2 Samuel 15
eka (EKA) vs NVT
1 Eji ma kang, Absalom toobo mmvtv akuungu ka elne a anyˈnya go aneblum atahl abal ane awubu ba bahke jo gbo-e mbang asongo edi ajehng ajehng ji á fi no.
1 Algum tempo depois, Absalão providenciou para si uma carruagem com cavalos e contratou cinquenta guardas para servirem como sua guarda de honra.
2 Á jo kono elyahme efungfu behre behre, song yiimi go nkpea mbang nyi li rehng eti mbu ji ejahbe. Ngare anyehng anyehng nyi nne lˈko nfem re a ba tong ntul, eji bo lˈtoobo, Absalom bahke lungu nne noo bahb-e re, <<Esi ejahbe ajii a lohng no?>>Á bahk-e faange re, <<Nlokeltum ewa lohng go etˈtohngo ajehng ji anebe Isreel.>>
2 Todas as manhãs, ele se levantava cedo e ia até o portão da cidade. Quando alguém trazia uma causa para ser julgada pelo rei, Absalão perguntava de que cidade a pessoa era, e ela lhe respondia a qual tribo de Israel pertencia.
3 Absalom bahk-e tongo re, <<Nyehne, elam eja li go nseenge, fvfo kpˈnobo, wo nnene limm no yim enyo ji ntul no bahk-a wuku.>>
3 Então Absalão dizia: “Sua causa é justa e legítima. É pena que o rei não tenha ninguém para ouvi-la”.
4 Absalom jo bungu budu re, li re bo ma-m yehke ana nlamalam go ndi nyia! Owo nne awohng awohng no lˈbel nfem afi elam lˈba egame, m bahke lame elam ebo ka bo go nseenga nseenge.
4 E dizia ainda: “Quem me dera ser juiz. Então todos me apresentariam suas questões legais, e eu lhes faria justiça!”.
5 Ano wo nne awohng awohng no lˈjen kohl-e re á gong kak-e, Absalom bahke tanne ebo jabb-e, fere bing-e.
5 Quando alguém ia se prostrar diante dele, Absalão não o permitia. Ao contrário, tomava-o pela mão e o beijava.
6 Mbang nyia nyi Absalom jo lim ka anebe Isreel kpee ba jo je goji ntul jo seb re bo li eno go alam, ana wo á limi no, jol gaam kang Absalom jo koro nne awohng awohng go Isreel sehnge ntul.
6 Fazia isso com todos que vinham ao rei pedir justiça e, desse modo, ia conquistando o coração de todos em Israel.
7 Eji nnya eni ma mal, Absalom tongo ntul re, <<Nong me tohko je go Hebron song lim ana n ko nwongo tong Jehova.
7 Passados quatro anos, Absalão disse ao rei: “Deixe-me ir a Hebrom para cumprir o voto que fiz ao S enhor .
8 Eji nlokeltum ewa jolo go Gesur ejahbe Aram, n ko nwongo nyia re, <Jehova lˈko-m feere aname go Jeusalem, m bahke song kak Jehova go Hebron.
8 Enquanto eu estava em Gesur, na Síria, prometi oferecer sacrifícios ao S enhor em Hebrom caso ele me trouxesse de volta a Jerusalém”.
9 Ntul tong-e re, <<Song go elkoono.>> Owo á kehm tahme go Hebron.
9 “Está bem”, disse o rei. “Vá e cumpra seu voto.” Então Absalão foi a Hebrom.
10 Absalom tumu atiingetib mbehr mbehr tv atˈtohngo kpee nya Isreel re, <<Ana ń lˈsoro wˈwuk bo ma wor atang, bungen re, <Absalom ebjol ntul go Hebron.> >>
10 Enquanto estava lá, porém, enviou em segredo mensageiros para todas as tribos de Israel. Eles diziam às pessoas: “Assim que ouvirem as trombetas, digam: ‘Absalão foi coroado rei em Hebrom!’”.
11 Ane atahl awubu ba lohngo Jeusalem toono Absalom. Bo tiingi na bo, bo jolo ekpehle ekpehle, fvfo bo tahme, jol bo kahnem ejumjum bade nfem nyia.
11 Absalão levou consigo duzentos homens de Jerusalém como seus convidados, mas eles não faziam ideia de suas intenções.
12 Eji Absalom jo lim ajomjom, á tob tumu tv Ahitofel nnea Gilo, ntubelle no Devid re, á lohng go Gilo ji jolo ejahbe eje ba. Fvfo ebi ntoobo nyi Absalom bele atahne, ane ba jo toono Absalom jo kpe rur na.
