Marcos 6

Djesuwalaŋuwuy latjuꞌ dhäwuꞌ Markkuŋu wukirriwuy (DWY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ŋayŋu ŋayi Djesuya marrtjina gunhaꞌyunana ŋunhiya wäŋa Capernaum-dja, roŋiyina nhanukiyingayana wäŋayi Nazareth-dhina, ga bukmak yana ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu malthunmina.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ga wiripuŋuyu Jew-waya Nhinanhamiyu Waluyu, ŋayi gurrana Djesuya marŋgikuŋaya guḻkuꞌna yolŋuna wayana ŋunhaya ŋunhi biryamiŋuna buṉbuŋu. Ga ŋunhi waya gurrana ŋäkuya ŋanya ŋunhi nhä ŋayi gurrana wayana marŋgikuŋaya, ŋayŋu waya bitjayana waŋanhamina, “Wäy, dhuwayatja yolŋu gaḏamanha. Wanhami ŋayi gurrana dhuwaya marŋgithinaya dhiyakuya malawu? Ga wanhaŋu ŋayi gurrana dhuwaya ganydjarrya ŋätthuna djämawu ŋayaŋu-ṉirryunamiwuya romgu?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Dhuwayatja dhuwaya ŋunhi buṉbu-dhuḻꞌyunami warray yolŋu! Dhuwaya ŋilimuya dhiyakuwuynha bili wäŋapuy yana, ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu ŋäṉḏiꞌmiŋuwuya Mary-wuya. Ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu wäwaꞌmiŋuwuya wayaŋgu yäkuwu James-ku ga Joseph-ku ga Judas-ku ga Simon-gu, ga marŋgi ŋilimu nhanukalaŋuwu yapaꞌmiŋuwuya wayaŋgu.” Ŋayŋu gurrana ŋunhi yolŋuya waya nhanŋu yakana märr-ŋamathinaya, ŋurru-wilꞌwilyunana waya gurrana nhanŋu.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Yurru ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Ŋunhi ŋuli God-Waŋarrwuya djawarrkmi yolŋu marrtji wiripumaya wäŋayi ga wayatja ŋunhi wäŋa-waṯaŋumiyuya yolŋuy wayay dhäruk ŋätthun ga gumurr-ŋamathi nhanŋu. Ga ŋunhi ŋayi yurru marrtji nhanukiyingayatja wäŋayi, ga nhanukalaŋuwu gurruṯumiwu yolŋuwu buna, ga wayatja yurru ŋunhi yakana dhäruk-ŋätthun ga märr-yuwalkthi nhanŋu.”
4 Mas Jesus disse:
5 — ausente —
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 — ausente —
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Ga ḻuŋꞌmaŋaya ŋayi ŋunhi 12-nha ḻuṉḏuꞌmiŋuna wayana nhanŋuway ŋayi, ŋayŋu ŋayi ganaŋꞌthunmaŋayana wayana bulalꞌ ga bulalꞌ ga bulalꞌ, ga bitjayana ŋayi ŋunhi waŋanaya wayaŋgu, “Maꞌ, marrtjina waya wäŋayina malanyŋuyi ga marŋgikuŋuna yolŋunaya wayana God-Waŋarrwuna. Ŋarra nhumana gurra dhuwaya ganydjarrya wekamana nhuma yurru dhawaṯmamana yätjtja birrimbirr mala.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 — ausente —
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Ga ŋuli nhuma yurru bunaya birrkaꞌmiŋu wäŋaŋu ga wäthun ŋunhi waya yurru nhumaŋgu gumurr-ŋamathiya bitjandja waŋa, ‘Go, ŋunhaya nhuma yurru ŋarrakaya buṉbuŋu gayŋithi,’ nhumaya yana marrtjina ga yukirri ŋunhayana buṉbuŋu ga yana bili-i-i, ga djäma nhumaŋgu yurru dhawarꞌyun, ga yurruna wayana gunhaꞌyu.
