1 Reis 1
eka (EKA) vs ACF
1 Ngare nyi Devid ma sahb kˈkul, jol afi bo konng-e egbvgbv ebbik ebbik, á joom tiki bel elfuubu.
1 Sendo, pois, o rei Davi já velho, e entrado em dias, cobriam-no de roupas, porém não se aquecia.
2 Alokeltum ebe kehm-e tongo re, <<Nong wahr seb mongunga nnenkal, no bahke jo loko ntul, fere jo kpur-e. Á bahke ma noongo go egea nkpe, eji nso ntul ewahre bahke bele elfuubu.>>
2 Então disseram-lhe os seus servos: Busquem para o rei meu senhor uma moça virgem, que esteja perante o rei, e tenha cuidado dele; e durma no seu seio, para que o rei meu senhor se aqueça.
3 Owo bo kehm yannge seb nnobo noba mmonse nkal go Isreel kpee, kehm song nyehn Abisagi, nne ejahbe Sunam, kehm-e koko ba ka ntul.
3 E buscaram por todos os termos de Israel uma moça formosa, e acharam a Abisague, sunamita; e a trouxeram ao rei.
4 Mmonse nkal jolo nne ano; á jo kpuru ntul, jo lok-e, wo ntul tikem noongo a ne.
4 E era a moça sobremaneira formosa; e tinha cuidado do rei, e o servia; porém o rei não a conheceu.
5 Ngare nyia, Adonija, ye ji bo jo lung nnyehn re Hagiti, kehm mehle elne wahre, kehm bungu re, <<M bahke jolo ntul.>> Ano wo á kehm toobo amvtv akuungu a anyꞌnya, a ane atahl abal ane awubu ba bahke jo gbo-e mbang.
5 Então Adonias, filho de Hagite, se levantou, dizendo: Eu reinarei. E preparou carros, e cavaleiros, e cinqüenta homens, que corressem adiante dele.
6 <<Jol nde we-e ka nyˈnyam, fere bahb-e re, <<Jenji wahnge a kpꞌlimi eljini nia?>> Adonija jolo nne ano, ye wo bo jele kunu Absalom.>>
6 E nunca seu pai o tinha contrariado, dizendo: Por que fizeste assim? E era ele também muito formoso de parecer; e Hagite o tivera depois de Absalão.
7 Adonija kpa njahm a Joab ji mmona Jeruya, a Abiata ji nlimajom, bo kun-e abo go njahm
7 E tinha entendimento com Joabe, filho de Zeruia, e com Abiatar o sacerdote; os quais o ajudavam, seguindo a Adonias.
8 Wo Jadok ji nlimajom, Benaya mmona Jehoiada, Natan ji nnyehnamahr, Simeyi a Reyi, a akahme kahme ane ba jo baabe Devid taamem semme elbo a ntoobo nyi Adonija.
8 Porém Zadoque, o sacerdote, e Benaia, filho de Joiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Rei, e os poderosos que Davi tinha, não estavam com Adonias.
9 Adonija kehm koko ejoro, adahmagbudu a ajoko joko abon efong song lim ajom go Eltal ni Joheleti kohlo En Rogel. Á tiingi abonanyehn kpee, ba li abon ntul, a aneblum ba Juda kpee ba kpo lim eltum etahk ntul,
9 E matou Adonias ovelhas, e vacas, e animais cevados, junto à pedra de Zoelete, que está perto da fonte de Rogel; e convidou a todos os seus irmãos, os filhos do rei, e a todos os homens de Judá, servos do rei.
10 wo á tiingem Natan ji nnyehnamahr, afi Benaya, afi akahme kahme ane ba jo baabe ntul, afi Solomon ji mmonannyehn.
10 Porém a Natã, o profeta, e a Benaia, e aos poderosos, e a Salomão, seu irmão, não convidou.
11 Owo Natan kehm bahbe Batiseba ji nnyehn Solomon re, <<Á ka wuk re Adonija, ji mmona Hagiti, ebjol ntul, jol nsoo ntula Devid kahnema?
