1 Samuel 20
eka (EKA) vs NTLH
1 Owo Devid kehm beke Noati nyi Rama tahm goji Jonatan song bahb re, <<Fono me n lim jen? Jenji li ebi ejame? Mbang anyii m ma soodo nso, ji wahnge á kpꞌgaare re á wul-m?
1 Então Davi fugiu da casa dos profetas , em Ramá, foi até o lugar onde Jônatas estava e disse: — O que foi que eu fiz? Qual foi o meu crime? Que mal fiz eu ao seu pai, para ele querer me matar?
2 Jonatan faange re, <<Kpak, a nehm kpo, nyehne, nsoo no ewame kpehme lim ejum ajehng ajehng ji nlen afii ji nse, ki-m lim me n kahn. Jenji wahnge á bahk-m behre ejum ana jia? Ano sanga!>>
2 Jônatas respondeu: — Que Deus não permita que você morra! O meu pai me conta tudo o que faz, seja importante ou não. Ele não esconderia isso de mim. Isso não é bem assim!
3 Wo Devid ko nwongo bung re, <<Nso no ewa kpꞌsahb kꞌkahn nobnob re a kpi nnoobo eljini aname, yeb bung tong elne re, <Jonatan nehm tiki kahn jia, tohko jol ano bahk-e maange sehng.> Etingitingi ana Jehova li go elkpin, wo tob li go elkpin, me n nong na go emel elkv.
3 Mas Davi respondeu: — O seu pai sabe muito bem o quanto você gosta de mim. Por isso, resolveu não deixar que você fique sabendo dos planos dele, para você não sofrer muito. Eu juro pela sua vida e pela vida de Deus, o
4 Jonatan kehm tongo Devid re, <<Ejum ajehng ajehng ji a l'seb re me n lim ka-a, m bahke limi ka-a.>>
4 — O que você quer que eu faça? — perguntou Jônatas.
5 Owo Devid kehm bungu re, <<Nyehne, behna wo li nnyahng nfenfe mi elkak alimi, jol fuumu re me n li nsol a ntul, wo nong me n song, song biiri go ekul tete elgung ni njahmfunfu nyehko.
5 Davi respondeu: — Amanhã é a
6 L'jol re nso me-e nehm tiki nyehn, tong-e re Devid sahb gb'gboongo re me n yak-e á be je go Betlehem go ege ejahbe, tibre nnahb enye kpee bahke limi njom nyi elya.
6 Se o seu pai notar que eu não estou à mesa, diga que eu pedi a você para me deixar ir com urgência a Belém, pois está na época de toda a minha família oferecer lá o sacrifício anual.
7 Á lꞌfere tong re <Ebnob sehng.> Eblohng re me nlokeltum ewa ebfor. Wo lꞌfere rak-e, a bahke kahne re á kpꞌlohko seb re á lim-m ejum.
7 Se ele disser: “Está bem”, eu estarei salvo. Mas, se ele ficar com raiva, então você ficará sabendo que ele está com más intenções.
8 Ana wofono antahng, tib me nlokeltum ewa nnoobo eljini, tibre wo wo ko-m ba, ba ko nwongo go esamahr bi Jehova. Lꞌjol re me n li ebi wul-m antahng. Jenji wahnge a bahk-m yake ka nso.?
8 Peço que você me faça este favor e cumpra assim a promessa sagrada que me fez. Porém, se eu sou culpado, mate-me você mesmo! Por que deixar o seu pai fazer isso?
9 Jonatan re, <<Kpak. Lub li re me n wuk ejv bio re, nsoo no ewame kpꞌtiki seb re á lim-a ejum, kehn me wa-a nehm tong-a?>>
9 — Nem pense numa coisa dessas! — respondeu Jônatas. — Se eu soubesse que o meu pai estava mesmo resolvido a acabar com você, acha que eu não o avisaria?
10 Devid kehm bahbe re, << Nso lˈfaang-a egban egban, nne awoo bahk-e ba tong-m?>>
10 Então Davi perguntou: — E, se o seu pai responder com raiva, quem vai me avisar?
11 Jonatan kehm bungu re, <<Ba wahr tahm go ekul, owo bo kehm toono ano tahm.>>
11 Jônatas respondeu: — Venha comigo, vamos até o campo. Eles foram,
12 Jonatan kehm tongo Devid re, <<Me n tir Jehova ye ji li Esowo bi anebe Isreel re, m bahke nyame nsoo, egolgol ji anv, njahm efungfu nyi behna. Lꞌjol re á bahke bungu nobnob bade a na, m bahke tumu ellum tv-a lim-a a kahn.
12 e Jônatas disse a Davi: — Que o
13 Wo lꞌfere jol re nsoo kpꞌtiki seb re á lim-a ejum, nong Jehova bib aname, sahb sꞌsab, n tohk-a lim a kahn fere tum-a a song go eyebatahng. Nong Jehova jol a na ana á ma jol a nsoo.
