1 Reis 18
eka (EKA) vs ARIB
1 Eji ekidi ma lab, go nnya era nyi elahb kala kpe na, Jehova kehm tongo Elayija re, <<Song, wo song tib elna go esamahr bi Ehab, fvfo m bahke tumu elahb tv go ndi.>>
1 Depois de muitos dias veio a Elias a palavra do Senhor, no terceiro ano, dizendo: Vai, apresenta-te a Acabe; e eu mandarei chuva sobre a terra.
2 Ano wo Elayija tahme re á song tib elne go esamahr bi Ehab.
2 Então Elias foi apresentar-se a Acabe. E a fome era extrema em Samária.
3 fvfo Ehab lungu Obadiya ji jolo nne no jo fili ekpasiki eje. (Obadiya jolo nne no yake elne ka Jehova fere jo kak-e.
3 Acabe chamou a Obadias, o mordomo {ora, Obadias temia muito ao Senhor;
4 Ana Jejibel jo wul abanyehnamahr ba Jehova, Obadiya ebrod abanyehnamahr bako ane atahl alon song behr go egong na ebbal, ane atahl abal ane awubu go egong ajehng ajehng, fere jo ka bo nsol alehke a alahb.)
4 pois sucedeu que, destruindo Jezabel os profetas do Senhor, Obadias tomou cem profetas e os escondeu, cinqüenta numa cova e cinqüenta noutra, e os sustentou com pão e água};
5 Ahab tongo Obadiya re, <<Song yannge go adi kpee, a abing elahb go adamme. Fundiki e bahke ma nyehn abon ajele ba e bahke ma ko ba ka anyˈnya a ebvakang bo li kˈkpo, eji e lˈkˈwul nyam enyahre anyehng anyehng.>>
5 e disse Acabe a Obadias: Vai pela terra a todas as fontes de água, e a todos os rios. Pode ser que achemos erva para salvar a vida dos cavalos e mulas, de maneira que não percamos todos os animais.
6 Ano wo bo bake elbo ndi nyio ana bo bahke yannge, Ahab je ejang bˈbe, fvfo Obadiya je ejang behko.
6 E repartiram entre si a terra, para a percorrerem; e foram a sós, Acabe por um caminho, e Obadias por outro.
7 Ana Obadiya jo jen asongo, Elayija ba kpir-e. Obadiya lˈliingi Elayija, gong kok esi-e, fere bung re, <<Nsoo ewame Elayija, wo lohko yim aa?>>
7 Quando, pois, Obadias já estava em caminho, eis que Elias se encontrou com ele; e Obadias, reconhecendo-o, prostrou-se com o rosto em terra e disse: És tu, meu senhor Elias?
8 Elayija kehm-e faange re, <<Ee me wo, song tong nso ewa re, Elayija li a.>>>
8 Respondeu-lhe ele: Sou eu. Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui.
9 Obadiya kehm-e bahbe re, <<Ebi ajii m ma lim ji, a kpꞌsebe re wo faake me nlokeltum ewa ka Ehab á wul-e?
9 Ele, porém, disse: Em que pequei, para que entregues teu servo na mão de Acabe, para ele me matar?
10 Etingitingi ana Jehova Esowo eba li go elkpin, ejahbe ajehng ajehng limm, afi ejahbe etul, ji nsoo ntul ewame kala tum nne re bo seb-a. Fvfo ejahbe, afi ejahbe etul ajehng ajehng lꞌbung re, go eji bo a limm, á bahke limi bo, bo tir re bo wa-a ka nyehn.
10 Vive o Senhor teu Deus, que não há nação nem reino aonde o meu senhor não tenha mandado em busca de ti; e dizendo eles: Aqui não está; então fazia-os jurar que não te haviam achado.
11 Wo anv, a kpꞌsebe re me n song tong nsoo ntul ewame re, <Elayija li a.>
11 Agora tu dizes: Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui.
12 N nehme kahn edi ji Etohko ji Jehova bahk-a rodo tahm, n lꞌtahm-a sa a. N lˈ tahm song tong Ehab, fvfo á tohk-a fere nyehn, á bahk-m wulu. Ga me nlokeltum ewa ebkak Jehova bomo ngare nyi n jolo njangkun.
12 E será que, apartando-me eu de ti, o Espírito do Senhor te levará não sei para onde; e, vindo eu dar as novas a Acabe, e não te achando ele, matar-me-á. Todavia eu, teu servo, temo ao Senhor desde a minha mocidade.
