Marcos 6
Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs BKJ
1 Ŋayŋu ŋayi Djesuya marrtjina gunhaꞌyunana ŋunhiya wäŋa Capernaum-dja, roŋiyina nhanukiyingayana wäŋayi Nazareth-dhina, ga bukmak yana ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu malthunmina.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ga wiripuŋuyu Jew-waya Nhinanhamiyu Waluyu, ŋayi gurrana Djesuya marŋgikuŋaya guḻkuꞌna yolŋuna wayana ŋunhaya ŋunhi biryamiŋuna buṉbuŋu. Ga ŋunhi waya gurrana ŋäkuya ŋanya ŋunhi nhä ŋayi gurrana wayana marŋgikuŋaya, ŋayŋu waya bitjayana waŋanhamina, “Wäy, dhuwayatja yolŋu gaḏamanha. Wanhami ŋayi gurrana dhuwaya marŋgithinaya dhiyakuya malawu? Ga wanhaŋu ŋayi gurrana dhuwaya ganydjarrya ŋätthuna djämawu ŋayaŋu-ṉirryunamiwuya romgu?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Dhuwayatja dhuwaya ŋunhi buṉbu-dhuḻꞌyunami warray yolŋu! Dhuwaya ŋilimuya dhiyakuwuynha bili wäŋapuy yana, ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu ŋäṉḏiꞌmiŋuwuya Mary-wuya. Ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu wäwaꞌmiŋuwuya wayaŋgu yäkuwu James-ku ga Joseph-ku ga Judas-ku ga Simon-gu, ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu yapaꞌmiŋuwuya wayaŋgu.” Ŋayŋu gurrana ŋunhi yolŋuya waya nhanŋu yakana märr-ŋamathinaya, ŋurru-wilꞌwilyunana waya gurrana nhanŋu.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yurru ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Ŋunhi ŋuli God-Waŋarrwuya djawarrkmi yolŋu marrtji wiripumaya wäŋayi ga wayatja ŋunhi wäŋa-waṯaŋumiyuya yolŋuy wayay dhäruk ŋätthun ga gumurr-ŋamathi nhanŋu. Ga ŋunhi ŋayi yurru marrtji nhanukiyingayatja wäŋayi, ga nhanukalaŋuwu gurruṯumiwu yolŋuwu buna, ga wayatja yurru ŋunhi yakana dhäruk-ŋätthun ga märr-yuwalkthi nhanŋu.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 — ausente —
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ga ḻuŋꞌmaŋaya ŋayi ŋunhi 12-nha ḻuṉḏuꞌmiŋuna wayana nhanŋuway ŋayi, ŋayŋu ŋayi ganaŋꞌthunmaŋayana wayana bulalꞌ ga bulalꞌ ga bulalꞌ, ga bitjayana ŋayi ŋunhi waŋanaya wayaŋgu, “Maꞌ, marrtjina waya wäŋayina malanyŋuyi ga marŋgikuŋuna yolŋunaya wayana God-Waŋarrwuna. Ŋarra nhumana gurra dhuwaya ganydjarrya wekamana nhuma yurru dhawaṯmamana yätjtja birrimbirr mala.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ga ŋuli nhuma yurru bunaya birrkaꞌmiŋu wäŋaŋu ga wäthun ŋunhi waya yurru nhumaŋgu gumurr-ŋamathiya bitjandja waŋa, ‘Go, ŋunhaya nhuma yurru ŋarrakaya buṉbuŋu gayŋithi,’ nhumaya yana marrtjina ga yukirri ŋunhayana buṉbuŋu ga yana bili-i-i, ga djäma nhumaŋgu yurru dhawarꞌyun, ga yurruna wayana gunhaꞌyu.