1 Reis 1
eka (EKA) vs ARIB
1 Ngare nyi Devid ma sahb kˈkul, jol afi bo konng-e egbvgbv ebbik ebbik, á joom tiki bel elfuubu.
1 Ora, o rei Davi era já velho, de idade mui avançada; e por mais que o cobrissem de roupas não se aquecia.
2 Alokeltum ebe kehm-e tongo re, <<Nong wahr seb mongunga nnenkal, no bahke jo loko ntul, fere jo kpur-e. Á bahke ma noongo go egea nkpe, eji nso ntul ewahre bahke bele elfuubu.>>
2 Disseram-lhe, pois, os seus servos: Busque-se para o rei meu senhor uma jovem donzela, que esteja perante o rei, e tenha cuidado dele; e durma no seu seio, para que o rei meu senhor se aqueça.
3 Owo bo kehm yannge seb nnobo noba mmonse nkal go Isreel kpee, kehm song nyehn Abisagi, nne ejahbe Sunam, kehm-e koko ba ka ntul.
3 Assim buscaram por todos os termos de Israel uma jovem formosa; e acharam Abisague, a sunamita, e a trouxeram ao rei.
4 Mmonse nkal jolo nne ano; á jo kpuru ntul, jo lok-e, wo ntul tikem noongo a ne.
4 Era a jovem sobremaneira formosa; e cuidava do rei, e o servia; porém o rei não a conheceu.
5 Ngare nyia, Adonija, ye ji bo jo lung nnyehn re Hagiti, kehm mehle elne wahre, kehm bungu re, <<M bahke jolo ntul.>> Ano wo á kehm toobo amvtv akuungu a anyꞌnya, a ane atahl abal ane awubu ba bahke jo gbo-e mbang.
5 Então Adonias, filho de Hagite, se exaltou e disse: Eu reinarei. E preparou para si carros e cavaleiros, e cinqüenta homens que corressem adiante dele.
6 <<Jol nde we-e ka nyˈnyam, fere bahb-e re, <<Jenji wahnge a kpꞌlimi eljini nia?>> Adonija jolo nne ano, ye wo bo jele kunu Absalom.>>
6 Ora, nunca seu pai o tinha contrariado, dizendo: Por que fizeste assim? Além disso, era ele muito formoso de parecer; e era mais moço do que Absalão.
7 Adonija kpa njahm a Joab ji mmona Jeruya, a Abiata ji nlimajom, bo kun-e abo go njahm
7 E teve entendimento com Joabe, filho de Zeruia, e com o sacerdote Abiatar, os quais aderiram a ele e o ajudavam.
8 Wo Jadok ji nlimajom, Benaya mmona Jehoiada, Natan ji nnyehnamahr, Simeyi a Reyi, a akahme kahme ane ba jo baabe Devid taamem semme elbo a ntoobo nyi Adonija.
8 Mas Zadoque, o sacerdote, e Benaías, filho de Jeoiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Rei, e os valentes que Davi tinha, não eram por Adonias.
9 Adonija kehm koko ejoro, adahmagbudu a ajoko joko abon efong song lim ajom go Eltal ni Joheleti kohlo En Rogel. Á tiingi abonanyehn kpee, ba li abon ntul, a aneblum ba Juda kpee ba kpo lim eltum etahk ntul,
9 Adonias matou ovelhas, bois e animais cevados, junto à pedra de Zoelete, que está perto de En-Rogel; e convidou a todos os seus irmãos, os filhos do rei, e a todos os homens de Judá, servos do rei;
10 wo á tiingem Natan ji nnyehnamahr, afi Benaya, afi akahme kahme ane ba jo baabe ntul, afi Solomon ji mmonannyehn.
10 porém a Natã, o profeta, e a Benaías, e aos valentes, e a Salomão, seu irmão, não os convidou.
11 Owo Natan kehm bahbe Batiseba ji nnyehn Solomon re, <<Á ka wuk re Adonija, ji mmona Hagiti, ebjol ntul, jol nsoo ntula Devid kahnema?
