2 Samuel 13

eka (EKA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Absalom mmona Devid bele nnooba mmonannyehn no nkal no bo jo lung-e re Tamar, eji ma kang Amnon mmona Devid noko kehm gboko elkoro a Tamar, á jolo mmonannyehn no nkal no Absalom.
1 Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita chamada Tamar. Amnom, outro filho de Davi, apaixonou-se por ela.
2 Amnon elkoro nia gbal-e sehng ni á bele a Tamar nfun ewe, wahnge á gbo eyam go nsahm. Tibre Tamar jolo mmongungu nnenkal, fvfo jolo ejahkjahk ejum ka Amnon re á lim-e elkohn ejum ana jia a ne.
2 Amnom ficou tão obcecado por Tamar que adoeceu. Ela era virgem, e Amnom imaginou que seria impossível possuí-la.
3 Amnon bele ekpondahme ji bo jo lung-e re Jonadab ji mmon no Simea, mmonannyehn Devid. Jonadab jolo ewake wake nne.
3 Contudo, Amnom tinha um amigo muito astuto, seu primo Jonadabe. Ele era filho de Simeia, irmão de Davi.
4 Á bahbe Amnon re, <<Jenji wahnge wo ji li na mmona ntul, á kp'guunu efung efung? Á me-e nehm tonga?
4 Certo dia, Jonadabe disse a Amnom: “Qual é o problema? Por que o filho do rei parece tão abatido todos os dias?”. Amnom lhe respondeu: “Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão”.
5 Jonadab kehm-e tongo re, <<Song noongo edilnong wo jo lim awak re a kp'yame, ngare nyi nso ewa l'ba re á ba nyehn-a, tong-e re, <N kp'sebe re mmonannee Tamar ba, ba ka-m ejum alehke me n li. Nong á ba lam nsol alehke nyia egame esamahr me n nyehn fere li nsol nyio ege ebo.>>>
5 “Faça o seguinte”, disse Jonadabe. “Deite-se e finja que está doente. Quando seu pai o visitar, peça-lhe que deixe Tamar vir e preparar algo para você comer. Peça que ela prepare o alimento aqui mesmo, para que você a veja e ela o sirva.”
6 Owo Amnon kehm noongo jo lim awak re á kp'yame, eji ntul ba re á ba nyehn-e, Amnon kehm-e tongo re, <<Bahk-m koro re Tama mmonannee ba, ba lim ekahme kahme ebred egame esamahr, eji m bahke lehke ege abo.
6 Então Amnom se deitou e fingiu que estava doente. Quando o rei foi vê-lo, Amnom lhe pediu: “Por favor, permita que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos aqui mesmo, para que eu a veja e ela os sirva para mim”.
7 Devid tumu ellum tv Tamar go ekpasiki re, <<Song etahk Amnon ji mmonanne, wo song lam nsol alehke ka-e.>>
7 Davi concordou e mandou Tamar ir à casa de Amnom preparar algo para ele comer.
8 Owo Tamar kehm tahme go etahk Amnon ji mmonanyehn, ye ji noongo ndi. Á kehm song rod ekpingi kak abe nyoodo kpee lim ebred jio ege esamahr.
8 Quando Tamar chegou à casa de Amnom, foi até o lugar onde ele estava deitado, para que ele pudesse vê-la preparar a massa. Então ela assou os bolos, conforme ele tinha pedido.
9 Owo á kehm rodo ekpingi kak ebred jio song ka Amnon, á ten ellehke,
9 Contudo, quando ela colocou a bandeja diante de Amnom, ele se recusou a comer. “Saiam todos daqui”, disse ele a seus servos. E todos saíram.
10 Owo Amnon kehm tongo Tamar re, <<Ko nsol alehke ba ka-m egame ekp'kpa elkang, eji n l'li ega ebo. Tamar lohko ko ebred jio ji á ma lim re á song ka mmonannyehn Amnon go ege ekpˈkpa elkang.
10 Então Amnom disse a Tamar: “Agora traga os bolos ao meu quarto e dê-me de comer”. Tamar fez conforme ele pediu.
11 Eji á ko song ka-e re á li, á kehm-e tubu ejahm fere bung re, <<Noongo aname mmonannee.>>
11 Quando, porém, ela lhe ofereceu a comida, ele a agarrou e exigiu: “Venha para a cama comigo, minha irmã!”.
12 Tamar tong-e re, <<Eˈee mmonannee, ka ma bob na, elkohn ejum ana jia fuumem re lim a Isreel! Ka lim ebi ejum ana jia.
12 “Não, meu irmão! Não me violente!”, exclamou Tamar. “Isso não se faz em Israel! Não faça essa loucura!
