1 Reis 22

eka (EKA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ejum nnya na era, ebta kpeem gbo anebe Aram a anebe Isreel.
1 E eles continuaram três anos sem guerra entre a Síria e Israel.
2 Wo goji kpꞌbiingi nnya era Jehosafati ntula Juda mehle je re á song nyehn ntula Isreel.
2 E sucedeu, no terceiro ano, que Josafá, o rei de Judá, desceu até ao rei de Israel.
3 Ntula Isreel tongo ane ebe ba jolo atubesi ane re, <<Wahn nehme kahn re Ramoti Giled ji jahre jia, wo ń nehme lim ejum ajehng ajehng ji ḿ bahke koko go abo nya ntula Arama?>>
3 E o rei de Israel disse aos seus servos: Sabei que Ramote de Gileade é nossa, e estamos quietos, e não a tomamos da mão do rei da Síria?
4 Owo ntul kehm bahbe Jehosafati re, <<Á bahke jeke a name song nok ebta a anebe Ramoti Gileda?>>
4 E ele disse a Josafá: Queres ir comigo à batalha em Ramote-Gileade. E Josafá disse ao rei de Israel: Eu sou como tu és, o meu povo como o teu povo, os meus cavalos como os teus cavalos.
5 Wo Jehosafati tob kpe bungu tong ntula Isreel re, <<Titi gbo mbang seb elle goji Jehova ana á kpꞌtiri bade ejum jia.>>
5 E Josafá disse ao rei de Israel: Rogo-te que consultes a palavra do SENHOR hoje.
6 Ano wo ntula Isreel kehm kuku abanyehnamahr bo ba kono edi ajehng, ejum aneblum atahltahl, kehm ba bahb bo re, <<Fꞌfuumu re me je ebta, song nok a anebe Ramoti Giled, afi me n kꞌje?
6 Então, o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e disse-lhes: Devo ir em batalha contra Ramote-Gileade? Ou, devo me refrear? E eles disseram: Sobe; porque o Senhor a entregará na mão do rei.
7 Wo Jehosafati kehm bahbe re, <<Nnyehnamahr no Jehova awohng awohng a limma ye ji e bahk-e bahba?>>
7 E Josafá disse: Não há aqui um profeta do SENHOR, além desses, para que possamos consultá-lo?
8 Ehab ntula Isreel kehm faange Jehosafati re, <<Ebsa nne nne awohng ana no e bahke ma bahb Jehova sehng go ege abo, wo ye kpo tehn-m tehn, tib á ka nyꞌnyehn amahr nya nno bada name, ngare anyehng anyehng ebi ebi. Nne noo Mikaya mmona Imla wo.>>
8 E o rei de Israel disse a Josafá: Há ainda um homem, Micaías, o filho de Inlá, por quem podemos consultar ao SENHOR; no entanto, eu o odeio; porque não profetiza o bem a meu respeito, senão o mal. E Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 Ano wo Ehab ntula Isreel lungu nlokeltum ewe awohng kehm bungu re, <<Song, wo song ko Mikaya mmona Imla ba elwaare.>>
9 Então, o rei de Israel chamou um oficial, e disse: Apressa-te para cá Micaías, filho de Inlá.
10 Ehab ntul no Isreel a Jehosafati ntul no Juda, liibi nsol etul, ba ji go ebo nti etul, edi ji bo kpo ruumu arasi go eti mbu ji Samaria, a abanyehnamahr yim no kpꞌnyehne amahr go ebo esamahr tong bo.
10 E o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, se assentaram, cada qual em seu trono, tendo colocado as suas vestes em um local vazio, à entrada do portão de Samaria; e todos os profetas profetizaram diante deles.