13 Mas, se ele tiver a intenção de fazer alguma coisa contra você, que o Senhor Deus me mate se eu não enviar uma mensagem a você e não deixá-lo ir embora são e salvo! Que o Senhor esteja com você, assim como esteve com o meu pai!
14 Wo, tib-m nnobo eljini ni lꞌkꞌkane ana elkohn nnoobo eljini ni Jehova, ana me n li elkpin, eji bo lꞌki-m wul.
14 E agora, se eu continuar vivo, cumpra a sua promessa sagrada e seja fiel a mim. Mas, se eu morrer,
15 Ka tiki yake nnoobo eljini ena, a nnahb enyame, jol afii fere jolo re Jehova ebwul nne awohng awohng no li nnekv no Devid go esamahr njini nyia.
15 trate sempre a minha família com bondade. E, quando o Senhor destruir completamente todos os nossos inimigos,
16 Owo Jonatan kehm koko nwongo anebe etahk Devid bung re, <<Nong Jehova lung anebekv ba Devid elam.>>
16 que nós não quebremos a promessa que fizemos um ao outro. Se você a quebrar, Deus o castigará.
17 Jonatan limi re Devid kpe tuungu riini aba go nwongo tib go elkoro ni á kpi a ne, tibre á jo kor-e ana yefono antahng.
17 Novamente Jônatas fez um juramento de amizade a Davi, pois ele amava Davi como a si mesmo.
18 Jonatan kehm tongo Devid re, <<Behna efung nnyahng nfenfe mi elkak, ane bahke jo bahb re Devid li gan? tibre eti eja bahke sake nnehme nehme.
18 E disse a Davi: — Amanhã é a Festa da Lua Nova, e, se você não estiver lá, a sua falta será notada.
19 Njahm fungfu yehko, ngare elgung, song go edi ji a biiri no ngare nyi ntong nyia bomo no, yiimi sik go eltal ni Ejel.
19 Depois de amanhã a sua falta será notada ainda mais. Assim vá para o lugar onde você se escondeu da outra vez e fique atrás do monte de pedras que há ali.
20 M bahke take ntake elban na era tv ejang bio, bahke jolo are n kpꞌtake tv edi ji bo tibi no.
20 Então eu atirarei três flechas, como se o monte de pedras fosse um alvo.
21 M bahke tumu mmon no nlum, fere tong-e re, <Song wo song seb atake elban nyao.> N lꞌfere tong-e re, <Nyehne, atake elban nyao li ejang bia, song ko ba,> Wo lohng ba, etingitingi ana Jehova li go elkpin, wobfor; efin abehng abehng limm.
21 Aí direi ao meu empregado para ir buscá-las. Se eu disser a ele: “Olhe, as flechas estão para cá de você, pegue-as” — isso quer dizer que tudo está bem, e você pode sair. Eu juro por Deus, o Senhor , que nesse caso você não estará em perigo.
22 Wo n lꞌfere tong mmon no nlum noo re, <<Nyehne, atake elban nyao ma-a siiri sa,>> A bahke songo, tibre Jehova ma-a tum re wo song.
22 Mas, se disser a ele: “As flechas estão mais para lá de você” — então fuja, pois o Senhor estará mandando que você vá.
23 Bade nwongo nyi li ka wo a me nyi e ma toobo, buumu re Jehova wo li ntianse enyahre tete go njinanjini.
23 Quanto à promessa que fizemos um ao outro, o Senhor Deus nos ajudará a cumpri-la para sempre.
24 Owo Devid kehm biiri go ekul, eji nnyahng nfenfe mi elkak ba no, ntul kehm jehke re á li nsol.
24 Então Davi se escondeu no campo. O rei Saul chegou para a Festa da Lua Nova
25 Á jii go edi ji á jo kono eljehke go nkpe ekahme wane a Jonatan. Abner jii kohlo Sol, wo eti ji Devid jolo nnehme nehme.
25 e sentou-se para comer no lugar de costume, perto da parede. Abner sentou-se ao lado de Saul, e Jônatas, na sua frente. Mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Sol bungem ejumjum efung bio, á tiri re, ejum ji ma lim Devid, ji wahng ka á ki li saang, etingitingi á lohkem jol saang.
26 Naquele dia Saul não disse nada porque pensou: “Deve ter acontecido alguma coisa com ele, e de certo ele não passou pela cerimônia de purificação .”
27 Wo njahm efungfu nyehko, etoono efung nnyahng, eti ji Devid kpe tiki jolo nnehme nehme. Owo Sol kehm tongo Jonatan mmon ewe re, <<Jenji wahnge mmona Jese ki ba, ba li nsol, jol nyaane afii lela?<<
27 No dia seguinte, o segundo dia da Festa da Lua Nova, o lugar de Davi continuava desocupado. Aí Saul perguntou a Jônatas: — Por que Davi não veio comer nem ontem nem hoje?
28 Jonatan faange re, <<Devid sahb gboong-m gboongo ko nsahm re, ye tohko je go Betlehem.
28 Jônatas respondeu: — Ele me pediu licença para ir a Belém.
29 Á bungu re, <<Nong me n tohko je, tibre nnahb enyahre kpꞌbumu njom alimi go egahre ejahbe, fvfo abonanee tong-m re me n tob jol o. Nyehn-m ndon me n song, song nyehn abonanee ebame. Jia ji wahnge á ki ba go ekpukuru ji ntul.