13 Me mee? Gan wo m bahke behre esono ejame? Wo fvfo mee? A bahke jolo ana egboolo nne go Isreel. Titi song bung a ntul, á nehm ten re me n ki-a bal.
13 Como eu poderia viver com tamanha vergonha? E você cairia em desgraça em Israel! Por favor, fale com o rei, e ele permitirá que você se case comigo!”
14 Wo á tˈten, atung á wuungem, eji jolo re, Amnon tahne sehnge, á tiki bob-e noongo a ne.
14 Mas Amnom não quis ouvi-la e, como era mais forte que ela, violentou-a.
15 Amnon fere ko-e ekv ji sahb tˈtahne. Etingitingi, eltehne ni á jo tehn Amnon gbale sehnge elkoro ni á jo kor-e. Amnon tong-e re, <<Mehl, wo lohng song!>>
15 Então a paixão de Amnom se transformou em profundo desprezo, e seu desprezo por ela foi mais intenso que a paixão que havia sentido. “Saia daqui!”, gritou para ela.
16 Á tong-e re, <<Eˈee! Eltongo ni á kp-m tongo re me n song li egburu elsoodo sehnge ji á ma-m si lˈlim.
16 “Não, não!”, respondeu Tamar. “Mandar-me embora agora seria pior do que o mal que você me fez.” Amnom, porém, não quis ouvi-la.
17 Amnon lungu nlokeltum ewe fere tong-e re, <<Yehke nnenkal noa egame esamahr, wo kak ebil go mbu tv-e go.
17 Chamou seu servo e ordenou: “Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta!”.
18 Ano wo nlokeltum ewe yehk-e yake go fere kak ebil mbu tv-e elatahk. Á kake ekpa ewehre ji jolo agane agane, tib elkohn ekpa ewehre ji a ji abongungu abon ba nkal mmona ntul kpo kak.
18 O servo a pôs para fora e trancou a porta. Tamar vestia uma túnica longa, como era costume naqueles dias entre as filhas virgens do rei.
19 Tamar kake atong go ege esi, fere yare ekpa ewehre agane agane ji á kake no. Kunu abo ege esi lohng tahm jo ling wahre wahre ana á jo jen asongo.
19 Então rasgou sua túnica, jogou cinzas sobre a cabeça e, cobrindo o rosto com as mãos, foi embora chorando.
20 Absalom mmonannyehn kehm-e tongo re, <<Eblohng re Amnon jio ji mmonanne, wo ma ko eko noongo a naa? Tohko belle, mmonannee, ye mmonanne wo. Ka rod ejum jia kak eltim. Tamar jolo etahk Absalom mmonannyehn antahng ndon ndon.
20 Seu irmão Absalão a viu e perguntou: “É verdade que Amnom esteve com você? Bem, minha irmã, é melhor ficar quieta, pois Amnom é seu irmão. Não se aflija com isso”. Então Tamar, como uma mulher desolada, foi morar na casa de seu irmão Absalão.
21 Eji ntula Devid wuku nsol nyia kpee, atahng rak-e sehng.
21 Quando o rei Davi soube o que havia acontecido, ficou furioso.
22 Absalom tikem bung ellum tong Amnon, jolo eno afi ebi, á koo Amnon ekv tib eji á ma sono Tamar mmonannyehn.
22 E, embora Absalão não tivesse dito nada a Amnom a esse respeito, odiou Amnom profundamente pelo que ele havia feito à sua irmã.
23 Eji ma kang nnya ebal, ngare nyi bo jo kpud ejoro bi Absalom anyar go Baal Hajor kohlo nkonandi nyi Efrim, á tiingi abontul ba nlum kpee re bo je.
23 Dois anos depois, quando as ovelhas de Absalão estavam sendo tosquiadas em Baal-Hazor, perto de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para uma festa.
24 Absalom kehm jeke goji ntul, song tong-e re, <<Nlokeltum ewa, ngare ebrehng nyi á yahke kpud ejoro anyar, bahke koro ntul a alokeltum ebe re, bo tob ba jol anama?>>
24 Foi até o rei e disse: “Meus tosquiadores estão trabalhando. Gostaria que o rei e seus servos celebrassem essa ocasião comigo”.
25 Ntul kehm faange re, <<Eˈee mmon ewame, wahr ane kpee e nehm je go, e bahke jolo ana elsol ka-a.>> Jol ana Absalom tiki fann-e re á je, á tˈten eljeke, wo elfuulu ene ni á ka-e no.
25 Mas o rei respondeu: “Não, meu filho. Se todos nós fôssemos, seria um peso para você”. Embora Absalão insistisse, o rei se recusou a ir, mas abençoou Absalão.
