1 Samuel 14

eka (EKA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Efung abehng Jonatan mmona Sol kehm tongo njangkun nyi jo fili nsol ebta enye re, <Ba, wahr siiri edamme tahm go edi erekekv ji anebe Filista go ejang behko. Wo Sol nde á we-e tongem.
1 Certo dia, Jônatas, filho de Saul, disse a seu escudeiro: “Venha, vamos ao lugar onde fica o destacamento dos filisteus”. Mas Jônatas não contou a seu pai o que pretendia fazer.
2 Sol jolo ga esi ejahbe ji Gibea go nnahb pomegranati go Mikron. Aneblum ba jolo a ne jolo rehng ane atahltahl atahlawubu,
2 Enquanto isso, Saul estava acampado nos arredores de Gibeá, em volta da árvore de romãs em Migrom, junto com cerca de seiscentos homens.
3 go ellong ane bao, noko bo jo lung-e re Ahija, ye kake nkpehrekahbe ewobo ji nlimanjom. Á jolo mmon no nlum no mmonannyehna Ikabod, no bo jo lung-e re Ahitub, Ahitub mmon no Finehas mmon Eli, ye ji jolo nlimanjom no Jehova go Silo. Nnene kahnem re Jonatan eblohng eje fi.
3 Entre eles estava Aías, o sacerdote, que levava o colete sacerdotal. Aías era filho de Aitube, irmão de Icabode, filho de Fineias, filho de Eli, que tinha servido como sacerdote do S enhor em Siló. Ninguém percebeu que Jônatas havia saído do acampamento.
4 Mbang mbang nyi Jonatan jo seb re á ta mbang sehng song rehng go edi erekekv ji nsoja anebe Filista,agbung gbung awong jolo ejang abbal abbal. Ewong jehko bo jo lungu re Bojeji, jehko bo jo lung re Sene.
4 Para chegar ao destacamento dos filisteus, teve de passar por entre dois penhascos; um se chamava Bozez, e o outro, Sené.
5 Eltal noko yiimi go ejang ebobkal nfam kohlo ejahbe ji bo jo lung re Mikmasi, nehko go ejang eboblum kohlo ejahbe ji bo kpo lung re Geba.
5 Um ficava ao norte, de frente para Micmás, e o outro, ao sul, de frente para Geba.
6 Jonatan tongo njangkun nyi jo fili nsol ebta enye re, <<Ba wahr tahm go ebud ji nse ji aneblum ba ki nyi Esowo, bo ji kil jo yehke nrur, fundiki Jehova bahke limi ejum tib go egahre esi. Ejumjum limm ji bahke ma kpan Jehova kꞌtahre, afi jolo ellong ni kpꞌgbale, afii ni kpꞌseke.>>
6 Jônatas disse a seu escudeiro: “Vamos atravessar até o destacamento daqueles incircuncisos! Quem sabe o S enhor nos ajudará, pois nada pode deter o S enhor . Ele pode vencer com muitos guerreiros e, também, com apenas uns poucos!”.
7 Nfꞌfila nsol ebta enye bungu re, lim ejum ajehng ajehng kpee ji wob-a go eltim, song a ne, me n li a na eltim anehng, a etohko.>>
7 “Faça o que lhe parecer melhor”, respondeu o escudeiro. “Eu o seguirei para onde o senhor for!”
8 Jonatan re, ba no lun, wahr siiri song kpiri bo, nong bo nyehn-r.
8 “Pois bem”, disse Jônatas. “Vamos atravessar e deixar que nos vejam.
9 Bo lꞌbung tong-r re, <<Yiimen o tete wahr ba kpir-n,ˈ e bahke sake edi ji e li no, e nehm je goji bo.
9 Se disserem: ‘Fiquem onde estão, ou mataremos vocês’, ficaremos parados e não iremos até eles.
10 Wo bo lꞌfere tong-r re, ˈBaan ga egahre,ˈ e bahke wahre je, tibre jia ji bahke jolo elliingi enahre re Jehova ebjabbe bo kak-r go abo.>>
10 Mas, se disserem: ‘Subam até aqui e lutem’, então subiremos. Será sinal de que o S enhor os entregará em nossas mãos.”
