Marcos 6
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs VC
1 Ŋayŋu ŋayi Djesuya marrtjina gunhaꞌyunana ŋunhiya wäŋa Capernaum-dja, roŋiyina nhanukiyingayana wäŋayi Nazareth-dhina, ga bukmak yana ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu malthunmina.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ga wiripuŋuyu Jew-waya Nhinanhamiyu Waluyu, ŋayi gurrana Djesuya marŋgikuŋaya guḻkuꞌna yolŋuna wayana ŋunhaya ŋunhi biryamiŋuna buṉbuŋu. Ga ŋunhi waya gurrana ŋäkuya ŋanya ŋunhi nhä ŋayi gurrana wayana marŋgikuŋaya, ŋayŋu waya bitjayana waŋanhamina, “Wäy, dhuwayatja yolŋu gaḏamanha. Wanhami ŋayi gurrana dhuwaya marŋgithinaya dhiyakuya malawu? Ga wanhaŋu ŋayi gurrana dhuwaya ganydjarrya ŋätthuna djämawu ŋayaŋu-ṉirryunamiwuya romgu?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Dhuwayatja dhuwaya ŋunhi buṉbu-dhuḻꞌyunami warray yolŋu! Dhuwaya ŋilimuya dhiyakuwuynha bili wäŋapuy yana, ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu ŋäṉḏiꞌmiŋuwuya Mary-wuya. Ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu wäwaꞌmiŋuwuya wayaŋgu yäkuwu James-ku ga Joseph-ku ga Judas-ku ga Simon-gu, ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu yapaꞌmiŋuwuya wayaŋgu.” Ŋayŋu gurrana ŋunhi yolŋuya waya nhanŋu yakana märr-ŋamathinaya, ŋurru-wilꞌwilyunana waya gurrana nhanŋu.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Yurru ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Ŋunhi ŋuli God-Waŋarrwuya djawarrkmi yolŋu marrtji wiripumaya wäŋayi ga wayatja ŋunhi wäŋa-waṯaŋumiyuya yolŋuy wayay dhäruk ŋätthun ga gumurr-ŋamathi nhanŋu. Ga ŋunhi ŋayi yurru marrtji nhanukiyingayatja wäŋayi, ga nhanukalaŋuwu gurruṯumiwu yolŋuwu buna, ga wayatja yurru ŋunhi yakana dhäruk-ŋätthun ga märr-yuwalkthi nhanŋu.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ga ḻuŋꞌmaŋaya ŋayi ŋunhi 12-nha ḻuṉḏuꞌmiŋuna wayana nhanŋuway ŋayi, ŋayŋu ŋayi ganaŋꞌthunmaŋayana wayana bulalꞌ ga bulalꞌ ga bulalꞌ, ga bitjayana ŋayi ŋunhi waŋanaya wayaŋgu, “Maꞌ, marrtjina waya wäŋayina malanyŋuyi ga marŋgikuŋuna yolŋunaya wayana God-Waŋarrwuna. Ŋarra nhumana gurra dhuwaya ganydjarrya wekamana nhuma yurru dhawaṯmamana yätjtja birrimbirr mala.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ga ŋuli nhuma yurru bunaya birrkaꞌmiŋu wäŋaŋu ga wäthun ŋunhi waya yurru nhumaŋgu gumurr-ŋamathiya bitjandja waŋa, ‘Go, ŋunhaya nhuma yurru ŋarrakaya buṉbuŋu gayŋithi,’ nhumaya yana marrtjina ga yukirri ŋunhayana buṉbuŋu ga yana bili-i-i, ga djäma nhumaŋgu yurru dhawarꞌyun, ga yurruna wayana gunhaꞌyu.