11 Então falou Natã a Bate-Seba, mãe de Salomão, dizendo: Não ouviste que Adonias, filho de Hagite, reina? e que nosso senhor Davi não o sabe?
12 Anv nong me n tub-a elle, ana á bahke tahre elkpin ena, a ni Solomon mmon ewa.
12 Vem, pois, agora e deixa-me dar-te um conselho, para que salves a tua vida, e a de teu filho Salomão.
13 Song go ekpˈkpa goji Ntula Devid, song tong-e re, <<Nsoo ntul, á tirem tong me nlokeltum ewa re, <<Etingitingi Solomon mmon ewa wo bahke jolo ntul toon-ma?, ye wo bahke jehke go egame eti etula? ˈNꞌnan wahnge Adonija ma fere jol ntul?>>
13 Vai à presença do rei Davi, e dize-lhe: Não juraste, ó rei meu senhor, à tua serva, dizendo: Certamente teu filho Salomão reinará depois de mim, e se assentará no meu trono? Por que, pois, reina Adonias?
14 Ana a kpi mbungu mbungu a ntul, m bahke bake ba kpir-a o, ba tong ntul re, ji a kpꞌbungu lohko li ano.>>
14 Eis que, estando tu ainda a falar com o rei, eu também entrarei depois de ti, e confirmarei as tuas palavras.
15 Ano wo Betiseba mehle song nyehn ntul no ma sahb kˈkul go ege ekpꞌkpa, eji Abisagi nnea Sunem jo kpur-e.
15 Foi, pois, Bate-Seba à presença do rei na sua câmara. Ele era mui velho; e Abisague, a sunamita, o servia.
16 Betiseba kehm gongo noongo go ndi, go esamahr ntul.
16 Bate-Seba inclinou a cabeça, e se prostrou perante o rei. Então o rei lhe perguntou: Que queres?
17 Á kehm faange ntul re, <<Ntul ewame, wofono antahng wo tiri tong-m me nlokeltum ewa go mbing nyi Jehova Esowo eba re, <<Solomon mmon ewa wo bahke jolo ntul toon-m, ye wo bahke jehke go egame eti etul.>>
17 Respondeu-lhe ela: Senhor meu, tu juraste à tua serva pelo Senhor teu Deus, dizendo: Salomão, teu filho, reinará depois de mim, e se assentará no meu trono.
18 Wo anv, Adonija wo ma jol ntul, nga wo ntul ewame, wo ka kahn bade.
18 E agora eis que Adonias reina; e tu, ó rei meu senhor, não o sabes.
19 Adonija eblim ajom, ko ajoko joko abon efong gbalee, a adahmagbudu, ejoro, fere tiingi abon ntul, Abiata ji nlimajom a Joab ji ntubesia nsoja, wo Solomon nlokeltum ewa, á we-e tiingem.
19 Ele matou bois, animais cevados e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei, e a Abiatar, o sacerdote, e a Joabe, general do exército; mas a teu servo Salomão não o convidou.
20 Nsoo ntul ewame, amahr nya anebe Isreel kpee kpi wo seenge, re bo kahn go ega nne no bahke jehke go eti etul ji nso ntul toon-e.
20 Mas, ó rei meu senhor, os olhos de todo o Israel estão sobre ti, para que lhes declares quem há de assentar-se no teu trono depois de ti.
21 A tohko lim ano, ana bo kpꞌkpake babnso ewahne kak elahm a babnde ebo, me a Solomon mmon ewame, bo bahk-r jabbe ana abi ane.>>
21 Doutro modo sucederá que, quando o rei meu senhor dormir com seus pais, eu e Salomão meu filho seremos tidos por ofensores.
