2 Samuel 13

eka (EKA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Absalom mmona Devid bele nnooba mmonannyehn no nkal no bo jo lung-e re Tamar, eji ma kang Amnon mmona Devid noko kehm gboko elkoro a Tamar, á jolo mmonannyehn no nkal no Absalom.
1 Depois de algum tempo, Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por Tamar; ela era muito bonita e era irmã de Absalão, outro filho de Davi.
2 Amnon elkoro nia gbal-e sehng ni á bele a Tamar nfun ewe, wahnge á gbo eyam go nsahm. Tibre Tamar jolo mmongungu nnenkal, fvfo jolo ejahkjahk ejum ka Amnon re á lim-e elkohn ejum ana jia a ne.
2 Amnom ficou angustiado a ponto de adoecer por causa de sua meio-irmã Tamar, pois ela era virgem, e parecia-lhe impossível aproximar-se dela.
3 Amnon bele ekpondahme ji bo jo lung-e re Jonadab ji mmon no Simea, mmonannyehn Devid. Jonadab jolo ewake wake nne.
3 Amnom tinha um amigo muito astuto chamado Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi.
4 Á bahbe Amnon re, <<Jenji wahnge wo ji li na mmona ntul, á kp'guunu efung efung? Á me-e nehm tonga?
4 Ele perguntou a Amnom: "Filho do rei, por que todo dia você está abatido? Quer me contar o que se passa? " Amnom lhe disse: "Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão".
5 Jonadab kehm-e tongo re, <<Song noongo edilnong wo jo lim awak re a kp'yame, ngare nyi nso ewa l'ba re á ba nyehn-a, tong-e re, <N kp'sebe re mmonannee Tamar ba, ba ka-m ejum alehke me n li. Nong á ba lam nsol alehke nyia egame esamahr me n nyehn fere li nsol nyio ege ebo.>>>
5 Então disse Jonadabe: "Vá para a cama e finja estar doente". "Quando seu pai vier visitá-lo, diga-lhe: Permite que minha irmã Tamar venha dar-me de comer. Gostaria que ela preparasse a comida aqui mesmo e me servisse. Assim poderei vê-la. "
6 Owo Amnon kehm noongo jo lim awak re á kp'yame, eji ntul ba re á ba nyehn-e, Amnon kehm-e tongo re, <<Bahk-m koro re Tama mmonannee ba, ba lim ekahme kahme ebred egame esamahr, eji m bahke lehke ege abo.
6 Amnom atendeu e deitou-se na cama, fingindo-se doente. Quando o rei foi visitá-lo, Amnom lhe disse: "Eu gostaria que minha irmã Tamar viesse e preparasse dois bolos aqui mesmo e me servisse".
7 Devid tumu ellum tv Tamar go ekpasiki re, <<Song etahk Amnon ji mmonanne, wo song lam nsol alehke ka-e.>>
7 Davi mandou dizer a Tamar no palácio: "Vá à casa de seu irmão Amnom e prepare algo para ele comer".
8 Owo Tamar kehm tahme go etahk Amnon ji mmonanyehn, ye ji noongo ndi. Á kehm song rod ekpingi kak abe nyoodo kpee lim ebred jio ege esamahr.
8 Assim, Tamar foi à casa de seu irmão, que estava deitado. Ela amassou a farinha, preparou os bolos na presença dele e os assou.
9 Owo á kehm rodo ekpingi kak ebred jio song ka Amnon, á ten ellehke,
9 Depois pegou a assadeira e lhe serviu os bolos, mas ele não quis comer. Então Amnom deu ordem para que todos saíssem; depois que todos saíram,
10 Owo Amnon kehm tongo Tamar re, <<Ko nsol alehke ba ka-m egame ekp'kpa elkang, eji n l'li ega ebo. Tamar lohko ko ebred jio ji á ma lim re á song ka mmonannyehn Amnon go ege ekpˈkpa elkang.
10 Amnom disse a Tamar: "Traga os bolos e sirva-me aqui no meu quarto". Tamar levou os bolos que havia preparado ao quarto de seu irmão.
11 Eji á ko song ka-e re á li, á kehm-e tubu ejahm fere bung re, <<Noongo aname mmonannee.>>
11 Mas quando ela se aproximou para servi-lo, ele a agarrou e disse: "Deite-se comigo, minha irmã".
12 Tamar tong-e re, <<Eˈee mmonannee, ka ma bob na, elkohn ejum ana jia fuumem re lim a Isreel! Ka lim ebi ejum ana jia.
12 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão! Não me faça essa violência. Não se faz uma coisa dessas em Israel! Não cometa essa loucura.