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ga ŋunhi nhuma yurru buna birrkaꞌmiŋu wäŋaŋu ga yaka nhumaŋgu yurru ŋunhi wäŋa ŋurikiwuy yolŋu waya gumurr-ŋamathi, ga yaka waya yurru ḏukṯukmiyi ŋänharaw nhuŋu, nhumaya yurru gunhaꞌyuna yana ŋunhiya wäŋa bala munathaꞌya ḻukuŋuya djalk-tjalkthuna ŋurikiwuy wäŋawuy, ga biyakuna waŋi wayaŋgu, ‘Dhuwaya nhuma yaka djälmiyina ŋarraku mäkiriꞌ-witjunawu, ga ŋunhi yurru ŋula nhä mari nhumaŋgu malŋꞌthun, ŋunhiyiya nhumaŋguwaynha mari,’ biyakuna waŋi, ga yaka ḏawaꞌyu, yana ŋapa-wilꞌyuna wayaŋgaya.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Yo, bala waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya marrtjina barrkuwatjthinana bulalꞌ ga bulalꞌ wiripumana ga wiripumana wäŋayi, ga ŋunhayana waya ḻakaŋaya dhäwuꞌya yolŋuꞌ-yulŋuwuya bitjaya, “Gulyuna waya dhuwurr-yätjŋuya nhumaŋgaya nhuma, bala malthuna God-Waŋarrwuna yuwalkŋuwuna dhukarrwu.”
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Ga guḻkuꞌna wirrkina waya gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr malanynha dhawaṯmaŋaya yolŋuwaya wayaŋgaya. Ga guḻkuꞌwaya ŋunhi rerrimiwaya waya gurrana wekaꞌ rarryuna muḻkurryi yurru ḻurrkunꞌ yana, yaka guḻkuꞌ, märr waya yurru latjuꞌyina.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Ga ŋulinyamiyu waluyu guḻkuꞌyuna gurrana ŋunhi yolŋuyu wayay Djesuwalaŋuwuya dhäwuꞌ ŋäkuya. Ga ŋayi ŋunhi yindiyu buŋgawayu yäkuyu King Herod-thuya ŋäkuya yana ganydjarr nhanukalaŋuwuy. Ga bitjayana gurrana ŋunhi wiripuya yolŋu waya waŋana, “Dhuwaya ŋayi John ŋunhi Buku-ḻupthunami, yurru Djesu-gunhaminana ŋayi rumbalya, dhuwaya ŋayi yawungu bulu walŋathi rakunyŋuyu, ga dhiyaŋuna ŋayi gurra dhuwaya Djesuyu ŋuli ŋayaŋu-ganyimꞌthunamiya rom djäma.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ga wiripu yolŋu waya gurrana waŋana bitjanmina, “Dhuwaya mak Elijah ŋeniya ŋunhi God-Waŋarrwuna djawarrkmi ŋäthiliŋuna?” Ga bulu wiripu yolŋu waya waŋana bitjaya, “Yaka dhuwaya Elijah, dhuwayatja ŋula yol wiripu God-Waŋarrwu djawarrkmi ŋäthiliŋu.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Ga ŋunhi ŋayi Herod-thu ŋäkuya ŋunhi ŋhä marrtjina yolŋu waya ḻakanhamina, bala ŋayi yana dhäruk wekaŋaya bitjayana, “Dhuwanna John-dja ŋunhi Buku-ḻupthunamiya yolŋu. Ga bili ŋarra ŋunhi ŋäthiyi yana dhäruktja-wekaŋaya ŋarrakalaŋuwu djämamiwu wayaŋgu bitjaya, ‘Gatjuy gupana waya ŋanya gulkthu.’ Ga dhuwaya ŋayi, bilina walŋana.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Ga bitjaya bili ŋayi gurrana ŋunhi John-dhuya ŋayaŋu-yätjkuŋaya waŋana, ŋayŋu marrtjina ŋunhi miyalktja ŋoy-dhärranana nhanŋu John-guya, ga ḏukṯukmiyinaya ŋayi gurrana ŋunhi wirrkina yana murrkayꞌkunhawuna yana baymatthunawu nhanŋu, yurru bäyŋu ŋayi ŋula dhukarr maḻŋꞌmaŋaya. Ŋayŋu ŋayi Herod-thuya gurrana mulkanana John-naya dharruŋguŋuna,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 ga bitjaya ŋayi ŋunhi dhäruk-wekanhamina djäkamiwayatja gamꞌ, “Dhiyakuya nhuma yurru gurra latjuꞌkuma yana djäka.”