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ga ŋunhi nhuma yurru buna birrkaꞌmiŋu wäŋaŋu ga yaka nhumaŋgu yurru ŋunhi wäŋa ŋurikiwuy yolŋu waya gumurr-ŋamathi, ga yaka waya yurru ḏukṯukmiyi ŋänharaw nhuŋu, nhumaya yurru gunhaꞌyuna yana ŋunhiya wäŋa bala munathaꞌya ḻukuŋuya djalk-tjalkthuna ŋurikiwuy wäŋawuy, ga biyakuna waŋi wayaŋgu, ‘Dhuwaya nhuma yaka djälmiyina ŋarraku mäkiriꞌ-witjunawu, ga ŋunhi yurru ŋula nhä mari nhumaŋgu malŋꞌthun, ŋunhiyiya nhumaŋguwaynha mari,’ biyakuna waŋi, ga yaka ḏawaꞌyu, yana ŋapa-wilꞌyuna wayaŋgaya.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Yo, bala waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya marrtjina barrkuwatjthinana bulalꞌ ga bulalꞌ wiripumana ga wiripumana wäŋayi, ga ŋunhayana waya ḻakaŋaya dhäwuꞌya yolŋuꞌ-yulŋuwuya bitjaya, “Gulyuna waya dhuwurr-yätjŋuya nhumaŋgaya nhuma, bala malthuna God-Waŋarrwuna yuwalkŋuwuna dhukarrwu.”
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ga guḻkuꞌna wirrkina waya gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr malanynha dhawaṯmaŋaya yolŋuwaya wayaŋgaya. Ga guḻkuꞌwaya ŋunhi rerrimiwaya waya gurrana wekaꞌ rarryuna muḻkurryi yurru ḻurrkunꞌ yana, yaka guḻkuꞌ, märr waya yurru latjuꞌyina.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ga ŋulinyamiyu waluyu guḻkuꞌyuna gurrana ŋunhi yolŋuyu wayay Djesuwalaŋuwuya dhäwuꞌ ŋäkuya. Ga ŋayi ŋunhi yindiyu buŋgawayu yäkuyu King Herod-thuya ŋäkuya yana ganydjarr nhanukalaŋuwuy. Ga bitjayana gurrana ŋunhi wiripuya yolŋu waya waŋana, “Dhuwaya ŋayi John ŋunhi Buku-ḻupthunami, yurru Djesu-gunhaminana ŋayi rumbalya, dhuwaya ŋayi yawungu bulu walŋathi rakunyŋuyu, ga dhiyaŋuna ŋayi gurra dhuwaya Djesuyu ŋuli ŋayaŋu-ganyimꞌthunamiya rom djäma.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ga wiripu yolŋu waya gurrana waŋana bitjanmina, “Dhuwaya mak Elijah ŋeniya ŋunhi God-Waŋarrwuna djawarrkmi ŋäthiliŋuna?” Ga bulu wiripu yolŋu waya waŋana bitjaya, “Yaka dhuwaya Elijah, dhuwayatja ŋula yol wiripu God-Waŋarrwu djawarrkmi ŋäthiliŋu.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ga ŋunhi ŋayi Herod-thu ŋäkuya ŋunhi ŋhä marrtjina yolŋu waya ḻakanhamina, bala ŋayi yana dhäruk wekaŋaya bitjayana, “Dhuwanna John-dja ŋunhi Buku-ḻupthunamiya yolŋu. Ga bili ŋarra ŋunhi ŋäthiyi yana dhäruktja-wekaŋaya ŋarrakalaŋuwu djämamiwu wayaŋgu bitjaya, ‘Gatjuy gupana waya ŋanya gulkthu.’ Ga dhuwaya ŋayi, bilina walŋana.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Ga bitjaya bili ŋayi gurrana ŋunhi John-dhuya ŋayaŋu-yätjkuŋaya waŋana, ŋayŋu marrtjina ŋunhi miyalktja ŋoy-dhärranana nhanŋu John-guya, ga ḏukṯukmiyinaya ŋayi gurrana ŋunhi wirrkina yana murrkayꞌkunhawuna yana baymatthunawu nhanŋu, yurru bäyŋu ŋayi ŋula dhukarr maḻŋꞌmaŋaya. Ŋayŋu ŋayi Herod-thuya gurrana mulkanana John-naya dharruŋguŋuna,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ga bitjaya ŋayi ŋunhi dhäruk-wekanhamina djäkamiwayatja gamꞌ, “Dhiyakuya nhuma yurru gurra latjuꞌkuma yana djäka.”