11 Então falou Natã a Bate-Seba, mãe de Salomão, dizendo: Não ouviste que Adonias, filho de Hagite, reina? E que nosso senhor Davi não o sabe?
12 Anv nong me n tub-a elle, ana á bahke tahre elkpin ena, a ni Solomon mmon ewa.
12 Vem, pois, agora, e deixa-me dar-te um conselho, para que salves a tua vida, e a de Salomão teu filho.
13 Song go ekpˈkpa goji Ntula Devid, song tong-e re, <<Nsoo ntul, á tirem tong me nlokeltum ewa re, <<Etingitingi Solomon mmon ewa wo bahke jolo ntul toon-ma?, ye wo bahke jehke go egame eti etula? ˈNꞌnan wahnge Adonija ma fere jol ntul?>>
13 Vai, e chega ao rei Davi, e dize-lhe: Não juraste tu, rei senhor meu, à tua serva, dizendo: Certamente teu filho Salomão reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono? Por que, pois, reina Adonias?
14 Ana a kpi mbungu mbungu a ntul, m bahke bake ba kpir-a o, ba tong ntul re, ji a kpꞌbungu lohko li ano.>>
14 Eis que, estando tu ainda aí falando com o rei, eu também entrarei depois de ti, e confirmarei as tuas palavras.
15 Ano wo Betiseba mehle song nyehn ntul no ma sahb kˈkul go ege ekpꞌkpa, eji Abisagi nnea Sunem jo kpur-e.
15 E foi Bate-Seba ao rei na sua câmara; e o rei era muito velho; e Abisague, a sunamita, servia ao rei.
16 Betiseba kehm gongo noongo go ndi, go esamahr ntul.
16 E Bate-Seba inclinou a cabeça, e se prostrou perante o rei; e disse o rei: Que tens?
17 Á kehm faange ntul re, <<Ntul ewame, wofono antahng wo tiri tong-m me nlokeltum ewa go mbing nyi Jehova Esowo eba re, <<Solomon mmon ewa wo bahke jolo ntul toon-m, ye wo bahke jehke go egame eti etul.>>
17 E ela lhe disse: Senhor meu, tu juraste à tua serva pelo Senhor teu Deus, dizendo: Salomão, teu filho, reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono.
18 Wo anv, Adonija wo ma jol ntul, nga wo ntul ewame, wo ka kahn bade.
18 E agora eis que Adonias reina; e tu, ó rei meu senhor, não o sabes.
19 Adonija eblim ajom, ko ajoko joko abon efong gbalee, a adahmagbudu, ejoro, fere tiingi abon ntul, Abiata ji nlimajom a Joab ji ntubesia nsoja, wo Solomon nlokeltum ewa, á we-e tiingem.
19 E matou vacas, e animais cevados, e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei, e a Abiatar, o sacerdote, e a Joabe, capitão do exército, mas a teu servo Salomão não convidou.
20 Nsoo ntul ewame, amahr nya anebe Isreel kpee kpi wo seenge, re bo kahn go ega nne no bahke jehke go eti etul ji nso ntul toon-e.
20 Porém, ó rei meu senhor, os olhos de todo o Israel estão sobre ti, para que lhe declares quem se assentará sobre o trono do rei meu senhor, depois dele.
21 A tohko lim ano, ana bo kpꞌkpake babnso ewahne kak elahm a babnde ebo, me a Solomon mmon ewame, bo bahk-r jabbe ana abi ane.>>
21 De outro modo sucederá que, quando o rei meu senhor dormir com seus pais, eu e Salomão meu filho seremos os culpados.
22 Ana á kpi mbungu mbungu a ntul, nyehn Natan ji nnyehnamahr ma ba lohng.
22 E, estando ela ainda falando com o rei, eis que entra o profeta Natã.
23 Bo kehm tongo ntul re, <<Natan ji nnyehamahr li a.>> Á kehm tahme go esamahr ntul, kehm song gong esamahr ebe go ndi.
23 E o fizeram saber ao rei, dizendo: Eis aí está o profeta Natã. E entrou à presença do rei, e prostrou-se diante dele com o rosto em terra.