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Manymak, ga waŋganymiyu waluyu waya marrtjina ḻuŋꞌthuna ŋathawuna ḻukanhawu, ga ŋuliwitjaya waya guyaŋina ŋunhi Herodku dhawal-wuyaŋinyami walu. Manymak, ga balanyamiyu ŋayi ŋunhi miyalkthu yäkuyu Herodius-thu guyaŋina bitjayana, “Yä-a-a, dhuwaya ŋarra yurru buku-roŋinymamana ŋurikiwuy John-guna, ŋunhi ŋayi nhattjaya John-dhu gulinybuŋaya Herod-nha ga ŋarrana.” Ga guḻkuꞌ waya marrtjina ŋathawu lukanhawu balanya bitjan ŋurru-warryunayŋu gapman waya, ga maḏakarritjmiwu miriŋuwu wayaŋgu buŋgawaꞌmiŋu ga ŋaḻapaḻmi ŋurukuwuynha makarrwuy wäŋawuy Galilee-wuynha.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Yo, ḻukanaya waya marrtjina ŋathaya ga gapuya, ga ŋunhaya gurrana wirrkuḻ miyalk giritjina, yurru ŋayi ŋunhi wakuꞌmiŋuya ŋuriki miyalkku Herodius-ku. Yo, giritjina ŋayi gurrana ŋunhi wirrkuḻ miyalk latjuꞌkuŋayana dhika. Ŋayŋu ŋayi ŋunhi yindiya buŋgawa Herod-tja ga yolŋu waya wirrkina maŋmaŋdhuna nhanukaya buŋgulyu. Ŋayŋu ŋayi Herod-tja wätthunana nhanŋu bitjayana, “Ŋuli nhe yurru ŋarrana ŋäŋꞌthun ŋula nhäku nhe djäl, ŋarraya yurru yana wekamana nhuŋu.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ga ŋuli nhe djäl ŋarra yurru mala-wulkthun bukmaknha yana, ga wanhaka wäŋa makarr malanynha ŋarrakaya goŋŋu, ŋarraya yurru yana gulkthuna nhuŋuya ga ŋarrakuway. Ga ŋunhi yurru dhuwayi bäyŋuya bitjan malŋꞌthun, ŋarra yurru ŋäŋꞌthun ŋayi yurru ŋarrana God-Waŋarryuya dhä-dirꞌyuna yana.” bitjaya.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ga ŋayiya ŋunhi wirrkuḻya miyalk marrtjina ŋäthiyi dhawaṯthuna ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ḻarruŋaya ga ŋäŋꞌthuna ŋayi, “Wäy... ŋäṉḏi,... nhäku ŋarra yurru ŋunha yindinaya buŋgawana ŋäŋꞌthun?” bitjaya.
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ŋayŋu yana ŋayi wirrkuḻya roŋiyina ŋayŋuyi Herod-kaya, ŋayŋu bitjayana waŋana, “Yindi buŋgawa, ḏukṯuktja ŋarra dhuwaya nhe yurru gupa gulkthun John-nha ŋunhi Buku-ḻupthunamina yolŋuna dhiyaŋuna bala yana, ga gurrunhandja nhe yurru muḻkurrya ḻimbiḻimbiḻkthi rupaꞌyi ŋayŋu gäŋuna ŋarrakayana,” bitjaya.