13 Nsoo, a wuk-m ji n limi no, ngare nyi Jejibel jo wul abanyehnamahr ba Jehovaa? M behre abanyehnamahr ba Jehova, ane atahl alon go egong na ebbal, ane atahl abal ane awubu go egong ajehng ajehng, fere jo ka bo nsol alehke a alahb.
13 Porventura não disseram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do Senhor, como escondi cem dos profetas do Senhor, cinqüenta numa cova e cinqüenta noutra, e os sustentei com pão e água:
14 Wo anv, a kp-m tongo re, me n song tong nsoo ntul re, <Elayija li a.> Á bahk-m wulu!>>
14 E agora tu dizes: Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui! Ele me matará.
15 Elayija kehm bungu re, <<Etingitingi ana Jehova ji Kpo fili elbung a ndi li go elkpin, ye ji n kp-e loko, etingitingi m bahke tiki ko elname song tib Ehab lela.>>
15 E disse Elias: Vive o Senhor dos exércitos, em cuja presença estou, que deveras hoje hei de apresentar-me a ele.
16 Ano Obadiya mehle song kpiri Ehab kehm-e tongo, fvfo Ehab tahme song kpiri Elayija.
16 Então foi Obadias encontrar-se com Acabe, e lho anunciou; e Acabe foi encontrar-se com Elias.
17 Eji Ehab nyehne Elayija, á kehm bungu tong-e re, <<Wo wo a, wo ji kpꞌkake Isreel agbiinga?>>
17 E sucedeu que, vendo Acabe a Elias, disse-lhe: És tu, perturbador de Israel?
18 Elayija kehm faange re, <<N ka tiki seb ntong anyehng anyehng ka Isreel. Wo a ebangenahb nso, wahn ba ma ko ntong bo ka Isreel. Wahn ebten nkahn nyi Jehova, fere kpꞌtoono alokelom nya Baal.
18 Respondeu Elias: Não sou eu que tenho perturbado a Israel, mas és tu e a casa de teu pai, por terdes deixado os mandamentos do Senhor, e por teres tu seguido os baalins.
19 Anv, ku anebe Isreel go nkpohko anyehng anyehng kpee, wahn ba kpir-m go Ewong ji Kamel. Wahn ko abanyehnamahr ba baal, ane atahltahl ane atahl abal ane awubu, a abanyehnamahr ba Asera ane atahltahl, bo ji kpo li nsol go ekpukuru ji Jejibel.>>
19 Agora pois manda reunir-se a mim todo o Israel no monte Carmelo, como também os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal, e os quatrocentos profetas de Asera, que comem da mesa de Jezabel.
20 Ano wo Ehab kehm tumu ellum tv Isreel kpee, fere ko abanyehnamahr ba a bo go Egburu Ewong ji Kamel.
20 Então Acabe convocou todos os filhos de Israel, e reuniu os profetas no monte Carmelo.
21 Elayija kehm tahme song yiimi go esamahr ane, kehm bungu re, << Bahke kange renan ń kehm gboko ntir bade eyake ebbal bia? Lꞌjol re Jehova Esowo bi, toonen ye, wo lꞌfere jol re Baal Esowo bi toonen ye.
21 E Elias se chegou a todo o povo, e disse: Até quando coxeareis entre dois pensamentos? Se o Senhor é Deus, segui-o; mas se Baal, segui-o. O povo, porém, não lhe respondeu nada.
22 Owo Elayija kehm bungu tong bo re, <<Me ntahng ntahng wo ma sa go ellong abanyehnamahr ba Jehova, wo Baal kpi abanyehnamahr ane atahltahl ane atahl abal ane awubu.
22 Então disse Elias ao povo: Só eu fiquei dos profetas do Senhor; mas os profetas de Baal são quatrocentos e cinqüenta homens.
23 Song koon nlum efong na abal ba ka-r. Nong abannyehnamahr ba baal yehke anyehng ba-e, fere kiim-e kunu go nkun, bo kꞌkak agun. M bahke tob ba nluma nfong nyehko, fere tob kiimi kunu go nkun, jol agun n nehm kak.
23 Dêem-se-nos, pois, dois novilhos; e eles escolham para si um dos novilhos, e o dividam em pedaços, e o ponham sobre a lenha, porém não lhe metam fogo; e eu prepararei o outro novilho, e o porei sobre a lenha, e não lhe meterei fogo.