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Manymak, ga waŋganymiyu waluyu waya marrtjina ḻuŋꞌthuna ŋathawuna ḻukanhawu, ga ŋuliwitjaya waya guyaŋina ŋunhi Herodku dhawal-wuyaŋinyami walu. Manymak, ga balanyamiyu ŋayi ŋunhi miyalkthu yäkuyu Herodius-thu guyaŋina bitjayana, “Yä-a-a, dhuwaya ŋarra yurru buku-roŋinymamana ŋurikiwuy John-guna, ŋunhi ŋayi nhattjaya John-dhu gulinybuŋaya Herod-nha ga ŋarrana.” Ga guḻkuꞌ waya marrtjina ŋathawu lukanhawu balanya bitjan ŋurru-warryunayŋu gapman waya, ga maḏakarritjmiwu miriŋuwu wayaŋgu buŋgawaꞌmiŋu ga ŋaḻapaḻmi ŋurukuwuynha makarrwuy wäŋawuy Galilee-wuynha.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Yo, ḻukanaya waya marrtjina ŋathaya ga gapuya, ga ŋunhaya gurrana wirrkuḻ miyalk giritjina, yurru ŋayi ŋunhi wakuꞌmiŋuya ŋuriki miyalkku Herodius-ku. Yo, giritjina ŋayi gurrana ŋunhi wirrkuḻ miyalk latjuꞌkuŋayana dhika. Ŋayŋu ŋayi ŋunhi yindiya buŋgawa Herod-tja ga yolŋu waya wirrkina maŋmaŋdhuna nhanukaya buŋgulyu. Ŋayŋu ŋayi Herod-tja wätthunana nhanŋu bitjayana, “Ŋuli nhe yurru ŋarrana ŋäŋꞌthun ŋula nhäku nhe djäl, ŋarraya yurru yana wekamana nhuŋu.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ga ŋuli nhe djäl ŋarra yurru mala-wulkthun bukmaknha yana, ga wanhaka wäŋa makarr malanynha ŋarrakaya goŋŋu, ŋarraya yurru yana gulkthuna nhuŋuya ga ŋarrakuway. Ga ŋunhi yurru dhuwayi bäyŋuya bitjan malŋꞌthun, ŋarra yurru ŋäŋꞌthun ŋayi yurru ŋarrana God-Waŋarryuya dhä-dirꞌyuna yana.” bitjaya.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ga ŋayiya ŋunhi wirrkuḻya miyalk marrtjina ŋäthiyi dhawaṯthuna ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ḻarruŋaya ga ŋäŋꞌthuna ŋayi, “Wäy... ŋäṉḏi,... nhäku ŋarra yurru ŋunha yindinaya buŋgawana ŋäŋꞌthun?” bitjaya.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ŋayŋu yana ŋayi wirrkuḻya roŋiyina ŋayŋuyi Herod-kaya, ŋayŋu bitjayana waŋana, “Yindi buŋgawa, ḏukṯuktja ŋarra dhuwaya nhe yurru gupa gulkthun John-nha ŋunhi Buku-ḻupthunamina yolŋuna dhiyaŋuna bala yana, ga gurrunhandja nhe yurru muḻkurrya ḻimbiḻimbiḻkthi rupaꞌyi ŋayŋu gäŋuna ŋarrakayana,” bitjaya.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ga ŋunhi ŋayi Herod-thu balanyawuy ŋäkuya, ŋayŋu yana ŋayi ŋayaŋuya-yätjthinana märr-dhumbalꞌyunana manapaya. Yurru yakana ŋayi gurrana ŋunhi ḏukṯukthinaya ŋayi yurru dhäwuꞌya nhanŋu ḏawꞌyun, bili ŋayi ŋunhi dhawuꞌ-nherraya ŋanya guḻkuꞌwaya ŋaḻapaḻmiwaya.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Ŋayŋu ŋayi Herod-tja wäthunana miriŋuwuna buŋgawawu ŋayŋu dhäruknha-wekaŋaya, “Gatjuy marrtjina ŋunha dharruŋguyina wanhaka gurra John nhina ŋayŋu gupana ŋanya gulkthu.”
