2 Samuel 13

eka (EKA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Absalom mmona Devid bele nnooba mmonannyehn no nkal no bo jo lung-e re Tamar, eji ma kang Amnon mmona Devid noko kehm gboko elkoro a Tamar, á jolo mmonannyehn no nkal no Absalom.
1 Aconteceu, depois disso, que Amnon, filho de Davi, se enamorou de Tamar, irmã de Absalão, filho de Davi, que era muito bela.
2 Amnon elkoro nia gbal-e sehng ni á bele a Tamar nfun ewe, wahnge á gbo eyam go nsahm. Tibre Tamar jolo mmongungu nnenkal, fvfo jolo ejahkjahk ejum ka Amnon re á lim-e elkohn ejum ana jia a ne.
2 Amnon se consumia de tal modo por Tamar, sua irmã, a ponto de ficar doente, pois ela era virgem e parecia-lhe impossível fazer-lhe o que quer que fosse.
3 Amnon bele ekpondahme ji bo jo lung-e re Jonadab ji mmon no Simea, mmonannyehn Devid. Jonadab jolo ewake wake nne.
3 Ora, Amnon tinha um amigo chamado Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, o qual era muito sagaz.
4 Á bahbe Amnon re, <<Jenji wahnge wo ji li na mmona ntul, á kp'guunu efung efung? Á me-e nehm tonga?
4 Disse ele a Amnon: Por que, ó príncipe, estás tão abatido todas as manhãs? Não mo queres dizer? É que amo Tamar, respondeu Amnon, a irmã de meu irmão Absalão.
5 Jonadab kehm-e tongo re, <<Song noongo edilnong wo jo lim awak re a kp'yame, ngare nyi nso ewa l'ba re á ba nyehn-a, tong-e re, <N kp'sebe re mmonannee Tamar ba, ba ka-m ejum alehke me n li. Nong á ba lam nsol alehke nyia egame esamahr me n nyehn fere li nsol nyio ege ebo.>>>
5 Jonadab disse-lhe: Deita em tua cama, e finge-te doente. Quando o teu pai vier ver-te, tu lhe dirás: Permite que Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante de mim, a fim de que eu coma iguarias preparadas por sua mão.
6 Owo Amnon kehm noongo jo lim awak re á kp'yame, eji ntul ba re á ba nyehn-e, Amnon kehm-e tongo re, <<Bahk-m koro re Tama mmonannee ba, ba lim ekahme kahme ebred egame esamahr, eji m bahke lehke ege abo.
6 Amnon deitou-se e fingiu que estava enfermo. Quando o rei veio visitá-lo, ele disse-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha preparar à minha vista dois pasteizinhos, para que eu coma de sua mão.
7 Devid tumu ellum tv Tamar go ekpasiki re, <<Song etahk Amnon ji mmonanne, wo song lam nsol alehke ka-e.>>
7 Davi mandou dizer a Tamar, no palácio: Vai à casa de teu irmão Amnon e prepara-lhe sua refeição.
8 Owo Tamar kehm tahme go etahk Amnon ji mmonanyehn, ye ji noongo ndi. Á kehm song rod ekpingi kak abe nyoodo kpee lim ebred jio ege esamahr.
8 Tamar foi ter com o seu irmão Amnon, que estava deitado. Tomou farinha, amassou e fez os pastéis à sua vista.
9 Owo á kehm rodo ekpingi kak ebred jio song ka Amnon, á ten ellehke,
9 Depois de tê-los cozido, tomou a panela e despejou-a diante dele, mas Amnon não quis comer, e disse: Manda sair todos daqui. E retiraram-se todos os que estavam junto dele,
10 Owo Amnon kehm tongo Tamar re, <<Ko nsol alehke ba ka-m egame ekp'kpa elkang, eji n l'li ega ebo. Tamar lohko ko ebred jio ji á ma lim re á song ka mmonannyehn Amnon go ege ekpˈkpa elkang.
10 Amnon disse então a Tamar: Traze o prato no meu quarto, para que eu coma de tua mão. Tamar tomou os pastéis que fizera e levou-os ao seu irmão no quarto.
11 Eji á ko song ka-e re á li, á kehm-e tubu ejahm fere bung re, <<Noongo aname mmonannee.>>
11 E quando ela os oferecia a Amnon para que comesse, este segurou-a, dizendo: Vem, deita-te comigo, minha irmã!
12 Tamar tong-e re, <<Eˈee mmonannee, ka ma bob na, elkohn ejum ana jia fuumem re lim a Isreel! Ka lim ebi ejum ana jia.
12 Não, meu irmão, disse-lhe ela; não me violentes. Não se faz uma tal coisa em Israel. Não cometas semelhante infâmia.
13 Me mee? Gan wo m bahke behre esono ejame? Wo fvfo mee? A bahke jolo ana egboolo nne go Isreel. Titi song bung a ntul, á nehm ten re me n ki-a bal.