26 Owo Absalom kehm bungu re, <<Tohko fere jol ano, nong Amnon mmonannee ba anahre go. Ntul kehm-e bahbe re, <<Jenji wahnge á kpˈsebe re á ba toon-a?>>
26 “Está bem”, disse Absalão. “Se o senhor não pode vir, permita que meu irmão Amnom vá conosco.” “Por que Amnom?”, perguntou o rei.
27 Wo Absalom tiki fann-e, owo á kehm tongo Amnon a erik abontul re bo je.
27 Mas Absalão continuou a insistir até que, finalmente, o rei concordou em deixar seus filhos, incluindo Amnom, irem à festa.
28 Absalom ka ane ebe elkahn re, <<Wuungen atung! Eji Amnon ma wo amahm kpe-e limi, n lˈtong-n re, <Rumen Amnon tub,> wulen ye, kana fahl. Me sang ma-n ka elkahna? Belen etahne eltim, wahn bel esahb.>>
28 Absalão disse a seus homens: “Esperem até Amnom estar bêbado; então, quando eu ordenar, matem-no. Não tenham medo. A responsabilidade é minha. Sejam corajosos e valentes!”.
29 Ano wo ane ba Absalom limi Amnon ana Absalom ka bo elkahn. Owo abontul kpee kehm mehle tahm kuumu ebo ebvankkang be tahm.
29 Assim, quando Absalão deu o sinal, eles mataram Amnom. Os outros filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Eji bo fi mbang, etib kehm song kpiri Devid re <<Absalom ebwul abontul kpee, jol na awohng saam.>>
30 Quando ainda estavam a caminho de Jerusalém, a notícia chegou a Davi: “Absalão matou todos os filhos do rei; não restou um sequer com vida!”.
31 Ntul kehm mehle yiimi, yare nsol enye fere gbo noongo ndi, ane ebe kpee tob yare nsol ebo fere ba yiimi a ne o.
31 O rei se levantou, rasgou suas roupas e lançou-se no chão. Seus conselheiros também rasgaram suas roupas.
32 Wo Jonadab ji mmon no Simea, ye ji jolo mmonannyehn no Devid bungu re,<<Nsoo ewame, ka tir re bob wul abontul ba nlum kpee, sehngem Amnon wo wo ma kpo. Absalom ebkud jia kak ala re á lim ejum jia, bomo efung bi Amnon bobo Tamar mmonannyehn noongo a ne.
32 Nesse momento, Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, chegou e disse: “Não pense, meu senhor, que todos os filhos do rei foram mortos! Foi apenas Amnom! Absalão tramava isso desde que Amnom violentou sua irmã Tamar.
33 Nsoo ntul ewame, ka tiiri bade etib bi ba no re, abontul kpee ebkpo. Amnon ntahng ntahng wo ma kpo.>>
33 O meu senhor, o rei, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos! Apenas Amnom morreu”.
34 Gana Absalom ebbe fi. Nne nsoja no yiimi o jo kpur, á nyehne ane gbalee go mbang, ejang erede mfam ebe, kpˈbake nkpe ewong. Ye ji jo kpur, wo song tong ntul re, n nyehne ane kpˈlohngo go ejang bi Horonayim go nkpe ewong.>>
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Então a sentinela sobre o muro de Jerusalém viu muita gente descendo o monte pela estrada que vinha do oeste.
35 Jonadab kehm tongo ntul re, nyehn abontul go ma ba, eblohko jol ana nlokeltum ewa ma bung.
35 E Jonadabe disse ao rei: “Veja! Lá estão eles! São os filhos do rei voltando, como eu tinha dito”.
36 Ana á bungu no mal, abontul ba yel, kpˈlingi wahre wahre. Ntul fvfo a ane ebe kpee, lingi sahb mˈmaange bo.
36 Logo eles chegaram, chorando e soluçando, e o rei e todos os seus servos choraram amargamente com eles.
37 Absalom be tahm goji Talmayi mmona Amihud, ntul no Gesur. Wo ntula Devid noongo elkv afung tvv esi mmon ewe no nlum.
37 Davi chorou muitos dias por seu filho Amnom. Absalão fugiu para a terra de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur,
38 Eji Absalom ma be tahm go Gesur, á jolo o nnya era.
38 onde permaneceu por três anos.
39 Eji ntula Devid ma noongo elkv mal ni mmon ewe Amnon, á jo sebe re á je song nyehn Absalom, tib bo me-e kak eltim bade elkv Amnon.
39 E o rei Davi, conformado com a morte de Amnom, abandonou a ideia de perseguir Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.