11 Nnyehnamahr awohng no bo kpo lung-e re Jedekaya mmona Kenaana eblim atang akuungu fere kehm tongo Ehab re, <<Ejum ji a ji Jehova bungu no re, <Go atang nyaa, a bahke koko atang nyaa nok a anebe Aram tete bo rannge kpee.> >>
11 E Zedequias, o filho de Quenaaná, fez para si chifres de ferro; e disse: Assim diz o SENHOR: Com estes ferirás os sírios, até que os tenhas consumido.
12 Abanyehnamahr bako kpee jo nyehne amahr mbang mbang anyehng. Bo bungu re, <<Song noken anebe Ramoti Giled, ḿ bahke bele esehnge ebta, tib Jehova bahke faake bo kak wo ntul go ebo.>>
12 E todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe até Ramote-Gileade, e prospera; porque o SENHOR a entregará na mão do rei.
13 Ntiingi etib no tahme Mikaya lung tongo Mikaya re, <<Nyehno, abanyehnamahr bako kpee, kpꞌbungu nnyo amehng re ntul bahke sehnge ebta. Nong ellum ena wane a ni bo, bung nob nob bada ntul.>>
13 E o mensageiro que foi chamar Micaías falou a ele, dizendo: Eis que, as palavras dos profetas declaram o bem ao rei em uníssono; rogo-te que a tua palavra seja como a palavra de um deles, e fale aquilo que é bom.
14 Wo Mikaya kehm bungu re, <<Eji Jehova li go elkpin, m bahke tongo ntul jio ji Jehova tong-m no ji ji.>>
14 E Micaías disse: Como vive o SENHOR, o que o SENHOR disser a mim, isto falarei.
15 Eji á ba rehng, ntul kehm-e bahbe re, <<Mikaya, fꞌfuumu re wahr je song nok ebta a anebe Ramoti Giled, afi wahr kꞌje?>>
15 Assim, ele veio até ao rei. E o rei disse a ele: Micaías, devemos ir em Batalha contra Ramote-Gileade, ou devemos nos refrear? E ele lhe respondeu: Vai e prospera; porque o SENHOR a entregará na mão do rei.
16 Ntul kehm bungu tong-e re, <<Nkpel ebik nyi m bahk-a limi a tir re a m-e nehm tong ejumjum sehngem etingitingi go mbing nyi Jehova?>>
16 E o rei lhe disse: Quantas vezes devo conjurar-te que não me contes nada além daquilo que é verdadeiro, em nome do SENHOR?
17 Owo Mikaya kehm faange re, <<N nyehne Isreel kpꞌjene yele yele yele yannge go awong ana ejoro bi ki kpi mbꞌbaabe, owo Jehova kehm bungu re, <Ane baa ntubesi bo kpimm. Nong nne awohng awohng feere kehnge go etahk go elkoono.>>>
17 E ele disse: Vi todo o Israel espalhado sobre os montes, como ovelhas que não têm um pastor; e o SENHOR disse: Estas não têm senhor; que retorne cada homem à sua casa em paz.
18 Ehab ntula Isreel kehm tongo Jehosafati re, <<Me wa n tong-m re, á ka nyꞌnyehn amahr nya nno bada name, sehngem ebi ji ji?>>
18 E disse o rei de Israel a Josafá: Não te contei eu que ele não profetizaria bem algum a meu respeito, senão o mal?
19 Mikaya kehm soro asi bung re, <<Fvfo wuk ellum ni Jehova ni á bungu re, <<N nyehne Jehova jehk go ege eti etul a ellong enjel kpee ni ejahbetul yim sennge kak go eboblum a ebobkal.
19 E ele disse: Ouve tu, portanto, a palavra do SENHOR: Eu vi o SENHOR assentado no seu trono, e todo o exército do céu de pé junto a ele à sua direita e à sua esquerda.
20 Wo Jehova kehm bungu re, <Nne awoo bahke song fanne Ehab re á song nok a Ramoti Giled, eji á lˈsong kpo o?>
20 E o SENHOR disse: Quem persuadirá Acabe para que ele possa subir e tombar em Ramote-Gileade? E um disse desse modo, e outro daquele modo.