24 Owo ḿ bahke lungu go mbing esowo ebahne, fvfo m bahke lungu go mbing nyi Jehova. Esowo bi lˈfaange go agun__ye wo li Esowo.>>
24 Então invocai o nome do vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor; e há de ser que o deus que responder por meio de fogo, esse será Deus. E todo o povo respondeu, dizendo: É boa esta palavra.
25 Elayija kehm bungu tong abanyenamahr ba Baal re, <<Yehk-n nluma nfong awohng, wahn gbo mbang lim njom, tib ń li go egom. Lungen go mbing nyi esowo ebahne, wo agun nya ń lꞌkꞌkak.>>
25 Disse, pois, Elias aos profetas de Baal: Escolhei para vós: um dos novilhos, e preparai-o primeiro, porque sois muitos, e invocai o nome do Senhor, vosso deus, mas não metais fogo ao sacrifício.
26 Ano wo bo kehm rodo nluma nfong nyi bo ka bo, song wul.
26 E, tomando o novilho que se lhes dera, prepararam-no, e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até o meio-dia, dizendo: Ah Baal, responde-nos! Porém não houve voz; ninguém respondeu. E saltavam em volta do altar que tinham feito.
27 Eji efin ma yiimi, Elayija kehm kehme bo nyok. Á kehm tongo bo re, <<Raben wꞌwahre! Etingitingi á lohko li esowo! Fundiki á kpˈtiri fee, afi á kpi eltum lim, tohko jol ano á li mbang eljen. Bahke ma jol re á nong go ellu, fvfo nobo re á nyahme.>>
27 Sucedeu que, ao meio-dia, Elias zombava deles, dizendo: Clamai em altas vozes, porque ele é um deus; pode ser que esteja falando, ou que tenha alguma coisa que fazer, ou que intente alguma viagem; talvez esteja dormindo, e necessite de que o acordem.
28 Ano wo bo jo rabe wahre wahre, jo boomo elbo akahngkahng a nkong, ana eljini ebo jolo no, tete alung jo lohng fab.
28 E eles clamavam em altas vozes e, conforme o seu costume, se retalhavam com facas e com lancetas, até correr o sangue sobre eles.
29 Eji nnv ma ren, bo soro asi jo nyehn agbehre nngaane amahr ebo, tete ngare rehng nyi bo kpo lim njom nyi elgung. Wo nfaange jolem, nnene faangem, nnene jolem no wuungu atung.
29 Também sucedeu que, passado o meio dia, profetizaram eles até a hora de se oferecer o sacrifício da tarde. Porém não houve voz; ninguém respondeu, nem atendeu.
30 Owo Elayija kehm tongo ane kpee re, <<Jeeren ba egame.>> Bo kehm bake ege, Elayija kehm tuungu egudu njom ji Jehova ji ma rannge.
30 Então Elias disse a todo o povo: chegai-vos a mim. E todo o povo se chegou a ele. E Elias reparou o altar do Senhor, que havia sido derrubado.
31 Elayija rodo ewubu atal abal, eltal anehng jo jolo ka etꞌtohngo ajehng go atꞌtohngo nya lohng go elwo ni Jekob, ye ji Jehova bungu a ne rea, <<Mbing enya bo bahke jo lung-a re Isreel.>>
31 Tomou doze pedras, conforme o número das tribos dos filhos de Jacó, ao qual viera a palavra do Senhor, dizendo: Israel será o teu nome;
32 Á ko atal nyao lim egudu njom go mbing nyi Jehova, fere kpa ekpabingi sennge kak, ji bahke ma yel egalon alahb ebni.
32 e com as pedras edificou o altar em nome do Senhor; depois fez em redor do altar um rego, em que podiam caber duas medidas de semente.
33 Á kehm ba kono nkun, fere ba nfong nyio rod kunu go nkun. Owo á kehm tongo bo re, <<Tuken etu alahb na ebni bi nlen, wahn yaange wohngo go ejum njom nyio a nkun. Bo kehm limi ano.
33 Então armou a lenha, e dividiu o novilho em pedaços, e o pôs sobre a lenha, e disse: Enchei de água quatro cântaros, e derramai-a sobre o holocausto e sobre a lenha.
34 Á bungu re, <<Kpeen lim ano, bo kpe lim ano. Á kpe tong bo re, <<Kpeen lim jol nkpel era,>> bo kpe lim ano nkpel era.
34 Disse ainda: fazei-o segunda vez; e o fizeram segunda vez. De novo disse: Fazei-o terceira vez; e o fizeram terceira vez.