13 Aonde levaria eu o meu opróbrio? E tu serias olhado como um ímpio em Israel! É melhor que fales ao rei: ele não recusará dar-me a ti.
14 Wo á tˈten, atung á wuungem, eji jolo re, Amnon tahne sehnge, á tiki bob-e noongo a ne.
14 Mas ele não quis dar-lhe ouvidos e, como era mais forte que ela, violentou-a e se deitou com ela.
15 Amnon fere ko-e ekv ji sahb tˈtahne. Etingitingi, eltehne ni á jo tehn Amnon gbale sehnge elkoro ni á jo kor-e. Amnon tong-e re, <<Mehl, wo lohng song!>>
15 E logo a seguir Amnon concebeu uma profunda aversão por ela, mais violenta do que o amor que antes lhe tivera. Levanta-te, disse-lhe ele, e vai-te!
16 Á tong-e re, <<Eˈee! Eltongo ni á kp-m tongo re me n song li egburu elsoodo sehnge ji á ma-m si lˈlim.
16 Não, meu irmão, respondeu ela; o ultraje que me farias, expulsando-me, seria ainda mais grave do que o que me acabas de fazer. Ele, porém, não quis ouvi-la;
17 Amnon lungu nlokeltum ewe fere tong-e re, <<Yehke nnenkal noa egame esamahr, wo kak ebil go mbu tv-e go.
17 chamou o seu servo e disse-lhe: Põe fora daqui esta moça que me está importunando, e fecha a porta atrás dela.
18 Ano wo nlokeltum ewe yehk-e yake go fere kak ebil mbu tv-e elatahk. Á kake ekpa ewehre ji jolo agane agane, tib elkohn ekpa ewehre ji a ji abongungu abon ba nkal mmona ntul kpo kak.
18 {Ela trazia um vestido comprido, como se vestiam outrora as donzelas filhas do rei.} O servo expulsou-a, fechando a porta atrás dela.
19 Tamar kake atong go ege esi, fere yare ekpa ewehre agane agane ji á kake no. Kunu abo ege esi lohng tahm jo ling wahre wahre ana á jo jen asongo.
19 Tamar derramou então cinza sobre a cabeça, rasgou o seu longo vestido e, pondo a mão sobre a cabeça, afastou-se gritando.
20 Absalom mmonannyehn kehm-e tongo re, <<Eblohng re Amnon jio ji mmonanne, wo ma ko eko noongo a naa? Tohko belle, mmonannee, ye mmonanne wo. Ka rod ejum jia kak eltim. Tamar jolo etahk Absalom mmonannyehn antahng ndon ndon.
20 Seu irmão Absalão disse-lhe: Esteve realmente contigo Amnon, teu irmão? Por agora, cala-te, minha irmã; ele é teu irmão: não penses mais nisso. E Tamar permaneceu consternada, na casa de seu irmão Absalão.
21 Eji ntula Devid wuku nsol nyia kpee, atahng rak-e sehng.
21 O rei Davi soube de tudo o que se tinha passado, e inflamou-se com violência a sua cólera, mas não quis afligir seu filho Amnon, pois o amava por ser o seu primogênito.
22 Absalom tikem bung ellum tong Amnon, jolo eno afi ebi, á koo Amnon ekv tib eji á ma sono Tamar mmonannyehn.
22 Quanto a Absalão, este não disse a Amnon uma só palavra, nem boa nem má, porque o odiava, por ter ele violado sua irmã Tamar.
23 Eji ma kang nnya ebal, ngare nyi bo jo kpud ejoro bi Absalom anyar go Baal Hajor kohlo nkonandi nyi Efrim, á tiingi abontul ba nlum kpee re bo je.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava suas ovelhas em Baal Hasor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei.
24 Absalom kehm jeke goji ntul, song tong-e re, <<Nlokeltum ewa, ngare ebrehng nyi á yahke kpud ejoro anyar, bahke koro ntul a alokeltum ebe re, bo tob ba jol anama?>>
24 Veio ter com o rei e disse-lhe: Eis que se tosquiam as ovelhas de teu servo; venha, pois, o rei com os seus familiares à casa do teu servo.
25 Ntul kehm faange re, <<Eˈee mmon ewame, wahr ane kpee e nehm je go, e bahke jolo ana elsol ka-a.>> Jol ana Absalom tiki fann-e re á je, á tˈten eljeke, wo elfuulu ene ni á ka-e no.
25 O rei disse-lhe: Não, meu filho, não iremos todos, para não te sermos pesados. Malgrado instâncias de Absalão, o rei não quis ir, e o abençoou.
26 Owo Absalom kehm bungu re, <<Tohko fere jol ano, nong Amnon mmonannee ba anahre go. Ntul kehm-e bahbe re, <<Jenji wahnge á kpˈsebe re á ba toon-a?>>
26 Absalão replicou: Se tu não vens, deixa ao menos que venha conosco o meu irmão Amnon. Por que, disse Davi, iria ele contigo?