12 Enquanto Absalão oferecia os sacrifícios, mandou chamar Aitofel, um dos conselheiros de Davi que vivia na cidade de Gilo. Em pouco tempo, muitos outros se uniram a Absalão, e a conspiração ganhou força.
13 Ntiingetib kehm bake ba tong Devid re, <<Ntim nyi anebe Isreel anv li ka Absalom.
13 Logo, um mensageiro chegou a Jerusalém para informar Davi: “Todo o Israel se uniu a Absalão!”.
14 Owo Devid kehm tongo atubesi abalimeltum ebe kpee bo ji jolo a ne o Jeusalem re, <<Baan! Wahr been, tohko jol ano, nne ewahre awohng awohng nehm for abo nya Absalom. Wahr tahmen tvtv, tohko jol ano á bahke bake elwaare ba gbiir-r akpade, ko nfem ba ka-r, ko ewul ba ka ejahbe ejahre.
14 “Então devemos fugir de imediato, ou será tarde demais!”, disse Davi a seus conselheiros. “Rápido! Se sairmos de Jerusalém antes que Absalão chegue, escaparemos e impediremos que ele mate todos os moradores da cidade.”
15 Atubesi abalimeltum kehm-e faange re, <<Wahr alokeltum eba kpˈsiki na re, ejum ajehng ajehng ji nsoo ntul ewahre lˈbung wahr lim.>>
15 “O senhor tem o nosso apoio”, responderam seus conselheiros. “Faça o que lhe parecer melhor.”
16 Ntul kehm mehle asongo, nlaaga enye kpee jo toon-e, wo á tahme nkoro enye ane awubu sa re bo jo kpur ekpasiki.
16 Então o rei e toda a sua família partiram de imediato. Ele deixou para trás apenas dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Owo ntul kehm mehle asongo a ane kpee ba jo toon-e, bo tohko sa yiimi go esˈkohro etahk go ejahbe.
17 O rei e todos que o acompanhavam foram a pé e pararam na última casa da cidade,
18 Ane ebe kpee ba sehng gbo-e mbang, a anebe Kereti a Peleti kpee; go anebe Giti, ane atahltahl atahlawubu kpee ba toon-e go Gati ba, gbo ntul mbang.
18 a fim de deixar os soldados do rei passarem e tomarem a dianteira. Também iam com Davi sua guarda pessoal e seiscentos homens de Gate.
19 Ntul tongo Itayi nnea Giti re, <<Jenji wahnge á kp-r toono? Feere song wo song jol a ntula Absalom. Wo nne ajahmjahm wo, no ma be ejahbe eje sa.
19 Então o rei se voltou para Itai, comandante dos homens de Gate, e disse: “Por que você está vindo conosco? Volte para o novo rei, pois Israel não é sua pátria; você é um estrangeiro no exílio.
20 Nyaane nyaane wo á ba no. Fvfo lela me n rod-a jo beeme a nahra adi adia, eji me n kil kahne edi ji n fi noa? Feere song wo song rod ane eba song. Nong Jehova tib-a nnoobo eljini a etingitingi.
20 Chegou faz pouco tempo, e não seria certo eu obrigá-lo a vir conosco. Nem sei para onde vamos. Volte e leve consigo seus parentes, e que a bondade e a fidelidade o acompanhem!”.
21 Wo Itayi faange ntul re, <<Etingitingi, ana Jehova li go elkpin, fvfo ana nsoo ntul ewame li elkpin, edi ajehng ajehng ji nsoo ntul ewame bahke jolo, afi jolo elkpin afi jolo elkv, o wo me nlokeltum ewa bahke jolo.
21 Itai, porém, disse ao rei: “Tão certo como vive o S enhor e como vive o rei, eu juro que, não importa o que aconteça, irei aonde for o meu senhor, o rei, seja para viver ou para morrer!”.
22 Devid tongo Itayi re, <<Song tahm, jen song.>> Owo Itayi nnea Giti soro jo jen a ane ebe kpee, go abangenahb enye, nyi jolo a ne.
22 Davi respondeu: “Muito bem, venha conosco”. E Itai, todos os seus homens e suas famílias acompanharam Davi.
23 Anebe ejahbe jo lingi wahre wahre eji ane kpee kpˈsehnge. Ntul fvfo tob siiri edamme ji Kidron, fvfo ane kpee jo jene asongo go elka emahng.
23 Por onde passavam o rei e os que o seguiam, todo o povo chorava em alta voz. Atravessaram o vale de Cedrom e foram em direção ao deserto.
24 Jadok tob jolo o, a anebe Levayi ba jolo a ne, bo solo elkohl atahm nwongo nyi Esowo. Bo bumu elkohl atahm Esowo ndi, Abiatar soro asi jo lim ajomjom tete ane kpee lohng go ejahbe.