21 Esꞌkohro, etohko kehm ba yiimi go esamahr bi Jehova kehm bungu re, <M bahke song nehm-e.>
21 E veio ali um espírito, e se pôs de pé diante do SENHOR, e disse: Eu o persuadirei.
22 Jehova kehm bahbe re, <Go mbang anyii?>
22 E o SENHOR disse a ele: Com o quê? E ele disse: Eu sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. E ele disse: Tu o persuadirás, e também prevalecerás; vai adiante, e faz assim.
23 Mikaya kehm gohro bung re, << Ji ma jol ji a. Jehova ebkak etohko ji kpo kiimi afahnge go anyo nya abanyehnamahr eba kpee. Jehova ebka ejehke re, ebꞌbi gbo tub-a.>>
23 Agora, portanto, eis que o SENHOR colocou um espírito mentiroso na boca de todos estes teus profetas, e o SENHOR falou o mal a teu respeito.
24 Owo Jedekaya mmona Kenaana kehm tahme song ta Mikaya elkpal go esamahr. Á kehm-e bahbe re, <<Limi renan Etohko ji Jehova kehm-m lohngo sa, ba bung a na?>>
24 Todavia, Zedequias, o filho de Quenaaná se aproximou, e feriu Micaías no maxilar, e disse: Qual caminho passou o Espírito do SENHOR de mim para falar a ti?
25 Mikaya kehm faange re, <<Bahke sebe kahn efung bio bi á bahke song biiri go nkimi atahng ekpꞌkpa.>>
25 E Micaías disse: Eis que verás naquele dia, quando adentrares uma câmara interna para te esconderes.
26 Ehab ntula Isreel kehm tongo re, <<Roden Mikaya, wahn tum-e feere goji Amon ye ji kpi ejahbe fili a Joasi ji mmona ntul,
26 E o rei de Israel disse: Tomai Micaías, e carregai-o de volta a Amom, o governador da cidade, e a Joás, o filho do rei.
27 wo fere bung re, <Ejum ji a ji ntul ma bung: Kaken nne noa go ngbekobo, wahn fere ka-e abon abahk ebred a abon alahb, tete n feere kehnge ebta nob nob.> >>
27 E dizei: Assim diz o rei: Colocai este indivíduo na prisão, e alimentai-o com pão da aflição e com água da aflição, até que eu venha em paz.
28 Mikaya kehm bungu re, <<Á lꞌlohko feere kehnge nob nob, lohngo re Jehova ka bung sehng go egame.>> Owo á kehm kpe bung re, <<Bumen alum enyame nob nob, wahn ane kpee!>>
28 E Micaías disse: Se, em verdade, tu retornares em paz, o SENHOR não falou por meu intermédio. E ele disse: Atentai, ó povos, cada um de vós.
29 Ano wo Ehab ntula Isreel a Jehosafati ntula Juda kehm tahme ebta anoko go Ramoti Giled.
29 Assim, o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, subiram a Ramote-Gileade.
30 Ntula Isreel kehm tongo Jehosafati re, <<M bahke yele ebta bia, kak nsol nyehka nyehka nyi bo lꞌki-m liingi, wo kak nsol etul enya.>> Ano wo ntula Isreel kehm kake nsol nyehka nyehka nyi bo lꞌki-e liingi, fere mehl tahm ebta.
30 E o rei de Israel disse a Josafá: Eu me disfarçarei, e entrarei na batalha; mas tu pões as tuas vestes. E o rei de Israel se disfarçou, e foi à batalha.
31 Ngare nyia ntul no Aram ebtong atubesi nsoja ba kpo fing amvtv akuungu, eltahl ane awubu ane abal re, <<Kana nok a nne awohng awohng noka, jolo egburu nne afi nne no nse, sehngem ntul no Isreel.>>
31 O rei da Síria, no entanto, ordenou aos seus trinta e dois capitães que tinham o comando sobre as suas carruagens, dizendo: Não luteis com pequeno, nem grande, tão somente com o rei de Israel.