10 Disse ainda:
11 Ga ŋunhi nhuma yurru buna birrkaꞌmiŋu wäŋaŋu ga yaka nhumaŋgu yurru ŋunhi wäŋa ŋurikiwuy yolŋu waya gumurr-ŋamathi, ga yaka waya yurru ḏukṯukmiyi ŋänharaw nhuŋu, nhumaya yurru gunhaꞌyuna yana ŋunhiya wäŋa bala munathaꞌya ḻukuŋuya djalk-tjalkthuna ŋurikiwuy wäŋawuy, ga biyakuna waŋi wayaŋgu, ‘Dhuwaya nhuma yaka djälmiyina ŋarraku mäkiriꞌ-witjunawu, ga ŋunhi yurru ŋula nhä mari nhumaŋgu malŋꞌthun, ŋunhiyiya nhumaŋguwaynha mari,’ biyakuna waŋi, ga yaka ḏawaꞌyu, yana ŋapa-wilꞌyuna wayaŋgaya.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Yo, bala waya ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya marrtjina barrkuwatjthinana bulalꞌ ga bulalꞌ wiripumana ga wiripumana wäŋayi, ga ŋunhayana waya ḻakaŋaya dhäwuꞌya yolŋuꞌ-yulŋuwuya bitjaya, “Gulyuna waya dhuwurr-yätjŋuya nhumaŋgaya nhuma, bala malthuna God-Waŋarrwuna yuwalkŋuwuna dhukarrwu.”
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ga guḻkuꞌna wirrkina waya gurrana ŋunhi yätjtja birrimbirr malanynha dhawaṯmaŋaya yolŋuwaya wayaŋgaya. Ga guḻkuꞌwaya ŋunhi rerrimiwaya waya gurrana wekaꞌ rarryuna muḻkurryi yurru ḻurrkunꞌ yana, yaka guḻkuꞌ, märr waya yurru latjuꞌyina.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Ga ŋulinyamiyu waluyu guḻkuꞌyuna gurrana ŋunhi yolŋuyu wayay Djesuwalaŋuwuya dhäwuꞌ ŋäkuya. Ga ŋayi ŋunhi yindiyu buŋgawayu yäkuyu King Herod-thuya ŋäkuya yana ganydjarr nhanukalaŋuwuy. Ga bitjayana gurrana ŋunhi wiripuya yolŋu waya waŋana, “Dhuwaya ŋayi John ŋunhi Buku-ḻupthunami, yurru Djesu-gunhaminana ŋayi rumbalya, dhuwaya ŋayi yawungu bulu walŋathi rakunyŋuyu, ga dhiyaŋuna ŋayi gurra dhuwaya Djesuyu ŋuli ŋayaŋu-ganyimꞌthunamiya rom djäma.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Ga wiripu yolŋu waya gurrana waŋana bitjanmina, “Dhuwaya mak Elijah ŋeniya ŋunhi God-Waŋarrwuna djawarrkmi ŋäthiliŋuna?” Ga bulu wiripu yolŋu waya waŋana bitjaya, “Yaka dhuwaya Elijah, dhuwayatja ŋula yol wiripu God-Waŋarrwu djawarrkmi ŋäthiliŋu.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Ga ŋunhi ŋayi Herod-thu ŋäkuya ŋunhi ŋhä marrtjina yolŋu waya ḻakanhamina, bala ŋayi yana dhäruk wekaŋaya bitjayana, “Dhuwanna John-dja ŋunhi Buku-ḻupthunamiya yolŋu. Ga bili ŋarra ŋunhi ŋäthiyi yana dhäruktja-wekaŋaya ŋarrakalaŋuwu djämamiwu wayaŋgu bitjaya, ‘Gatjuy gupana waya ŋanya gulkthu.’ Ga dhuwaya ŋayi, bilina walŋana.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Ga bitjaya bili ŋayi gurrana ŋunhi John-dhuya ŋayaŋu-yätjkuŋaya waŋana, ŋayŋu marrtjina ŋunhi miyalktja ŋoy-dhärranana nhanŋu John-guya, ga ḏukṯukmiyinaya ŋayi gurrana ŋunhi wirrkina yana murrkayꞌkunhawuna yana baymatthunawu nhanŋu, yurru bäyŋu ŋayi ŋula dhukarr maḻŋꞌmaŋaya. Ŋayŋu ŋayi Herod-thuya gurrana mulkanana John-naya dharruŋguŋuna,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 ga bitjaya ŋayi ŋunhi dhäruk-wekanhamina djäkamiwayatja gamꞌ, “Dhiyakuya nhuma yurru gurra latjuꞌkuma yana djäka.”