22 Ana á kpi mbungu mbungu a ntul, nyehn Natan ji nnyehnamahr ma ba lohng.
22 Enquanto ela ainda falava com o rei, eis que chegou o profeta Natã.
23 Bo kehm tongo ntul re, <<Natan ji nnyehamahr li a.>> Á kehm tahme go esamahr ntul, kehm song gong esamahr ebe go ndi.
23 E o fizeram saber ao rei, dizendo: Eis aí está o profeta Natã. Entrou Natã à presença do rei, inclinou-se perante ele com o rosto em terra,
24 Natan kehm bungu tong ntul re, <<Nsoo ntul ewame, wobbung re, Adonija wo bahke jolo ntul no bahke jehke toon-aa? ye wo bahke jehke go ega eti etula?
24 e disse: ó rei meu senhor, acaso disseste: Adonias reinará depois de mim, e se assentará no meu trono?
25 Lela yeblohng song lim ajom, ko ajoko joko abon efong gbalee, efong, a ejoro. Yebtiingi abon ntul, fere tiingi atubesi asoja, a Abiata ji nlimanjom. Anv, bo baa go kpꞌlehke fere wꞌwo a ne, fere kpꞌbungu re, <<Nong elkpin ena lab, ntula Adonija!>>
25 Pois ele hoje desceu, e matou bois, animais cevados e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei, e aos chefes do exército, e ao sacerdote Abiatar; e eis que comem e bebem perante ele, e dizem: Viva o rei Adonias!
26 Wo me, nlokeltum ewa, a Jadok nlimanjom, a Benaya mmon no Jehoida, go Solomon nlokeltum ewa, á wahr tiingem.
26 Porém a mim teu servo, e ao sacerdote Zadoque, e a Benaías, filho de Jeoiada, e ao teu servo Salomão, não convidou.
27 Ejum ji a ji nso ntul ewame ma lim, á sebem re wahr alokeltum eba kahn nne no bahke jehke go eti etul ji nso ntul ewahre toon-ea?>>
27 Foi feito isso da parte do rei meu senhor? e não fizeste saber a teu servo quem havia de assentar-se no teu trono depois de ti?
28 Owo ntula Devid kehm bungu re, <<Lung Betiseba kam.>>Ejum ji nso ntul ewame ma lim ji a, á sebem re Ano wo á lohngo ba yiimi go esamahr ntul.
28 Respondeu o rei Davi: Chamai-me a Bate-Seba. E ela entrou à presença do rei, e ficou de pé diante dele.
29 Owo ntul kehm koko nwongo re, <<Go etingitingi ana Jehova li go elkpin, ye ji ma-m tahre go ajoobo atongtong anyehng anyehng,
29 Então o rei jurou, dizendo: Vive o Senhor, o qual remiu a minha alma de toda a angústia,
30 m bahke lohko lim lela go etingitingi ji n ko nwongo tong-a go esamahr bi Jehova Esowo bi Isreel. Solomon mmon ewa bahke jehke etul toon-m, á bahke jehke go egame eti etul, go egama enyo.>> Owo Betiseba kehm gongo esamahr ebe go ndi, fere noongo tanne go esamahr ntul, kehm bungu re, <<Nong nsoo ewame, ntula Devid bel nlabe elkpin!>>
30 que, assim como te jurei pelo Senhor Deus de Israel, dizendo: Teu filho Salomão há de reinar depois de mim, e ele se assentará no meu trono, em meu lugar; assim mesmo o cumprirei hoje.
31 Owo Betiseba kehm gongo esamahr ebe go ndi, fere noongo tanne go esamahr ntul, kehm bungu re, <<Nong nsoo ewame, ntula Devid bel nlabe elkpin!>>
31 Então Bate-Seba, inclinando-se com o rosto em terra perante o rei, fez-lhe reverência e disse: Viva para sempre o rei Davi meu senhor!
32 Ntula Devid kehm bungu re, <<Lung Jadok ji nlimanjom, Natan ji nnyehnamahr, a Benaya mmona Jehoida kam.>> Eji bo ba no go esamahr bi ntul,
32 Depois disse o rei Davi: Chamai-me a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaías, filho de Jeoiada. E estes entraram à presença do rei.