32 Eji atubesi nsoja ba kpo fing amvtv akuungu nyehne Jehosafati, bo tiri re, <<Etingitingi nne noa wo li ntula Isreel.>> Owo bo kehm sennge re bo nok a ne, wo eji Jehosafati rabe no,
32 E sucedeu que, quando os capitães das carruagens viram Josafá, que eles disseram: Certamente é o rei de Israel. E eles viraram para o lado, para lutarem contra ele; e Josafá gritou.
33 atubesi nsoja ba kpo fing amvtv akuungu sebe kahn re ye ntul no Isreel sang, bo rahke, bo we kpeem jo kam.
33 E sucedeu que, quando os capitães das carruagens perceberam que ele não era o rei de Israel, voltaram da perseguição a ele.
34 Wo nne awohng go ellong nsoja Aram kehm take na ta elban ene sehng song jahm ntula Isreel go nkon kon nyi ekpawobo ebta eje. Ntul kehm tongo nne no jo fing mmvtv akuungu enye re, <<Gahl feere wo yehk-m go emahng ebta. Bo ma-m lim ejum.>>
34 E, um certo homem, entesou um arco a esmo, e feriu o rei de Israel entre as juntas da couraça; pelo que ele disse ao condutor da sua carruagem: Vira a tua mão, e carrega-me para fora do exército; porque estou ferido.
35 Efung kohro kohro bo jo noko ebta. Wo ntul sa o woomo go mmvtv akuungu enye go mbuksong nyi anebe Aram. Alung ma jo lohng-e ege elok taame na taame go mmvtv akuungu kpee, fvfo elgung nio á kak elkv kpo.
35 E a batalha se intensificou naquele dia; e o rei ficou de pé na sua carruagem na frente dos sírios, e morreu ao anoitecer; e o sangue escorreu do ferimento para o meio da carruagem.
36 Ana njul kpꞌbake ellahme, etib kehm lohngo ba go ellong nsoja nyi Isreel, ni bungu re, <<Nne awohng awohng feere go ege ejahbe; nne awohng awohng feere go egea ndi!>>
36 E seguiu ali uma proclamação por todo o exército por volta do pôr do sol, dizendo: Cada homem à sua cidade, e cada homem à sua própria terra.
37 Ano wo ntul kpo no bo ko-e ba go Samaria, fere kpa-e kak o.
37 Assim, o rei morreu, e foi trazido a Samaria; e eles sepultaram o rei em Samaria.
38 Bo ru alung go mmvtv akuungu go eto ji li go Samaria <<edi ji asꞌsa kpo wuumu alahb,>> fvfo ebv kehm ba lahbe alung eme, ana ellum ni Jehova bungu no.
38 E um lavou a carruagem no tanque de Samaria; e os cães lamberam o seu sangue; e lavaram a sua armadura; segundo a palavra do SENHOR, a qual ele falou.
39 Bada nsol nyehko nyi jolo no ngare nyi Ehab jo fili edi, budu nsol kpee nyi á limi no, ekpasiki ji á si no, fere kak avori go atahng, a ajahbe nya á si akahme sennge kak, bo nyˈnyon kak go nwer aka nya atul ba Isreel.
39 Ora, o restante dos atos de Acabe, e tudo o que ele fez, e a casa de marfim que ele fez, e todas as cidades que edificou, não estão escritos no livro das Crônicas dos reis de Israel?