24 Natan kehm bungu tong ntul re, <<Nsoo ntul ewame, wobbung re, Adonija wo bahke jolo ntul no bahke jehke toon-aa? ye wo bahke jehke go ega eti etula?
24 E disse Natã: Ó rei meu senhor, disseste tu: Adonias reinará depois de mim, e ele se assentará sobre o meu trono?
25 Lela yeblohng song lim ajom, ko ajoko joko abon efong gbalee, efong, a ejoro. Yebtiingi abon ntul, fere tiingi atubesi asoja, a Abiata ji nlimanjom. Anv, bo baa go kpꞌlehke fere wꞌwo a ne, fere kpꞌbungu re, <<Nong elkpin ena lab, ntula Adonija!>>
25 Porque hoje desceu, e matou vacas, e animais cevados, e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei e aos capitães do exército, e a Abiatar, o sacerdote, e eis que estão comendo e bebendo perante ele; e dizem: Viva o rei Adonias.
26 Wo me, nlokeltum ewa, a Jadok nlimanjom, a Benaya mmon no Jehoida, go Solomon nlokeltum ewa, á wahr tiingem.
26 Porém a mim, sendo eu teu servo, e a Zadoque, o sacerdote, e a Benaia, filho de Joiada, e a Salomão, teu servo, não convidou.
27 Ejum ji a ji nso ntul ewame ma lim, á sebem re wahr alokeltum eba kahn nne no bahke jehke go eti etul ji nso ntul ewahre toon-ea?>>
27 Foi feito isto da parte do rei meu senhor? E não fizeste saber a teu servo quem se assentaria no trono do rei meu senhor depois dele?
28 Owo ntula Devid kehm bungu re, <<Lung Betiseba kam.>>Ejum ji nso ntul ewame ma lim ji a, á sebem re Ano wo á lohngo ba yiimi go esamahr ntul.
28 E respondeu o rei Davi, e disse: Chamai-me a Bate-Seba. E ela entrou à presença do rei; e ficou em pé diante do rei.
29 Owo ntul kehm koko nwongo re, <<Go etingitingi ana Jehova li go elkpin, ye ji ma-m tahre go ajoobo atongtong anyehng anyehng,
29 Então jurou o rei e disse: Vive o Senhor, o qual remiu a minha alma de toda a angústia,
30 m bahke lohko lim lela go etingitingi ji n ko nwongo tong-a go esamahr bi Jehova Esowo bi Isreel. Solomon mmon ewa bahke jehke etul toon-m, á bahke jehke go egame eti etul, go egama enyo.>> Owo Betiseba kehm gongo esamahr ebe go ndi, fere noongo tanne go esamahr ntul, kehm bungu re, <<Nong nsoo ewame, ntula Devid bel nlabe elkpin!>>
30 Que, como te jurei pelo Senhor Deus de Israel, dizendo: Certamente teu filho Salomão reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono, em meu lugar, assim o farei no dia de hoje.
31 Owo Betiseba kehm gongo esamahr ebe go ndi, fere noongo tanne go esamahr ntul, kehm bungu re, <<Nong nsoo ewame, ntula Devid bel nlabe elkpin!>>
31 Então Bate-Seba se inclinou com o rosto em terra e se prostrou diante do rei, e disse: Viva o rei Davi meu senhor para sempre.
32 Ntula Devid kehm bungu re, <<Lung Jadok ji nlimanjom, Natan ji nnyehnamahr, a Benaya mmona Jehoida kam.>> Eji bo ba no go esamahr bi ntul,
32 E disse o rei Davi: Chamai-me a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaia, filho de Joiada. E eles entraram à presença do rei.