11 Owo bo egom egom kehm lohngo gbuul go ebud ji anebe Filista. Anebe Filista re, <<Nyehnen!>> <<Anebe Hibru kpꞌtohngo lohng abing nya bo biiri no.>>
11 Quando os filisteus os viram chegando, gritaram: “Vejam! Os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos!”.
12 Aneblum ba jolo go ebud kehm rabe tob Jonatan, a nfila nsol ebta ewe re, <<Baan ga egahre, e bahk-n tibi ń nyehn ejum.>>
12 Então os homens do destacamento gritaram para Jônatas e seu escudeiro: “Subam até aqui, e nós lhes daremos uma lição!”. “Venha, suba logo atrás de mim”, disse Jônatas a seu escudeiro. “O S
13 Jonatan jo ko abo enye a akpade enye wahr, nfila nsol ebta ewe jo wahr toon-e go njahm. Anebe Filista gbo yel go ebo abo. Jonatan wulu anebe Filista ba jo nok a ne go mbuksong, fvfo nfili nsol ebta ewe wulu ane ba jo nok a ne ga njahm.
13 Então subiram usando os pés e as mãos. Jônatas derrubava os filisteus e, atrás dele, seu escudeiro os matava.
14 Go ngbokambang enok bia Jonatan a nfila nsol ebta ewe, bo wulu aneblum eltahl go morohko edi ntiil no efong bahke ma job efung abehng.
14 Mataram, no total, cerca de vinte homens, numa pequena porção de terra.
15 Elfahle kehm gboko tub nsoja kpee nyi jolo go edi erekekv, a nyi jolo go ekulugbe, bo jolo go ebud ji nse, a nlong nyehko, fvfo ndi gbehke. Esowo bi tumu elfahle nia tv bo.
15 De repente, o pânico tomou conta do exército filisteu, tanto no acampamento como no campo, e também nos destacamentos e nos grupos de ataque. Naquele instante, houve um terremoto, e todos se encheram de terror.
16 Anebe Sol ba kpo baabe adi go Gibea ji Benjamin, nyehne nsoja ma yal elkpa kpˈbeke asongo adi adi.
16 As sentinelas de Saul em Gibeá de Benjamim viram que o imenso exército dos filisteus começou a debandar em todas as direções.
17 Owo Sol kehm tongo aneblum ba jolo a ne re, <<Fange nsoja wahr seb kahn nne no ma lohng egahre ellong. Eji bo limi ano, bo sebe kahn re Jonatan a nfila nsol ebta ewe, bo ba ki li.
17 Saul ordenou ao povo: “Façam a chamada e verifiquem quem está faltando!”. Quando fizeram a chamada, descobriram que Jônatas e seu escudeiro não estavam ali.
18 Sol kehm tongo Ahija re, <<Ko elkohl atahm Esowo ba a ni.>> (Ngare nyio elkohl atahm jolo goji anebe Isreel.)
18 Então Saul gritou para Aías: “Traga o colete sacerdotal!”, pois, naquele tempo, Aías usava o colete sacerdotal diante dos israelitas.
19 Eji Sol kpi mbungu mbungu a nlimanjom, ejooko kpe gbal na budu go abud nya anebe Filista. Wo Sol feere tong nlimanjom re, <<Yehke ebo eba ka wake ko elkohl atahm ba.>>
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, o tumulto e a gritaria no acampamento dos filisteus aumentaram. Então Saul disse ao sacerdote: “Não precisa mais usar o colete!”.
20 Owo Sol kehm lungu aneblum kpee ba kono edi ajehng, mehl tahm ebta. Bo nyehne re anebe Filista kpee amahr ebbil bo, bo jo kehme atemtem boomo go ebo akahngkahng.
20 Então Saul e todos os soldados correram para a batalha e encontraram os filisteus matando uns aos outros. Havia grande confusão por toda parte.