35 Alahb mao kehm kehme elfaabe go egudu njom, fere rur ekpabingi ji li sennge egudu njom jio.
35 De maneira que a água corria ao redor do altar; e ele encheu de água também o rego.
36 Eji ngare nyi bo kpo lim njom ma rehng, owo Elayija nnyehnamahr kehm lohng ba yiimi kohlo egudu njom fere kak ero re, <<Jehova Esowo bi Ebraham, Aesik a Isreel, nong bo kahn lela re wo wo li Esowo go Isreel, fere kahn re me wo li nlokeltum ewa, fvfo n kpi nsol nyia lim kpee ana a ka-m elkahn.
36 Sucedeu pois que, sendo já hora de se oferecer o sacrifício da tarde, o profeta Elias se chegou, e disse: Ó Senhor, Deus de Abraão, de Isaque, e de Israel, seja manifestado hoje que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo, e que conforme a tua palavra tenho feito todas estas coisas.
37 Faang-m Jehova, Faang-m, eji ane baa lꞌkahn re wo Jehova, wo Esowo bi, fvfo re á kpi ntim ebo sennge feere go ega.
37 Responde-me, ó Senhor, responde-me para que este povo conheça que tu, ó Senhor, és Deus, e que tu fizeste voltar o seu coração.
38 Owo agun kehm lohngo goji Jehova ba lul nsol njom, nkun, atal a ndi a ndi kpee, fere lahbe alahb kpee ma woomo ekpabingi ji li sennge edi njom kak.
38 Então caiu fogo do Senhor, e consumiu o holocausto, a lenha, as pedras, e o pó, e ainda lambeu a água que estava no rego.
39 Eji ane kpee nyehne ejum jia, bo gbo noongo go ndi, fere rabe re, <<Jehova ye wo li Esowo! Jehova ye wo li Esowo!>>
39 Quando o povo viu isto, prostraram-se todos com o rosto em terra e disseram: O senhor é Deus! O Senhor é Deus!
40 Owo Elayija kehm kake bo elkahn re, <<Boben abanyehnamahr ba Baal. Kana taame nne awohng awohng be for!>> Bo kehm bobo bo, Elayija kehm rodo bo tahm go Edamme ji Kison, song wul bo o.
40 Disse-lhes Elias: Agarrai os profetas de Baal! que nenhum deles escape: Agarraram-nos; e Elias os fez descer ao ribeiro de Quisom, onde os matou.
41 Owo Elayija kehm tongo ntul Ehab re, <<Song, wo song li, fere wo, tib n kpꞌwuku ewahl egburu elahb.>>
41 Então disse Elias a Acabe: Sobe, come e bebe, porque há ruído de abundante chuva.
42 Ano wo Ehab tahme no song li fere wꞌwo, wo Elayija wahre song rehng go ero ewong Kamel, song ji kohk esamahr go ndi ege alahng abal abal.
42 Acabe, pois, subiu para comer e beber; mas Elias subiu ao cume do Carmelo e, inclinando-se por terra, meteu o rosto entre os joelhos.
43 Elayija kehm tongo nlokeltum ewe re, <<Song wo song seenge feere go agburu aya.>> Á kehm tahm, song seenge.
43 E disse ao seu moço: Sobe agora, e olha para a banda do mar. E ele subiu, olhou, e disse: Não há nada. Então disse Elias: Volta lá sete vezes.
44 Eji biingi nkpel esehma nyio, nlokeltum kehm bungu re, <<Mmon sꞌsohko ekparesemsem ana ebo nne kpꞌlohngo agburu aya.>> Elayija kehm bungu re, <<Song wo song tong Ehab re, <Kuumu go mmvtv akuungu enya, wo song elwaare, fvfo elahb kehm-a bame tv.> >>
44 Sucedeu que, à sétima vez, disse: Eis que se levanta do mar uma nuvem, do tamanho da mão dum homem: Então disse Elias: Sobe, e dize a Acabe: Aparelha o teu carro, e desce, para que a chuva não te impeça.
45 Tvtv ona, akparesemsem ebnyak go elbung, nfeb kehm bake, egburu elahb kehm bake, Ehab fingi song rehng go Jejireel.
45 E sucedeu que em pouco tempo o céu se enegreceu de nuvens e vento, e caiu uma grande chuva. Acabe, subindo ao carro, foi para Jizreel:
46 Nsahm nyi Jehova kehm yel Elayija, á kehm gbade abomo enye go ebun, á gbo mbang be akpada akpade rehng Jejireel ka Ehab.
46 E a mão do Senhor estava sobre Elias, o qual cingiu os lombos, e veio correndo perante Acabe, até a entrada de Jizreel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.