33 á kehm tongo bo re, "Roden nlokeltuma ntul wahn song, fere rod Solomon mmon ewame kunu go egame enyꞌnya ji kahbe akpade, song a ne go Gihon.
33 E o rei lhes disse: Tomai convosco os servos de vosso senhor, fazei montar meu filho Salomão na minha mula, e levai-o a Giom.
34 Nong Jadok ji nlimajom abola Natan ji nnyehnamahr, bo wohng-e akehng go edi jio, bob-r etul bi Isreel. Wor ntang, fere rabe re, <<Ntula Solomon, elkpin ena laboo!>>
34 E Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, ali o ungirão rei sobre Israel. E tocareis a trombeta, e direis: Viva o rei Salomão!
35 Owo ḿ bahke tahme a ne, á song ji go egame eti etul, jo fili edi go egame enyo. M me-e yehke re á jol nfiladi go Isreel a Juda.>
35 Então subireis após ele, e ele virá e se assentará no meu trono; pois reinará em meu lugar, porquanto o tenho designado para ser príncipe sobre Israel e sobre Judá.
36 Benaya mmona Jehoida kehm faange ntul re, <<Nong jol ano! Nong Jehova, Esowo bi nso ntul ewame bung yiimi tˈtahne.
36 Ao que Benaías, filho de Jeoiada, respondeu ao rei, dizendo: Amém; assim o diga também o Senhor Deus do rei meu senhor.
37 Ana Jehova jolo a nsoo ntul ewame, nong á tob jol a Solomon, lim etul ebe gbal sehnge eti etul ji nso ntula David!
37 Como o Senhor foi com o rei meu senhor, assim seja ele com Salomão, e faça que o seu trono seja maior do que o trono do rei Davi meu senhor.
38 Ano wo Jadok ji nlimajom, Natan nnyehnamahr, go Benaya mmona Jehoida, anebe Kereti a anebe Peleti, bo mehle tahm, song rod Solomon kunu go enyꞌnya ji ntula Devid ji kahbe akpade, fere tv-e ko-e song rehng go Gihon.
38 Pelo que desceram Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaías, filho de Jeoiada, e os quereteus, e os peleteus, e fizeram montar Salomão na mula que era do rei Davi, e o levaram a Giom.
39 Jadok ji nlimajom kehm rodo ntang nyi akehng wob atahng go mmobkpatahk no li saang ba kak Solomon akehng go esi. Owo bo kehm woro ntang, fvfo ane kpee kehm rabe re, <<Ntula Solomon, elkpin ena laboo!>>
39 Então Zadoque, o sacerdote, tomou do tabernáculo o vaso do azeite e ungiu a Salomão. Então tocaram a trombeta, e todo o povo disse: Viva o rei Salomão!
40 Ane kpee kehm mehle tahm jo toon-e, jo wor agbehle, jo bel eyebatahng gbalee, ndi jo gbꞌgbehke go ewahl ji jo lim.
40 E todo o povo subiu após ele, tocando flauta e alegrando-se sobremaneira, de modo que a terra retiniu com o seu clamor.
41 Adonija, a ajenne kpee nya jolo a ne wuku ewahl eji bo yahke li elkak ebo mal. Ana bo kpꞌwuku atang nya bo kpꞌworo, Joab kehm bahbe re, <<Elkohn ewahl ajii li go atahng ejahbe me?>>
41 Adonias e todos os convidados que estavam com ele o ouviram, ao acabarem de comer. E ouvindo Joabe o soar das trombetas, disse: Que quer dizer este alvoroço na cidade?
42 Jol ana á kpi mbungu mbungu, Jonatan mmona Abiata ji nlimajom ebba lohng. Adonija kehm bungu re, <<Ba yel. Nnooba nne ana wo tiki kpi nnoobo etib.>>
42 Ele ainda estava falando, quando chegou Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote; e disse Adonias: Entra, porque és homem de bem, e trazes boas novas.