21 Anebe Hibru ba tohko jol wuku wuku a anebe Filista, bo ji jolo a bo go ebo ebud, bo be lohng song yel anebe Isreel ba jolo a Sol go Jonatan.
21 Até os hebreus que antes haviam desertado para o lado dos filisteus se rebelaram e se uniram a Saul, a Jônatas e ao restante dos israelitas.
22 Eji anebe Isreel kpee ba biiri go ejahbe ewong ji etˈtohngo ji Efriim wuku re anebe Filista kpˈbeke asongo, bo tob yele ebta sahb fˈfub jo kam bo.
22 Quando os homens de Israel que haviam se escondido na região montanhosa de Efraim ouviram que os filisteus fugiam, também os perseguiram.
23 Go mbang ana nyia nyi Jehova tahre anebe Isreel, ebta bia soro asi siiri Beti Aven.
23 Assim, o S enhor livrou Israel naquele dia, e a batalha continuou até além de Bete-Áven.
24 Efung bio jolo ejahkjahk efung ka anebe Isreel, tibre Sol gbaange ane kpee ko nwongo rea, <<Nkuk jol a nne awohng awohng no lˈli nsol, elgung kehm bake, tete me n tohko bongo anebekv ebame go nsol nyi bo ma-m lim!>> ellong nsoja anehng anehng tikem li nsol efung bio kpee.
24 Os homens de Israel estavam exaustos naquele dia, pois Saul lhes havia imposto este juramento: “Maldito seja aquele que comer antes do anoitecer, antes de eu ter me vingado inteiramente de meus inimigos”. Por isso, ninguém comeu nada o dia todo,
25 Ellong nsoja nio kpee kehm yele ekulugbe, akehng ekon jolo o ndi.
25 embora tivessem encontrado favos de mel no chão do bosque.
26 Eji bo yele ekulugbe nti, bo nyehne akehng ekon kpˈfabe lohng, jol nnene behdem kak nnyo, tibre bo jo fahle nwongo nyio.
26 Não se atreveram a provar o mel, pois temiam o juramento exigido por Saul.
27 Wo Jonatan tikem wuk bade nwongo nyi nde ma gbaange ane, owo á kehm lohko esi ebti bi á fili go ege ebo go akpake ekon, behde ebo ebe kak nnyo, amahr soro bang-e.
27 Jônatas, porém, não sabendo do juramento de seu pai, enfiou a ponta de uma vara num favo e comeu o mel. Depois de comer, recuperou as forças.
28 Owo nne a nsoja awohng kehm-e tongo re, <<Nso ko nwongo nyi sahb tꞌtahne, gbaange ane rea, <<Nkuk li a nne no lꞌli nsol lela!> Owo wahnge ane ma gbo ewo a.>>
28 Vendo isso, um dos soldados lhe disse: “Seu pai obrigou o exército a fazer um juramento severo, pelo qual quem comer alguma coisa hoje será maldito. Por isso todos estão exaustos”.
29 Jonatan kehm bungu re, <<Nsoo ebseb mfem ka ejahbe, nyehn ana amahr ma-m bang eji n lahbe akehng ekon ntiil.
29 “Meu pai trouxe desgraça sobre o povo!”, exclamou Jônatas. “Vejam como recuperei as forças depois de provar um pouco de mel.
30 Ji jol ga nob, li re ane li nsol nyi bo da lela goji anebekv ebo. Wob bum re elwulu ni e wulu anebe Filista jolem gbale sehnga?>>
30 Se os homens tivessem recebido permissão para comer à vontade do alimento que encontraram entre os inimigos, imaginem quantos filisteus mais teríamos matado!”
31 Efung bio, eji anebe Isreel wulu anebe Filista bomo go Mikmasi song rehng go Ajalon, bo lꞌlahng.
31 Os israelitas perseguiram e mataram filisteus o dia todo, desde Micmás até Aijalom, e ficaram cada vez mais enfraquecidos.
32 Bo bꞌbe a nsol nyi bo da no, bo rodo ejoro, adahmagbudu, a efong song wul, bo jo li, a alung alung.>>
32 Naquela noite, tomaram apressadamente os despojos da batalha; mataram ovelhas, bois e bezerros e comeram a carne com sangue.