33 á kehm tongo bo re, "Roden nlokeltuma ntul wahn song, fere rod Solomon mmon ewame kunu go egame enyꞌnya ji kahbe akpade, song a ne go Gihon.
33 E o rei lhes disse: Tomai convosco os servos de vosso senhor, e fazei subir a meu filho Salomão na mula que é minha; e levai-o a Giom.
34 Nong Jadok ji nlimajom abola Natan ji nnyehnamahr, bo wohng-e akehng go edi jio, bob-r etul bi Isreel. Wor ntang, fere rabe re, <<Ntula Solomon, elkpin ena laboo!>>
34 E Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, ali o ungirão rei sobre Israel; então tocareis a trombeta, e direis: Viva o rei Salomão!
35 Owo ḿ bahke tahme a ne, á song ji go egame eti etul, jo fili edi go egame enyo. M me-e yehke re á jol nfiladi go Isreel a Juda.>
35 Então subireis após ele, e virá e se assentará no meu trono, e ele reinará em meu lugar; porque tenho ordenado que ele seja guia sobre Israel e sobre Judá.
36 Benaya mmona Jehoida kehm faange ntul re, <<Nong jol ano! Nong Jehova, Esowo bi nso ntul ewame bung yiimi tˈtahne.
36 Então Benaia, filho de Joiada, respondeu ao rei, e disse: Amém; assim o diga o SENHOR Deus do rei meu senhor.
37 Ana Jehova jolo a nsoo ntul ewame, nong á tob jol a Solomon, lim etul ebe gbal sehnge eti etul ji nso ntula David!
37 Como o SENHOR foi com o rei meu senhor, assim o seja com Salomão, e faça que o seu trono seja maior do que o trono do rei Davi meu senhor.
38 Ano wo Jadok ji nlimajom, Natan nnyehnamahr, go Benaya mmona Jehoida, anebe Kereti a anebe Peleti, bo mehle tahm, song rod Solomon kunu go enyꞌnya ji ntula Devid ji kahbe akpade, fere tv-e ko-e song rehng go Gihon.
38 Então desceu Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada, e os quereteus, e os peleteus, e fizeram montar a Salomão na mula do rei Davi, e o levaram a Giom.
39 Jadok ji nlimajom kehm rodo ntang nyi akehng wob atahng go mmobkpatahk no li saang ba kak Solomon akehng go esi. Owo bo kehm woro ntang, fvfo ane kpee kehm rabe re, <<Ntula Solomon, elkpin ena laboo!>>
39 E Zadoque, o sacerdote, tomou o chifre de azeite do tabernáculo, e ungiu a Salomão; e tocaram a trombeta, e todo o povo disse: Viva o rei Salomão!
40 Ane kpee kehm mehle tahm jo toon-e, jo wor agbehle, jo bel eyebatahng gbalee, ndi jo gbꞌgbehke go ewahl ji jo lim.
40 E todo o povo subiu após ele, e o povo tocava gaitas, e alegrava-se com grande alegria; de maneira que com o seu clamor a terra retiniu.
41 Adonija, a ajenne kpee nya jolo a ne wuku ewahl eji bo yahke li elkak ebo mal. Ana bo kpꞌwuku atang nya bo kpꞌworo, Joab kehm bahbe re, <<Elkohn ewahl ajii li go atahng ejahbe me?>>
41 E o ouviu Adonias, e todos os convidados que estavam com ele, que tinham acabado de comer; também Joabe ouviu o sonido das trombetas, e disse: Por que há tal ruído de cidade alvoroçada?
42 Jol ana á kpi mbungu mbungu, Jonatan mmona Abiata ji nlimajom ebba lohng. Adonija kehm bungu re, <<Ba yel. Nnooba nne ana wo tiki kpi nnoobo etib.>>
42 Estando ele ainda falando, eis que vem Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote, e disse Adonias: Entra, porque és homem valente, e trarás boas novas.