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ga ŋunhi ŋayi Herod-thu balanyawuy ŋäkuya, ŋayŋu yana ŋayi ŋayaŋuya-yätjthinana märr-dhumbalꞌyunana manapaya. Yurru yakana ŋayi gurrana ŋunhi ḏukṯukthinaya ŋayi yurru dhäwuꞌya nhanŋu ḏawꞌyun, bili ŋayi ŋunhi dhawuꞌ-nherraya ŋanya guḻkuꞌwaya ŋaḻapaḻmiwaya.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Ŋayŋu ŋayi Herod-tja wäthunana miriŋuwuna buŋgawawu ŋayŋu dhäruknha-wekaŋaya, “Gatjuy marrtjina ŋunha dharruŋguyina wanhaka gurra John nhina ŋayŋu gupana ŋanya gulkthu.”
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Ga ŋayi ŋunhi ŋätthunaya ŋanya gupaya ga muḻkurrya ŋayŋu gurrunhaya biḻitthina ŋayŋu gäŋaya ŋurikayana wirrkuḻwayana. Ga ŋayiya ŋunhi ŋuriŋi wirrkuḻyuya ŋätthunaya ŋayŋu wekaŋaya ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwuna nhanukalaŋuwu.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Ga ŋunhi waya John-gaya guyurrꞌmiŋuyu wayay ŋäkuya dhäwuꞌya nhanukalaŋuwuy rakunydhinyawuyya, ŋayŋu waya yana marrtjinana ŋätthunawuna nhanŋu rumbalwuna ŋayŋu moluyina märrkitjkuŋaya.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Manymak, ga ŋunhi waya ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu Djesuwu gumurr-roŋiyina beŋu djämaŋuya, ŋayŋu waya gurrana ḻakaŋayana Djesuwuna nhä waya gurrana djäma ga marŋgikuŋaya yolŋuna wayana.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Ga balanyamiyuya gurrana ŋunhi guḻkuꞌna wirrkina yolŋuya waya ḻarruŋaya nhanŋu Djesuwu, ga bäyŋuna wayaŋgu ŋunhi waluya ŋäthawuya ḻukanhawu, Djesuwuya ga ḻuṉḏuꞌmiŋuwuya wayaŋgu. Ŋayŋu ŋayi waŋanana ŋuriki ḻuṉḏuꞌmiŋuwutja wayaŋgu bitjayana, “Go, ŋilimu ŋathiyi marrtji ŋula gänaŋuyi wäŋayi märr ŋilimu yurru ŋirꞌyunmi.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ŋayŋu waya wapthunana marthaŋayina ŋayŋu marrtjina gänaŋuyina wäŋayi.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Ga guḻkuꞌyuna gurrana ŋunhi yolŋuyuya nhäŋaya ŋunhi goyurr marthaŋaya wanhama waya gurrana ŋunhi marrtjina. Ŋayŋu ŋunhi yolŋuya waya ḻawꞌyunana goyurr-ŋupayana marthaŋanaya yurru ḏiltjiꞌkuna, ga wayana ŋunhi ŋurruŋuya bunana ŋunhaya wäŋaŋu.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Ga ŋunhi ŋayi Djesu yupthunaya marthaŋaŋuya ŋayŋu gurrana ŋunhi yolŋuya waya galkunana nhanŋu. Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu nhäŋaya wayana malaya bitjan, waya yakana marŋgi nhattjan waya yurru nhina romŋu raypirriꞌŋu, balanyana, waya ŋunhi bitjan wäyin bimbi malanynha djäkamiriwnha. Ŋayŋu ŋayi wirrkina ŋayaŋu-wuyunaya wayaŋgu, ga marŋgikuŋayatja ŋayi gurrana wayana ŋunhi God-Waŋarrwalaŋuwuna Romgu
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 — ausente —
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Ga ŋayi Djesuya bitjaya buku-roŋinymaŋaya, “Yaka dhuwayitja latjuꞌ. Nhumapi yana wayana yurru ḏulpu-wekama.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Maḻŋꞌmaŋu waya, yolthu gurra ŋula ŋathaya gäma?”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya waŋana dhäruk-wekaŋaya ŋunha ḻuṉḏuꞌmiŋuna nhanŋuway ŋayi bitjaya, “Maꞌ, waŋina dhuwaya yolŋunaya wayana waya yurru nhina mulmuŋuna yurru miṯtji ga miṯtji ga miṯtji.”