40 Ehab kehm kpoko ana babnde ebo. Fvfo Ahajiya ji mmon ewe, wo ko nji etul enye.
40 Assim, Acabe dormiu com os seus pais; e Acazias, o seu filho, reinou no seu lugar.
41 Jehosafati mmona Asa ba kuumu etul bi Juda, ngare nyi Ehab ma ji etul bi Isreel nnya eni.
41 E Josafá, o filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.
42 Jehosafati kange eltahl a nnya elku eji bo bobo etul bi Isreel, fvfo á fili edi go Jeusalem go eltahl a nnya elon. Nnyehn bo jo lung-e re Ajuba mmona Silhi.
42 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.
43 Go ejum ajehng ajehng, á jo toono mbang nyi nde Asa, jol á tikem gbake feere go nkpe. Á limi nsol nyi jolo go nseenge go esamahr bi Jehova. Wo ntahk eblom á ranngem, ane soro asi jo lim ajomjom, fere jo fi insen o.
43 E ele andou em todos os caminhos de Asa, o seu pai; não se desviou disto, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR; todavia, os lugares altos não foram removidos; porquanto o povo ainda oferecia e queimava incenso nos lugares altos.
44 Jehosafati limi elkoono a ntula Isreel.
44 E Josafá fez paz com o rei de Israel.
45 Bada nsol nyehko nyi jolo no ngare nyi Jehosafati jo fili edi, nsol nyi á limi no, a eko ebta ji á tibi no, anv bo nyˈnyon go nwer aka nya atul ba Juda.
45 Ora, o restante dos atos de Josafá, e o poder que ele mostrou, e como guerreou, não estão escritos no livro das Crônicas dos reis de Judá?
46 Á tob kame aneblum ba jo jen asꞌsa ntahk eblom, bo ji sa no bomo ngare nyi nde Asa jo fili edi.
46 E o remanescente dos sodomitas, que restavam nos dias do seu pai Asa, ele removeu da terra.
47 Ngare nyio ntul awohng awohng jolem go Edom; Ekpeele ntul ji jo fili edi.
47 Não havia, então, rei em Edom; porém um vice-rei.
48 Jehosafati kono asohkkahng gbalee re bo jo ko jen are je go Ofir, jo sol agul, jol nsohkkahng anyehng anyehng tikem lohng eljen, rannge o Ejion Gebe.
48 Josafá fez navios de Társis para ir até Ofir por causa de ouro; mas eles não foram; porque os navios foram quebrados em Eziom-Geber.
49 Owo Ahajiya mmona Ehab kehm tongo Jehosafati re, <<Nong ane ebame jo fing asohkkahng go aya lim eltum a ane eba, wo Jehosafati taamem.
49 Então, disse Acazias, o filho de Acabe, a Josafá: Permite que os meus servos sigam com os teus servos nos navios. Josafá, no entanto, não o quis.
50 Owo Jehosafati kehm kpoko bo kpa-e kak go ejahbe ji Devid nde. Fvfo Jehoram mmon ewe wo ko nji etul enye.
50 E Josafá dormiu com os seus pais, e foi sepultado com os seus pais na cidade de Davi, o seu pai; e Jorão, o seu filho, reinou no seu lugar.
51 Ahajiya mmona Ehab kuumu etul bi Isreel go elku a nnya ebal nyi Jehosafati jo fili Juda, fvfo á fili Isreel go nnya ebal.
51 Acazias, o filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria no décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, e reinou dois anos sobre Israel.
52 Á limi abꞌbi go esamahr bi Jehova, tibre á jo jene go abang nya nde abola nnyehn, go abang nya Jeroboam mmona Nebati, ye ji limi Isreel bo jo lim abiafem.
52 E ele fez o mal à vista do SENHOR, e andou no caminho do seu pai, e no caminho da sua mãe, e no caminho de Jeroboão, o filho de Nebate, que fez Israel pecar;
53 Á jo loko fere jo jom Baal, fere lim Jehova Esowo bi Isreel bel erakatahng jang jang ana nde limi no.
53 porquanto serviu a Baal, e o adorou, e provocou à ira o SENHOR Deus de Israel, segundo tudo o que o seu pai havia feito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.