjahm wo, no ma be ejahbe eje sa.
19 Então disse o rei a Itai, o geteu: Por que tu vais também conosco? Retorna ao teu lugar, e permanece com o rei; porque tu és um estrangeiro, e também um exilado.
20 Nyaane nyaane wo á ba no. Fvfo lela me n rod-a jo beeme a nahra adi adia, eji me n kil kahne edi ji n fi noa? Feere song wo song rod ane eba song. Nong Jehova tib-a nnoobo eljini a etingitingi.
20 Posto que vieste somente ontem, deveria eu, hoje, fazer-te subir e descer conosco? Vendo que vou para onde posso, retorna, e traz de volta os teus irmãos; misericórdia e verdade sejam contigo.
21 Wo Itayi faange ntul re, <<Etingitingi, ana Jehova li go elkpin, fvfo ana nsoo ntul ewame li elkpin, edi ajehng ajehng ji nsoo ntul ewame bahke jolo, afi jolo elkpin afi jolo elkv, o wo me nlokeltum ewa bahke jolo.
21 E Itai respondeu ao rei, e disse: Como o SENHOR vive, e como o meu senhor, o rei, vive, certamente no lugar em que o senhor, o rei, estiver, seja na morte ou vida, ali também estará o teu servo.
22 Devid tongo Itayi re, <<Song tahm, jen song.>> Owo Itayi nnea Giti soro jo jen a ane ebe kpee, go abangenahb enye, nyi jolo a ne.
22 E Davi disse a Itai: Vai e atravessa. E Itai, o geteu, atravessou, e todos os seus homens, e todos os pequeninos que estavam com ele.
23 Anebe ejahbe jo lingi wahre wahre eji ane kpee kpˈsehnge. Ntul fvfo tob siiri edamme ji Kidron, fvfo ane kpee jo jene asongo go elka emahng.
23 E toda a terra chorou com voz alta, e todo o povo atravessou; o rei também atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo atravessou, em direção ao caminho do deserto.
24 Jadok tob jolo o, a anebe Levayi ba jolo a ne, bo solo elkohl atahm nwongo nyi Esowo. Bo bumu elkohl atahm Esowo ndi, Abiatar soro asi jo lim ajomjom tete ane kpee lohng go ejahbe.
24 E eis que também Zadoque, e todos os levitas estavam com ele, carregando a arca do pacto de Deus; e eles assentaram a arca de Deus; e Abiatar subiu, até que todo o povo terminou de sair da cidade.
25 Ntul kehm tongo Jadok re, <<Rod elkohl atahm Esowo wo feere a ni song bum go ejahbe. N lˈfere fili Esowo ndon, á bahke feere aname, fere lim re me n kpe nyehn elkohl nia a edi ellene eje.
25 E o rei disse a Zadoque: Carrega de novo a arca de Deus para dentro da cidade; se eu achar favor aos olhos do SENHOR, ele me trará de novo, e me mostrará tanto ela, quanto a sua habitação;
26 Wo á lˈtong re, <<N kpimm eyebatahng a na, me n toobo ebjing, nong á lim-m ji á nyehne re ji ji nobo ege elbohngo.
26 mas se ele assim disser: Não tenho em ti deleite algum; eis que aqui estou, que ele faça comigo como bem lhe parecer.
27 Ntul tob tongo Jadok ji nlimajom re, <<Wo nnyehnamahr wo, ano sanga? Feere song go ejahbe go elkoono. Rod mmon ewa Ahimaaji á song a na, tob rod Abiatar mmona Jonatan. Wo a Abiatar feeren a abon abal ebahne.
27 O rei disse também a Zadoque, o sacerdote: Não és tu um vidente? Retorna à cidade em paz, e convosco os vossos dois filhos, Aimaás, o teu filho e Jônatas, o filho de Abiatar.
28 M bahke siki go ebgba edi ji bo kpo siiri go ewum wum ndi erikendi, tete etib lohng ega ba kpir-m.
28 Vê que esperarei na planície do deserto, até que ali chegue palavra vinda de ti para me certificar.
29 Owo Jadok a Abiatar kehm rodo elkohl atahm Esowo feere a ni go Jeusalem song jol go.
29 Portanto, Zadoque e Abiatar carregaram a arca de Deus de volta a Jerusalém; e eles esperaram ali.
30 Wo Devid soro asi ano asongo go ewong ji Oliv, jo ling ana á jo jen asongo, á bulu esi eje fere jo jen akpade nnehme nehme. Ane kpee ba jo jen a ne tob bulu asi ebo fvfo, bo jo lingi ana bo jo jen asongo.
30 E Davi subiu pela subida do Monte das Oliveiras, e chorava enquanto subia, e tinha a cabeça coberta, e seguia de pés descalços; e todo o povo que estava com ele cobria, cada qual, a sua cabeça, e subiam, chorando enquanto subiam.
31 Devid bo tong-e re, <<Ahitofel tob wob ntoobo ellame kak nio a Absalom.>> Wo Devid kake ero re, <<Jehova yaange elle ni Ahitofel, fere jol egboolo elle.>>
31 E contaram a Davi, dizendo: Aitofel está entre os conspiradores de Absalão. E Davi disse: Ó SENHOR, rogo-te, torna em loucura o conselho de Aitofel.
32 Eji Devid rehnge go ero ewong edi ji bo kpo song kak Esowo, Husayi nnea Arkiti jolo o re á wan-e, ekpawobo eje ebyare fvfo ebtohko woom-e go esi.
32 E sucedeu que, quando Davi chegou ao topo do monte, onde ele adorava a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrá-lo com as suas vestes rasgadas, e terra sobre a sua cabeça;
33 Devid tong-e re, <<A lˈtoon-m, a bahke jolo egburu elsol ka-m.
33 a quem Davi disse: Se passares adiante comigo, então tu serás um fardo para mim;
34 Wo a lˈfere feere go ejahbe song tong Absalom re, <Nsoo go ega ellub, m bahke jolo nlokeltum ewa,ˈ n jolo nlokeltum no nso nyanjehle, wo anv m bahke jolo nlokeltum ewa, a bahk-m ma kak ebo, tib a bahke jo wahng elle ni Ahitofel jo bvvrv.
34 mas, se retornares à cidade, e disseres a Absalão, serei teu servo, ó rei; como eu fui servo do teu pai até aqui, assim serei, agora, também teu servo; então poderás derrotar o conselho de Aitofel para mim.
35 Jadok ji nlimajom, a Abiatar bo bahke jolo a na. Jo tong bo ejum ajehng ajehng ji a lˈwuk go ekpasiki.
35 E não tens tu aí contigo Zadoque e Abiatar, os sacerdotes? Portanto será que qualquer coisa que ouvires da casa do rei, tu a contarás a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes.
36 Abon abal ebo, Ahimaaji mmona Jadok, abola Jonatan mmona Abiatar, bo li o a bo, tum bo tv-m a ejum ajehng ajehng ji a lˈwuk.>>
36 Eis que eles têm ali com eles os seus dois filhos, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; e por eles vós enviareis a mim tudo o que puderes ouvir.
37 Owo Husayi, ye ji jolo ekpondahme ji Devid song rehng go Jeusalem ana Absalom jo yel na yel ejahbe.
37 Assim, Husai, o amigo de Davi, entrou na cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.