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ga ŋayi ŋunhi ŋätthunaya ŋanya gupaya ga muḻkurrya ŋayŋu gurrunhaya biḻitthina ŋayŋu gäŋaya ŋurikayana wirrkuḻwayana. Ga ŋayiya ŋunhi ŋuriŋi wirrkuḻyuya ŋätthunaya ŋayŋu wekaŋaya ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwuna nhanukalaŋuwu.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ga ŋunhi waya John-gaya guyurrꞌmiŋuyu wayay ŋäkuya dhäwuꞌya nhanukalaŋuwuy rakunydhinyawuyya, ŋayŋu waya yana marrtjinana ŋätthunawuna nhanŋu rumbalwuna ŋayŋu moluyina märrkitjkuŋaya.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Manymak, ga ŋunhi waya ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu Djesuwu gumurr-roŋiyina beŋu djämaŋuya, ŋayŋu waya gurrana ḻakaŋayana Djesuwuna nhä waya gurrana djäma ga marŋgikuŋaya yolŋuna wayana.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ga balanyamiyuya gurrana ŋunhi guḻkuꞌna wirrkina yolŋuya waya ḻarruŋaya nhanŋu Djesuwu, ga bäyŋuna wayaŋgu ŋunhi waluya ŋäthawuya ḻukanhawu, Djesuwuya ga ḻuṉḏuꞌmiŋuwuya wayaŋgu. Ŋayŋu ŋayi waŋanana ŋuriki ḻuṉḏuꞌmiŋuwutja wayaŋgu bitjayana, “Go, ŋilimu ŋathiyi marrtji ŋula gänaŋuyi wäŋayi märr ŋilimu yurru ŋirꞌyunmi.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ŋayŋu waya wapthunana marthaŋayina ŋayŋu marrtjina gänaŋuyina wäŋayi.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ga guḻkuꞌyuna gurrana ŋunhi yolŋuyuya nhäŋaya ŋunhi goyurr marthaŋaya wanhama waya gurrana ŋunhi marrtjina. Ŋayŋu ŋunhi yolŋuya waya ḻawꞌyunana goyurr-ŋupayana marthaŋanaya yurru ḏiltjiꞌkuna, ga wayana ŋunhi ŋurruŋuya bunana ŋunhaya wäŋaŋu.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ga ŋunhi ŋayi Djesu yupthunaya marthaŋaŋuya ŋayŋu gurrana ŋunhi yolŋuya waya galkunana nhanŋu. Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu nhäŋaya wayana malaya bitjan, waya yakana marŋgi nhattjan waya yurru nhina romŋu raypirriꞌŋu, balanyana, waya ŋunhi bitjan wäyin bimbi malanynha djäkamiriwnha. Ŋayŋu ŋayi wirrkina ŋayaŋu-wuyunaya wayaŋgu, ga marŋgikuŋayatja ŋayi gurrana wayana ŋunhi God-Waŋarrwalaŋuwuna Romgu
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ga ŋayi Djesuya bitjaya buku-roŋinymaŋaya, “Yaka dhuwayitja latjuꞌ. Nhumapi yana wayana yurru ḏulpu-wekama.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Maḻŋꞌmaŋu waya, yolthu gurra ŋula ŋathaya gäma?”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya waŋana dhäruk-wekaŋaya ŋunha ḻuṉḏuꞌmiŋuna nhanŋuway ŋayi bitjaya, “Maꞌ, waŋina dhuwaya yolŋunaya wayana waya yurru nhina mulmuŋuna yurru miṯtji ga miṯtji ga miṯtji.