33 Nne kehm tongo Sol re, <<Nyehn ana ane baa kpꞌlimi abiafem tob Jehova, eji bo kpꞌlehke nnyam alung alung.
33 Alguém foi dizer a Saul: “Veja, os soldados estão pecando contra o S enhor , comendo carne com sangue”. “Vocês cometeram um grande pecado!”, disse Saul. “Procurem uma pedra grande e tragam-na para cá.
34 Á kehm bungu re, <<Songen go ellong ane bao wahn song tong bo re, ˈNo nne ko edahmagbudu a njoro, wahn ba wul bo a, fere li bo. Kana kpe lim abiafem tob Jehova jo li nnyam alung alung.>> Owo nne awohng awohng kehm koko nfong atv mao, song wul-e o.
34 Depois, saiam entre os soldados e digam-lhes: ‘Tragam os bois e as ovelhas até aqui! Abatam os animais e deixem o sangue escorrer antes de comer. Não pequem contra o S enhor , comendo carne ainda com sangue’.” Naquela noite, portanto, todos os soldados levaram os animais e os abateram ali.
35 Owo Sol soro lim egudu njom ka Jehova. A wo li ngbokambang egudu njom ji á lange no.
35 Então Saul construiu um altar para o S enhor ; foi o primeiro altar que ele construiu para o S enhor .
36 Sol kehm tongo re, <<Nong wahr tahmen song kam anebe Filista atv maa, fere da nsol ebo tete efungfu se, wahr kꞌyake nne awohng sa go elkpin.
36 Depois Saul disse: “Vamos perseguir os filisteus a noite toda, saqueá-los até o amanhecer e destruir até o último deles”. Seus homens responderam: “Faremos o que o rei achar melhor”. O sacerdote, porém, disse: “Primeiro vamos consultar Deus”.
37 Ano wo Sol bahbe Esowo, <<Me n song kam toono anebe Filistaa? A bahke yake bo kak anebe Isreel go eboa?>> Wo Esowo we-e faangem efung bio.
37 Então Saul perguntou a Deus: “Devemos ir atrás dos filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel?”. Mas Deus não lhe respondeu naquele dia.
38 Sol kehm bungu re, <<Baan a, wahn atubesi nsoja kpee, wahr seben kahn, abiafem nya bo ma lim a lela.
38 Então Saul ordenou: “Todos os comandantes do exército, apresentem-se a mim! Descubram como e por que aconteceu esse pecado!
39 Etingitingi ana Jehova ji foro anebe Isreel yake li go elkpin, afi ebˈbi jio li a Jonatan mmon ewame, á bahke tiki kpo.>> Jol nne na awohng ellum bungem.
39 Tão certo como vive o S enhor , aquele que resgatou Israel, o culpado morrerá, mesmo que seja meu filho Jônatas!”. Contudo, ninguém lhe disse nada.
40 Sol kehm tongo anebe Isreel kpee re, <<Wahn yiimen go, me a Jonatan mmon ewame, e bahke yiimi ga. Bo faang-e re,
40 Saul disse a todo o Israel: “Jônatas e eu ficaremos aqui, e todos vocês ficarão ali”. E os homens responderam: “Faça o que o rei achar melhor”.
41 Owo Sol kehm kake ero ka Jehova, Esowo bi anebe Isreel. Jenji wahng ka a ki faange nlokeltum ewa lela? Lꞌjol re ebi li ka me, afii Jonatan mmon ewame, faange go elfaange atubu ni bo kpo lung re Urim, wo lꞌfere jol re ebi ji aneblum Isreel ji, tob faange go elfaange ni bo kpo lung re Tumim.>> Jonatan abola Sol bo ba elfaange gbo tub bo, aneblum fˈfor lohng go elfaange nio.
41 Em seguida, Saul orou: “Ó S enhor , o Deus de Israel, mostra-nos quem é culpado e quem é inocente”. Por sorteio, Jônatas e Saul foram escolhidos como sendo os culpados, e o povo foi declarado inocente.