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Manymak, ga waŋganymiyu waluyu waya marrtjina ḻuŋꞌthuna ŋathawuna ḻukanhawu, ga ŋuliwitjaya waya guyaŋina ŋunhi Herodku dhawal-wuyaŋinyami walu. Manymak, ga balanyamiyu ŋayi ŋunhi miyalkthu yäkuyu Herodius-thu guyaŋina bitjayana, “Yä-a-a, dhuwaya ŋarra yurru buku-roŋinymamana ŋurikiwuy John-guna, ŋunhi ŋayi nhattjaya John-dhu gulinybuŋaya Herod-nha ga ŋarrana.” Ga guḻkuꞌ waya marrtjina ŋathawu lukanhawu balanya bitjan ŋurru-warryunayŋu gapman waya, ga maḏakarritjmiwu miriŋuwu wayaŋgu buŋgawaꞌmiŋu ga ŋaḻapaḻmi ŋurukuwuynha makarrwuy wäŋawuy Galilee-wuynha.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Yo, ḻukanaya waya marrtjina ŋathaya ga gapuya, ga ŋunhaya gurrana wirrkuḻ miyalk giritjina, yurru ŋayi ŋunhi wakuꞌmiŋuya ŋuriki miyalkku Herodius-ku. Yo, giritjina ŋayi gurrana ŋunhi wirrkuḻ miyalk latjuꞌkuŋayana dhika. Ŋayŋu ŋayi ŋunhi yindiya buŋgawa Herod-tja ga yolŋu waya wirrkina maŋmaŋdhuna nhanukaya buŋgulyu. Ŋayŋu ŋayi Herod-tja wätthunana nhanŋu bitjayana, “Ŋuli nhe yurru ŋarrana ŋäŋꞌthun ŋula nhäku nhe djäl, ŋarraya yurru yana wekamana nhuŋu.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ga ŋuli nhe djäl ŋarra yurru mala-wulkthun bukmaknha yana, ga wanhaka wäŋa makarr malanynha ŋarrakaya goŋŋu, ŋarraya yurru yana gulkthuna nhuŋuya ga ŋarrakuway. Ga ŋunhi yurru dhuwayi bäyŋuya bitjan malŋꞌthun, ŋarra yurru ŋäŋꞌthun ŋayi yurru ŋarrana God-Waŋarryuya dhä-dirꞌyuna yana.” bitjaya.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Ga ŋayiya ŋunhi wirrkuḻya miyalk marrtjina ŋäthiyi dhawaṯthuna ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwu ḻarruŋaya ga ŋäŋꞌthuna ŋayi, “Wäy... ŋäṉḏi,... nhäku ŋarra yurru ŋunha yindinaya buŋgawana ŋäŋꞌthun?” bitjaya.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ŋayŋu yana ŋayi wirrkuḻya roŋiyina ŋayŋuyi Herod-kaya, ŋayŋu bitjayana waŋana, “Yindi buŋgawa, ḏukṯuktja ŋarra dhuwaya nhe yurru gupa gulkthun John-nha ŋunhi Buku-ḻupthunamina yolŋuna dhiyaŋuna bala yana, ga gurrunhandja nhe yurru muḻkurrya ḻimbiḻimbiḻkthi rupaꞌyi ŋayŋu gäŋuna ŋarrakayana,” bitjaya.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Ga ŋunhi ŋayi Herod-thu balanyawuy ŋäkuya, ŋayŋu yana ŋayi ŋayaŋuya-yätjthinana märr-dhumbalꞌyunana manapaya. Yurru yakana ŋayi gurrana ŋunhi ḏukṯukthinaya ŋayi yurru dhäwuꞌya nhanŋu ḏawꞌyun, bili ŋayi ŋunhi dhawuꞌ-nherraya ŋanya guḻkuꞌwaya ŋaḻapaḻmiwaya.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Ŋayŋu ŋayi Herod-tja wäthunana miriŋuwuna buŋgawawu ŋayŋu dhäruknha-wekaŋaya, “Gatjuy marrtjina ŋunha dharruŋguyina wanhaka gurra John nhina ŋayŋu gupana ŋanya gulkthu.”