27 Wo Absalom tiki fann-e, owo á kehm tongo Amnon a erik abontul re bo je.
27 Mas Absalão tanto insistiu que Davi deixou partir com ele Amnon e todos os filhos do rei. E Absalão organizou um banquete real.
28 Absalom ka ane ebe elkahn re, <<Wuungen atung! Eji Amnon ma wo amahm kpe-e limi, n lˈtong-n re, <Rumen Amnon tub,> wulen ye, kana fahl. Me sang ma-n ka elkahna? Belen etahne eltim, wahn bel esahb.>>
28 Ora, Absalão dera aos seus criados a ordem seguinte: Ouvi! Quando Amnon tiver o coração alegre por causa do vinho, e eu vos disser: Feri Amnon!, então vós o matareis; não tenhais medo, porque sou eu quem vo-lo ordena. Coragem, e sede homens fortes!
29 Ano wo ane ba Absalom limi Amnon ana Absalom ka bo elkahn. Owo abontul kpee kehm mehle tahm kuumu ebo ebvankkang be tahm.
29 Os servos de Absalão fizeram a Amnon conforme o seu senhor lhes ordenara. Então todos os filhos do rei se levantaram, montaram nas suas mulas e fugiram.
30 Eji bo fi mbang, etib kehm song kpiri Devid re <<Absalom ebwul abontul kpee, jol na awohng saam.>>
30 Estavam ainda a caminho, quando chegou ao rei o boato que dizia: Absalão feriu todos os príncipes; nenhum se salvou!
31 Ntul kehm mehle yiimi, yare nsol enye fere gbo noongo ndi, ane ebe kpee tob yare nsol ebo fere ba yiimi a ne o.
31 O rei levantou-se, rasgou suas vestes e prostrou-se por terra; e todos os que o rodeavam rasgaram também as suas vestes.
32 Wo Jonadab ji mmon no Simea, ye ji jolo mmonannyehn no Devid bungu re,<<Nsoo ewame, ka tir re bob wul abontul ba nlum kpee, sehngem Amnon wo wo ma kpo. Absalom ebkud jia kak ala re á lim ejum jia, bomo efung bi Amnon bobo Tamar mmonannyehn noongo a ne.
32 Mas Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, tomou a palavra: Não pense o rei, meu senhor, que foram assassinados todos os jovens. Só Amnon morreu, porque Absalão decidira matá-lo desde o dia em que ele violou sua irmã Tamar.
33 Nsoo ntul ewame, ka tiiri bade etib bi ba no re, abontul kpee ebkpo. Amnon ntahng ntahng wo ma kpo.>>
33 Não acredite o rei, meu senhor, que morreram todos os príncipes. Só Amnon pereceu,
34 Gana Absalom ebbe fi. Nne nsoja no yiimi o jo kpur, á nyehne ane gbalee go mbang, ejang erede mfam ebe, kpˈbake nkpe ewong. Ye ji jo kpur, wo song tong ntul re, n nyehne ane kpˈlohngo go ejang bi Horonayim go nkpe ewong.>>
34 e seus outros irmãos estão vivos. Entretanto, Absalão fugira. A sentinela, levantando os olhos, viu uma grande tropa que descia pelo declive do caminho de Horonaim, e veio anunciar ao rei: Vi homens que vinham pelo caminho de Horonaim, no flanco da montanha.
35 Jonadab kehm tongo ntul re, nyehn abontul go ma ba, eblohko jol ana nlokeltum ewa ma bung.
35 Jonadab disse ao rei: São os príncipes que chegam; é bem como tinha dito o teu servo.
36 Ana á bungu no mal, abontul ba yel, kpˈlingi wahre wahre. Ntul fvfo a ane ebe kpee, lingi sahb mˈmaange bo.
36 Falava ele ainda, quando entraram os filhos do rei e puseram-se a chorar. Então o rei e todos os seus derramaram abundantes lágrimas.
37 Absalom be tahm goji Talmayi mmona Amihud, ntul no Gesur. Wo ntula Devid noongo elkv afung tvv esi mmon ewe no nlum.
37 Quanto a Absalão, fugira para junto de Tolomai, filho de Amiud, rei de Gessur.
38 Eji Absalom ma be tahm go Gesur, á jolo o nnya era.
38 Enquanto isso, Davi continuava de luto pelo filho. E Absalão permaneceu três anos em Gessur, para onde fugira.
39 Eji ntula Devid ma noongo elkv mal ni mmon ewe Amnon, á jo sebe re á je song nyehn Absalom, tib bo me-e kak eltim bade elkv Amnon.
39 O ânimo do rei cessou de irritar-se contra Absalão, tendo-se consolado da perda de Amnon.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.