13 Me mee? Gan wo m bahke behre esono ejame? Wo fvfo mee? A bahke jolo ana egboolo nne go Isreel. Titi song bung a ntul, á nehm ten re me n ki-a bal.
13 O que seria de mim? Como eu poderia livrar-me da minha desonra? E o que seria de você? Você cairia em desgraça em Israel. Fale com o rei; ele deixará que eu me case com você".
14 Wo á tˈten, atung á wuungem, eji jolo re, Amnon tahne sehnge, á tiki bob-e noongo a ne.
14 Mas Amnom não quis ouvir e, sendo mais forte que ela, violentou-a.
15 Amnon fere ko-e ekv ji sahb tˈtahne. Etingitingi, eltehne ni á jo tehn Amnon gbale sehnge elkoro ni á jo kor-e. Amnon tong-e re, <<Mehl, wo lohng song!>>
15 Logo depois Amnom sentiu uma forte aversão por ela, mais forte que a paixão que sentira. E disse a ela: "Levante-se e saia! "
16 Á tong-e re, <<Eˈee! Eltongo ni á kp-m tongo re me n song li egburu elsoodo sehnge ji á ma-m si lˈlim.
16 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão, mandar-me embora seria pior do que o mal que você já me fez". Ele, porém, não quis ouvi-la,
17 Amnon lungu nlokeltum ewe fere tong-e re, <<Yehke nnenkal noa egame esamahr, wo kak ebil go mbu tv-e go.
17 e chamando seu servo, disse-lhe: "Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta".
18 Ano wo nlokeltum ewe yehk-e yake go fere kak ebil mbu tv-e elatahk. Á kake ekpa ewehre ji jolo agane agane, tib elkohn ekpa ewehre ji a ji abongungu abon ba nkal mmona ntul kpo kak.
18 Então o servo a pôs para fora e trancou a porta. Ela estava vestindo uma túnica longa, pois esse era o tipo de roupa que as filhas virgens do rei usavam desde a puberdade.
19 Tamar kake atong go ege esi, fere yare ekpa ewehre agane agane ji á kake no. Kunu abo ege esi lohng tahm jo ling wahre wahre ana á jo jen asongo.
19 Tamar pôs cinza na cabeça, rasgou a túnica longa que estava usando e se pôs a caminho, com as mãos sobre a cabeça e chorando em alta voz.
20 Absalom mmonannyehn kehm-e tongo re, <<Eblohng re Amnon jio ji mmonanne, wo ma ko eko noongo a naa? Tohko belle, mmonannee, ye mmonanne wo. Ka rod ejum jia kak eltim. Tamar jolo etahk Absalom mmonannyehn antahng ndon ndon.
20 Absalão, seu irmão, lhe perguntou: "Seu irmão, Amnom, lhe fez algum mal? Agora, acalme-se, minha irmã; ele é seu irmão! Não se deixe dominar pela angústia". E Tamar, muito triste, ficou na casa de seu irmão Absalão.
21 Eji ntula Devid wuku nsol nyia kpee, atahng rak-e sehng.
21 Ao saber de tudo isso, o rei Davi ficou furioso.
22 Absalom tikem bung ellum tong Amnon, jolo eno afi ebi, á koo Amnon ekv tib eji á ma sono Tamar mmonannyehn.
22 E Absalão não falou nada com Amnom, nem bem, nem mal, embora o odiasse por ter violentado sua irmã Tamar.
23 Eji ma kang nnya ebal, ngare nyi bo jo kpud ejoro bi Absalom anyar go Baal Hajor kohlo nkonandi nyi Efrim, á tiingi abontul ba nlum kpee re bo je.
23 Dois anos depois, quando os tosquiadores de ovelhas de Absalão estavam em Baal-Hazor, perto da fronteira de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para se reunirem com ele.
24 Absalom kehm jeke goji ntul, song tong-e re, <<Nlokeltum ewa, ngare ebrehng nyi á yahke kpud ejoro anyar, bahke koro ntul a alokeltum ebe re, bo tob ba jol anama?>>
24 Absalão foi ao rei e lhe disse: "Eu, teu servo, estou tosquiando as ovelhas e gostaria que o rei e os seus conselheiros estivessem comigo".
25 Ntul kehm faange re, <<Eˈee mmon ewame, wahr ane kpee e nehm je go, e bahke jolo ana elsol ka-a.>> Jol ana Absalom tiki fann-e re á je, á tˈten eljeke, wo elfuulu ene ni á ka-e no.
25 Respondeu o rei: "Não, meu filho. Não iremos todos, pois isso seria um peso para você". Embora Absalão insistisse, ele se recusou a ir, mas o abençoou.