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Ga ŋayi ŋunhi ŋätthunaya ŋanya gupaya ga muḻkurrya ŋayŋu gurrunhaya biḻitthina ŋayŋu gäŋaya ŋurikayana wirrkuḻwayana. Ga ŋayiya ŋunhi ŋuriŋi wirrkuḻyuya ŋätthunaya ŋayŋu wekaŋaya ŋunha ŋäṉḏiꞌmiŋuwuna nhanukalaŋuwu.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Ga ŋunhi waya John-gaya guyurrꞌmiŋuyu wayay ŋäkuya dhäwuꞌya nhanukalaŋuwuy rakunydhinyawuyya, ŋayŋu waya yana marrtjinana ŋätthunawuna nhanŋu rumbalwuna ŋayŋu moluyina märrkitjkuŋaya.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Manymak, ga ŋunhi waya ḻuṉḏuꞌmiŋu waya nhanŋu Djesuwu gumurr-roŋiyina beŋu djämaŋuya, ŋayŋu waya gurrana ḻakaŋayana Djesuwuna nhä waya gurrana djäma ga marŋgikuŋaya yolŋuna wayana.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ga balanyamiyuya gurrana ŋunhi guḻkuꞌna wirrkina yolŋuya waya ḻarruŋaya nhanŋu Djesuwu, ga bäyŋuna wayaŋgu ŋunhi waluya ŋäthawuya ḻukanhawu, Djesuwuya ga ḻuṉḏuꞌmiŋuwuya wayaŋgu. Ŋayŋu ŋayi waŋanana ŋuriki ḻuṉḏuꞌmiŋuwutja wayaŋgu bitjayana, “Go, ŋilimu ŋathiyi marrtji ŋula gänaŋuyi wäŋayi märr ŋilimu yurru ŋirꞌyunmi.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Ŋayŋu waya wapthunana marthaŋayina ŋayŋu marrtjina gänaŋuyina wäŋayi.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Ga guḻkuꞌyuna gurrana ŋunhi yolŋuyuya nhäŋaya ŋunhi goyurr marthaŋaya wanhama waya gurrana ŋunhi marrtjina. Ŋayŋu ŋunhi yolŋuya waya ḻawꞌyunana goyurr-ŋupayana marthaŋanaya yurru ḏiltjiꞌkuna, ga wayana ŋunhi ŋurruŋuya bunana ŋunhaya wäŋaŋu.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Ga ŋunhi ŋayi Djesu yupthunaya marthaŋaŋuya ŋayŋu gurrana ŋunhi yolŋuya waya galkunana nhanŋu. Ga ŋunhi ŋayi Djesuyu nhäŋaya wayana malaya bitjan, waya yakana marŋgi nhattjan waya yurru nhina romŋu raypirriꞌŋu, balanyana, waya ŋunhi bitjan wäyin bimbi malanynha djäkamiriwnha. Ŋayŋu ŋayi wirrkina ŋayaŋu-wuyunaya wayaŋgu, ga marŋgikuŋayatja ŋayi gurrana wayana ŋunhi God-Waŋarrwalaŋuwuna Romgu
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 — ausente —
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 — ausente —
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ga ŋayi Djesuya bitjaya buku-roŋinymaŋaya, “Yaka dhuwayitja latjuꞌ. Nhumapi yana wayana yurru ḏulpu-wekama.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Ga ŋayi Djesuya waŋana bitjaya, “Maḻŋꞌmaŋu waya, yolthu gurra ŋula ŋathaya gäma?”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya waŋana dhäruk-wekaŋaya ŋunha ḻuṉḏuꞌmiŋuna nhanŋuway ŋayi bitjaya, “Maꞌ, waŋina dhuwaya yolŋunaya wayana waya yurru nhina mulmuŋuna yurru miṯtji ga miṯtji ga miṯtji.”