43 Jonatan kehm faange re, <<Eꞌeeo! nsoo ntul ewahre Devid ebbob Solomon ntul.
43 Respondeu Jônatas a Adonias: Deveras! O rei Davi, nosso senhor, constituiu rei a Salomão.
44 Ntul me-e tum a Jadok ji nlimajom, Natan nnyehnamahr, Benaya mmon no Jehoida, anebe Kereti, anebe Peleti, fvfo bo me-e rod kunu go enyꞌnya ji ntul ji kahbe akpade,
44 E o rei enviou com ele Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaías, filho de Jeoiada, os quereteus e os peleteus; e eles o fizeram montar na mula do rei.
45 fvfo Jadok ji nlimajom a Natan nnyehnamahr me-e bob etul go Gihon. Go wo bo lohngo no ba, ba yel go nfam, a ewahl ewahl ana bo ba no. Ewok ji o ji á kpꞌwuku.
45 E Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, ungiram-no rei em Giom; e dali subiram cheios de alegria, e a cidade está alvoroçada. Este é o clamor que ouvistes.
46 Go nsol kpee, Solomon ebji go nji etul enye ana ntul.
46 E Salomão já está assentado no trono do reino.
47 Fvfo, ane ba kpo lim eltum a ntul, ebba kak nsoo ntula Devid nnyo re, <<Nong Esowo eba lim mbing nyi Solomon ga gbal sehnge nyꞌnya, nji etul enye bel ellub sehnge nyꞌnya!> Ntul gbo kohk esi eje go edilnong kak Esowo,
47 Além disso os servos do rei vieram abençoar o nosso senhor, o rei Davi, dizendo: Faça teu Deus o nome de Salomão mais célebre do que o teu nome, e faça o seu trono maior do que o teu trono. E o rei se inclinou no leito.
48 fere bung re, <Eltehke jol ka Jehova Esowo bi Isreel, ye ji ma wahng re me nyehn nne no bahke jehke toon-m go eti etul lela.> >>
48 Também assim falou o rei: Bendito o Senhor Deus de Israel, que hoje tem dado quem se assente no meu trono, e que os meus olhos o vissem.
49 Eji bo wuku jia, ajenne kpee nya ba goji Adonija mehle a elfahle, fere be raade no nne tahm mbang enye.
49 Então, tomados de pavor, levantaram-se todos os convidados que estavam com Adonias, e cada qual se foi seu caminho.
50 Wo Adonija go elfahle ni á jo fahl Solomon, mehle tahm song tub ejahm go atang nya jolo go egudu njom.
50 Adonias, porém, temeu a Salomão e, levantando-se, foi apegar-se às pontas do altar.
51 Bo kehm tongo Solomon re, <<Adonija kpꞌfahle ntula Solomon, yebsong tub ejahm go atang nya egudu njom. Á bungu re, <<Nong ntula Solomon tir tong-m lela re, á nehm wul me nlokeltum ewe.>>>
51 E foi dito a Salomão: Eis que Adonias teme ao rei Salomão; pois que se apegou às pontas do altar, dizendo: Jure-me hoje o rei Salomão que não matará o seu servo à espada.
52 Solomon kehm faange re, <<Á lꞌtib elne ana nne no bo bahk-e ma bum etingitingi, jol ellv esi ene anehng anehng nehm gbo go ndi; wo lꞌjol re abꞌbi bahke jolo go ege atahng, á bahke kpoko.>>
52 Ao que disse Salomão: Se ele se houver como homem de bem, nem um só de seus cabelos cairá em terra; se, porém, se houver dolosamente, morrerá.
53 Owo Ntula Solomon kehm tumu ane, bo song radd-e go egudu njom ba a ne. Owo Adonija kehm bake, ba gbo kohk esi go ndi kpunu Ntula Solomon, owo Solomon kehm bungu tong-e re, <<Song ega etahk.>>
53 Então o rei Salomão deu ordem, e tiraram Adonias do altar. E vindo ele, inclinou-se perante o rei Salomão, o qual lhe disse: Vai para tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.