42 Sol bungu re, <<Tuben elfaange nia ka me a Jonatan mmon ewame, elfaange nia gbo tub Jonatan.
42 Saul disse: “Façam outro sorteio entre mim e Jônatas”. E Jônatas foi escolhido como o culpado.
43 Owo Sol kehm tongo Jonatan re, <<Tong-m ejum ji a ma lim.>> Jonatan tong-e tong re, <<N wuungu abon akehng ekon, go egame esi ebti. Wo anv m bahke kpoko!>>
43 “Diga-me o que você fez”, ordenou Saul. “Provei um pouco de mel”, confessou Jônatas. “Foi apenas uma pequena porção, na ponta de minha vara. Estou pronto para morrer!”
44 Sol re, <<Nong Esowo bib aname, sahb bˈbib, wo Jonatan a tohko kpo.>>
44 Então Saul disse: “Sim, Jônatas, você deve morrer. Que Deus me castigue severamente se você não for morto por isso”.
45 Wo aneblum kehm tongo Sol re, <<Jonatan kpoa, ye ji ma ko egburu elforo nia ba ka anebe Isreela? Nehm jol ano! Etingitingi, ana Jehova li go elkpin, jol ellv esi ene nehm gbo ndi, á limi jia lela tib ekakebo ji Esowo. go mbang nyia aneblum bao tahre Jonatan, bo we-e wulem.
45 Os soldados, porém, disseram a Saul: “Jônatas conquistou esta grande vitória para Israel. Acaso ele deve morrer? De maneira nenhuma! Tão certo como o S enhor vive, ninguém tocará num fio de cabelo da cabeça dele, pois hoje Deus o ajudou a realizar um grande feito”. E assim o povo salvou Jônatas da morte.
46 Owo Sol kehm rahke anebe Filista go elkame, bo fere feere ga eboa ndi.
46 Então Saul deixou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para sua terra.
47 Eji Sol ba jol ntul no Isreel, á jo noko a anebekv ebo ejang abehng abehng: anebe Moab, anebe Amon, anebe Edom, atul ba Joba, a anebe Filista. Ejang abehng abehng bi á sennge feere, á jo nohko bo fere kak bo erem.
47 Depois que Saul havia se firmado como rei de Israel, lutou contra seus inimigos ao redor: contra Moabe, Amom e Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus. E, para qualquer lado que se voltava, era vitorioso.
48 Á jo noko sahb tꞌtahne ga anebe Amalek, tahre anebe Isreel yehke go abo ane ba jo da nsol ebo.
48 Realizou grandes feitos e derrotou os amalequitas, livrando Israel de todos que o haviam saqueado.
49 Abon ba Sol ba nlum ba a, Jonatan, Isivi a Malki-Sua. Mbing nyi mmon ewe no nkal, no jolo no nkul bo jo lung-e re, Merab, mmon no nse bo jo lung-e Mikal.
49 Os filhos de Saul eram Jônatas, Isbosete e Malquisua. Também tinha duas filhas: Merabe, a mais velha, e Mical, a mais nova.
50 Mbing nyi nkal ewe bo jo lung-e re, Ahinoam mmon no nkal no Ahimasi. Mbing nyi ntubesi nnea nsoja ewe bo jo lung-e re Abner mmon no nlum no Ner, Ner jolo mmonannyehn ndea Sol.
50 A esposa de Saul se chamava Ainoã, filha de Aimaás. O comandante do exército de Saul era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Ndea Sol Kisi, a ndea Abner Ner, bo ba jolo abon ba nlum ba Abiel.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Afung kpee nya Sol jolo no, ebta jo sumu sehng a anebe Filista ngare anyehng anyehng nyi á lꞌnyehn etahntahn nne, afii nne no kpi esahb, á jo ko-e kak ege eltum.
52 Os israelitas lutaram ferrenhamente contra os filisteus durante toda a vida de Saul. Por isso, sempre que Saul via um jovem forte e valente, logo o convocava para seu exército.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.