1 Reis 19
eka (EKA) vs VC
1 Ehab tongo Jejibel nsol kpee nyi Elayija ma lim, fvfo ana á ma wul abanyehnamahr Baal kpee go ekahngkahng.
1 Quando Acab contou a Jezabel tudo o que fizera Elias, e como ele passara ao fio da espada todos os profetas de Baal,
2 Ano wo Jejibel tumu etib tv Elayija re, <<Nong asowo lim bib aname, sahb bˈbib aname , re go ngare ana nyia behna, n nehm wul-a ana a wulu ane bako.
2 a rainha mandou um mensageiro a Elias para dizer-lhe: Que os deuses me tratem com o último rigor, se amanhã, a esta mesma hora, eu não fizer de tua vida o que fizeste da deles.
3 Elayija kehm kehme elfahle, fere be go esi elkpin ene. Eji á ba rehng go Beeseba ji Juda, á tahme nlokeltum ewe o,
3 Elias teve medo, e partiu para salvar a sua vida. Chegando a Bersabéia, em Judá, deixou ali o seu servo,
4 yefono antahng mehl eljen efung abehng asongo go edi erikendi ji li wumwum. Á song rehnge go eti ji bo kpo lung re eti anyol kehm song ji go nnahb enye, kehm kake ero re á kpo. Á bungu re, <<Jehova, nsol nyia ebgbal sehng. Ko elkpin ename; N nehme nob sehnge babnsoo ba nkul.>>
4 e andou pelo deserto um dia de caminho. Sentou-se debaixo de um junípero e desejou a morte: Basta, Senhor, disse ele; tirai-me a vida, porque não sou melhor do que meus pais.
5 Owo á kehm noongo go nnahb eti, fere gbo ellu.
5 Deitou-se por terra, e adormeceu debaixo do junípero. Mas eis que um anjo tocou-o, e disse: Levanta-te e come.
6 Á kehm keebe nyehn, go ege nkpe esi, abred nya bo bane go akal ngun, a ekpꞌkpuk alahb. Á kehm lehke abred, fere wo lahb, feere eje noongo.
6 Elias olhou e viu junto à sua cabeça um pão cozido debaixo da cinza, e um vaso de água. Comeu, bebeu e tornou a dormir.
7 Enjel nyi Jehova kehm kpe feere ba etoono nkpele, kehm ba koor-e, fere bung re, <<Mehl wo li nsol, tibre eljen nia bahke gbale sehng ka-a.>>
7 Veio o anjo do Senhor uma segunda. vez, tocou-o e disse: Levanta-te e come, porque tens um longo caminho a percorrer.
8 Ano wo á mehle li nsol, fere wo alahb. Nsol nyi á li no ka-e eko, á jen eljen nfung atahl abal a atv atahl abal tete á song rehng go Horeb, Egburu Ewong ji Esowo.
8 Elias levantou-se, comeu e bebeu e, com o vigor daquela comida, andou quarenta dias e quarenta noites, até Horeb, a montanha de Deus.
9 O edi jio á song yele go egohng kang o atv mao.
9 Chegando ali, passou a noite numa caverna. Então a palavra do Senhor foi-lhe dirigida: Que fazes aqui, Elias?
10 Á kehm faange re, <<Me n yake elname ka wo ntahngtahng, Jehova Esowo bi ga kpi nsahm. Anebe Isreel ebten nwongo enya, bobwa agudu njom enya, fere wul abanyehnamahr eba go akahngkahng. Me ntahngtahng wo ma sa, wo anv bo kpꞌgare re bo wul-m.>>
10 Ele respondeu: Estou devorado de zelo pelo Senhor, o Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e querem tirar-me a vida.
11 Jehova kehm bungu re, <<Lohng wo song yiimi go ero Egburu ewong, go esamahr bi Jehova, tibre Jehova kpꞌsebe re á sehng o.>>
11 O Senhor desse-lhe: Sai e conserva-te em cima do monte na presença do Senhor: ele vai passar. Nesse momento passou diante do Senhor um vento impetuoso e violento, que fendia as montanhas e quebrava os rochedos; mas o Senhor não estava naquele vento. Depois do vento, a terra tremeu; mas o Senhor não estava no tremor de terra.