24 Zadoque e todos os levitas também os acompanharam, carregando a arca da aliança de Deus. Puseram a arca no chão, e Abiatar ofereceu sacrifícios até que todos tivessem saído da cidade.
25 Ntul kehm tongo Jadok re, <<Rod elkohl atahm Esowo wo feere a ni song bum go ejahbe. N lˈfere fili Esowo ndon, á bahke feere aname, fere lim re me n kpe nyehn elkohl nia a edi ellene eje.
25 Então Davi ordenou a Zadoque: “Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se for da vontade do S enhor , ele me trará de volta para ver novamente a arca e o santuário.
26 Wo á lˈtong re, <<N kpimm eyebatahng a na, me n toobo ebjing, nong á lim-m ji á nyehne re ji ji nobo ege elbohngo.
26 Mas, se ele não se agradar mais de mim, que faça comigo o que lhe parecer melhor”.
27 Ntul tob tongo Jadok ji nlimajom re, <<Wo nnyehnamahr wo, ano sanga? Feere song go ejahbe go elkoono. Rod mmon ewa Ahimaaji á song a na, tob rod Abiatar mmona Jonatan. Wo a Abiatar feeren a abon abal ebahne.
27 O rei também disse ao sacerdote Zadoque: “Preste atenção. Você deve voltar à cidade, com seu filho Aimaás e com Jônatas, filho de Abiatar.
28 M bahke siki go ebgba edi ji bo kpo siiri go ewum wum ndi erikendi, tete etib lohng ega ba kpir-m.
28 Farei uma parada em um dos pontos de travessia do Jordão e ficarei ali esperando notícias suas”.
29 Owo Jadok a Abiatar kehm rodo elkohl atahm Esowo feere a ni go Jeusalem song jol go.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e ali permaneceram.
30 Wo Devid soro asi ano asongo go ewong ji Oliv, jo ling ana á jo jen asongo, á bulu esi eje fere jo jen akpade nnehme nehme. Ane kpee ba jo jen a ne tob bulu asi ebo fvfo, bo jo lingi ana bo jo jen asongo.
30 Davi prosseguiu pelo caminho para o monte das Oliveiras, chorando enquanto andava. Estava com a cabeça coberta e os pés descalços. Os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e choravam enquanto subiam ao monte.
31 Devid bo tong-e re, <<Ahitofel tob wob ntoobo ellame kak nio a Absalom.>> Wo Devid kake ero re, <<Jehova yaange elle ni Ahitofel, fere jol egboolo elle.>>
31 Quando alguém informou a Davi que Aitofel, seu conselheiro, agora apoiava Absalão, Davi orou: “Ó S enhor , faze que Aitofel dê conselhos errados a Absalão!”.
32 Eji Devid rehnge go ero ewong edi ji bo kpo song kak Esowo, Husayi nnea Arkiti jolo o re á wan-e, ekpawobo eje ebyare fvfo ebtohko woom-e go esi.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde o povo costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, o esperava ali. Husai havia rasgado suas roupas e colocado terra sobre a cabeça.
33 Devid tong-e re, <<A lˈtoon-m, a bahke jolo egburu elsol ka-m.
33 Mas Davi lhe disse: “Se você vier comigo, será apenas um peso.
34 Wo a lˈfere feere go ejahbe song tong Absalom re, <Nsoo go ega ellub, m bahke jolo nlokeltum ewa,ˈ n jolo nlokeltum no nso nyanjehle, wo anv m bahke jolo nlokeltum ewa, a bahk-m ma kak ebo, tib a bahke jo wahng elle ni Ahitofel jo bvvrv.
34 Volte à cidade e diga a Absalão: ‘Agora serei seu conselheiro, ó rei, como no passado fui conselheiro de seu pai’. Assim, você poderá frustrar os conselhos de Aitofel.
35 Jadok ji nlimajom, a Abiatar bo bahke jolo a na. Jo tong bo ejum ajehng ajehng ji a lˈwuk go ekpasiki.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá. Informe-os dos planos feitos no palácio,
36 Abon abal ebo, Ahimaaji mmona Jadok, abola Jonatan mmona Abiatar, bo li o a bo, tum bo tv-m a ejum ajehng ajehng ji a lˈwuk.>>
36 e eles enviarão seus filhos Aimaás e Jônatas para me contar o que se passa”.
37 Owo Husayi, ye ji jolo ekpondahme ji Devid song rehng go Jeusalem ana Absalom jo yel na yel ejahbe.
37 Assim, Husai, amigo de Davi, voltou para Jerusalém e ali chegou na mesma hora em que Absalão entrava na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.