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ŋayŋu gurrana yolŋuya waya mala-wulkthunana wiripuya yolŋu waya 100 mala ga wiripuya 50 ga ŋayŋuna wala, ga beŋga gurrana nhinanaya.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ŋunhi goŋ-waŋganydja dämbaꞌ ga ŋarirriꞌ maṉḏana ŋätthunana. Ga buku-garrwarthina ŋayi djiwarrꞌyi buku-wekaŋaya God-Waŋarrnha, ŋayŋu ḏawꞌṯawyunana ŋayŋu wekaŋaya ŋunha ḻuṉḏuꞌmiŋuwuna nhanukalaŋuw märr wayatja yurru wekaꞌwekamana ŋunha yolŋunana wayana.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ga ḻukanaya waya marrtjina ŋunhi ŋathaya ga bukmak yana ganaꞌ.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ga ḻukanana waya marrtjina ga dhawarꞌ, bala ŋunhi guyurrꞌmiŋuya wayay wapmaŋaya bäythinyawuya ŋatha, ga dhaŋaŋguŋayana 12-nha bathi malanynha.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ga ŋula nhämunyꞌnha ŋunhi 5000-na ḏarramuya yana mala, ga gänayi ŋunhi miyalktja waya ga yumurrkuꞌya balanyaŋga bili miṯtji.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ga dhunupana yana ŋayi ŋunhi Djesuya waŋana wayaŋgu ḻuṉḏuꞌmiŋuwu wayaŋgu bitjaya, “Wäy waya, nhumaya marrtji marthaŋayuna ŋunha galiꞌyina ŋunha Bethsaida-yina.” Ŋayŋu waya marrtjina buḏapthunana ŋuriki guḻunꞌku, ga ŋayipina Djesuna wäŋa-ŋurrꞌyunaya ŋunhaya bäymaya, ga yolŋunaya wayana ŋayi ŋäthiyina gurrana djuyꞌyuna roŋinymaŋaya wäŋayina.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ga ŋunhi waya yolŋuya waya ḻatjuwarrꞌyuna, ŋayŋu ŋayipiya Djesuya bukuyina ŋalꞌyuna bukumiyanhawuna.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 — ausente —
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 — ausente —
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ŋayŋu ŋayi Djesuya ŋalꞌyunana bala marthaŋayina ŋayŋu wataya ŋunhi wapurarryinana. Ga wayatja ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu wirrkina wokthuna ŋuriki romgu.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ga bili waya ŋunhi nhäŋaya ŋanya Djesuna ŋunhi ŋayi ganydjarryu nhanukiyingaya ḏulpu-wekaŋaya dhaŋaŋnha yolŋuna wayana djuḻkmaŋaya gurrana 5000-tja mala. Ga yakana yana waya ŋunhi dharaŋayatja nhanŋu ganydjarrya, bili wayaŋgu ŋunhi ŋayaŋuya ḏälmi yana.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋunha galiꞌyiya gilipuŋaya ŋuriki guḻunꞌku, ŋayŋu waya ḻukuna gutjparryuna ŋunhana bili gumurrŋuna wäŋaŋu Gennesaret-na.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ga ŋunhi waya gurrana yupthuna marthaŋaŋuya, ŋayŋu guḻkuꞌyuna ŋunhi yolŋuyuya nhäŋaya wayana ŋayŋu waŋana bitjayana, “Waya dhuwanna Djesuya bilina bunana.”
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 — ausente —
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.