12 Eji ndi agbehke ma sehng, agun kehm bake, wo Jehova o agun woomem. Eji agun ma sehng, owo momnaange ellum awˈwa kehm bake.
12 Passado o tremor de terra, acendeu-se um fogo; mas o Senhor não estava no fogo. Depois do fogo ouviu-se o murmúrio de uma brisa ligeira.
13 Eji Elayija wuku ellum, á kehm gbibi ewobo eje bulu esamahr. Owo Elayija kehm wuku ellum ni bungu re, <<Elayija, á kpo lim jen a?>>
13 Tendo Elias ouvido isso, cobriu o rosto com o manto, saiu e pôs-se à entrada da caverna. Uma voz disse-lhe: Que fazes aqui, Elias?
14 Á kehm faange re, <<Me n yake elname ka wo ntahng tahng Jehova Esowo bi ga kpi nsahm. Anebe Isreel ebten nwongo enya, bobwa agudu njom enya, fere wul abanyehnamahr eba go akahngkahng. Me ntahngtahng wo ma sa, wo anv bo kpꞌgare re bo tob wul-m.>>
14 Ele respondeu: Consumo-me de zelo pelo Senhor, Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e agora querem tirar-me a vida.
15 Jehova kehm-e tongo re, <<Feere song mbang nyi a lohngo ba, fere song go edi erikendi ji wumwum ji Damaskos. Ngare nyi a lꞌrehng o, wohngo Hajael akehng á jol ntul no Aram.
15 O Senhor disse-lhe: Retoma o caminho do deserto, na direção de Damasco. Ali chegando, ungirás Hazael como rei da Síria,
16 Tob wohngo Jehu mmona Nimsi akehng, á jol ntula Isreel, go Elisa mmona Safati ji lohng go Abel Mehola á ko nji enya ana nnyehnamahr.
16 Jeú, filho de Namsi, como rei de Israel, e Eliseu, filho de Safat, de Abel-Meula, como profeta em teu lugar.
17 Jehu bahke wulu nne awohng awohng no foro go ekahngkahng bi Hajael, fvfo Elisa bahke wulu nne awohng awohng no foro go ekahngkahng bi Jehu.
17 Todo o que escapar à espada de Hazael, será morto por Jeú, e o que escapar à de Jeú, será morto por Eliseu.
18 Me n kuuru ane atahltahl nkpel elku ebal a ane atahl awubu, bo kpee nnene ka gong kak Baal, jol anyo ebo ka sod nnyo eme.>>
18 Mas reservarei em Israel sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal, e cujos lábios não o beijaram.
19 Elayija mehle o, song nyehne Elisa mmona Safati. Á jo jobo ndi egbe a eltahl a enyam eni, bo kpo jen nnyam ebal ebal, Elisa wo jo toono esꞌkohro enyam ebal bi jo tohng asongo. Elayija kehm song kpir-e, song ro ekpawobo eje bul-e.
19 Elias, partindo dali, encontrou Eliseu, filho de Safat, lavrando com doze juntas de bois diante dele; ele mesmo conduzia a duodécima junta. Elias aproximou-se e jogou o seu manto sobre ele.
20 Elisa kehm yake efong ebe, be toono Elayija. Elisa kehm bungu re, <<Nong me n song tong nsoo a nnee re me n fio, kehm feere ba toon-a.>>
20 Eliseu, deixando imediatamente os seus bois, correu atrás de Elias, e disse: Deixa-me ir beijar meu pai e minha mãe, depois te seguirei. Vai, disse-lhe Elias, mas volta, porque sabes o que te fiz.
21 Ano wo Elisa feere no we-e a kpeem toono. Á rodo efong ebe, wul. Á ko nsol nyi á jo ko lim eltum lam enyam bio fere rod ka ane bo li. Owo á kehm lohngo jo toono Elayija, fere jol nlokeltum ewe.
21 Eliseu, deixando Elias, tomou uma junta de bois e imolou-os. Com a lenha do arado cozeu as carnes e deu-as a comer à sua gente. Em seguida partiu e seguiu Elias, para servi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.