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ŋayŋu gurrana yolŋuya waya mala-wulkthunana wiripuya yolŋu waya 100 mala ga wiripuya 50 ga ŋayŋuna wala, ga beŋga gurrana nhinanaya.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ŋayŋu ŋayi Djesuyuya ŋunhi goŋ-waŋganydja dämbaꞌ ga ŋarirriꞌ maṉḏana ŋätthunana. Ga buku-garrwarthina ŋayi djiwarrꞌyi buku-wekaŋaya God-Waŋarrnha, ŋayŋu ḏawꞌṯawyunana ŋayŋu wekaŋaya ŋunha ḻuṉḏuꞌmiŋuwuna nhanukalaŋuw märr wayatja yurru wekaꞌwekamana ŋunha yolŋunana wayana.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ga ḻukanaya waya marrtjina ŋunhi ŋathaya ga bukmak yana ganaꞌ.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ga ḻukanana waya marrtjina ga dhawarꞌ, bala ŋunhi guyurrꞌmiŋuya wayay wapmaŋaya bäythinyawuya ŋatha, ga dhaŋaŋguŋayana 12-nha bathi malanynha.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ga ŋula nhämunyꞌnha ŋunhi 5000-na ḏarramuya yana mala, ga gänayi ŋunhi miyalktja waya ga yumurrkuꞌya balanyaŋga bili miṯtji.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Ga dhunupana yana ŋayi ŋunhi Djesuya waŋana wayaŋgu ḻuṉḏuꞌmiŋuwu wayaŋgu bitjaya, “Wäy waya, nhumaya marrtji marthaŋayuna ŋunha galiꞌyina ŋunha Bethsaida-yina.” Ŋayŋu waya marrtjina buḏapthunana ŋuriki guḻunꞌku, ga ŋayipina Djesuna wäŋa-ŋurrꞌyunaya ŋunhaya bäymaya, ga yolŋunaya wayana ŋayi ŋäthiyina gurrana djuyꞌyuna roŋinymaŋaya wäŋayina.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Ga ŋunhi waya yolŋuya waya ḻatjuwarrꞌyuna, ŋayŋu ŋayipiya Djesuya bukuyina ŋalꞌyuna bukumiyanhawuna.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 — ausente —
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 — ausente —
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 — ausente —
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Ŋayŋu ŋayi Djesuya ŋalꞌyunana bala marthaŋayina ŋayŋu wataya ŋunhi wapurarryinana. Ga wayatja ŋunhi ḻuṉḏuꞌmiŋuya waya nhanŋu wirrkina wokthuna ŋuriki romgu.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Ga bili waya ŋunhi nhäŋaya ŋanya Djesuna ŋunhi ŋayi ganydjarryu nhanukiyingaya ḏulpu-wekaŋaya dhaŋaŋnha yolŋuna wayana djuḻkmaŋaya gurrana 5000-tja mala. Ga yakana yana waya ŋunhi dharaŋayatja nhanŋu ganydjarrya, bili wayaŋgu ŋunhi ŋayaŋuya ḏälmi yana.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ga ŋunhi waya marrtjina ŋunha galiꞌyiya gilipuŋaya ŋuriki guḻunꞌku, ŋayŋu waya ḻukuna gutjparryuna ŋunhana bili gumurrŋuna wäŋaŋu Gennesaret-na.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Ga ŋunhi waya gurrana yupthuna marthaŋaŋuya, ŋayŋu guḻkuꞌyuna ŋunhi yolŋuyuya nhäŋaya wayana ŋayŋu waŋana bitjayana, “Waya dhuwanna Djesuya bilina bunana.”
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 — ausente —
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 — ausente —
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.