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Ŋayŋu gurrana yolŋuya waya mala-wulkthunana wiripuya yolŋu waya 100 mala ga wiripuya 50 ga ŋayŋuna wala, ga beŋga gurrana nhinanaya.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ŋunhi goŋ-waŋganydja dämbaꞌ ga ŋarirriꞌ maṉḏana ŋätthunana. Ga buku-garrwarthina ŋayi djiwarrꞌyi buku-wekaŋaya God-Waŋarrnha, ŋayŋu ḏawꞌṯawyunana ŋayŋu wekaŋaya ŋunha ḻuṉḏuꞌmiŋuwuna nhanukalaŋuw märr wayatja yurru wekaꞌwekamana ŋunha yolŋunana wayana.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ga ḻukanaya waya marrtjina ŋunhi ŋathaya ga bukmak yana ganaꞌ.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Ga ḻukanana waya marrtjina ga dhawarꞌ, bala ŋunhi guyurrꞌmiŋuya wayay wapmaŋaya bäythinyawuya ŋatha, ga dhaŋaŋguŋayana 12-nha bathi malanynha.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Ga ŋula nhämunyꞌnha ŋunhi 5000-na ḏarramuya yana mala, ga gänayi ŋunhi miyalktja waya ga yumurrkuꞌya balanyaŋga bili miṯtji.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ga dhunupana yana ŋayi ŋunhi Djesuya waŋana wayaŋgu ḻuṉḏuꞌmiŋuwu wayaŋgu bitjaya, “Wäy waya, nhumaya marrtji marthaŋayuna ŋunha galiꞌyina ŋunha Bethsaida-yina.” Ŋayŋu waya marrtjina buḏapthunana ŋuriki guḻunꞌku, ga ŋayipina Djesuna wäŋa-ŋurrꞌyunaya ŋunhaya bäymaya, ga yolŋunaya wayana ŋayi ŋäthiyina gurrana djuyꞌyuna roŋinymaŋaya wäŋayina.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ga ŋunhi waya yolŋuya waya ḻatjuwarrꞌyuna, ŋayŋu ŋayipiya Djesuya bukuyina ŋalꞌyuna bukumiyanhawuna.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 — ausente —
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Ŋayŋu ŋayi Djesuya ŋalꞌyunana bala marthaŋayina ŋayŋu wataya ŋunhi wapurarryinana. Ga wayatja ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu wirrkina wokthuna ŋuriki romgu.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Ga bili waya ŋunhi nhäŋaya ŋanya Djesuna ŋunhi ŋayi ganydjarryu nhanukiyingaya ḏulpu-wekaŋaya dhaŋaŋnha yolŋuna wayana djuḻkmaŋaya gurrana 5000-tja mala. Ga yakana yana waya ŋunhi dharaŋayatja nhanŋu ganydjarrya, bili wayaŋgu ŋunhi ŋayaŋuya ḏälmi yana.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋunha galiꞌyiya gilipuŋaya ŋuriki guḻunꞌku, ŋayŋu waya ḻukuna gutjparryuna ŋunhana bili gumurrŋuna wäŋaŋu Gennesaret-na.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Ga ŋunhi waya gurrana yupthuna marthaŋaŋuya, ŋayŋu guḻkuꞌyuna ŋunhi yolŋuyuya nhäŋaya wayana ŋayŋu waŋana bitjayana, “Waya dhuwanna Djesuya bilina bunana.”
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 — ausente —
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 — ausente —
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.