26 Owo Absalom kehm bungu re, <<Tohko fere jol ano, nong Amnon mmonannee ba anahre go. Ntul kehm-e bahbe re, <<Jenji wahnge á kpˈsebe re á ba toon-a?>>
26 Então Absalão lhe disse: "Se não queres ir, permite, por favor, que o meu irmão Amnom vá conosco". O rei perguntou: "Mas, por que ele iria com você? "
27 Wo Absalom tiki fann-e, owo á kehm tongo Amnon a erik abontul re bo je.
27 Mas Absalão insistiu tanto que o rei acabou deixando que Amnom e os seus outros filhos fossem com ele.
28 Absalom ka ane ebe elkahn re, <<Wuungen atung! Eji Amnon ma wo amahm kpe-e limi, n lˈtong-n re, <Rumen Amnon tub,> wulen ye, kana fahl. Me sang ma-n ka elkahna? Belen etahne eltim, wahn bel esahb.>>
28 Absalão ordenou aos seus homens: "Ouçam! Quando Amnom estiver embriagado de vinho e eu disser: ‘Matem Amnom! ’, vocês o matarão. Não tenham medo; eu assumo a responsabilidade. Sejam fortes e corajosos! "
29 Ano wo ane ba Absalom limi Amnon ana Absalom ka bo elkahn. Owo abontul kpee kehm mehle tahm kuumu ebo ebvankkang be tahm.
29 Assim os homens de Absalão mataram Amnom, obedecendo às suas ordens. Então todos os filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Eji bo fi mbang, etib kehm song kpiri Devid re <<Absalom ebwul abontul kpee, jol na awohng saam.>>
30 Estando eles ainda a caminho, chegou a seguinte notícia ao rei: "Absalão matou todos os teus filhos; nenhum deles escapou".
31 Ntul kehm mehle yiimi, yare nsol enye fere gbo noongo ndi, ane ebe kpee tob yare nsol ebo fere ba yiimi a ne o.
31 O rei levantou-se, rasgou as suas vestes, prostrou-se, e todos os conselheiros que estavam com ele também rasgaram as vestes.
32 Wo Jonadab ji mmon no Simea, ye ji jolo mmonannyehn no Devid bungu re,<<Nsoo ewame, ka tir re bob wul abontul ba nlum kpee, sehngem Amnon wo wo ma kpo. Absalom ebkud jia kak ala re á lim ejum jia, bomo efung bi Amnon bobo Tamar mmonannyehn noongo a ne.
32 Mas, Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse: "Não pense o meu senhor que mataram todos os teus filhos. Somente Amnom foi morto. Essa era a intenção de Absalão desde o dia em que Amnom violentou Tamar, irmã dele.
33 Nsoo ntul ewame, ka tiiri bade etib bi ba no re, abontul kpee ebkpo. Amnon ntahng ntahng wo ma kpo.>>
33 O rei, meu senhor, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos. Apenas Amnom morreu".
34 Gana Absalom ebbe fi. Nne nsoja no yiimi o jo kpur, á nyehne ane gbalee go mbang, ejang erede mfam ebe, kpˈbake nkpe ewong. Ye ji jo kpur, wo song tong ntul re, n nyehne ane kpˈlohngo go ejang bi Horonayim go nkpe ewong.>>
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Nesse meio tempo o sentinela viu muita gente que vinha pela estrada de Horonaim, descendo pela encosta da colina, e disse ao rei: "Vejo homens vindo pela estrada de Horonaim, na encosta da colina".
35 Jonadab kehm tongo ntul re, nyehn abontul go ma ba, eblohko jol ana nlokeltum ewa ma bung.
35 E Jonadabe disse ao rei: "São os filhos do rei! Aconteceu como o teu servo disse".
36 Ana á bungu no mal, abontul ba yel, kpˈlingi wahre wahre. Ntul fvfo a ane ebe kpee, lingi sahb mˈmaange bo.
36 Acabando de falar, os filhos do rei chegaram, chorando em alta voz. Também o rei e todos os seus conselheiros choraram muito.
37 Absalom be tahm goji Talmayi mmona Amihud, ntul no Gesur. Wo ntula Devid noongo elkv afung tvv esi mmon ewe no nlum.
37 Absalão fugiu para o território de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E o rei Davi pranteava por seu filho todos os dias.
38 Eji Absalom ma be tahm go Gesur, á jolo o nnya era.
38 Depois que Absalão fugiu para Gesur, e lá permaneceu três anos,
39 Eji ntula Devid ma noongo elkv mal ni mmon ewe Amnon, á jo sebe re á je song nyehn Absalom, tib bo me-e kak eltim bade elkv Amnon.
39 a ira do rei contra Absalão cessou, pois ele se sentia consolado da morte de Amnom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.