43 Jonatan kehm faange re, <<Eꞌeeo! nsoo ntul ewahre Devid ebbob Solomon ntul.
43 E respondeu Jônatas, e disse a Adonias: Certamente nosso senhor, rei Davi, constituiu rei a Salomão;
44 Ntul me-e tum a Jadok ji nlimajom, Natan nnyehnamahr, Benaya mmon no Jehoida, anebe Kereti, anebe Peleti, fvfo bo me-e rod kunu go enyꞌnya ji ntul ji kahbe akpade,
44 E o rei enviou com ele a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaia, filho de Joiada, e aos quereteus e aos peleteus; e o fizeram montar na mula do rei.
45 fvfo Jadok ji nlimajom a Natan nnyehnamahr me-e bob etul go Gihon. Go wo bo lohngo no ba, ba yel go nfam, a ewahl ewahl ana bo ba no. Ewok ji o ji á kpꞌwuku.
45 E Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, o ungiram rei em Giom, e dali subiram alegres, e a cidade está alvoroçada; este é o clamor que ouviste.
46 Go nsol kpee, Solomon ebji go nji etul enye ana ntul.
46 E também Salomão está assentado no trono do reino.
47 Fvfo, ane ba kpo lim eltum a ntul, ebba kak nsoo ntula Devid nnyo re, <<Nong Esowo eba lim mbing nyi Solomon ga gbal sehnge nyꞌnya, nji etul enye bel ellub sehnge nyꞌnya!> Ntul gbo kohk esi eje go edilnong kak Esowo,
47 E também os servos do rei vieram abençoar a nosso senhor, o rei Davi, dizendo: Faça teu Deus que o nome de Salomão seja melhor do que o teu nome; e faça que o seu trono seja maior do que o teu trono. E o rei se inclinou no leito.
48 fere bung re, <Eltehke jol ka Jehova Esowo bi Isreel, ye ji ma wahng re me nyehn nne no bahke jehke toon-m go eti etul lela.> >>
48 E também disse o rei assim: Bendito o Senhor Deus de Israel, que hoje tem dado quem se assente no meu trono, e que os meus olhos o vissem.
49 Eji bo wuku jia, ajenne kpee nya ba goji Adonija mehle a elfahle, fere be raade no nne tahm mbang enye.
49 Então estremeceram e se levantaram todos os convidados que estavam com Adonias; e cada um se foi ao seu caminho.
50 Wo Adonija go elfahle ni á jo fahl Solomon, mehle tahm song tub ejahm go atang nya jolo go egudu njom.
50 Porém Adonias temeu a Salomão; e levantou-se, e foi, e apegou-se às pontas do altar.
51 Bo kehm tongo Solomon re, <<Adonija kpꞌfahle ntula Solomon, yebsong tub ejahm go atang nya egudu njom. Á bungu re, <<Nong ntula Solomon tir tong-m lela re, á nehm wul me nlokeltum ewe.>>>
51 E fez-se saber a Salomão, dizendo: Eis que Adonias teme ao rei Salomão; porque eis que apegou-se às pontas do altar, dizendo: Jure-me hoje o rei Salomão que não matará o seu servo à espada.
52 Solomon kehm faange re, <<Á lꞌtib elne ana nne no bo bahk-e ma bum etingitingi, jol ellv esi ene anehng anehng nehm gbo go ndi; wo lꞌjol re abꞌbi bahke jolo go ege atahng, á bahke kpoko.>>
52 E disse Salomão: Se for homem de bem, nem um de seus cabelos cairá em terra; se, porém, se achar nele maldade, morrerá.
53 Owo Ntula Solomon kehm tumu ane, bo song radd-e go egudu njom ba a ne. Owo Adonija kehm bake, ba gbo kohk esi go ndi kpunu Ntula Solomon, owo Solomon kehm bungu tong-e re, <<Song ega etahk.>>
53 E mandou o rei Salomão, e o fizeram descer do altar; e veio, e prostrou-se perante o rei Salomão, e Salomão lhe disse: Vai para tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.