29 Ele me disse: “Deixe-me ir a Belém porque a minha família está lá fazendo a festa do sacrifício, e o meu irmão mandou que eu também fosse. Se você é meu amigo, deixe que eu vá ver os meus parentes.” E Jônatas continuou: — É por isso que ele não está no seu lugar, à mesa.
30 Sol atahng kehme rake tob Jonatan, á kehm bungu tong-e re, <<Wo mmona nnenkal no kpo bvvrv edi fere jo lim edaangenne go elrang wo, wo nehme kahn re me n kpꞌkahne re, a yim mmona Jese njahma, ji li esono ka wo-a, ji tob li esono ka nnenkal no jel-e noa?
30 Então Saul ficou muito zangado com Jônatas e disse: — Seu filho de uma mulher à toa! Agora eu sei que você passou para o lado de Davi, trazendo desonra para você e para a sua mãe!
31 Ana mmona Jese li go elkpin go njini nyia, jol wo, jol etul eba nehm yiimi. Anv tum nne, bo song ko-e ba ka-m, á bahke tiki kpo!<<
31 Enquanto Davi for vivo, você não será rei deste país. Vá agora e traga-o aqui porque é preciso que ele morra!
32 Jonatan kehm bahbe nde re, <<Jenji wahnge á bahk-e wulu?>> Jenji á ma lim?>>
32 — Por que é que ele deve morrer? — perguntou Jônatas. — O que foi que ele fez?
33 Wo Sol kehm roko elkong ene tv Jonatan re á wul-e. Owo Jonatan kehm lohko kahn re nde kpꞌlohko seb re á wul Devid.
33 Então Saul atirou a sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas compreendeu que o seu pai estava mesmo resolvido a matar Davi.
34 Jonatan kehm mehle o ekpukuru a egburu erakatahng, etoono efung bi elkak nio, nsol á liim, tibre eltim maange sehng tob nde, tib go esono ji nde jo ko fili Devid.
34 Jônatas levantou-se furioso da mesa e não comeu nada naquele dia, o segundo dia da Festa da Lua Nova. Ele estava muito sentido porque Saul tinha insultado Davi.
35 Efungfu Jonatan soro lohng tahm ekul re á song kpiri Devid. Á fili mmonse no nlum,
35 Na manhã seguinte ele foi ao campo a fim de encontrar Davi, como tinham combinado. Levou consigo um rapazinho
36 á tongo mmonse noo rea, <<Be song seb atake elban nya n kpꞌtake a.>> Ana mmonse noo jo be asongo, á taa ntake elban siir-e sa.
36 e disse: — Corra e vá buscar as flechas que eu atirar. O rapaz correu, e Jônatas atirou uma flecha que passou além dele.
37 Eji mmonse song rehng edi ji ntake elban ni Jonatan gbo no, á kehm-e lungu, fere tong-e re, ntake elban li-a go esˈsong, jen song>>
37 Quando o rapaz chegou ao lugar onde a flecha tinha caído, Jônatas gritou: — A flecha caiu mais para lá de você!
38 Owo á kehm rabe re, <<Foomo! Song elwaare! Ka yiimi!<< Mmonse noo rodo ntake elban nio feere a ni ba ka nde nju.
38 Não fique aí parado! Ande logo! O rapaz pegou as flechas e voltou para perto do seu patrão,
39 Mmonse noo joom kahn ejumjum bade ejum jia, sehngem Jonatan abola Devid, bo ba jo kahn.
39 não sabendo o que queria dizer tudo aquilo — somente Jônatas e Davi sabiam.
40 Owo Jonatan kehm kake mmonse noo nsol ebta enye, fere tong-e re, <<Song, rod nsol nyia wo song bum go ejahbe.>>
40 Aí Jônatas entregou as suas armas ao rapaz e mandou que as levasse de volta para a cidade.
41 Eji mmonse noo ma tahm fi, Devid kehm lohngo go nkpohko ejang eboblum eltal, ba gong ndi ka Jonatan nkpel era a esamahr ebe go ndi. Owo bo kehm bingi atemtem fere jo ling, wo Devid wo ga ling.
41 Depois que o rapaz foi embora, Davi saiu de trás do monte de pedras, jogou-se no chão e encostou o rosto na terra três vezes. Então eles se beijaram chorando. E a tristeza de Davi era maior do que a de Jônatas.
42 Owo Jonatan kehm tongo Devid re, <<Song go elkoono, tibre wahr ebtir ekpondahme go mbing nyi Jehova, fere bung re, <<Jehova wo li ntianse enyahre, ye jꞌnehm wo tob li ntianse nyi etꞌtohngo eja a etꞌtohngo ejame go njinanjini.> << Devid soro tahm, Jonatan tob feere ga ejahbe.>>
42 Aí Jônatas disse a Davi: — Deus esteja com você! O Então Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.